Posts tonen met het label SKOV. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SKOV. Alle posts tonen

woensdag 20 mei 2015

SKOV-bestuurders blijven gezonde ontwikkeling onderwijs en organisatie hinderen

                                                                   

Het is niet voor het eerst dat ik over de SKOV schrijf. De Volendamse onderwijskoepel is in handen van het duo Freek de Boer en Dick Mooijer, twee lieden die ik eerder als tsaren beschreef. Het lijkt er ook op dat ik ze beter zou kunnen vergelijken met Afrikaanse dictators die levenslang aan de macht willen blijven en recht en daartoe wet naar hun hand zetten. Als twee voormalige uitvoerende bestuurders die weer zijn opgenomen in het toezichthoudend bestuur en de statuten hebben aangepast om aan te kunnen blijven als bestuurder, wat denk je dan? Ze zullen zeggen dat iedereen er mee heeft ingestemd. Natuurlijk, in hun rol als uitvoerend bestuurder durfde ook al niemand ‘nee’ te zeggen. Het zijn sergeanten die zich generaal wanen te zijn en met hun dwingende en af en toe dreigende manier van doen overal hun stempel op zetten. Ja, die vergelijking met Afrikaanse dictators die denken dat er niets van terecht komt als hun persoonlijke inzichten niet strikt worden opgevolgd, is zo gek nog niet.

Zo goed is de SKOV nu ook weer niet

De fraaie woorden over de kwaliteit van het onderwijs van de SKOV, komen natuurlijk vooral van de organisatie zelf. Maar bij een objectieve vergelijking houden die fraaie woorden geen stand. In een artikel in de NRC van 26 februari 2015 wordt gekeken naar hoeveel kinderen een VWO-advies krijgen. De gemeente Edam-Volendam zit in de één na laagste categorie. Purmerend zit een categorie hoger en Zeevang en Waterland zitten in de op een na hoogste categorie. Zijn kinderen in Edam-Volendam dommer dan in de omliggende gemeenten? Dat denk ik niet, ik denk eerder dat ze gemiddeld slimmer zijn. Hoe kan het dan dat er minder doorstromen naar het VWO? Ik ken niet alle antwoorden, maar als basisscholen en het voortgezet onderwijs (DBC) binnen één koepel zitten die een monopolie op het onderwijs in Volendam heeft, hebben we het begin van een antwoord. Een volgend deel van het antwoord is dat de SKOV een CDA-organisatie is. De CDA-clan beheerst een aantal sociale domeinen waarvan onderwijs er één is. De huidige wethouder van onderwijs is van het CDA en het college zal geneigd zijn haar te steunen. Het volgende deel van het antwoord is eerzuchtige maar onbekwame bestuurders die beschermd worden door een politieke clan.
Ik heb me ook buitengewoon verbaasd over de uitbreiding van het Don Bosco College. Terwijl de rest van het land er achter aan het komen is dat groter niet beter is, gaat het DBC uitbreiden omdat er zo veel leerlingen van buiten de gemeente komen. Verstandig is het niet, maar wie houdt ze tegen? Het CDA niet. De gemeenteraad niet. Die hebben zich door de optimistische presentatie en het miljoen dat de SKOV zelf voor de uitbreiding uittrok op het verkeerde been laten zetten. De realiteit is dat over enkele jaren het aantal leerlingen weer zal teruglopen. Het CDA plaatste echter een jubelartikel in de NIVO over de uitbreiding. Ondertussen bereiken me berichten dat er op docentenuren is gekort en de staf van DBC is uitgebreid. Het is altijd weer hetzelfde liedje. Op de uitvoering wordt bezuinigd, de staf wordt vergroot en niemand die er wat van zegt.

Teruglopende reputatie

De naam van de SKOV als onderwijsorganisatie is al lang niet meer onbezoedeld. Dat is vooral te wijten aan de twee heren die ik eerder ‘tsaren’ noemde en ook iets gemeen lijken te hebben met Afrikaanse dictators. Binnen de organisatie rommelt het. Terwijl een bus met leerlingen uit Marken en Waterland richting DBC rijdt, zitten er steeds meer leerlingen uit Edam-Volendam in de bus naar Hoorn. Je vraagt je af waar ze bij de SKOV mee bezig zijn. De onrust is al eerder verwoord door de GMR, door de directeuren en personeel van de basisscholen, door vele personeelsleden van het Don Bosco College. Die onrust is in de publiciteit gekomen. In de leiding ontbreekt een bovenschoolse manager voor het basis onderwijs en het DBC doet het met mevrouw Schermer als waarnemend directeur. Bij een normale sollicitatieprocedure zou ze nooit op de plek terecht zijn gekomen. Binnen het DBC geniet ze weinig vertrouwen en zonder de steun van Mooijer en de Boer zou ze het waarschijnlijk niet lang volhouden.
Door het aanblijven van de twee huidige besmette toezichthoudende bestuurders blijft er rondom de organisatie van de SKOV een grauwsluier hangen. Ouders en personeel zullen wantrouwend blijven over de besluiten van het bestuur. De huidige situatie doet onrecht aan de nieuwe bestuurder, omdat er grote twijfel heerst over zijn bevoegdheden. Een voorbeeld is het besluit dat hij heeft genomen over de sluiting van de Jozefschool als een erfenis van de vorige twee uitvoerend bestuurders.

De Boer en Mooijer dienen terug te treden

De landelijke organisatie voor onderwijs kent een integriteitsmodel waarin het onwenselijk wordt geacht dat personen die eerst uitvoerend bestuurder waren zitting gaan nemen in het toezichthoudend bestuur. Daar zijn heel veel goede redenen voor. De belangrijkste is wellicht dat zulke personen de neiging zullen hebben de belangen en relatienetwerken uit hun eerdere functie te blijven ondersteunen. Dat is een hinderlijke belemmering voor de nieuw aangestelde uitvoerend bestuurder Hans van Rooyen die beide heren in zijn nek zal houden. Ze zullen over zijn schouder mee blijven kijken en mee willen blijven besturen. Op deze wijze komt het toezichthoudend bestuur niet aan zijn controlerende functie toe. De Boer en Mooijer zullen dan ook onder dankzegging voor bewezen diensten uit de SKOV-organisatie dienen te treden. Als ze werkelijk het belang van de SKOV voor ogen hebben, zouden ze dat ook doen. Dat zou ook in het belang zijn van de nieuw aangestelde bestuurder de heer van Rooijen en uiteraard ook voor de bovenschoolse manager van het basisonderwijs. Daardoor zouden zij de ruimte kunnen krijgen en nemen om zonder hinder van de invloed van de eerdere uitvoerend bestuurders hun werkzaamheden kunnen uitvoeren.

Belanghebbenden moeten hun macht gaan gebruiken

De negatieve spiraal die Mooijer en de Boer hebben ingezet, moet worden gestopt en omgebogen. De gemeente en de gemeenteraad hebben het dankzij het CDA laten afweten. Het wordt tijd dat leerlingen, ouders en personeel hun politieke, informele en formele macht gaan gebruiken om aan de onwenselijke situatie binnen de SKOV een einde maken. Het zijn hun scholen, het is hun onderwijs, het gaat om hun belang. Het gaat niet om het belang van twee gepensioneerde heren die besturen als hobby hebben als invulling van hun persoonlijke behoefte aan onbeperkte macht en eerzuchtig genoeg zijn om kritiek en zelfkritiek te ontlopen.

Een lange lijst van ellende

In de loop van de tijd dat ik me met het SKOV bezig houd, heb ik veel informatie verzameld. Het meeste is te gedetailleerd om in een artikel onder te brengen. Voor sommige dingen heb ik moeite moeten doen, andere informatie kwam uit verschillende delen van de organisatie. Het gaat veelal om informatie en kritiek die niet vrij gebruikt en geuit kan worden. Alleen al dat is een aanwijzing voor een organisatie die ziek is. Onderstaande punten zijn niet uitputtend. Per stuk zou ik er een artikel van 500 woorden aan kunnen wijden met cijfers, naam en toenaam. Ik hoop dat dat niet hoeft. Het zijn voldoende punten om de ongeschiktheid van beide heren als bestuurder aan te tonen.

> 1. Het veroorzaken van grote onrust door het nemen van een besluit tot opheffing van de Jozefschool op basis van een onjuiste toepassing van de regelgeving.
> 2. Het veroorzaken van grote onrust onder de directeuren en personeel van de basisscholen.
> 3. Het veroorzaken van grote onrust onder de leden van de Gemeenschappelijke medezeggenschapsraad van de basisscholen.
> 4. Het veroorzaken van uitval door werkgerelateerde ziekte van de bovenschoolsmanager van het basisonderwijs.
> 4. Het onterecht opwerpen van allerlei luchtkastelen, waaronder het fuseren van een vijftal basisscholen, het onterecht plaatsen van 22 Fte in het risicodragend deel van de personeelsformatie.
> 5. Het veroorzaken van vele negatieve publicaties over het handelen en nalaten van het bestuur,  in dag- en weekbladen en op het internet.
> 6. Het negeren van een dringend verzoek om vertrek van de twee leden van het uitvoerend bestuur, van de GMR en directeuren van de basisscholen.
> 7. Het bij herhaling uitstellen van het verminderen van het aantal groepen in het basisonderwijs voor plaatsing van kleuters, waardoor, gemeten over de looptijd, onnodig miljoenen euro's ingezet zijn.
> 8. Het onnodig inschakelen van zeer kostbare externen ter camouflage van onkunde van het bestuur.
> 9. Een foutieve keuze van een nieuw hoofd stafbureau met alle kosten van dien en het inlenen van een tweede hoofd stafbureau zonder in achtname van de geldende procedure en zonder bevoegdheden.
> 10. Een onterecht zeer hoge afkoopsom van de voormalige rector van het Don Bosco College.
> 11. Het snode plan om alle oudere leerkrachten door afkoop met vervroegd pensioen te sturen.
> 12. Het zonder inachtneming van de geldende procedure aanstellen van een echtgenoot van de voorzitter van de toezichthouders tot  concierge van het Don Bosco College.
> 13. Het niet aanstellen van een nieuwe rector voor het Don Bosco College, dus het maken van een verkeerde keuze en het buitensluiten van een bekwame Volendamse sollicitant, waardoor moest worden volstaan met een tweede keus, van wie duidelijk was dat zij te licht is voor deze functie, en al eerder was teruggezet als afdelingsleider.
> 14. Het traineren van de aanstelling van een opvolger van de uitvoerend bestuurders.
> 15. De intense en zeer autoritaire bemoeizucht met de uitvoering van zaken die behoren tot de bevoegdheden van anderen.
> 16. Het achterhouden van notulen en besluitenlijsten.
> 17. Het niet beantwoorden van vragen en brieven van derden aan het bestuur.
> 18. Het onderhands uitgeven van werk met uitsluiting van concurrerende partijen.
> 19. Het zeer autoritaire gedrag van de uitvoerend bestuurder tegenover directeuren en personeel.
> 20. Het laten opstellen van allerlei rapporten ter camouflage van de onkunde van de uitvoerende bestuurders.
> 21. Het onterecht besteden van een miljoen euro voor de bouw van lokalen van het Don Bosco College voor een beperkte tijd, terwijl de bekostiging thuishoort bij de gemeente.
> 22. Het aanpassen van statuten ten behoeve van het kunnen aanblijven van de uitvoerende bestuurders als toezichthouder.
> 23. Het bij herhaling toekennen van groepen kinderen uit het voedingsgebied van de Petrusschool aan scholen in de Blokgouw om deze in stand te houden.
>24. Het verminderen van docentenuren Petrusschool en verhogen van de stafuren Bij het DBC.
>25. Het voortdurend door heerszucht en willekeur ondermijnen van de spirit en ambitie onder het personeel.




zaterdag 14 februari 2015

Help!, de Jozefschool in Volendam wordt gesloten

foto.jpg wordt weergegeven
Het SKOV bestuur met de Jozefschool op de achtergrond
                                                                                                             

Bijna overal in Nederland lopen de leerlingaantallen terug waardoor er scholen moeten worden gesloten. Zo ook  in het ooit kinderrijke Volendam dat op circa 20.000 inwoners 10 basisscholen telt. Samen met de school voor voortgezet onderwijs Don Bosco vallen ze onder het bestuur van de Stichting Katholiek Onderwijs Volendam (SKOV). De stichting voorziet dat er in de nabije toekomst twee scholen zullen moeten worden gesloten. In 2013 werd al eens eerder besloten de Jozefschool te sluiten. Als gevolg van de protesten van de ouders werd het besluit ingetrokken. Nader onderzoek moest uitwijzen hoe op beredeneerde wijze tot de keuze van sluiting van een van de tien scholen kon worden gekomen.

De Jozefschool is uniek

In 2014 vierde de Jozefschool haar 100-jarig bestaan. Het is de enige basisschool in de ‘Oude kom’ zoals het centrum van Volendam wordt genoemd. Leerlingen en hun ouders vormen een weerspiegeling van de bevolking van de ‘Oude Kom’ en die is nogal anders en diverser dan in de andere wijken van Volendam. De diversiteit wordt door de betrokkenen als uniek beleefd en meer dan bij andere basisscholen draagt de Jozefschool bij aan de gemeenschapsbeleving van de inwoners van de ‘Oude Kom’. Het is de belangrijkste  reden waarom de inwoners van het centrum geen afstand willen doen van hun ‘eigen’ school.  De school floreert. De ouders zijn zeer betrokken. De aanwas van kinderen in het centrum is groot genoeg om het leerlingenaantal voor de komende jaren op peil te houden.

Geen vrije schoolkeuze heeft de SKOV schatrijk gemaakt

De omvang van de rijkdom van de onderwijsstichting is zodanig dat er geld genoeg is om problemen op te lossen. In Volendam bestaat geen vrije schoolkeuze. De onderwijsstichting bepaalt naar welke school de leerlingen gaan. Door het schuiven met leerlingen werden de bestaande scholen maximaal benut. Dat economisch model heeft de SKOV geen windeieren gelegd. Ze behoort tot de rijkste onderwijsstichtingen van het land. Dat economische model ligt ook ten grondslag aan de keuze om de Jozefschool te sluiten. Om te blijven beantwoorden aan de eisen heeft de school een verbouwing nodig van ongeveer één miljoen. Dat vindt de onderwijsstichting te kostbaar. Dus komt de florerende school als eerste in aanmerking voor sluiting.

Als ze er in Volendam niet uitkomen, spreken de centen

Het behoort een beetje tot de Volendamse cultuur om het over van alles en nog wat oneens te zijn. Er spelen altijd een groot aantal verschillende belangen en inzichten.  Die cultuur heeft twee oplossingen voortgebracht. De eerste is het ‘bazenmodel’. De SKOV is ook daar een goed voorbeeld van. De zojuist afgetreden bestuurders Dick Mooijer en Freek de Boer hebben een aantal jaren een soort dictatoriaal beleid gevoerd. Wat zij wilden, moest gebeuren. Zij besloten in 2013 dat de Jozefschool maar dicht moest. Daar kwam zoveel weerstand tegen dat ze het besluit introkken. Nu is de tweede oplossing aan de beurt. Als ze er in Volendam niet uitkomen, spreken de centen. Er wordt gekeken naar wat het minste kost of het meeste (en voor wie) opbrengt. Dit model is nu aan de orde. Het bestuur heeft gekeken welke school bij instandhouding de meeste kosten met zich meebrengt. Of die discussiestopper in dit geval geaccepteerd zal worden is nog maar de vraag. De GMR, de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad is nog lang niet overtuigd en vindt dat ze te weinig gegevens heeft om tot een afgewogen oordeel te komen.

Centen verdringen waarden en gezond verstand

Wie alleen naar de centen kijkt, kijkt weg van een aantal andere belangrijke onderwerpen die bij een keuze een rol zouden moeten spelen.  ‘Alles van waarde is weerloos als geld een hoofdrol speelt’, zou je met een variant op de dichtregels van Lucebert kunnen zeggen. En er staat heel wat van waarde op het spel. Ik zou dat niet zo gemakkelijk kunnen zeggen als het om een armlastige onderwijsstichting gaat. Maar er is gewoon meer dan genoeg geld beschikbaar. Geld dat besteed kan worden om het voorzieningenniveau in het centrum voor de bevolking op peil te houden, geld dat het gemeenschapsgevoel in stand kan houden, geld dat besteed worden om belangrijke waarden in stand te houden. Geld dat op de goede manier wordt gebruikt, in plaats van op de verkeerde manier. De schatkist van de SKOV hoeft niet zo nodig nog voller te worden.

Gezond verstand

Er zijn nog wel andere manieren om te laten zien dat gezond verstand het af laat weten als er alleen naar de centen wordt gekeken. Volgens de bevolkingsstatistieken kan de Jozefschool de komende jaren op een aanwas van 30 tot 44 kinderen rekenen. Meer dan genoeg om de school in stand te houden. Aan de westrand van het dorp ligt dat heel anders. Daar staan drie basisscholen. Voor de komende drie jaren moet rekening worden gehouden met een aanwas van respectievelijk 56, 37 en 43 kinderen. Alleen de aanwas in het eerste jaar is voldoende om nog twee scholen in stand te houden. Daarna levert de verouderende wijk onvoldoende aanwas om zelfs nog twee scholen in stand te houden. Om dat toch te kunnen bereiken zal de SKOV kinderen uit andere wijken verplichten om naar scholen te gaan die dreigen leeg te lopen. Er zal worden gesleept met kinderen om het beleid in stand te houden. Het gebruik van kinderen uit andere wijken om leeglopende scholen gevuld te houden zal in de toekomst ook voor de nodige deining zorgen. Met de kinderen van de Jozefschool zal ook worden gesleept. Hoewel het SKOV-bestuur zegt ze te willen laten verhuizen naar de Petrusschool, wijzen insiders er op dat dit onhoudbaar is en de kinderen verdeeld zullen moeten worden over de Petrusschool en de Nicolaasschool. Geldgestuurd beleid alsof de onderwijskoepel een onderneming is die winst moet maken ten koste van ouders en hun kinderen.

Nieuwe bestuurder

Sinds 1 februari heeft de onderwijskoepel een professionele bestuurder, Hans van Rooijen, die de twee amateur-bestuurders Mooijer en de Boer vervangt. De laatste twee hebben hem echter hun erfenis achtergelaten in de vorm van het besluit dat de Jozefschool dicht moet. Hans van Rooijen heeft geen aandeel in het besluit gehad, wel kreeg hij opdracht om het aan de betrokkenen bekend te maken. Van Rooijen is opgezadeld met het uitvoeren van het besluit en zal ook als eerste met veel tegenstand te maken krijgen. Het is te hopen dat hij als onderwijsman de ruimte zal nemen om het beleid meer op onderwijsdoelen en onderwijswaarden te schoeien dan zijn amateuristische geldbeluste voorgangers. Hij heeft één ding mee. Welke school er ook zal worden gesloten, er hoeft niemand werkeloos te worden. Het berekende personeelsverloop voor de komende jaren biedt ruimte genoeg om iedereen te herplaatsen. Dat in aanmerking nemend geeft veel ruimte voor een op onderwijswaarden en gemeenschapswaarden gebaseerd besluit over welke basisschool het eerst in aanmerking komt om te worden gesloten. Wat mij betreft is dat in ieder geval niet de Jozefschool. Er is geld genoeg om er voor te zorgen dat die nog jaren mee kan en hij is die investering meer dan waard.


Maar voordat hij aan die klus begint zou Hans van Rooijen hulp moeten zoeken om het huidige amateuristische bestuur van de onderwijskoepel te vervangen door mensen met visie en gezond verstand. 

zondag 2 november 2014

SKOV, de slangenkuil

                                                                          

Een klokkenluider wilde hij zichzelf niet noemen. Klokkenluiders treden persoonlijk naar buiten. Dat vond hij te risicovol en gaf me wat voorbeelden van mensen binnen de SKOV die in de knel zijn geraakt. Hij maakt zich zorgen om de organisatie waar hij werkt. Het is bijna onmogelijk om intern iets in beweging te krijgen. Mensen zijn bang.

Ventiel
“In Volendam ben jij een soort ventiel”,  zegt hij tegen mij. “ In Volendam steken ze hun nek pas uit wanneer het veilig is. Jij hebt daar niet zo’n last van. Daarom heb ik je opgezocht”. Hij voedt me met een aantal verhalen. De meeste ken ik al. Hij heeft ook een paar documenten bij zich omdat hij heeft gehoord dat ik verhalen wil kunnen checken voor ik er mee naar buiten ga. “Je kent me niet, zegt hij bij het afscheid. Geef ze niks. Ze gaan op zoek. Zelfs mijn voorletter of kleur haar, kan ze al op het spoor zetten.” Hij heeft gelijk. Verschillende mensen die ik tegenkom beginnen te vissen en laten namen vallen. Informanten bescherm ik, ook al betekent het dat veel informatie die ik krijg, als mogelijk herleidbaar, helaas onbruikbaar is.

Cultuur Volendam
De cultuur in Volendam speelt een belangrijke rol als er zich maatschappelijke problemen voordoen die maar niet opgelost worden. Er is helemaal niets aan de hand, hoor ik. Er is wel wat aan de hand, maar het stelt niets voor, hoor ik. De organisatie is compleet verrot, hoor ik. Er krijgen mensen de ‘zwarte piet’, worden tot zondebok gemaakt, hoor ik. Ze verraden elkaar om er zelf beter (veiliger) van te worden, hoor ik. Er zijn heel wat mensen met boter op hun hoofd, hoor ik. Politiek en eigen belang (baan), lopen door elkaar, hoor ik. Het is kras, hoor ik, dat de goedwillenden zich niet hebben verenigd. Maar ja wat wil je met het niet geringe aantal mensen met dubbele petten. Ondertussen ziekt het maar door.

Zieke organisaties
Het is niet zo moeilijk om er chocolade van te maken. Zieke organisaties vertonen allemaal hetzelfde patroon. Het zijn slangenkuilen. De behoefte van mensen om zichzelf veilig te stellen, leidt zelden tot eerzaam gedrag. De waarheid wordt niet zelden geweld aan gedaan.
In feite is de SKOV een mooie organisatie. Opgebouwd met de typische Volendamse ingrediënten van ijver, vlijt en zin voor kwaliteit. Het is een organisatie van professionals. Een organisatie van meesters, bovenmeesters, leraren, bovenleraren en directeuren. Niet het gemakkelijkste volk om leiding aan te geven. Als het niet lekker gaat in zo’n organisatie beginnen mensen zichzelf en hun werk nog meer af te schermen dan in onderwijsorganisaties al gebruikelijk is. Ze spreken elkaar steeds minder aan op wat voor het onderwijs van belang is. Het is een proces dat al lange tijd gaande is. Breng je in veiligheid en je hebt nergens last van.

Besturen met hakbijl en knuppel
Twee mensen uit het toezichthoudend bestuur hadden het idee dat ze het proces wel konden keren. Ze lieten zich benoemen tot uitvoerend bestuurder en gingen, gewapend met een hakbijl en knuppel aan de slag. “Wie niet luistert, moet het maar voelen”, moeten ze hebben gedacht. Ze kozen voor een aanpak die bekend staat als ‘management by incident’ (zonder de daarbij behorende objectief onderzoek) en kozen voor een bevelsstructuur als bestuursstijl. De organisatie moet weten wie de baas is, werd hun motto. Het uit de lucht vallend besluit om de Jozefschool op te heffen was een voorbeeld van de verkeerde aanpak. Na mijn eerste publicatie liet Freek de Boer de redactie van Dichtbij Waterland weten dat ik een ‘reputatie had’. Dat zijn gewoon nette woorden voor: ‘het is een klootzak die niemand serieus hoeft te nemen’. Ik ben wel erger gewend. Het aan de orde stellen van zaken die stinken, geeft de betrokkenen altijd weer aanleiding voor persoonlijke aanvallen op de brenger van slecht nieuws. Mijn humeur lijdt daar niet onder, behalve dan wanneer als ik wat terugroep, ze me voor de rechter slepen. Ondertussen publiceerde ‘Prettig Weekend’ mijn laatste artikel over de SKOV en werd het door de webmaster van ‘Groot-Waterland’ geweigerd, hoewel hij aangaf voldoende te weten van wat er speelt. Natuurlijk werd hij onder druk gezet en ik weet ook hoe.

Op de man spelen
Als uitvoerende bestuurders van de SKOV op de man beginnen te spelen, weet je dus dat je beet hebt. Ze hadden ook iedereen  uit kunnen nodigen om uit te leggen dat ze alles prima voor elkaar hebben. Maar dat doen ze natuurlijk niet. Ik ben niet onjuist geïnformeerd en de documenten waar ik over beschik zijn niet vervalst. Mensen die zichzelf volkomen overschatten en zonder enige ervaring of opleiding leiding denken te kunnen geven aan een grote complexe organisatie die door de landelijke overheid voortdurend met van alles en nog wat wordt opgezadeld, hebben als regel maar één manier om met kritiek om te gaan. De kritiek is vijandig omdat het hun gezag ondermijnt en de criticus moet onschadelijk worden gemaakt. Dat doen ze dus. Het gevolg is dat er een angstige organisatie ontstaat waarbinnen niet meer openlijk gezegd kan worden wat zou moeten worden gezegd.

Vriendjespolitiek
Op die manier komen de hielenlikkers, baantjesjagers en beschermers van eigen privileges bovendrijven. Ze zien hun kans zich als getrouwe vazallen van genade te laten voorzien. Vriendjespolitiek doet zijn intrede. “De organisatie is door en door rot”,  vertelde iemand me die de organisatie van een afstand volgt en zijn eigen informanten heeft. “Mag ik je citeren, vraag ik gretig?” Dat is geen probleem: “zolang je maar niet vertelt dat je het van mij hebt”. Al weer een aanwijzing. Zelfs mensen die niet of niet meer tot de organisatie behoren, nemen geen risico’s. Ik begrijp het. In Volendam hangt alles met elkaar samen.
“De onderwijscultuur is nog redelijk op orde”, verzekeren ingewijden me: “Maar als het zo doorgaat gaat de kwaliteit van het onderwijs onherroepelijk lijden onder de falende organisatiestructuur.” Ze wijzen er daarbij op dat de twee uitvoerende bestuurders een bijna bejaarde uitvoerende bestuurder hebben aangesteld waaraan ze vervolgens als toezichthoudend bestuurder leiding willen blijven geven. Een recept voor nog meer ongelukken en geldverspilling.

Ingrijpen
Het is tijd om in te grijpen. Persoonlijk zit ik te denken aan de manier waarop FC Volendam en LOVE ooit zijn gered. Een volkomen nieuw toezichthoudend bestuur van mensen met niveau en bestuurservaring. Die stellen professionele bestuurders aan die zich elders hebben bewezen en jong genoeg zijn om een aantal jaren met geduld en wijsheid te werken aan het gezond maken van de organisatie.
Een toeziend bestuur dat de wijsheid heeft om collectief af te treden, zou het beste zijn dat de organisatie kan overkomen. Nu verlenen ze nog legitimiteit aan brokkenmakers die gezag en respect hebben verloren, gemanipuleerd worden en denken dat ze als blaffende sergeant-majoors de organisatie in het gareel kunnen houden.

Freek de Boer (71)
is vanaf 01-01-2008 uitvoerend bestuurder. Dick Mooijer (73) was 8 jaar toezichthouder en liet zich tot uitvoerend bestuurder benoemen. Dat laatste is in strijd met de code ‘goed bestuur’


donderdag 9 oktober 2014

SKOV-bestuur in Volendam blijft arrogant doorgaan

                                                                           
Don Bosco heeft ca. 2000 leerlingen
Al eerder heb ik in een bericht de gang van zaken bij de grote katholieke onderwijsorganisatie in Volendam aan de orde gesteld. Er is onrust en onvrede onder het personeel van deze organisatie over de verregaande arrogante en autoritaire stijl van de twee bestuurders Freek de Boer en Dick Mooijer. Beide beschikken absoluut niet over de ervaring om zo’n grote organisatie te kunnen leiden. Dat gaat vooral ten koste van de inspraak en medezeggenschap. Het tweetal verschuilt zich achter een autoritaire stijl. Correcties vanuit de organisatie worden afgewimpeld en veel van het onderwijzend en ondersteunend personeel op de basisscholen en de Middelbare School ‘Don Bosco’ zijn bang om openlijk kritiek te uiten omdat dit in een krimpende organisatie een risico is.

Recent heeft het tweetal bestuurders een betaalde bestuurder aangesteld. De man is 62 jaar oud en voor hij weet hoe de hazen in Volendam lopen zal hij de pensioengerechtigde leeftijd al weer bereiken. Binnen de organisatie begrijpt bijna niemand deze keuze.

De Gemeenschappelijke Medezeggenschapsraad (GMR) heeft er bij de twee zittende bestuursleden op aangedrongen om als bestuurder op te stappen nu er een betaalde bestuurder is aangesteld. Dat zijn de heren niet van plan. Van uitvoerend bestuurder worden ze nu toezichthoudend bestuurder. De code ‘goed bestuur’ staat een dergelijke functiewijziging niet toe. Uitvoerende bestuurder kunnen geen toezichthoudend bestuurder worden. Over enige tijd zal deze code ook in wetgeving worden omgezet.
Maar er zijn wel meer regels die niet worden nageleefd. De echtgenoot van de voorzitter van het bestuur heeft een betaalde functie binnen de organisatie gekregen zonder dat daar een sollicitatieprocedure voor heeft plaatsgevonden. Een dergelijke gunstverlening staat bekend als nepotisme. Als regel vormt dat een bewijs dat een organisatie niet meer gezond functioneert omdat de absolute macht in handen van enkelen is.

Ook heb ik zelf nog een appeltje met beide heren te schillen. In een reactie op mijn bijdrage van 15 mei 2014 liet een van hen de redactie van Dichtbij Waterland desgevraagd weten:  "Louter heeft een reputatie in Volendam, echt serieus nemen doen we hem hier niet", zegt De Boer. "Wij herkennen onszelf niet in de punten die in het artikel genoemd worden, en daar laat ik het dan ook bij.". Het klopt wel dat ik een ‘reputatie’ heb. Bij degenen die de waarheid liefhebben, is die puik. Het zijn vooral de mensen die ik tegen de schenen schop die reageren zoals bestuurder Freek de Boer dat doet. Maar de reactie verraadt de arrogante stijl waarvan ik ze beschuldig. Er wordt op de man gespeeld (Louter heeft een reputatie). Verder ontkennen ze gewoon  glashard wat nagenoeg ieder personeelslid in de organisatie weet. ‘We herkennen ons niet in de punten die in het artikel worden genoemd”. Daarmee maken ze zichzelf niet alleen ongeloofwaardig en belachelijk, het laat ook zien dat ze volstrekt niet toegankelijk zijn voor kritiek. Hun arrogante en autoritaire stijl leidt tot manipulatie en nepotisme. Dan is het tijd om aan de bel te trekken (bij deze) en is het tijd om deze twee onbeteugelde heren een halt toe te roepen. Bijvoorbeeld door de wethouder Onderwijs.


woensdag 20 november 2013

De Jozefsschool moet blijven

KLADBLOK

                                                         
 De SKOV, de katholieke koepel die al het onderwijs in Volendam beheert, heeft bekend gemaakt dat de bijna honderdjarige St. Jozefsschool in aanmerking komt voor een sterfhuisconstructie. Omdat het aantal geboorten in Volendam afneemt, zijn er minder scholen nodig. Ingewijden menen overigens dat in de nabije toekomst er minstens twee scholen overbodig zullen worden.

Waarom onze school?, zullen veel ouders van kinderen op de Jozefsschool hebben gedacht. Een logische vraag.  Een vraag ook die belangentegenstellingen oproept. Tussen de SKOV en de ouders van de school bijvoorbeeld. Ze hebben beiden hun argumenten en de sluiten niet op elkaar aan.

Heeft de SKOV de best denkbare beslissing genomen en is die beslissing onontkoombaar? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat me interesseert is hoe de belangen tegen elkaar zijn afgewogen en hoe inzichtelijk en acceptabel dat voor alle betrokkenen is. De ouders van de Jozefsschool vinden in ieder geval dat er een andere beslissing moet worden genomen. Daar is beslist iets bijzonders mee aan de hand. Ze benadrukken de bijzondere sfeer die er op school heerst en zijn daar zo aan gehecht dat ze voor het behoud van de school in actie zijn gekomen en medestanders zoeken. Er is een facebookpagina geopend waar al meer dan 1600 ‘likes’ staan. Daarnaast is er het tekenen van een petitie mogelijk gemaakt die al door meer dan 500 mensen is ondertekend.

De rijksoverheid houdt rekening met dalende leerlingaantallen en heeft in één van de publicaties die ik daarover las laten weten dat een basisschool met 150 leerlingen zelfstandig kan voortbestaan: “Ter illustratie wordt ook de effecten van een opheffingsnorm van 150 leerlingen gepresenteerd omdat uit studies blijkt dat dit ongeveer het minimum aantal leerlingen is waarbij een school –gegeven de huidige bekostiging- bedrijfsmatig goed kan functioneren”. Dat is nog geen echt goed nieuws voor de Jozefsschool.  Bij de beoordeling voor het in stand houden van scholen, worden ook reisafstanden betrokken. Met de Nicolaas- en Kennedyschool op loopafstand, zit daar geen argument in. Er is wel iets mee aan de hand. Bij de spreiding van basisscholen in Volendam is er bij de bouw van de wijk ‘Middengebied’ iets mis gegaan. Er was gepland dat de Nicolaasschool daar heen zou gaan. Volgens insiders gaf de toenmalige CDA-wethouder er echter de voorkeur aan om in die wijk zo veel mogelijk woningen te bouwen. Er werd daarom een nieuwe Nicolaasschool (samen met de Kennedyschool)  aan de rand van de Oude Kom gebouwd. Alles bij elkaar te veel scholen op een kluitje en omdat de Jozefschool in een oud gebouw zit, heeft die kennelijk pech. Verder krijgt de nieuwe school in Broeckgouw vier extra klaslokalen. Die moeten ook vol. Alweer pech voor de Jozefsschool.

Ik steun de ouders van de Jozefsschool en heb ook de petitie getekend. Daar is een reden voor, ook al heb ik geen enkele binding met die school en ook geen belang bij haar voortbestaan. Mijn steun komt niet voort uit goedkope en goedbedoelde sympathie voor de actie van de ouders.

Wat mij betreft heeft het te maken met het al jarenlang gevoerde beleid door de SKOV die zelfstandig uitmaakt waar scholen komen of verdwijnen en de financiële uitkomsten van haar besluiten de hoogste prioriteit geeft. Omdat dit beleid voorschrijft dat klassen vol moeten zitten hebben ouders in Volendam geen vrije schoolkeuze en moeten ze soms accepteren dat hun kinderen op verschillende scholen zitten. Een uitkomst van dit beleid is ook dat de schoolorganisatie over een enorm vermogen beschikt dat volgens insiders de toch al aanzienlijke financiële reserves van de gemeente Edam-Volendam royaal overtreft.

Een uitvloeisel van dat beleid is ook dat ouders in feite niets te vertellen hebben. Zie bijvoorbeeld het persbericht van de SKOV over de sluiting van de Jozefsschool. Wat staat daar onder andere in?: “De Medezeggenschapsraad van de St Jozefsschool wordt in de gelegenheid gesteld een advies uit brengen aan het bestuur ten aanzien van dit voorgenomen besluit.” Mooi is dat. Daar staat eigenlijk dat de ter dood veroordeelde nog een laatste wens mag doen. Het is een calculerende vorm van formeel-juridische democratie. De SKOV kan niet anders dan haar beleid handhaven. Na dit persbericht zullen alle andere scholen zich met hand en tand verzetten tegen een verandering van het besluit omdat het anders hen kan treffen.

De ouders van de Jozefsschool breken eigenlijk met de traditie en cultuur van hun grootouders. Die accepteerden vroeger dit soort besluiten gelaten met de verzuchting ‘dat de hoge heren wel zullen weten wat ze doen’. Alleen al daarom zou iedereen die daar genoeg van heeft als signaal de petitie moeten tekenen.

Het is niet te verwachten dat de SKOV haar besluit als gevolg van de acties zal heroverwegen. Dat betekent dat de ouders van de Jozefsschool zich beter kunnen richten op de vraag hoe ze de school kunnen losmaken van de SKOV en zelfstandig of via een andere koepel kunnen voort zetten.  Er zijn minimaal 150 leerlingen nodig om een basisschool bedrijfsmatig gezond te kunnen exploiteren. Dat moet haalbaar zijn, zeker als de SKOV ze een bruidsschat meegeeft.

De ouders van de Jozefsschool kunnen historie schrijven. Ik hoop van harte dat het ze gaat lukken.

Als u tot nu toe heeft kunnen instemmen met dit verhaal, klik dan de link 'petitie' aan en teken die om op die manier ook uw stem te laten horen.

http://petities.nl/petitie/st-jozefschool-moet-blijven