Posts tonen met het label kritiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kritiek. Alle posts tonen

donderdag 3 oktober 2013

KLADBLOG Opsporingsbericht (2)

`    
                                                                   
   

       Betreft verdachte: Piet Groot-Waterland
       Omdat de afdeling ‘balkjes’ op herhalingsoefening is was het helaas niet mogelijk een balkje over de profielfoto te plaatsen. U wordt verzocht  bij verspreiding van dit bericht het balkje handmatig toe te voegen.

      Aard misdrijf: Piet Groot-Waterland wordt gezocht in verband met de verdenking dat hij leiding geeft aan een bende die zich onder meer bezig houdt met het verduisteren en manipuleren van nieuwswaardige informatie ten nadele van de bevolking van Volendam als rechthebbenden op dat nieuws via de nieuwssite: 

       Plaats delict: http://www.groot-waterland.nl/

     Nadere informatie: Piet Groot-Waterland wordt er onder meer van verdacht dat hij zich laat beïnvloeden vanwege het verkrijgen van gunsten, dan wel door de dreiging van het nalaten van gunsten, om valse informatie te verspreiden die een ongunstig en onjuist beeld schept van informatieverstrekkers die niet goedgekeurd zijn door de afdeling Voorlichting van de gemeente Edam-Volendam, voorts voor het weren van informatie uit het door zijn onderneming geleide website welke zich ten onrechte uitgeeft voor een onafhankelijke en objectieve nieuwsvoorziening.

     Onderzoeksresultaten: dankzij de aangiftes van veel informanten is gebleken dat Piet Groot-Waterland als beheerder en eigenaar van een nieuwssite aangeboden informatie weigert of verwijdert, door anderen aangeboden informatie bewerkt, reacties verwijdert of bewerkt met als doel een gunstig beeld te scheppen van het doen en laten van het gemeentebestuur van Edam-Volendam dan wel zijn  eigen politieke doeleinden. Hij is daarbij uiterst selectief in het toelaten van reacties. Hij laat toe dat kritische reageerders belachelijk worden gemaakt en verwijderd reacties waarin bestuurders van de gemeente belachelijk worden gemaakt. Deze webbeheerder laat toe dat in reacties op gebeurtenissen wordt opgeroepen tot geweld. Als je hem er op aanspreekt komen de smoezen. (geen tijd om te modereren / het is een ongelukje)of uitspraken als: "Dit is nu eenmaal internet" of "Moet kunnen" of zelfs: "Vrijheid van meningsuiting". Citaten van reacties op de website in dit verband onder meer: “Gewoon vingers afknippen en terugtrappen naar het land van herkomst.”; “Knietjes even stuktrappen.. Volgende week beginnen ze weer opnieuw ..”; Verzuipen in de haven?. De hypocrisie en nieuwsmanipulatie van verdachte Piet Groot-Waterland blijkt onder meer dat hij een omschrijving van een wethouder als Queen Kes, niet acceptabel vindt.
Een van de bewijzen die door de speciale onderzoekscommissie zijn verzameld betreft een getuigenis van Mervrouw en gemeenteraadslid  Janneke Rijpstra die niet heeft terug gedeinsd voor haar burgerplicht en het risico heeft genomen haar bevindingen op het terrein van nieuwsmanipulatie door verdachte publiek te maken.




   Arrestatie-informatie: bij het signaleren van verdachte wordt verzocht de autoriteiten te informeren. Voorts wordt iedereen die nadere kennis draagt van feiten en omstandigheden waarvan betrokkene of zijn trawanten wordt verdacht, deze te melden bij het bevoegd gezag. Een burgerarrest wordt nadrukkelijk ontraden. Betrokkene kan gewapend zijn met joystick, geheugenstick of muis van hardstaal.

   Delict-informatie: het opsporingsonderzoek richt zich met name op schendingen van de grondwetsartikelen 7.1, 7.2 en 7.3, Voorts kan het schending betreffen van artikel 10 van de Ervm

Disclaimer: dit opsporingsbericht is uitgegeven door de 'speciale onderzoekscommissie’ die belast is met het opsporen van censuur en of aanzetten tot censuur' en dient overeenkomstig te worden gelezen.


 

   

woensdag 1 mei 2013

Bij het vertrek van een wethouder


 
Kladblok

                                    



 
 
       
Het heeft nog lang geduurd. Nadat de ondernemers van het Europaplein het vertrouwen in hem hadden opgezegd schorste wethouder Runderkamp zichzelf. Na een week hief hij die schorsing weer op. In die tussentijd had hij al zijn vriendjes bereid gevonden om hem in de ook al bevriende Nivo royaal lof toe te zwaaien. Vervolgens richtte zijn gram zich op de advocaat die het gewaagd had om hem in diskrediet te brengen.

Zo gaat dat met narcistische persoonlijkheden. Ze maken nooit fouten, ze worden hooguit verkeerd begrepen en critici zijn gewoon vijanden met een duister doel. Maar het zou niet juist zijn om de zaak als afgedaan te beschouwen nu boontje om zijn loontje is gekomen. Gebeurtenissen als deze hebben vele vaders en moeders in de vorm van een reeks van oorzaken en gevolgen.

Goede vrienden vertellen je de waarheid. Slechte vrienden doen dat niet en verdwijnen als ze niets meer aan je hebben. De Mepper wilde zo veel mensen te vriend houden dat het niet kon uitblijven dat hij in een spagaat terecht kwam. Hij wilde de winkeliers eigenlijk te vriend houden en heeft er nog voor gepleit om het Europaplein weer een parkeerbestemming te geven nadat hij eerder had ingestemd met het besluit om het plein autovrij te maken. Zijn collega-wethouder Kes, sneed hem de pas af. Ik weet het omdat er getuigen zijn.

Wim Runderkamp zal nu zijn goede vrienden wel overhouden en ik hoop dat hij over een jaar of zo kan lachen over wat hem overkomen is en dat hij ervan heeft geleerd. Het is hem niet allemaal persoonlijk te verwijten. In zekere zin is hij gedeeltelijk ook slachtlam en zondebok.

In het college met een overmaat aan narcistische karakters was hij de minst geslepene. In ieder van ons zit een advocaat die aan de slag gaat als we in het gedrang komen. Die zo nodig liegt, bedriegt, beschuldigt, dreigt en marchandeert om onze reputatie te beschermen ten koste van anderen en desnoods ook gevestigde normen en waarden schendt. Wim Runderkamp (Mepper) heeft niet de meest handige advocaat in huis. Met als gevolg dat hij alleen kwam te staan en zijn functie moest opgeven. De manoeuvres van zijn interne advocaat ondermijnden zijn reputatie in plaats van die te beschermen.

Anderen doen dat beter. Ze komen weg met dingen omdat hun interne advocaat meer steun wist te verwerven binnen de groep die er toe doet. Dat geldt bijvoorbeeld voor de ‘rode koningin’. Knap schakend wist ze een positie op te bouwen om haar einddoel –een vernieuwd dorpshart- binnen te halen. Echter ook haar interne advocaat ging in de fout toen ze de gemeenteraad verweet dat die niet wilde instemmen met haar laatste zetten waarmee ze de betrokkenen, winkeliers en inwoners van de oude kom, voor voldongen feiten kon plaatsen. Haar verongelijkt verwijt: “jullie praten anders als er publiek bij is”, is zonder een scherpe beoordeling gebleven. Maar als ik de tekenen goed heb begrepen, wankelt ook haar koninkrijk.

Ex-wethouder Runderkamp kan eigenlijk niet meer worden verweten dan dat hij niemand wilde teleurstellen en dat hij, toen hij daarmee in de problemen raakte, op zijn minst onhandig opereerde. Te veel op eigen houtje. Bij wethouder Marisa Kes ligt dat anders. Haar valt te verwijten dat ze de wereld ziet in termen van juridische verhoudingen. Ze overtuigt niet, maar bouwt (juridische) posities op. Gespeend van enig charisma heeft ze macht nodig om haar doelen te bereiken. De gemeenteraad verschafte haar die macht. Dat ging door totdat de winkeliers van het Europaplein in opstand kwamen. Dat was het moment waarop de gemeenteraad zich realiseerde dat ze zich niet voortdurend kon laten gebruiken als stempelmachine en machtsverschaffer. Daarmee voorkwam de gemeenteraad dat de wethouder de betrokkenen voor voldongen feiten kon stellen met het argument dat de gemeenteraad met de plannen had ingestemd. Nu staat ze met lege handen.

Het valt vooral haar eigen partij VD|80 te verwijten dat het zo ver is gekomen. Het onkritisch omgaan met haar wethouder, die democratie ziet als een juridisch schaakspel, heeft de partij, die als motto ‘de burger weer krachtig’ heeft, veranderd in een karikatuur van dat motto. Dat heeft de democratische verhoudingen geschaad. VD|80 heeft steun verleend aan het juridische spel om de wethouder krachtig en machtig te maken. Ze heeft steun verleend aan de interne advocaat van de wethouder in plaats van die een halt toe te roepen. Ze heeft zoveel steun aan die interne advocaat gegeven dat die zich onkwetsbaar achtte. Wethouder en partij zijn daardoor in een positie gekomen waaraan voldoende geloofwaardigheid ontbreekt. Ze staan dubbelschaak.

VD|80 heeft niet alleen zichzelf beschadigd, maar beschadigde daardoor ook het aanzien van het politieke bestel in Edam-Volendam. Dat kan niet zonder gevolgen blijven. De gemeenteraad is er om ons als burger tegen de interne advocaat van bestuurders te beschermen.

woensdag 24 april 2013

Edam-Volendam en haar narcistische bestuurders

                                 
                                                                        schema van Mintzberg

Kladblok


Edam-Volendam heeft een twitterende burgemeester en daar is hij trots op. Hij beschrijft het als een vorm om de afstand tussen bestuur en burger te verkleinen. Wie wat kritisch analyseert ziet echter al snel dat het vooral gaat om zelfpromotie en promotie van het door hem gedragen beleid.

Hoe je je als burgemeester of wethouder dient te gedragen, is eigenlijk niet zo moeilijk. Regels, procedures en opvattingen over de normen en waarden van ‘behoorlijk bestuur’ bepalen de rol die je als bestuurder in een democratisch bestel vervult. Als bestuurder weet je wat er van je wordt verwacht en de mensen waarmee je te maken krijgt weten wat ze kunnen verwachten.

Je zou kunnen zeggen dat de persoonlijkheid van een bestuurder wordt gedempt door de vereisten van zijn rol. De persoonlijke stijl van een bestuurder geeft kleur aan de wijze waarop hij zijn rol vervult. Er ontstaat pas een probleem als de rol in te sterke mate wordt bepaald door de persoon die het ambt bekleedt. Door een gebrek aan macht over zichzelf wordt de rol dan overschaduwd door de persoon. Vaak wordt dit zichtbaar als de betrokkene zijn persoonlijke invulling van de rol opdringt aan zijn omgeving en de communicatie over zijn rolopvatting blokkeert.

In dat soort gevallen speelt narcisme vaak een rol. Een narcistische bestuurder kan zichzelf moeilijk als deel van het geheel zien en zijn taak niet als een rol opvatten. Zijn persoonlijke beleving staat bij alles centraal en uit die beleving volgt zijn handelen. Een beetje narcisme is niemand vreemd. Er is pas reden tot bezorgdheid als iemand zichzelf niet meer kan relativeren en corrigeren. Dan komen de vervelende kanten van narcisme naar voren in de vorm van een gebrekkig inlevingsvermogen en gebrekkig geweten. Er is al helemaal reden tot zorg als er sprake is van manipulatie, intimidatie, rancune, controlerend gedrag en woede-uitbarstingen. In dat geval is er sprake van een  te kwetsbaar zelfbeeld dat verborgen wordt en daarom behoefte geeft aan macht om de omgeving te kunnen domineren. De eigen behoeften worden boven die van anderen gesteld. Dat vervuilt relaties met de omgeving. Dat gaat wringen.

In mijn opvatting is burgemeester Willem van Beek zo’n narcistische persoonlijkheid. Toen bijvoorbeeld Zeevang zijn opwachting maakte bij de raadsleden van Edam-Volendam, merkte hij op dat het toch maar goed uitkwam dat hij een grote ervaring meebracht in fusieprocessen. Doelen en het beleid om daar te komen worden dan onderdeel van zijn persoonlijk streven en gekenmerkt door de minder fraaie verschijningsvormen van narcisme.

Zijn optreden kan worden gezien als behorend tot het eerste type van narcisme waarbij het centrum van actie de persoon zelf is. Wethouder Kes zou kunnen worden gezien als iemand die tot het tweede type behoort. Bij dit meer introverte type is de buitenwereld het centrum van actie en wordt het narcisme vooral kenbaar door de reacties op de buitenwereld. In beide gevallen gaat het echter om behoud van dominantie.

Een kenmerkende actie van Wethouder Kes was bijvoorbeeld haar gekwetstheid toen de gemeenteraad haar voorstel tot reconstructie van het Dorpshart niet overnam. Ze verweet dat de raad op een nogal persoonlijke manier. Ze heeft ook de neiging om met opstappen te dreigen. Wethouder Runderkamp behoort volgens mij ook tot dit tweede type. Bij hem krijg je soms het idee dat hij dag en nacht bezig is te reageren op wat hem overkomt en daar stelling tegen te nemen vanuit een narcistisch patroon. Als het er op aan komt is hij de enige die deugt. Een goed voorbeeld is bijvoorbeeld zijn reactie op de advocaat van de ondernemers rondom het Europaplein. De fantasieën over eigen grootheid zijn bij hem het pijnlijkst zichtbaar.

Kenmerkend voor de narcistische bestuurder is dat hij zijn (persoonlijke) opvatting over anderen opdringt aan zijn omgeving. Kritiek op beleid of rol wordt opgevat als een persoonlijke kwetsing. Niemand die zich schuldig maakt aan zo’n inbreuk op de eigenliefde, kan deugen. Zulke personen worden allerlei tekortkomingen en duistere motieven toegeschreven en de omgeving wordt zo’n negatieve omschrijving ingeprent. De narcistische bestuurder kiest voor de slachtofferrol bij kritiek en beschouwt zelfkritiek, gezien zijn uniekheid, als een overbodige activiteit. Niemand kent hem of haar werkelijk en heeft het bij het verkeerde einde als hij op- of aanmerkingen heeft.

Er zit in mijn opvattingen te veel aan narcisme in het bestuur van Edam-Volendam en dat tekent de politieke verhoudingen. De narcistische bestuurders gedragen zich als de alpha-dieren van de politieke roedel. De gemeenteraad vertoont maar al te vaak haar onderdanigheid en meegaandheid. VD|80 loopt daarin voorop.
 
nb. deze column is voorlopig de laatste in een serie over de bestuursstijl in Edam-Volendam.

woensdag 17 april 2013

Volendam|80 in nood zoekt vrienden


                                                           







 

In de gemeenteraadsvergadering van maart 2013 nam fractievoorzitter van VD|80, Johan Koning, het initiatief voor een felicitatie en applaus voor het tienjarig burgemeesterschap van Willem van Beek. Daar bleef het niet bij. Een delegatie van de fractie bezocht de burgemeester om hem namens VD|80 een cadeau aan te bieden in de vorm van een miniatuur-botter. Van Beek liet de gebeurtenis vereeuwigen en zette het op Twitter.

Er is geen stoet van andere fractie-delegaties geweest om de burgemeester cadeaus aan te bieden. Waarom VD|80 dat wel deed is een onderwerp dat me bezig houdt om de politieke betekenis ervan te doorgronden. VD|80 heeft er kennelijk behoefte aan om de burgemeester te vriend te houden. Dat is de meest voor de hand liggende uitleg.

Het is de vraag of het hier om uit de nood geboren vriendschap gaat. VD|80 verliest vrienden aan de lopende band en de burgemeester is niet echt populair, ook niet bij VD|80. Nog niet zo lang geleden wilden ze hem niets belangrijkers toevertrouwen dan het knippen van lintjes.

De aftakeling van VD|80 gaat snel. Dat is bijvoorbeeld te merken aan fractievoorzitter Johan Koning. In de gemeenteraad begint hij steeds harder en meer staccato te spreken. Het lijkt alsof hij zijn  stem als een hamer gebruikt om zijn boodschap er bij anderen in te rammen. Het begrip ‘dualisme’ is hem en zijn partij volkomen vreemd. De eigen wethouders worden voorbij de grens van het acceptabele gesteund. De raad wordt opgeroepen unaniem te stemmen zodat de wethouders een stevige positie ten opzichte van de bevolking krijgen.

Het gebrek aan afstand ten opzichte van het bestuur tekent de partij als een verlengstuk van een college dat niet veel vertrouwen onder de bevolking heeft en zich daar weinig zorgen om lijkt te maken. Het is dan ook de vraag hoe lang de andere collegepartijen gedogen dat VD|80 hen meesleurt in een steeds minder democratisch beleid. VD|80 is er in geslaagd om een karikatuur te maken van haar eigen slogan: de burger weer krachtig. Dat is een sluipend proces geweest, maar inmiddels is men de schaamte voorbij. De prioriteit is verlegd. De ‘krachtige burger’ is een lastpost gebleken. Dus moet het college en vooral de eigen wethouders worden gesteund en wordt de burgemeester gepaaid. Het geschenk, een miniatuur-botter, is gelijk aan  het logo van de partij en symboliseert de vraag om vriendschap voor VD|80 en haar beleid.

Het is al lang geen vraag meer waarom VD|80 er in is geslaagd om zichzelf de vernieling in te helpen. Wethouder Marisa Kes krijgt binnen de eigen partij geen enkele tegenstand meer. Ze is uitgegroeid tot de ongekroonde koningin. Haar wil is wet en tegenstanders kunnen rekenen op een hardvochtige bejegening. Wie niet voor haar is, is tegen haar en dus de vijand.  De partij is ‘verkest’ en heeft kritiek en zelfkritiek buiten de deur gezet.

Is ook het college ‘verkest’? Ik vrees van wel. Haar behoefte aan dominantie binnen eigen partij, strekt zich ook uit tot het college. Het is een ongezonde dominantie. Het is een dominantie die kritiek smoort, critici als vijanden ziet en vrijheid van meningsuiting als ongewenst beschouwt. De eerste beste keer dat de gemeenteraad niet volstrekt achter haar ging staan bracht haar tot het verwijt dat de gemeenteraad heel anders praat als er publiek bij de vergadering aanwezig is. Haar behoefte aan een volgzame raad, kan niet beter worden geïllustreerd dan aan de hand van deze gebeurtenis. Ik zal niet de enige zijn die constateert dat Dorus Luyckx in haar voetspoor de gemeenteraad als een vergramde onderwijzer steeds vaker de les leest.

Die behoefte aan dominantie bij Kes kan nader worden geanalyseerd. Ze lijkt zich te willen vrijwaren van bemoeienis met haar beleid en kritiek op haar beleid. Haar dominantie komt niet voort uit flamboyant inspirerend leiderschap, maar uit behoefte tot controle. Tot een vergelijk komen ziet ze kennelijk als een vorm van verlies, liever vecht ze het uit tot aan de Hoge Raad. De behoefte aan haar gelijk is verontrustend en wijst niet op een democratische instelling.

Volendam|80 is als partij niet in staat gebleken om haar onder controle te brengen. In plaats van zijn stem tegen haar te verheffen, verheft Johan Koning zijn stem tegen de gemeenteraad. Het optreden van de fractie is er een van een beschamende opportunistische trouw aan haar leidster. De interne controle is opgevoerd. Open discussie wordt vermeden. Blinde trouw wordt afgedwongen. Al met al een verontrustende ontwikkeling waarin de ongezonde machtsconcentratie bij één persoon van verstrekkende invloed is op het gehele democratische en politieke proces en niet te vergeten op de werksfeer op het stadskantoor. Daar wordt volgzame en onbaatzuchtige trouw afgedwongen met de vrees voor represailles. In die sfeer wordt trouw aan de leiding als een hoger goed gezien dan integriteit.

De burgemeester zou er goed aan doen om de boot af te houden. Per slot van rekening is hij een vertegenwoordiger van de echte Koningin en binnenkort van de Koning. Ik vraag me ook af hoe het met zijn politieke antenne zit. Het tij lijkt te verlopen en straks zit hij met een gestrande botter en weinig steun.

dinsdag 2 april 2013

KLADBLOK Een ‘rode’ wethouder in Edam-Volendam



Wie de politieke situatie in deze gemeente niet kent, zet ik met zo'n titel op het verkeerde been. Edam-Volendam heeft geen rode wethouder in de politieke betekenis van die kleur. Er zit in het college van burgemeester en wethouders wel een wethouder van de PvdA. Die zou je alleen nog maar rood kunnen noemen als hij zich eindelijk eens dood schaamt. De PvdA in de gemeente is gewoon een belangenclub van de grachtengordelelite van Edam. De belangenclub van mensen die graag in een oud huis in de historische kern van Edam wonen. Die protesteren al als een parkeerpaaltje er te modern uit ziet. Verder zegt de PvdA tegen verkiezingstijd altijd iets aardigs over moslims en dat verzekert ze weer van de stemmen van de vele Marokkanen die in Edam wonen. 

De rode wethouder van Edam-Volendam is Marisa Kes. Ze zit daar namens haar partij VD|80, een dorpspartij voor de gewone Volendammer. Althans dat was die partij totdat Queen Kes de macht in die partij kreeg en die naar haar pijpen leerde dansen. Ik mag haar geen 'queen' noemen. Dat vindt een aantal mensen niet netjes. Maar wat voor naam moet je dan verzinnen voor iemand die af en toe stampvoetend dreigt het bijltje erbij neer te gooien als ze (in haar partij) niet doen wat ze wil. De Volendamse 'queen Mary' kan niet tegen kritiek. Kritiek ziet ze als een aanval op haar persoon in plaats van op haar beleid en ze kan er totaal niet mee omgaan. Ze raakt dan uit haar evenwicht en vervalt dan in de negatieve kenmerken van haar rode leiderschapsstijl (zie vorig kladblok over bestuursstijlen). Die zijn niet mis. Dat lijstje van kenmerken vermeldt: agressief, arrogant. bot, gaat over grenzen, gevoelloos, intimiderend, koppig, geheimzinnig, stoomwals en ver voor de troepen uit. Typisch de eigenschappen van een generaal in oorlogstijd. Zo lijkt het leven van de rode 'queen Kes' als wethouder er dan ook uit te zien. Ze voert oorlog en wie niet voor haar is, is tegen haar. Ik ben niet voor haar. Dat ben ik op goede gronden of, liever gezegd, op democratische gronden. 


Ze lijkt wel een beetje op de Engelse Queen Mary. Die werd 'Bloody Mary' genoemd vanwege haar heftige vervolging van protestanten in Engeland. Haar afkeer van protestanten lijkt op de afkeer van Queen Kes op critici en veronderstelde critici. Op de een of andere manier verdwijnen ze zodat er in haar omgeving alleen nog maar hofdames en pages overblijven. Kritische stemmen die zich laten horen in de inspraak hebben als regel per definitie altijd ongelijk. Als die stemmen niet doven worden ze vijanden en als het vijanden geworden zijn deugen ze ook als mens niet. En als ze als mens niet deugen vinden de pages en hofdames het ook niet zo erg als 'Queen Kes' ze stevig aanpakt. 


De stijl van 'Queen Kes' is in de loop van een aantal jaren ook een beetje de stijl van het college van burgemeester en wethouders geworden. Het heeft geresulteerd in een min of meer dociele gemeenteraad. Het heeft er ook in geresulteerd dat regionale media als De Stadkrant, De Nivo, het Noord Hollands Dagblad en de nieuwssite Edam.Volendam onder druk van het college al te kritische bijdragen weren en in toenemende mate steun verlenen aan het beleid van het college.


De gemeenteraad krijgt van 'Queen Kes' verwijten als ze zich niet onderdanig toont. Dat gebeurde bijvoorbeeld toen er bij een raadsvergadering veel belangstellenden kwamen opdagen en ze de raad verweet 'anders' te praten als er publiek bij was. Via de gemeentelijke voorlichter worden media bewerkt. Via haar eigen partij wordt de gemeenteraad regelmatig onder zekere druk gezet om unaniem te stemmen, zodat het college een stevige positie ten opzichte van de bevolking kan innemen.


Het gevolg van dat alles is dat er in de gemeente Edam-Volendam sprake is van een autocratisch bewind. De democratie is verworden tot een formeel spel waarin de schijn de werkelijkheid in gijzeling neemt. De argumenten van het college, hoe voos, doorzichtig of bedrieglijk ook, zijn de argumenten waar te veel mensen gewild of ongewild mee instemmen. Het college weet gewoon de macht te ontwikkelen om haar zin door te zetten.


Als er eens een groep bewoners, zoals recent de winkeliers rond het Europaplein, de kont tegen de krib gooit, worden ze afgeschilderd als 'oenen' en worden hun actie en leiders van de actie verdacht gemaakt.


Het is tekenend voor het politieke klimaat en de politieke cultuur in Edam-Volendam dat de gemeenteraad volgzaam is en zich nauwelijks roert. Wie zich in de raad ontpopt als criticus, wordt al snel als vijand gezien.