Posts tonen met het label column. Alle posts tonen
Posts tonen met het label column. Alle posts tonen

maandag 30 december 2013

Dominostenen en de Zeestraat


KLADBLOK


Dominostenen kun je op twee manieren gebruiken. Je kunt ze aan elkaar leggen. Dat is de moeilijkste manier. Je moet soms wachten tot de steen die je hebt, past. De andere manier om dominostenen te gebruiken is door ze rechtop te zetten. Eén tikje tegen de eerste steen  is dan voldoende om een hele reeks van stenen te laten vallen.

Nu de gemeenteraad van Edam-Volendam heeft ingestemd met de aankoop van het pand Zeestraat 35 in het centrum van Volendam, is het de vraag geworden hoe de gemeente haar dominostenen wil gaan gebruiken. Wordt het de moeilijke of de gemakkelijke manier? Een maand eerder stemde de gemeenteraad in met het bestemmingsplan ‘Europaplein-Zeestraat’. Het zou interessant zijn geweest als we hadden kunnen weten welke beelden de verschillende fracties en het college daarbij in gedachten hadden. De CDA-fractie liet in haar stemverklaring bijvoorbeeld weten dat haar een kleinschalige en natuurlijke ontwikkeling voor ogen stond.  Vertelde de fractie toen echt wat ze dacht, of was het een geruststellend verhaal bij de mogelijkheid dat het heel anders kan uitvallen? Het goedgekeurde bestemmingsplan, maakt van alles mogelijk.

Welke beelden zou wethouder Kes (VD|80) in gedachten hebben gehad toe ze het bestemmingsplan aanbood en in de gemeenteraad verdedigde? Die vraag wordt weer interessant nu ze de gemeenteraad voorstelde om Zeestraat 35 aan te kopen. Het pand ligt aan het begin van de Zeestraat en past bepaald niet bij het idee van bijvoorbeeld het CDA over kleinschalige ontwikkelingen.

De discussie in de gemeenteraad was ook nogal merkwaardig. “Waarom zouden we het kopen”, was een van de vragen. Het antwoord waar bijna iedereen mee akkoord ging, luidde eenvoudig: “Omdat we in het verleden besloten hebben om in dat gebied een voorkeursrecht bij de verkoop van panden te hebben”.  Dat is juist. Verkopers zijn daardoor gedwongen hun huis eerst aan de gemeente aan te bieden.  Maar de vraag die niet werd gesteld was natuurlijk: “Om welke reden willen we in dit geval gebruik  maken van ons voorkeursrecht?” Het uitblijven van die vraag maakt mij behoorlijk wantrouwig omdat een eventueel antwoord iets zou kunnen onthullen waarover men nu nog liever zwijgt. Bijvoorbeeld de uitbreiding van de Havenhof tot aan het begin van de Zeestraat.

Lijst Kras lag bij dit onderwerp het duidelijkst dwars. ‘Met die aankoop breng je een onomkeerbare ontwikkeling op gang’, was het bezwaar. Je zou kunnen zeggen dat ze de dominostenen al zagen vallen. Ook GroenLinks had de nodige twijfels. Maar die olifant in de raadszaal werd simpelweg genegeerd. In het bestemmingsplan heeft wethouder Kes ruimte gemaakt voor grootschalige ontwikkelingen die niemand zegt te willen. Als ze wellicht over een paar jaar met grootschalige plannen naar de gemeenteraad gaat, kan ze simpelweg stellen dat de gegeven goedkeuring voor het bestemmingsplan dat mogelijk maakt. 

Is dat een ontwikkeling waar we rekening mee moeten houden? Dat denk ik wel. De wethouder heeft al eerder een grootschalig plan gelanceerd dat door de gemeenteraad werd teruggefloten. Nu het bestemmingsplan er is, heeft ze alle ruimte om er weer mee aan de slag te gaan.

De oude Kom van Volendam is een gebied waar bouwers, projectontwikkelaars en grote investeerders begerig naar kijken. De oostelijke wand van het Europaplein is al in het bezit van een van de grootste bouwers van Volendam. De wethouder heeft tot nu toe niet de indruk gemaakt ze iets in de weg te willen leggen en de fractie van VD|80 met voorman Nico Karhof, steunt haar daarin volop.

De aankoop van Zeestraat 35 door de gemeente is een zet op het schaakbord van de wethouder die in feite laat zien wat ze van plan is.  Dat partijen als de VVD, het CDA en VD|80 haar steunden zou er op kunnen wijzen dat die fracties bemand worden door goedgelovige en naïeve raadsleden. Eerlijk gezegd lijkt me dat niet het geval. Het lijkt er daarom op dat de inwoners van Volendam belazerd worden. Ik acht dat zeer waarschijnlijk. Dat zal ik volhouden tot die partijen precies kunnen uitleggen waarom juist de aankoop van dit pand door hen is goedgekeurd. Het smoesje dat het gebeurde omdat de gemeente nu eenmaal een voorkeursrecht kan uit oefenen, is daarbij niet aanvaardbaar.

Het grootste probleem van de gemeente en in het bijzonder van wethouder Kes is dat er onder de bevolking en de winkeliers grote bezwaren leven tegen de plannen voor een grootschalige ontwikkeling van het centrum van Volendam. Als bestuurlijk vertegenwoordigster van een partij die zegt de burger weer krachtig te willen maken, heeft wethouder Kes een groot probleem. Tot nu toe is ze met slimme zetten op het schaakbord ver gekomen.

Voor de bevolking en de winkeliers lijkt er maar één keuze te zijn weggelegd. Die is om bij de komende gemeenteraadsverkiezingen de fractie van Lijst Kras zo groot te maken dat ze het vallen van de dominostenen kan tegenhouden.



woensdag 20 november 2013

De Jozefsschool moet blijven

KLADBLOK

                                                         
 De SKOV, de katholieke koepel die al het onderwijs in Volendam beheert, heeft bekend gemaakt dat de bijna honderdjarige St. Jozefsschool in aanmerking komt voor een sterfhuisconstructie. Omdat het aantal geboorten in Volendam afneemt, zijn er minder scholen nodig. Ingewijden menen overigens dat in de nabije toekomst er minstens twee scholen overbodig zullen worden.

Waarom onze school?, zullen veel ouders van kinderen op de Jozefsschool hebben gedacht. Een logische vraag.  Een vraag ook die belangentegenstellingen oproept. Tussen de SKOV en de ouders van de school bijvoorbeeld. Ze hebben beiden hun argumenten en de sluiten niet op elkaar aan.

Heeft de SKOV de best denkbare beslissing genomen en is die beslissing onontkoombaar? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat me interesseert is hoe de belangen tegen elkaar zijn afgewogen en hoe inzichtelijk en acceptabel dat voor alle betrokkenen is. De ouders van de Jozefsschool vinden in ieder geval dat er een andere beslissing moet worden genomen. Daar is beslist iets bijzonders mee aan de hand. Ze benadrukken de bijzondere sfeer die er op school heerst en zijn daar zo aan gehecht dat ze voor het behoud van de school in actie zijn gekomen en medestanders zoeken. Er is een facebookpagina geopend waar al meer dan 1600 ‘likes’ staan. Daarnaast is er het tekenen van een petitie mogelijk gemaakt die al door meer dan 500 mensen is ondertekend.

De rijksoverheid houdt rekening met dalende leerlingaantallen en heeft in één van de publicaties die ik daarover las laten weten dat een basisschool met 150 leerlingen zelfstandig kan voortbestaan: “Ter illustratie wordt ook de effecten van een opheffingsnorm van 150 leerlingen gepresenteerd omdat uit studies blijkt dat dit ongeveer het minimum aantal leerlingen is waarbij een school –gegeven de huidige bekostiging- bedrijfsmatig goed kan functioneren”. Dat is nog geen echt goed nieuws voor de Jozefsschool.  Bij de beoordeling voor het in stand houden van scholen, worden ook reisafstanden betrokken. Met de Nicolaas- en Kennedyschool op loopafstand, zit daar geen argument in. Er is wel iets mee aan de hand. Bij de spreiding van basisscholen in Volendam is er bij de bouw van de wijk ‘Middengebied’ iets mis gegaan. Er was gepland dat de Nicolaasschool daar heen zou gaan. Volgens insiders gaf de toenmalige CDA-wethouder er echter de voorkeur aan om in die wijk zo veel mogelijk woningen te bouwen. Er werd daarom een nieuwe Nicolaasschool (samen met de Kennedyschool)  aan de rand van de Oude Kom gebouwd. Alles bij elkaar te veel scholen op een kluitje en omdat de Jozefschool in een oud gebouw zit, heeft die kennelijk pech. Verder krijgt de nieuwe school in Broeckgouw vier extra klaslokalen. Die moeten ook vol. Alweer pech voor de Jozefsschool.

Ik steun de ouders van de Jozefsschool en heb ook de petitie getekend. Daar is een reden voor, ook al heb ik geen enkele binding met die school en ook geen belang bij haar voortbestaan. Mijn steun komt niet voort uit goedkope en goedbedoelde sympathie voor de actie van de ouders.

Wat mij betreft heeft het te maken met het al jarenlang gevoerde beleid door de SKOV die zelfstandig uitmaakt waar scholen komen of verdwijnen en de financiële uitkomsten van haar besluiten de hoogste prioriteit geeft. Omdat dit beleid voorschrijft dat klassen vol moeten zitten hebben ouders in Volendam geen vrije schoolkeuze en moeten ze soms accepteren dat hun kinderen op verschillende scholen zitten. Een uitkomst van dit beleid is ook dat de schoolorganisatie over een enorm vermogen beschikt dat volgens insiders de toch al aanzienlijke financiële reserves van de gemeente Edam-Volendam royaal overtreft.

Een uitvloeisel van dat beleid is ook dat ouders in feite niets te vertellen hebben. Zie bijvoorbeeld het persbericht van de SKOV over de sluiting van de Jozefsschool. Wat staat daar onder andere in?: “De Medezeggenschapsraad van de St Jozefsschool wordt in de gelegenheid gesteld een advies uit brengen aan het bestuur ten aanzien van dit voorgenomen besluit.” Mooi is dat. Daar staat eigenlijk dat de ter dood veroordeelde nog een laatste wens mag doen. Het is een calculerende vorm van formeel-juridische democratie. De SKOV kan niet anders dan haar beleid handhaven. Na dit persbericht zullen alle andere scholen zich met hand en tand verzetten tegen een verandering van het besluit omdat het anders hen kan treffen.

De ouders van de Jozefsschool breken eigenlijk met de traditie en cultuur van hun grootouders. Die accepteerden vroeger dit soort besluiten gelaten met de verzuchting ‘dat de hoge heren wel zullen weten wat ze doen’. Alleen al daarom zou iedereen die daar genoeg van heeft als signaal de petitie moeten tekenen.

Het is niet te verwachten dat de SKOV haar besluit als gevolg van de acties zal heroverwegen. Dat betekent dat de ouders van de Jozefsschool zich beter kunnen richten op de vraag hoe ze de school kunnen losmaken van de SKOV en zelfstandig of via een andere koepel kunnen voort zetten.  Er zijn minimaal 150 leerlingen nodig om een basisschool bedrijfsmatig gezond te kunnen exploiteren. Dat moet haalbaar zijn, zeker als de SKOV ze een bruidsschat meegeeft.

De ouders van de Jozefsschool kunnen historie schrijven. Ik hoop van harte dat het ze gaat lukken.

Als u tot nu toe heeft kunnen instemmen met dit verhaal, klik dan de link 'petitie' aan en teken die om op die manier ook uw stem te laten horen.

http://petities.nl/petitie/st-jozefschool-moet-blijven






woensdag 30 oktober 2013

KLADBLOK Monumentaal Leed

                                                   
Veel van deze huisjes zijn verdwenen. Te klein en bouwkundig versleten

Hij was een van de insprekers bij  het raadsdebat (17 oktober 2013) in de raadszaal van Edam-Volendam. Hij had zo’n soort huisje als hierboven gekocht. Een bouwval min of meer. Hij was van plan het af te breken en er een nieuw huis voor in de plaats te bouwen. Zo deed men dat al jaren op Volendam.  Maar nu even niet meer.

Dat komt omdat men in Volendam een plan heeft. Het moet leuker worden voor de toeristen. Naast de voorgenomen grootschalige verbouwing van het winkelhart, moet daarom heen gedwaald kunnen worden en moet de toerist er kennis van kunnen nemen hoe het vroeger was. Pech dus voor de inspreker. Zijn bouwvallig eigendom werd door de gemeente als monument aan gewezen.

Natuurlijk ging hij in verzet. Schreef een uitvoerige brief. De ontvangst daarvan werd keurig bevestigd. Sindsdien is het al weer maanden stil gebleven. Hij diende ook een officieel bezwaar in. Dat was voorzien van een rapport van een deskundige die hem adviseerde de zaak te slopen en er geen cent meer in te steken. De gemeente weet dus dat het eigenlijk een hopeloze zaak is, maar is zelfs niet eens komen kijken. De inspreker voelt zich met een kluitje in het riet gestuurd en voelt zich opgezadeld met een uiterst kostbare aangelegenheid. Het overeind houden van een bouwval en juridisch kosten maken om zich met de hulp van een advocaat te blijven verzetten.

Mede aan de hand van dit voorbeeld was een grote meerderheid van de gemeenteraad bereid om het aanwijzen van monumenten nog enige tijd uit te stellen  omdat er twijfel was aan de zorgvuldigheid en veel ‘slachtoffers’ zich niet gehoord voelden.  Alleen de raadspartij VD|80 vond het een prachtig plan.
Wethouder Marisa Kes (de IJzige) van VD|80 was verrast dat de gemeenteraad zijn hakken in het zand zette.  Er kunnen geen bouwleges worden geheven als het plan niet wordt goedgekeurd. En waarom zou het niet kunnen worden goedgekeurd? Alles is zorgvuldig gebeurd. We gaan onze reactie op de bezwaren niet wijzigen. Uitstel heeft geen enkele zin. Moeten we het dan over een maand weer anderhalf uur hier over hebben?  De gemeenteraad boog het hoofd. Maar de twijfel bleef. De woordvoerders van GroenLinks en Lijst Kras waren het duidelijkst. De wethouder kan dan wel zeggen dat er uiteindelijk  weinig echte bezwaren zijn overgebleven, maar hoeveel bezitters van een woning die tot monument zijn aangewezen hebben het hoofd inmiddels moedeloos in de schoot gelegd omdat er toch niet tegen de gemeente valt op te boksen? Dat zouden er wel eens aardig wat kunnen zijn.

In dezelfde raadsvergadering kwam ook het probleem van de winkeliers in de Oude Kom van Volendam aan de orde. Zij hebben de nodige problemen met de parkeermaatregelen. Hun probleem komt voort uit dezelfde bron. De Oude Kom moet een toeristvriendelijk wandelcentrum worden. Maar omdat de winkeliers zich hebben georganiseerd, zijn ze heel wat beter in staat om voor hun belang op te komen dan de grote groep van monumentbewoners.  Omdat ze niet zijn georganiseerd en geen actie voeren om sterk te staan tegenover de gemeente, kunnen ze geen vuist maken.

Ik denk dat het ten opzichte van Edam bijvoorbeeld, een typisch Volendams probleem is. Dat de winkeliers zich georganiseerd hebben en actie voeren is niet zo gebruikelijk binnen de Volendamse cultuur. Dat kan alleen als er informele leiders naar voren komen die de eerste lijnen uitzetten. Dat zoiets niet vaak gebeurt, is niet verwonderlijk. In het politieke klimaat zoals dat al decennia bestaat, is het gebruikelijk dat zulke mensen informeel worden afgebrand door bestuur en politici. Ze worden gemarginaliseerd en er wordt stevig op de man gespeeld. Je moet dus bepaald een dikke huid hebben om zo’n rol aan te durven, want het is niet zonder risico’s. Een aantal winkeliers kan daar over mee praten. Hen is al het nodige in de schoenen geschoven. Buiten de kringen van de macht zijn er altijd wel weer mensen bereid zulke vuurtjes aan te blazen, meelopers die het meeste vuile werk opknappen en helpen negatieve oordelen te verspreiden. De alleenstaande inspreker van hierboven zal daar ook wel mee te maken hebben gekregen.

Het is naïef om te veronderstellen dat marginalisering niet werkt en geen indruk zou maken op raadsleden. Het werkt en speelt een rol. In een situatie als deze beschouw ik het echter als behorend tot de taak van raadsleden om, als vertegenwoordigers van de bevolking , mensen met vergelijkbare problemen te stimuleren tot gezamenlijke acties. Ooit heb ik gedacht dat VD|80 daar als partij geschikt voor zou zijn. Maar deze partij is al een aantal malen lelijk door het ijs gezakt. Ze beschermt liever het college en de eigen wethouder(s) daarin, dan gevolg te geven aan hun motto: ‘De burger weer krachtig’. Bij VD|80 is een ‘krachtige burger’ iemand die zijn leed in stilte draagt en doet wat de wethouder behaagt.


donderdag 3 oktober 2013

KLADBLOG Opsporingsbericht (2)

`    
                                                                   
   

       Betreft verdachte: Piet Groot-Waterland
       Omdat de afdeling ‘balkjes’ op herhalingsoefening is was het helaas niet mogelijk een balkje over de profielfoto te plaatsen. U wordt verzocht  bij verspreiding van dit bericht het balkje handmatig toe te voegen.

      Aard misdrijf: Piet Groot-Waterland wordt gezocht in verband met de verdenking dat hij leiding geeft aan een bende die zich onder meer bezig houdt met het verduisteren en manipuleren van nieuwswaardige informatie ten nadele van de bevolking van Volendam als rechthebbenden op dat nieuws via de nieuwssite: 

       Plaats delict: http://www.groot-waterland.nl/

     Nadere informatie: Piet Groot-Waterland wordt er onder meer van verdacht dat hij zich laat beïnvloeden vanwege het verkrijgen van gunsten, dan wel door de dreiging van het nalaten van gunsten, om valse informatie te verspreiden die een ongunstig en onjuist beeld schept van informatieverstrekkers die niet goedgekeurd zijn door de afdeling Voorlichting van de gemeente Edam-Volendam, voorts voor het weren van informatie uit het door zijn onderneming geleide website welke zich ten onrechte uitgeeft voor een onafhankelijke en objectieve nieuwsvoorziening.

     Onderzoeksresultaten: dankzij de aangiftes van veel informanten is gebleken dat Piet Groot-Waterland als beheerder en eigenaar van een nieuwssite aangeboden informatie weigert of verwijdert, door anderen aangeboden informatie bewerkt, reacties verwijdert of bewerkt met als doel een gunstig beeld te scheppen van het doen en laten van het gemeentebestuur van Edam-Volendam dan wel zijn  eigen politieke doeleinden. Hij is daarbij uiterst selectief in het toelaten van reacties. Hij laat toe dat kritische reageerders belachelijk worden gemaakt en verwijderd reacties waarin bestuurders van de gemeente belachelijk worden gemaakt. Deze webbeheerder laat toe dat in reacties op gebeurtenissen wordt opgeroepen tot geweld. Als je hem er op aanspreekt komen de smoezen. (geen tijd om te modereren / het is een ongelukje)of uitspraken als: "Dit is nu eenmaal internet" of "Moet kunnen" of zelfs: "Vrijheid van meningsuiting". Citaten van reacties op de website in dit verband onder meer: “Gewoon vingers afknippen en terugtrappen naar het land van herkomst.”; “Knietjes even stuktrappen.. Volgende week beginnen ze weer opnieuw ..”; Verzuipen in de haven?. De hypocrisie en nieuwsmanipulatie van verdachte Piet Groot-Waterland blijkt onder meer dat hij een omschrijving van een wethouder als Queen Kes, niet acceptabel vindt.
Een van de bewijzen die door de speciale onderzoekscommissie zijn verzameld betreft een getuigenis van Mervrouw en gemeenteraadslid  Janneke Rijpstra die niet heeft terug gedeinsd voor haar burgerplicht en het risico heeft genomen haar bevindingen op het terrein van nieuwsmanipulatie door verdachte publiek te maken.




   Arrestatie-informatie: bij het signaleren van verdachte wordt verzocht de autoriteiten te informeren. Voorts wordt iedereen die nadere kennis draagt van feiten en omstandigheden waarvan betrokkene of zijn trawanten wordt verdacht, deze te melden bij het bevoegd gezag. Een burgerarrest wordt nadrukkelijk ontraden. Betrokkene kan gewapend zijn met joystick, geheugenstick of muis van hardstaal.

   Delict-informatie: het opsporingsonderzoek richt zich met name op schendingen van de grondwetsartikelen 7.1, 7.2 en 7.3, Voorts kan het schending betreffen van artikel 10 van de Ervm

Disclaimer: dit opsporingsbericht is uitgegeven door de 'speciale onderzoekscommissie’ die belast is met het opsporen van censuur en of aanzetten tot censuur' en dient overeenkomstig te worden gelezen.


 

   

dinsdag 1 oktober 2013

Wie maakt een einde aan ons onbetrouwbaar gemeentebestuur?

Winkels aan het Europaplein

                                           
Dichtbij parkeren is een levensader voor winkeliers


KLADBLOK

Wie maakt een einde aan ons onbetrouwbaar gemeentebestuur?

Stel dat je lastige ouders hebt en na lang knokken heb je eindelijk verlof gekregen om twee keer per maand op zaterdagavond tot middernacht naar de Dijk te mogen gaan. De ouders van je vriendin hebben het bij je ouders wel voor elkaar gekregen dat je een weekje met haar op vakantie mag. Als de vakantietijd nadert willen je ouders nog eens met je praten. Wat hun betreft gaat dat weekje alleen maar door als je voortaan die twee zaterdagavonden inlevert. Hoe ga je reageren op zo’n onmogelijke eis en op zulke onbetrouwbare ouders? Steek je de pruiken van je moeder in de fik, sla je het kunstgebit van je vader aan diggelen of bel je de kinderbescherming?

Hoewel vergelijkingen natuurlijk altijd mank gaan hebben de winkeliers van de Oude Kom met zo’n situatie te maken. Met die jonge man van hierboven kan het nog goed komen, maar voor de winkeliers in de Oude Kom kan iedere onnadenkende ingreep levensbedreigend voor hun toekomst zijn. Toen de gemeente het Europaplein autovrij wilden maken hebben ze voor hun klanten en zichzelf gestreden. Als gunst werd een beperkt aantal parkeerplekken op het Europaplein  gemaakt. Maar wat moet je verder met zo’n leeg plein? Dat zag de gemeenteraad ook niet zo zitten. Via een motie droegen ze het college op om buiten het toeristenseizoen het hele plein te benutten voor parkeren. Dat is in ieder geval beter dan niks, dachten de winkeliers. Vanaf 1 oktober moet er weer geparkeerd kunnen worden op het Europaplein. Gaat dat ook lukken? De kogel is bepaald nog niet door de kerk en dat ligt aan het onwillige college van burgemeester en wethouders dat de boel traineert. In plaats van de motie van de gemeenteraad royaal uit te voeren beginnen ze te marchanderen. Kennelijk heeft die motie de druiven zuur gemaakt. Op de eerste plaats willen ze het aantal parkeerplekken kleiner maken dan het vroeger was. Dat is al knap lullig, maar bepaald nog niet het ergste. Het ergste is dat ze een wisseltruc proberen uit te halen. Het college is alleen van plan de motie uit te voeren als de winkeliers bereid zijn het beperkte aantal parkeerplekken die in de zomer overblijven en waar ze hard voor geknokt hebben, op te geven. Het college geeft dus zuinig met de ene hand en probeert met de andere hand iets wat ze eerder hebben toegestaan, terug te nemen. Deze aanpak kan regelrecht een vorm van chantage worden genoemd.

Ik was gisteren in de Oude Kom om wat boodschappen te doen en hoorde winkeliers er met elkaar over praten. Ze zijn woedend. Dat kan ik van ze begrijpen net zoals ik begrijp dat die knul uit het begin de pruiken van zijn moeder in brand wil steken.

Maar mevrouw Kes, wethouder en aanstichtster van al deze ellende draagt, voor zover ik weet, geen pruiken en als dat wel zo was is het heel onverstandig om ze in de fik te steken.

Er is maar één instantie die het college de wacht kan aanzeggen voor dit schandalig onsportief en nogal onbetrouwbaar gedrag. Dat is de gemeenteraad en die dient in dit geval te zeggen: ‘zo gaan we hier niet met elkaar om’. Winkeliers pesten omdat ze voor hun klanten en hun bedrijf opkomen behoort bepaald niet tot het gedrag wat de Algemene bestuurswet onder ‘behoorlijk bestuur’ verstaat.

Maar gaat de gemeenteraad er iets aan doen? Gaat de gemeenteraad een gemankeerd college dat slechts op de winkel mag passen, aanpakken? Wat mij betreft is dat de hoogste tijd en is er wel meer voor nodig dan een motie van afkeuring. Het is niet het enige geval waarin het college zich niet van een kant laat zien die billijk is en tot ‘behoorlijk bestuur’ kan worden gerekend. Ik reken op een uiterst krachtdadige reactie van de gemeenteraad, geen partij uitgezonderd. Zelfs het op zich al onbetrouwbare VD|80 kan het zich niet permitteren om het gedrag van haar eigen wethouder goed te keuren.

Ik ben al een paar jaren weinig gelukkig met het college. Nu er nog maar twee wethouders en een burgemeester over zijn, laat het zien dat ze nog steeds weinig hebben geleerd. Er zit een zekere kwaadaardigheid in dit college dat de neiging heeft de democratische spelregels te ver op te rekken om haar zin te krijgen of om persoonlijke vetes uit te vechten. Iets anders dan dat kan ik er niet in zien. Mevrouw en wethouder Kes heeft al eerder laten zien dat ze er niet goed mee kan omgaan als ze haar zin niet krijgt.

Het is nu aan de gemeenteraad om te laten zien waarvoor ze is gekozen. Dat is onder andere om de burger te beschermen tegen de luimen van een college dat lak heeft aan de democratische spelregels.
https://mail.google.com/mail/u/0/images/cleardot.gif


woensdag 19 juni 2013

Kan de democratie in Edam-Volendam nog worden gered?




KLADBLOK

                               
                    
In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw heb ik het functioneren van de democratie leren kennen en intensief meegemaakt. Ik ben oud genoeg om te kunnen verklaren dat die democratie niet meer bestaat.  De wereld is veranderd, maar zonder democratie kunnen we niet.

Uiteraard functioneerde de democratie in de jaren die ik noemde niet vlekkeloos. Maar het functioneerde omdat het werd uitgevoerd door mensen die het belang daarvan niet ondergeschikt maakten aan hun persoonlijke belangen.  Je zou het ‘democratische integriteit’ kunnen noemen. Er was een zeker idealisme. Een houding waarin de belangen van het geheel niet overschaduwd werden door persoonlijke ambities en individuele belangen. Men lette op elkaar en de media begeleidden het democratisch proces op een kritische manier.

Ik weet niet of de kwaliteit van het bestuur in Edam-Volendam ernstig verschilt met wat elders in Nederland gebeurt. Als de democratie trendmatig onder druk staat, zal het beeld dat ik van het bestuur van Edam-Volendam heb niet zo heel veel verschillen van wat elders gebeurt. Desondanks heb ik de indruk dat de democratische kwaliteit van het bestuur in Edam-Volendam bij nadere weging achter blijft op het gemiddelde als het gaat om openheid, transparantie en integriteit. Het verschil wordt veroorzaakt door de persoonlijke kwaliteit en integriteit van individuele bestuurders.

Zo heb ik bijvoorbeeld meegemaakt dat fractievoorzitters over een bepaalde kwestie op zeer gekleurde wijze door het bestuur werden geïnformeerd en vervolgens werden gebonden aan geheimhouding. Het heeft even geduurd alvorens een gewetensvolle betrokkene de geheimhouding verbrak. Er werden in een bepaalde zaak bestuurlijke beloften gedaan die vervolgens als sneeuw voor de zon verdwenen. Een fractievoorzitter deed meerdere keren beloftes die toen puntje bij paaltje kwam niets bleken voor te stellen.  Machinaties in een andere zaak die ik aan het licht bracht werden door een bestuurder afgedaan als leugens. In een kwestie die in feite al zijn bekomst had gehad werden door het bestuur advocaten ingezet louter en alleen om de aanbrengers van de kwestie financieel te schaden. In verschillende situaties werden media onder druk gezet om niet meer over bepaalde zaken te publiceren of bepaalde mensen daarover aan het woord te laten. In de kwestie van de fusie met Zeevang werd medewerking van media verkregen en met name de verslaggever van het NHD ging zeer ver om een voor het bestuur gunstig beeld te scheppen van de stand van zaken. Critici worden benaderd als vijanden waarvan de reputatie wordt aangetast wat tevens een excuus inhoudt in van een inhoudelijke reactie af te zien. Een wethouder wiens handelen ernstige vragen opriep werd onderworpen aan een onderzoek waaraan hij geen volledige medewerking gaf waardoor bepaalde vragen niet op de juiste manier beantwoord zijn. Niettemin beroept de man zich op volledige onschuld en steunt zijn partij hem daar volledig in.  Het bestuur nam in een andere zaak besluiten die in feite de voorbereiding betekende op een allesomvattend besluit en hoopte op die manier in een klap de buit binnen te halen. Gedupeerden werden weggezet als oenen en de advocaat die het voor hen opnam kreeg een tuchtklacht tegen zich van een bestuurder. 

Het zijn alleen maar mijn waarnemingen, niet eens uitputtend opgesomd en het is aannemelijk dat anderen daar de nodige andere verhalen aan kunnen toevoegen. Een aantal daarvan ken ik, maar het is niet aan mij om die naar voren te brengen.

Misleiding door onjuiste of onvolledige informatie, beperking van de vrijheid van meningsuiting, het najagen van persoonlijke doelen, het diffameren van critici, het niet nakomen van afspraken beloften: het zijn maar een aantal constateringen die duidelijk maken dat het bestuursbootje in ongerede raakt als gepoogd wordt bestuurlijk bij te sturen als de noodzaak van verheimelijken van minder fraaie zaken zich voor het bestuur aandienen.

De democratie is in ongerede geraakt, maar het bestuur lijkt nog steeds voldoende medestanders te kunnen vinden die meegaan in de door haar geschapen vijandbeelden.

Een coalitiewisseling zou een goede gelegenheid zijn om orde op zaken te stellen en het bestuursbootje weer op een koers te zetten die alle rechten van inwoners waarborgen. De koers van de afgelopen jaren dient te worden gecorrigeerd omdat die democratische waarden aantast. Het brengt het gemeentebestuur in ongerede omdat de situatie een steeds autocratischer optreden vereist om het stuur in handen te kunnen blijven houden.


Ik ben mijn vertrouwen in de democratie nog niet verloren. Wat krom is gegroeid kan worden rechtgezet. Maar dat moet wel gebeuren en gebeurt alleen als mensen zich daarvoor inzetten. Op de eerste plaats de leden van de gemeenteraad die hierin een dringend algemeen belang zouden moeten zien. 

woensdag 5 juni 2013

KLADBLOK Het belang van nieuwe kansen voor gezonde politiek


            
                              

Een Coalitie zou je kunnen vergelijken met een partnerschap. Een overeenkomst om gezamenlijke en afzonderlijke doeleinden te verwezenlijken. Om het partnerschap in stand te houden is er bereidheid vereist om te geven en te nemen. Die bereidheid maakt een coalitie bestendig. Bij de aanvang van de coalitie (VD|80, CDA en PvdA) in Edam-Volendam waren de panden van het HHNK onderwerp van een compromis. Wel kopen, maar na afsplitsing van het vergadergedeelte weer verkopen.

Sindsdien zijn de omstandigheden gewijzigd. Verkopen lukt niet. Dat roept de vraag op of het (financieel) verstandig is om vast te houden aan de oude plannen. Moet je principieel vast houden aan de oude plannen of je, door omstandigheden gedwongen, flexibel opstellen? Binnen de coalitie wist men dat probleem niet op te lossen. De PvdA en VD|80 kwamen recht tegenover elkaar te staan en de coalitie brak.

De PvdA dacht zich verzekerd te hebben van de steun van het CDA. Dat bleek niet het geval te zijn. Tijdens de gemeenteraadsvergadering van 30 mei verweet de PVDA het CDA openlijk dat ze de boel belazerd hadden. Maar goedbeschouwd was het natuurlijk de PvdA die de boel heeft belazerd door achter de rug van VD|80 om met de andere coalitiepartner afspraken te willen maken. Het verraad van de PvdA-fractie gaat verder. De fractie heeft de gewijzigde omstandigheden aangegrepen om haar eigen zin door te zetten en terug te nemen wat ze bij de coalitiebesprekingen had ingeleverd. Openlijk betwistte ze de cijfers van het college. Als ze binnen het college de steun van het CDA en de burgemeester zou hebben verworven, zou het haar zijn gelukt.

De opzet van de PvdA is mislukt omdat het CDA de coalitieafspraken trouw bleef. Dat deed ook de wethouder van de PvdA, Dorus Luijckx, en daarmee voltrok zich ook een breuk binnen de PvdA. De oppositiepartij VVD haalde de angel uit het conflict door voor te stellen de beslissing uit te stellen. Daarmee konden de gebeurtenissen echter niet ongedaan worden gemaakt. De coalitie is uit elkaar gevallen en er is sprake van een crisis.

De breuk zat er al een tijdje aan te komen. Eerder stemde de PvdA-fractie al niet in met het collegevoorstel voor de reconstructie van het dorpshart van Volendam. Het moet VD|80 al wat langer dwars hebben gezeten dat de PvdA wat bedrevener bleek te zijn in het politieke spel en veel binnen wist te halen. Deze keer was het genoeg. De bekende druppel deed de emmer overlopen.

Vanuit mijn gezichtspunt hebben beide partijen, VD|80 en PvdA, zich gediskwalificeerd om op korte termijn opnieuw deel te nemen aan een college. Ze hebben een twistpunt tot buiten haar eigen proporties laten groeien en verdeeldheid gezaaid. De gemeenteraad zit met de brokken, want zo gemakkelijk is het niet om een nieuwe coalitie te vormen als beide brokkenmakers buiten beschouwing worden gelaten. Het voorstel van de VVD om het college als een soort zakenkabinet verder te laten gaan om kosten voor wachtgeld uit te sparen, lijkt me niet goed doordacht te zijn. Die wachtgeldkosten zouden bij de komende gemeenteraadsverkiezingen toch wel komen. Dat dient dan ook te worden afgewogen tegen het probleem dat de gemeente verder moet met een kreupel college dat nog belangrijke besluiten moet voorbereiden.

Ik pleit daarom voor een nieuw minderheidscollege met de VVD als kern, aangevuld met GroenLinks en het CDA. De belangrijkste taak van dit college is een meer-jarenbegroting op te stellen en daarvoor een meerderheid te vinden in de gemeenteraad. Een tweede, meer delicate, taak zou dienen te zijn om de invloed van de derde (ambtelijke) macht in kaart te brengen en terug te zetten naar de plaats die het hoort te hebben, dienstbaar aan de politiek.

Er zijn genoeg aanwijzingen dat de ‘vierde macht’ haar eigen agendapunten heeft die onder het vorige college kennelijk werden gedoogd. De omvang van het ambtenarenapparaat speelt daar een rol in en ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat de ‘vierde macht’ een rol heeft gespeeld in het huisvestingsconflict en daarin ook verdeeld is.


Op de bestuurscultuur van de voorbije jaren is veel aan te merken. De autocratische stijl is lang gedoogd door de gemeenteraad. Een crisis betekent dat er zowel kansen als bedreigingen zijn. De kansen vragen om een vastberadenheid om het democratisch functioneren weer op het goede spoor te zetten. Openheid, controleerbaarheid en integriteit zijn de kernwoorden waarvoor ik al weer een aantal jaren pleit. Er is een nieuwe wind nodig en een sterk overgangscollege kan die tot stand brengen. Een gezond politiek klimaat is uiteindelijk nog belangrijker dan een sluitende begroting.

woensdag 22 mei 2013

Gaat het college van Edam-Volendam vallen?


KLADBLOK
                                   


           


Er was maar één belangrijke reden voor de gemeenteraad om in te stemmen met de aankoop van de panden van het HHNK: het behoud van de gerieflijke vergader-accommodatie. Het bezit van de rest van de panden is een financiële last. De optimistische plannen voor de verkoop van het kantoorgedeelte zijn gestrand in de financiële crisis. Nu er moet worden gekozen voor noodzakelijke uitbreiding van de gemeentelijke kantoorruimte, is er een keuzevraagstuk ontstaan. Wordt er verder gegaan met de plannen voor de uitbreiding en modernisering van het pand aan de Mgr. Veermanlaan, zoals het college heeft voorgesteld, of: moet de voorkeur worden gegeven aan het geschikt maken van de panden van het NNHK, ook al valt dat duurder uit.

Het is een lastige keuze. Een keuze die je alleen kunt maken zoals een goed huisvader die zou doen. Kan het huishoudbudget van de gemeente de last dragen?, gaat het om een volwaardige kantoorruimte en past het in een aantal denkbare toekomstscenario’s?

Er zijn uitgesproken voor- en tegenstanders van de aankoop. Tot nu toe nam de VVD een middenpositie in. Het voorstel van de VVD-fractie is de panden nu als kantoorruimte in gebruik nemen omdat de meeste kosten daarvan nu al op de begroting drukken. Als de marktomstandigheden zich wijzigen kan alsnog tot verkoop worden over gegaan. Het is de vraag of dat een geloofwaardig scenario is.

Persoonlijk geloof ik niet dat het huisvesten van ambtenaren het belangrijkste onderwerp is bij de voor- en tegenstanders van het in gebruik nemen van de panden. De financiële consequenties zijn het zichtbare strijdpunt. Daarachter liggen andere, meer verborgen, overwegingen en emoties die hoorbaar zijn in de toon waarmee wordt gediscussieerd over de financiële consequenties.

De redactie van de Stadskrant noemde het een ‘ontspoorde discussie’ in een redactioneel commentaar. De redactie ziet een herleving van de kommenstrijd waarvan ze aannam dat die al lang was overwonnen. Dat is een beetje vreemde bewering gezien de column ‘Krasse Taal’ een paar weken eerder in de Stadskrant. Daarin wordt onverkort  de bevolking van Volendam op de schop genomen als tegenstander van het in gebruik nemen van de panden. Het Volendamse standpunt wordt in een aantal clichés aan het einde van de column samengevat als: “Daar kunnen wij natuurlijk niet aan beginnen, te ver, te oud, te gemakkelijk, te voor de hand liggend, niks aan te verdienen voor ons bouwbedrijf, onhandig voor de koffiejuffrouw en te Edams. Een mooi monument om te verkopen, want wij hebben al cultuur genoeg.”

Wat mij betreft is het onzin om de kommenstrijd te negeren en de Stadskrant doet dat eigenlijk ook niet. ‘Kommenstrijd’ is eigenlijk een verkeerde benaming voor wat er aan de hand is. Het is niet alleen een strijd tussen kommen als zodanig. Het is vooral een strijd tussen kommen met grote culturele en sociaal-economische verschillen en met een gedeeld verleden dat niet zonder pijnpunten is. Edam heeft is in het recente verleden niet zonder pijn de vestiging van een stadskantoor kwijtgeraakt en het is aannemelijk dat dit verlies in de discussies een ondergeschoven rol speelt. Daarnaast speelt de vraag waar uiteindelijk het representatieve gedeelte van de bestuursfunctie zal worden gehuisvest. De representatieve panden van het voormalige NNHK zijn eigenlijk veel geschikter voor het onderbrengen van bestuur en staf van de gemeente dan voor het onderbrengen van ambtenaren. Ik ben dan ook bang dat het de verborgen agenda is van menigeen om bestuur en staf te verhuizen naar Edam.

Dat zijn overwegingen waar ook de VVD-fractie in haar middenpositie rekening mee dient te houden. Bij haar voorstel voor een tijdelijke oplossing past de vraag: hoe tijdelijk is tijdelijk?

Bij discussies die op hoge toon worden gevoerd, mag je er vanuit gaan dat het onderwerp van discussie, in dit geval de financiën, slechts een symboolfunctie vertegenwoordigt en dat daarachter andere belangen die niet kunnen worden uitgesproken, een rol spelen. Uiteindelijk draait het, denk ik, om de verhuizing van bestuur en staf naar Edam.

Bij de gang van zaken zoals we die zien, speelt nog een ander (cultureel) verschil tussen beide kommen een rol. De Edamse bevolking slaagt er als regel veel beter in om de eigen belangenbehartiging vanuit bevolkingsintiatieven vorm te geven dan de bevolking van Volendam. Daar nemen politieke partijen het voortouw en laat de bevolking zich nauwelijks horen.

De collegepartijen zijn verdeeld. Bij de huidige stemverhoudingen waarin CDA, VD|80 als collegepartijen samen optrekken met lijst Kras – een minderheidscombinatie- kan er een situatie ontstaan waarin de coalitie breekt. Ik zou dat niet betreuren en verwelkomen als een ontwikkeling die een meer gezonde politieke situatie mogelijk maakt.

 

 

 

woensdag 15 mei 2013

Toeristen of thuismarkt?, en 'de leugen van Luyckx'


parkeren dichtbij winkels verhoogt de omzet
                                                          

Kladblok

Er is al weer een wethouder met lege handen. Deze keer is het Dorus Luyckx. Zijn voorstellen ter goedkeuring naar aanleiding van de evaluatie Toeristische verkeersmaatregelen werden in de vergadering van het raadsplein op 7 mei door de mangel gehaald. Op een kleinigheid na wilde de raad niets goedkeuren. Meer dan ‘ter kennis nemen’ zat er voor de geplaagde wethouder niet in. De demissionaire wethouder voor Toerisme (de Mepper) zat er bij, maar hield wijselijk zijn mond. De meest kritische reactie kreeg de wethouder van zijn eigen fractie. Hij sloeg er zich gelaten doorheen en vocht nergens meer voor. Ook collegepartij VD|80, nu ineens geen voorstander meer van het afritje bij Spaander, liet hem vallen. De dagen van dit college lijken geteld, het wachten is nog op de knal.

Opmerkelijk was dat het in de raad uitgesproken gevoel dat het Noordeinde in economisch opzicht het meest profiteerde van de verkeersmaatregelen, niet uitdrukkelijk werd tegengesproken. Ook niet door de wethouder die bevestigde dat het een onopzettelijk resultaat betrof. De raad liet het moment om daar verder op door te gaan, glippen. De voor de hand liggende vraag: ‘moet er niet iets gedaan worden om dat te corrigeren’, werd niet gesteld. Voor de ondernemers van het Zuideinde en rondom het Europaplein leverde het echter bewijs op ter ondersteuning van hun claim dat de verkeers- en parkeermaatregelen voor hen nadelig uitpakken. De gevolgen van de overheidsmaatregelen hebben een nadelig effect op hun omzet.

Een van die gevolgen is te wijten aan de ‘leugen van Luyckx’. Die sloot het Europaplein voor parkerende auto’s omdat de situatie daar ter plekke onveilig zou zijn. Dat gelegenheidsargument werd door de gemeenteraad klakkeloos geaccepteerd. Dat argument wordt echter niet ondersteund door statistieken, van onveiligheid was geen sprake. Wat wel statistisch aangetoond kan worden is dat er een schromelijk gebrek is aan parkeerplaatsen. Dat gegeven wordt gebagatelliseerd. De luie automobilist die het liefst voor de toonbank wil parkeren, hoeft niet te worden tegemoetgekomen. Bovendien kan die beter met de fiets komen.

‘De leugen van Luyckx’, het gelegenheidsargument, moest verdoezelen dat er voor het vrijmaken van het Europaplein een verborgen argument was. Het vormde een onderdeel van een veel groter plan om de oude kom aantrekkelijker te maken voor toeristen. Dat mocht echter nog niemand weten om geen slapende honden wakker te maken. Luyckx wist het natuurlijk wel, maar speelde in het listige plan van wethouder Marisa Kes vrolijk mee. Het plan mocht pas bekend worden als wethouder Kes met een fiat van de gemeenteraad de bevolking en de ondernemers voor een voldongen feit kon stellen. Eerder had Kes al een aantal voorbereidende stappen genomen en die voorzien van onbetrouwbare gelegenheidsargumenten. Terecht stuurde de gemeenteraad haar op het laatste nippertje met lege handen terug naar de van der Knoopdreef. Onder aanvoering van Diane Kwakman van de VDD vroeg de gemeenteraad haar bij het begin te willen beginnen.

Het begin, wat is dat eigenlijk? Dat is niet zo moeilijk. Dat begint bij de vraag welke problemen er zijn, wiens dat problemen zijn en of de gemeente daar wel iets aan kan of wil doen. Vervolgens gaat het om de vraag welke mogelijkheden, kansen en bedreigingen er zijn als de gemeente er iets aan wil doen. En vooral welke mogelijkheden de bewoners en ondernemers van de Oude Kom als oplossing zien voor hun problemen. Dat kan iets heel anders zijn dan de Oude Kom aantrekkelijker maken voor toeristen.

De Oude Kom is in feite uniek, door de compleetheid in het aanbod en vooral door het grote aantal ambachtelijke winkels in de vers-sector en een breed kleinschalig aanbod in mode. Die zijn er voor de thuismarkt. Ze horen bij die thuismarkt, die kwaliteit, service en properheid beloont met trouwe klandizie. Het unieke daarvan schuilt in het feit dat er nog maar heel weinig gemeenten zijn die kunnen bogen op een rijk winkelbestand van particuliere ondernemers. Op Volendam zijn ze nog niet weggevaagd door op prijs concurrerende grootwinkelbedrijven. Wat zijn die winkels waard? Dat wordt niet bepaald door politieke partijen of bestuurders. Dat wordt bepaald door de bevolking, door de thuismarkt.

Voor de Oude Kom is het toerisme de plus op de thuismarkt. De thuismarkt is de basis. Zonder die thuismarkt hebben de meeste winkeliers geen bestaan. Die thuismarkt vraagt om parkeerruimte. Voldoende dichtbij zijnde parkeerruimte, zo wijzen alle studies uit, is van levensbelang voor winkels. Dat kan maar tot één conclusie leiden. Zo lang de plannen voor de reconstructie van het dorpshart nog niet meer zijn dan discussiabele plannen op papier, dient het parkeren op het Europaplein te worden teruggeven aan de thuismarkt.

Al was het alleen maar om een leugen recht te zetten en de beperkte waarde (of onzin) van het verblijfstoerisme in te zien.

woensdag 8 mei 2013

Bling, Bing, zit de waarheid er wel in?

Kladblok

 
                             ex-wethouder Wim Runderkamp volgens zelfgekozen bling-imago

 
Kladblok

Soms is het verweer van mensen zo onhandig dat het vermakelijk wordt. Ex wethouder Wim Runderkamp (VD|80) ziet zichzelf nog wel weer in de politieke arena terugkeren, zegt hij in een interview met het NHD. De journalist heeft hem geen enkele kritische vraag gesteld en zo de geplaagde ex-wethouder de kans gegeven om een ‘niets aan de hand show’ op te voeren waarin iedere reflectie op het gebeurde ontbreekt. Maar is zijn public relations offensief geloofwaardig?

Wie het Bing-rapport goed heeft gelezen, kan de conclusie trekken dat de ex-wethouder een bord voor zijn kop heeft.  Zijn allereerste verweer bij het begin van de affaire –dat de stichting PVE slapend was en niet actief- is een leugen gebleken. De rapporteurs van integriteitsonderzoeker Bing hebben verzuimd dat expliciet te vermelden. Dat hij nagelaten heeft zijn betrokkenheid bij de stichting PVE te melden, wordt hem formeel aangerekend. Uit de rapportage van Bing blijkt echter dat men intern op het Stadskantoor uitstekend op de hoogte was van die betrokkenheid en hem daar zelfs regelmatig aan herinnerd had. Het ging in feite dan ook niet om die betrokkenheid, maar om de wijze waarop hij daar als wethouder mee om is gegaan.

Het rapport van Bing is geformuleerd aan de hand van de vraagstelling van het Presidium. Dat betekent dat er nog heel wat losse einden zijn overgebleven. Wie het letterlijk verwoord verweer van de ex-wethouder in het rapport leest, kan gemakkelijk het verschil zien tussen de werkelijkheid en wat de interne advocaat van de ex-wethouder daarvan gemaakt heeft. In mijn vorige Kladblok schreef ik al dat in ieder van ons een advocaat aanwezig is die zo nodig liegt, bedriegt, verdraait en manipuleert als onze reputatie in het gedrang komt. Zo’n advocaat neemt het karakter aan van de persoon voor wiens reputatie hij opkomt. Het karakter van de ex-wethouder heb ik al eens eerder beschreven. Zijn eigenliefde en eigenwaan zijn groter dan een functie als wethouder kan dragen en zijn dadendrang is groter dan zijn persoon kan dragen. Datgene wat hij in zijn verbeelding is, kan hij niet waarmaken. Hij zal de laatste zijn die dat door heeft.

De persoonlijke tragiek heeft een politieke component. Voor zijn partij, VD|80, is het vervelend om op zo’n manier een wethouder te verliezen. Dat vergt het beperken van de schade en VD|80 deed dat met een publicatie van bestuur en fractie in de Nivo van 1 mei 2013. Daarin wordt het vertrek van hun wethouder gepresenteerd als een verlies voor de gemeenschap. Het Bing-rapport wordt verongelijkt samengevat in de formaliteit van het niet vermelden van een nevenfunctie. De ondernemers van het Europaplein krijgen weer de zwarte piet omdat zij de schijn van belangenverstrengeling zouden hebben ingebracht, om hun eigen standpunt te onderbouwen.

Het zou mij niet verbazen als de tekst van dit artikel door de ex-wethouder zelf zou zijn geschreven. De tekst is van het begin tot het eind public relations voor het imago van de vertrokken wethouder. De wethouder als onschuldige, de betrokken wethouder als verlies voor de samenleving, de wethouder als slachtoffer van de ‘oendernemers’ van het Europaplein, de wethouder die ten onrechte gestruikeld is over het onschuldige feit van het niet vermelden van een ‘slapende’ nevenfunctie.

VD|80 presenteert zich hiermee naar buiten als een partij die volledig achter ‘us Wum’ blijft staan. Dat lijkt me niet erg verstandig. Dat betekent dat ze geen enkele verantwoordelijkheid neemt voor wat er fout is gegaan. Het betekent ook dat ze geen afstand neemt van wat de ex-wethouder aan geheugenverlies, hele en halve onwaarheden en pure roddel heeft gepresenteerd ter zijner verdediging. Daarmee heeft de partij zich laten meeslepen in het te beperkte integriteitsbesef van hun ex-wethouder. Daarmee maakt ze de hele vertoning nog gênanter en dwazer dan die al was. Het heeft tot gevolg gehad dat het als geheim bestempelde rapport van Bing nu op straat ligt.

De integriteit van bestuurders is het belangrijkste goed van een democratie. Het is het fundament van het vertrouwen van burgers. Nu het Bing-rapport publiek is gemaakt, ondermijnt dat het public relations-offensief van de ex-wethouder en het bestuur en de fractie van zijn partij. De onluisterende waarheid van het rapport verdringt de armzalige leugens.

VD|80 is terechtgekomen in de maalstroom van haar eigen armzaligheid. Bij het gebrek aan daadkracht bij het bestuur en ledenraad, het gebrek aan afstand tussen fractie en bestuurders dient de dominante aanwezigheid binnen de partij van wethouder Marisa Kes te worden betrokken. Haar dadendrang is al lang niet meer te vereenzelvigen met het motto van de partij: ‘De burger weer krachtig’. Haar oprechtheid en transparantie in de kwestie ‘reconstructie Dorpshart’ valt serieus te betwijfelen. Binnen de partij trekt ze uiteindelijk aan alle touwtjes. Haar wil is wet.

VD|80 zit op een route naarde afgrond. Maar net als de ex-wethouder was ze vooraf voldoende gewaarschuwd.
                         







   
imago ex-wethouder Wim Runderkamp na Bing-rapport
 
 

vrijdag 15 februari 2013

Hoofden op Hol

Eigenlijk is het het een ongelukkige liefde. Een ‘jas’ die van Volendam houdt en het oude dorp ziet veranderen in een kitsch-versie van zichzelf. Worden al die nep-geveltjes gebouwd om ons te plezieren? Of moeten de argeloze bezoekers en toeristen maar aannemen dat we het prachtig vinden? Ga naar de nieuwe wijken en je ziet ze niet meer. Je ziet er nog wel de puntgevels die de Julianaweg zo prachtig maken. Voor mij vormen die een architectonisch monument van de toekomst. Die puntgeveltjes vertellen een verhaal. Dat verhaal hoort bij een cultuur. Die nepgeveltjes vertellen niets . Het is namaak. De Zeestraat is mooi van lelijkheid. Ik heb hem met terugwerkende kracht weer in mijn hart gesloten. Er horen verhalen bij, net als bij de gevels van het Europaplein. Het vormt niet alleen een architectonisch archief. Er hoort ook een archief bij van verhalen die ons collectief geheugen vormen. Een shovel schuift alles straks in de puinbak. Een duidelijke lijn in mijn ‘kladblokken’ van de laatste maanden is de uitverkoop van de Oude Kom aan het slentertoerisme. Bewoners en ondernemers in de Oude Kom hebben er in toenemende mate last van. Ze hebben er niet om gevraagd. Het beleid wordt over ze uitgerold. Ik zag het als een van mijn taken om in te gaan tegen het gemak waarmee dat gebeurde. Het gemak waarmee bezwaren werden weggewuifd of afgekocht met loze beloften en fooien. De aanbidders van het gouden kalf dat ‘toerisme’ heet en ons al opzadelden met het Marinapark zien we niet. Ze gaan schuil achter een college dat voor hen de weg baant en een gemeenteraad die ja en amen zegt. Toen ik vragen stelde bij een wethouder en een stichting en de (schijn van) belangenverstrengeling zag, werd er hard terug geslagen. Nu ik echter de ‘strategische communicatieplannen’ van freule Kes voortijdig onder de aandacht bracht, balde de woede zich samen. En ik had al zoveel vijanden. Een beledigde burgemeester, luie raadsleden, een ondernemer in het bustoerisme en een politieke partij die vergeten is waartoe ze werd opgericht en waartoe ze op aarde is. Een krachtige burger is al lang niet meer het doel van het politieke bestel. Als je in de Oude Kom woont, ben je een onderdaan van het beleid en als je daar ondernemer bent, het voorwerp van spot. De krachtige burger is het nepgeveltje geworden van een partij waarvan het bootje fluks de haven uit zeilt om achter de einder stiekem te fuseren met het CDA. Dat er meneren zijn die hebben geprobeerd het Volendams Museum alvast leeg aan freule Kes te overhandigen, schijnt een leugen te zijn waarmee ik alleen als doel zou hebben om mensen te beschadigen. Zo stond het in een naschrift van de redactie onder mijn laatste kladblok. En ofschoon ik het aan de hand van documenten zo heb zien gebeuren, moet het anders, meer positiever worden uitgelegd. Met een nepgeveltje dat wel. De Nivo is eigenlijk ook nep. Je weet daar nooit wat ze voor een pet op hebben. Zo beschuldigen ze je van opzettelijke leugens, maar een week eerder complimenteerden ze me nog met mijn scherpzinnigheid. Maar toen ging het over de fusie met Zeevang. Je weet maar nooit wat je aan ze hebt. Als ze morgen een of andere lijzige tante die sist van boosheid aan de telefoon krijgen, geven ze die ook weer gelijk. Te veel petten daar. Dan verschuift de waarheid. Mijn kladblokken verschenen al meer dan tien jaar in de Nivo. Ze hebben heel wat kladblokken in hun kolommen afgedrukt waarvan ze wisten dat niet iedereen ze met plezier zou lezen. Dat moet ik ze nageven en daar moet ik ze voor bedanken. Vanwege het afscheid dat ze me hebben bereid ben ik echter niet vergevingsgezind. Ze hebben zich het hoofd op hol laten brengen. Onder druk wordt alles vloeibaar, zelfs de ruggen die ze vaak toonden te hebben. Het is jammer, maar niet het einde van de wereld. De officier van justitie die ze op me af hebben gestuurd heeft me slechts één feit ten laste gelegd en schreef daarover een enorm persbericht. Maar het gaat nog steeds over niet meer dan een verdenking. De wethouder van de (schijn van) belangenverstrengeling heeft inmiddels zelf om een onderzoek gevraagd en het zal wat mij betreft nog blijken dat freule Kes naar buiten niet duidelijk is geweest over haar uiteindelijke doel: de Zeestraat en het Europaplein vol zetten met nepgeveltjes. Ik verzeker u het wordt daar prachtig, schitterend, magnifiek, onovertrefbaar zelfs, en er komen ook nog bankjes en boompjes bij. Adieu trouwe lezers, hierbij geef ik mijn pen over aan de onbekende Volendammer of Volendamse die graag tegels licht, de achterkant van het gelijk opzoekt, mooie verhalen doorprikt, een hekel heeft aan nepgeveltjes en schijneenheid. Hij of zij kan zich melden bij de redactie van de Nivo.