Posts tonen met het label Stadskrant. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stadskrant. Alle posts tonen

woensdag 22 mei 2013

Gaat het college van Edam-Volendam vallen?


KLADBLOK
                                   


           


Er was maar één belangrijke reden voor de gemeenteraad om in te stemmen met de aankoop van de panden van het HHNK: het behoud van de gerieflijke vergader-accommodatie. Het bezit van de rest van de panden is een financiële last. De optimistische plannen voor de verkoop van het kantoorgedeelte zijn gestrand in de financiële crisis. Nu er moet worden gekozen voor noodzakelijke uitbreiding van de gemeentelijke kantoorruimte, is er een keuzevraagstuk ontstaan. Wordt er verder gegaan met de plannen voor de uitbreiding en modernisering van het pand aan de Mgr. Veermanlaan, zoals het college heeft voorgesteld, of: moet de voorkeur worden gegeven aan het geschikt maken van de panden van het NNHK, ook al valt dat duurder uit.

Het is een lastige keuze. Een keuze die je alleen kunt maken zoals een goed huisvader die zou doen. Kan het huishoudbudget van de gemeente de last dragen?, gaat het om een volwaardige kantoorruimte en past het in een aantal denkbare toekomstscenario’s?

Er zijn uitgesproken voor- en tegenstanders van de aankoop. Tot nu toe nam de VVD een middenpositie in. Het voorstel van de VVD-fractie is de panden nu als kantoorruimte in gebruik nemen omdat de meeste kosten daarvan nu al op de begroting drukken. Als de marktomstandigheden zich wijzigen kan alsnog tot verkoop worden over gegaan. Het is de vraag of dat een geloofwaardig scenario is.

Persoonlijk geloof ik niet dat het huisvesten van ambtenaren het belangrijkste onderwerp is bij de voor- en tegenstanders van het in gebruik nemen van de panden. De financiële consequenties zijn het zichtbare strijdpunt. Daarachter liggen andere, meer verborgen, overwegingen en emoties die hoorbaar zijn in de toon waarmee wordt gediscussieerd over de financiële consequenties.

De redactie van de Stadskrant noemde het een ‘ontspoorde discussie’ in een redactioneel commentaar. De redactie ziet een herleving van de kommenstrijd waarvan ze aannam dat die al lang was overwonnen. Dat is een beetje vreemde bewering gezien de column ‘Krasse Taal’ een paar weken eerder in de Stadskrant. Daarin wordt onverkort  de bevolking van Volendam op de schop genomen als tegenstander van het in gebruik nemen van de panden. Het Volendamse standpunt wordt in een aantal clichés aan het einde van de column samengevat als: “Daar kunnen wij natuurlijk niet aan beginnen, te ver, te oud, te gemakkelijk, te voor de hand liggend, niks aan te verdienen voor ons bouwbedrijf, onhandig voor de koffiejuffrouw en te Edams. Een mooi monument om te verkopen, want wij hebben al cultuur genoeg.”

Wat mij betreft is het onzin om de kommenstrijd te negeren en de Stadskrant doet dat eigenlijk ook niet. ‘Kommenstrijd’ is eigenlijk een verkeerde benaming voor wat er aan de hand is. Het is niet alleen een strijd tussen kommen als zodanig. Het is vooral een strijd tussen kommen met grote culturele en sociaal-economische verschillen en met een gedeeld verleden dat niet zonder pijnpunten is. Edam heeft is in het recente verleden niet zonder pijn de vestiging van een stadskantoor kwijtgeraakt en het is aannemelijk dat dit verlies in de discussies een ondergeschoven rol speelt. Daarnaast speelt de vraag waar uiteindelijk het representatieve gedeelte van de bestuursfunctie zal worden gehuisvest. De representatieve panden van het voormalige NNHK zijn eigenlijk veel geschikter voor het onderbrengen van bestuur en staf van de gemeente dan voor het onderbrengen van ambtenaren. Ik ben dan ook bang dat het de verborgen agenda is van menigeen om bestuur en staf te verhuizen naar Edam.

Dat zijn overwegingen waar ook de VVD-fractie in haar middenpositie rekening mee dient te houden. Bij haar voorstel voor een tijdelijke oplossing past de vraag: hoe tijdelijk is tijdelijk?

Bij discussies die op hoge toon worden gevoerd, mag je er vanuit gaan dat het onderwerp van discussie, in dit geval de financiën, slechts een symboolfunctie vertegenwoordigt en dat daarachter andere belangen die niet kunnen worden uitgesproken, een rol spelen. Uiteindelijk draait het, denk ik, om de verhuizing van bestuur en staf naar Edam.

Bij de gang van zaken zoals we die zien, speelt nog een ander (cultureel) verschil tussen beide kommen een rol. De Edamse bevolking slaagt er als regel veel beter in om de eigen belangenbehartiging vanuit bevolkingsintiatieven vorm te geven dan de bevolking van Volendam. Daar nemen politieke partijen het voortouw en laat de bevolking zich nauwelijks horen.

De collegepartijen zijn verdeeld. Bij de huidige stemverhoudingen waarin CDA, VD|80 als collegepartijen samen optrekken met lijst Kras – een minderheidscombinatie- kan er een situatie ontstaan waarin de coalitie breekt. Ik zou dat niet betreuren en verwelkomen als een ontwikkeling die een meer gezonde politieke situatie mogelijk maakt.

 

 

 

dinsdag 19 maart 2013

KLADBLOK Greep op het nieuws



 



Voor me ligt een mail van Cor Kwakman (Pap) die als gemeentelijk voorlichter van Edam-Volendam de uitgever van een weekblad er op wijst dat de inzender van een bepaald soort nieuws (de stichting RCB) als min of meer verdacht moet worden gezien. 


Een nogal kwalijke poging om een weekblad te ontraden om een bepaald soort nieuws op te nemen. De betrokken redactie stelde het niet zo erg op prijs en deelde die mail met anderen. De gemeenteraad werd over deze kwalijke praktijk geïnformeerd, maar ondernam geen enkele actie.


Ik kies deze inleiding voor de vraag in hoeverre de gemeente Edam-Volendam het nieuws probeert te bepalen. Het is bijvoorbeeld opvallend zoals Pieter de Lange als journalist van het Noord Hollands Dagblad (NHD) uitsluitend positief over de voorgenomen fusie met Zeevang schrijft. Meerdere van zijn artikelen dragen een provocerende kop zoals: 'Volendammers omarmen Zeevang'. De Edamse Stadskrant had vorige week een objectief artikel over de informatieavond over de fusie, maar bracht deze week een artikel uit met een zeer positieve teneur. De redactie van de Nivo die altijd gretig mijn kritisch informatieve Kladbloks over de fusie opnam, plaatste vorige week een neutraal artikel over de fusie waarin geen kritische noot te bespeuren viel. Op de website Edam.Volendam weigerde de webmaster (Piet Reijers) vorige week mijn Kladblok 'De goednieuwsshow over de fusie' te plaatsen. Daar staat geen woord in waar iemand aanstoot zou kunnen nemen (http://hardewoorden.blogspot.nl/2013/03/de-goed-nieuwsshow-over-de-fusie.html). Op de website zijn kritische reacties op het fusienieuws overigens wel mogelijk.


Voor wie het nieuws van de laatste weken overziet, valt er alleen maar goed nieuws over de fusie te lezen. Kritisch nieuws is afwezig of wordt geweigerd. De gemeente Edam-Volendam heeft daar belang bij. Er komt binnenkort nog een telefonische enquête onder de bevolking. Een serie van positief gestemde berichten in nieuwsbladen, kan de uitslag van die enquête beïnvloeden. Het lijkt er op dat een 'goednieuwsshow' de geesten rijp moet maken om ja te zeggen tegen een fusie. De gemeenteraad kan daarna concluderen dat de bevolking positief gestemd is en 'ja' zeggen op het fusiebesluit.


Een levendige gedachtewisseling over de fusie wordt blijkbaar niet gewenst. Media lijken aan de leiband van de gemeente als belanghebbende te lopen. Dat lijkt me een ongewenste situatie. Media horen onafhankelijk, kritisch en informatief te zijn. Dat blijkt niet het geval te zijn. Als je de situatie in Edam-Volendam vergelijkt met de landelijke situatie valt het verschil pas goed op. Landelijke dagbladen volgen de overheid op een kritische manier, informeren de lezer en stellen de lezer zo in staat om zijn eigen mening te vormen.
Er is geen rechtstreeks bewijs voor de bewering dat de gemeente een 'goednieuwsshow' in de media orkestreert. Er zijn wel aanwijzingen. Het kan niet toevallig zijn dat alle media zich op vergelijkbare wijze positief uiten. Dat zou verontruste vragen moeten opleveren. In een democratie zou het niet mogelijk moeten zijn dat een gemeentelijke overheid media tot een bepaald gedrag kan aanzetten.


Bladen als de Nivo en de Stadskrant hebben in een teruglopende advertentiemarkt de gemeente nog steeds als grote klant en die zullen ze willen behouden. Wat het belang van het NHD in deze kwestie kan zijn, is voor mij onduidelijk. Partijdigheid van de website Edam.Volendam is helaas niet ongewoon. Als regel lijkt de webmaster op de hand van de gemeente te zijn en ruim baan te geven voor op de persoon gerichte aanvallen op kritische reageerders.


Dat de gemeente grote moeite heeft met een kritische benadering van haar beleid is me uit eigen ervaring met meerdere onderwerpen maar al te bekend. Het college reageert ook niet gemakkelijk op kritiek uit de gemeenteraad. Die is als regel aan de schaarse kant. Er kan ook worden gekeken naar de wijze waarop de burgemeester en wethouders met kritiek omgaan. Tegenstanders worden al snel als vijanden gezien en in het informele circuit afgebrand. Een enkele keer wordt dat direct zichtbaar. Dat was bijvoorbeeld het geval toen wethouder Runderkamp een grote groep ondernemers 'oenen' noemde.


Bij de beoordeling van dit onderwerp moet worden gekeken naar de politieke cultuur in de gemeente Edam-Volendam. Die werkt eerder beschermend naar politieke gezagsdragers dan naar de bevolking. Politieke gezagsdragers mogen kennelijk snel gekwetst raken als hun beleid of onderdelen daarvan onder vuur komen te liggen. Dat leidt tot het afweren en bedenkelijk maken van kritiek. Dat leidt tot een vorm van autocratisch beleid en een top-down- benadering.


Juist in zo'n situatie is een vrije pers van onmisbaar groot belang. Democratie kan alleen functioneren als er openheid is en als kritiek een vorm krijgt die een te grote ruimte voor machtsuitoefening beperkt. Geconstateerd moet worden dat zowel de gemeenteraad als de media daar een veel te zwakke rol in spelen.