SKOV-bestuur in Volendam blijft arrogant doorgaan

                                                                           

Don Bosco heeft ca. 2000 leerlingen

Al eerder heb ik in een bericht de gang van zaken bij de grote katholieke onderwijsorganisatie in Volendam aan de orde gesteld. Er is onrust en onvrede onder het personeel van deze organisatie over de verregaande arrogante en autoritaire stijl van de twee bestuurders Freek de Boer en Dick Mooijer. Beide beschikken absoluut niet over de ervaring om zo’n grote organisatie te kunnen leiden. Dat gaat vooral ten koste van de inspraak en medezeggenschap. Het tweetal verschuilt zich achter een autoritaire stijl. Correcties vanuit de organisatie worden afgewimpeld en veel van het onderwijzend en ondersteunend personeel op de basisscholen en de Middelbare School ‘Don Bosco’ zijn bang om openlijk kritiek te uiten omdat dit in een krimpende organisatie een risico is.

Recent heeft het tweetal bestuurders een betaalde bestuurder aangesteld. De man is 62 jaar oud en voor hij weet hoe de hazen in Volendam lopen zal hij de pensioengerechtigde leeftijd al weer bereiken. Binnen de organisatie begrijpt bijna niemand deze keuze.

De Gemeenschappelijke Medezeggenschapsraad (GMR) heeft er bij de twee zittende bestuursleden op aangedrongen om als bestuurder op te stappen nu er een betaalde bestuurder is aangesteld. Dat zijn de heren niet van plan. Van uitvoerend bestuurder worden ze nu toezichthoudend bestuurder. De code ‘goed bestuur’ staat een dergelijke functiewijziging niet toe. Uitvoerende bestuurder kunnen geen toezichthoudend bestuurder worden. Over enige tijd zal deze code ook in wetgeving worden omgezet.

Maar er zijn wel meer regels die niet worden nageleefd. De echtgenoot van de voorzitter van het bestuur heeft een betaalde functie binnen de organisatie gekregen zonder dat daar een sollicitatieprocedure voor heeft plaatsgevonden. Een dergelijke gunstverlening staat bekend als nepotisme. Als regel vormt dat een bewijs dat een organisatie niet meer gezond functioneert omdat de absolute macht in handen van enkelen is.

Ook heb ik zelf nog een appeltje met beide heren te schillen. In een reactie op mijn bijdrage van 15 mei 2014 liet een van hen de redactie van Dichtbij Waterland desgevraagd weten:  "Louter heeft een reputatie in Volendam, echt serieus nemen doen we hem hier niet", zegt De Boer. "Wij herkennen onszelf niet in de punten die in het artikel genoemd worden, en daar laat ik het dan ook bij.". Het klopt wel dat ik een ‘reputatie’ heb. Bij degenen die de waarheid liefhebben, is die puik. Het zijn vooral de mensen die ik tegen de schenen schop die reageren zoals bestuurder Freek de Boer dat doet. Maar de reactie verraadt de arrogante stijl waarvan ik ze beschuldig. Er wordt op de man gespeeld (Louter heeft een reputatie). Verder ontkennen ze gewoon  glashard wat nagenoeg ieder personeelslid in de organisatie weet. ‘We herkennen ons niet in de punten die in het artikel worden genoemd”. Daarmee maken ze zichzelf niet alleen ongeloofwaardig en belachelijk, het laat ook zien dat ze volstrekt niet toegankelijk zijn voor kritiek. Hun arrogante en autoritaire stijl leidt tot manipulatie en nepotisme. Dan is het tijd om aan de bel te trekken (bij deze) en is het tijd om deze twee onbeteugelde heren een halt toe te roepen. Bijvoorbeeld door de wethouder Onderwijs.

Raadslid tussen bedreiging en integriteit

Kladblok

                                   

Het lidmaatschap van gemeenteraden is onderwerp van veel discussies. Partijen geven aan dat het steeds moeilijker is om goede raadsleden te vinden. Aan de hand van verschillende gebeurtenissen is er extra aandacht gekomen voor de integriteit bij de vervulling van de functie van volksvertegenwoordiger. Recent is in het nieuws gekomen dat 20 procent van de raadsleden wel eens persoonlijk bedreigd is.

Het grootste probleem is denk ik dat het steeds moeilijker wordt om goede raadsleden te vinden. De kandidatenlijsten in Edam-Volendam laten bijvoorbeeld zien dat de gemiddelde kwaliteit van kandidaten zich niet in een opgaande lijn bevindt. Daar schuilt een groot gevaar in. De kwaliteit van raadsleden is doorslaggevend voor het functioneren van de democratie en het gemeentebestuur.

De vraag waarom het moeilijk is om leden voor de gemeenteraden te vinden is niet zo gemakkelijk te beantwoorden. Door het afgenomen vertrouwen in het functioneren van politici is het al lang geen positie  meer die iemands reputatie kan versterken. Ook de arbeidsvoorwaarden zijn niet aantrekkelijk. De honorering is ten opzichte van de vereiste inspanning laag. Wie een dag minder zou willen werken om voldoende tijd voor het raadslidmaatschap te hebben levert al snel inkomen in. Het werk in kleine fracties is helemaal zwaar. De vereiste tijd moet over een beperkt aantal personen worden verdeeld.

De tijd waarin het lidmaatschap van de gemeenteraad als een voorrecht of uitverkiezing en als een verantwoordelijkheid van de samenleving werd gezien, lijkt voorbij te zijn. De inspanningen die voor een goede vervulling van de functie nodig zijn worden maatschappelijk en financieel gezien onvoldoende beloond. Ik pleit daarom voor een andere wijze van belonen. Een raadslid zou minimaal compensatie moeten te krijgen voor de dagen (bij voorkeur twee) die hij minder werkt, waardoor er geen inkomensverlies optreedt.

Met een betere inkomensregeling moet het voor partijen mogelijk zijn om kandidaten te werven van een beter niveau dan thans gemiddeld het geval is. Maar dan zijn we er nog niet. Het lidmaatschap van de gemeenteraad moet ook weer respect opleveren en hieraan kunnen politieke partijen zelf heel veel doen.

De integriteit die bij de bevolking verwacht wordt bij het vervullen van de functie van volksvertegenwoordiger moet weer zichtbaar worden. Die integriteit is voor een belangrijk deel bedolven geraakt onder partijbelangen, politieke belangen, politieke en bestuurlijke ego’s en een onvoldoende kritische lokale pers. Er zijn vele manieren om integriteit te beschrijven. Deze keer zoek ik steun bij de ‘tien geboden’ van Bertrand Russell, een van de belangrijkste denkers van de vorige eeuw. Ze hebben te maken met integer gedrag, vrijheid van meningsuiting en democratie en luiden:

1 Wees nooit absoluut zeker van wat dan ook

2 (Tegen-) bewijs verbergen is zinloos − het komt toch uit

3 Probeer nooit denken te ontmoedigen

4 Bied weerwoord met argumenten −  met gebruik van macht boek je slechts schijnoverwinningen

5 Heb geen ontzag voor iemands autoriteit − er zijn altijd ook gezaghebbende tegenwerpingen te vinden

6 Gebruik geen macht om meningen te onderdrukken die je verderfelijk vindt − die meningen zullen jou onderdrukken

7 Wees niet bang een afwijkend oordeel te vormen − elke aanvaarde opinie is ooit zo begonnen

8 Schep meer behagen in intelligente eigenzinnigheid dan in lijdzame instemming

9 Wees eerlijk, ook al is de waarheid ongemakkelijk − waarheid verbergen is nog ongemakkelijker

10 Benijd geen mensen die zichzelf voor de gek houden − alleen zijzelf denken dat dat geluk is

In de huidige tijdsgeest is er sprake van een snelle opkomst van intolerantie ten opzichte van het gebrek aan integriteit. De vertaling daarvan in het (lokale) politieke denken en handelen is nog onvoldoende. De keuze voor integriteit biedt echter voor politieke partijen volop kansen om de juiste mensen te interesseren van het raadslidmaatschap.

De ‘tien geboden’ zoals hierboven zijn ook een goede handleiding voor kandidaten voor de gemeenteraad of gemeentebestuur. Zij kunnen zich afvragen of ze sterk genoeg in hun schoenen staan om die geboden als leidraad te nemen. 

Integriteit is echter niet alleen een persoonlijke eigenschap. Integriteit is vooral een waarde die sterk beïnvloed wordt door de sociale omgeving.  Iedere sociale omgeving is wat dat betreft afhankelijk van moedige mensen die geen genoegen nemen met gebrek aan integriteit.

Voor de kiezer scheppen de ‘tien geboden’ een selectiemogelijkheid. Het maakt wat mij betreft niet uit op welke partij je stemt, maar kies uit de kandidaten degene die wat u betreft stevig in zijn schoenen staat als het om integriteit gaat.

Informatie over Bertrand Russell

Volendam|80 houdt meer van macht dan van democratie

KLADBLOK

                                                 

Het is door haar agressiviteit de meest spraakmakende partij van de gemeente Edam-Volendam. Ze kiest liever voor macht dan voor democratie en in haar beleid heiligt het doel de middelen. Vermoedelijk is het voor leden ook de goedkoopste partij. Een lidmaatschap kost 20 euro per vier jaar. Een ledenpartij is het echter niet. Als de PVV kan worden verweten dat ze geen leden heeft, kan VD|80 worden verweten dat ze zich weinig aantrekt van haar leden. De macht in die partij is in handen van een kleine groep die alles bepaalt.

Er is geen scheiding tussen fractie en bestuur. Twee prominente fractieleden (Nico Karhof en Johan Koning) zitten in het bestuur. Een derde fractielid bemant het secretariaat van de partij. Een kleine groep die de macht heeft bepaalt ook het programma. De leden hebben op een ledenvergadering op 9 januari 2014 kort kennis mogen maken met het programma (volgens een brief aan de leden) en krijgen vervolgens per zelfde brief het definitieve programma toegestuurd. De kans om het programma te amenderen, laat staan goed te keuren, is er niet geweest. Hetzelfde is gebeurd met de kandidatenlijst.

De gewipte ex-wethouder Wim Runderkamp (Mepper) deed in de NiVo van 5 febuari 2014 een boekje open over de machtsstrijd die in de partij heeft plaatsgevonden.  Hij schrijft dat het niet gelukt is om jongeren met een hedendaagse visie op de kandidatenlijst te krijgen en dat: “burger en de ondernemer de laatste tijd slachtoffer zijn geworden van partijpolitiek en egotripperij. “ Het oordeel van de Mepper over wat er in de partij gebeurt en waarvan hij zelf het slachtoffer is geworden, is vernietigend: “Naderhand heb ik intern de besluitvorming aangaande de vaststelling van de kieslijst aan de orde gesteld, waarbij ik heb aangegeven dat de op dat moment zittende bewindslieden, die een wezenlijk aandeel in de besluitvorming hebben gehad, , zichzelf in de spiegel zouden moeten bekijken daarmee het zelfreinigend vermogen in werking zouden kunnen zetten.” Op die aanklacht volgt de conclusie van de Mepper dat de top van de huidige kieslijst (Kes en Karhof, pl) het veld zouden moeten ruimen ten gunste van een broodnodige vernieuwing van de partij.

Het gebeurt maar zelden dat over de interne machtsstrijd binnen deze lokale partij zo openhartig wordt geschreven. Van de top van de partij heeft de huidige fractievoorzitter Johan Koning zichzelf al teruggetrokken. De diehards Kes en Karhof hebben hun greep op de partij verstevigd met hun invloed op de kieslijst en het programma. Wat mij betreft is dat geen goed nieuws. Het uiterst dominant gebleken karakter van Kes is te vergelijken met het beruchte familielid dat in de meeste families wel voorkomt. Ze gedragen zich als een ‘prinses op de erwt’ en dwingen hun omgeving rekening te houden met hun ontstemming als de gang van zaken niet is, zoals ze die zich wensen.

De afgelopen zittingsperiode van de gemeenteraad heeft de fractie zich onderdanig getoond aan haar wethouder in het college en haar daden, ongeacht welke, geprezen. Terwijl andere partijen in de raad afstand begonnen te nemen van de discussiabele wijze waarop Kes haar megalomane plannen voor het dorpshart van Volendam trachtte te verwezenlijken, bleef  VD|80 haar onverkort steunen. Dat ze dat bleven doen toen zichtbaar werd dat onder de ondernemers en inwoners het verzet tegen dat plan groeide, was op zijn minst onverstandig. Het zal VD|80 bij de komende verkiezingen heel veel stemmen gaan kosten.

Nico Karhof is de beoogde fractievoorzitter van de partij. In de praktijk was hij dat al enige tijd. Ik heb hem al eens de koning van de drogreden genoemd. Als geen ander is hij in staat om een bij- argument tot hoofdargument te maken en dat een lading te geven. Bij een motie over het terugbrengen van auto’s op het Europaplein vroeg hij bijvoorbeeld om uitstel van de motie tot de visieontwikkeling op het centrum afgerond zou zijn. Brutaal ook want er had nooit iets met dat plein mogen gebeuren zolang die visieontwikkeling er nog niet was. Zijn pleidooi werd gelukkig niet overgenomen en daarmee was de eerste grote nederlaag van wethouder Kes in de gemeenteraad een feit.

Maar er zijn andere bezwaren tegen de aan Marisa Kes zeer loyale Karhof in te brengen. Nico Karhof combineert een functie als functionerend fractievoorzitter met het eigenaarschap van een groot makelaarskantoor. Door de lokale markt kan het niet anders dan dat dit kantoor handelt met de gemeente en onderhandelt met en voor de gemeente. Dit zijn in mijn ogen niet te combineren belangen. Het speelde bijvoorbeeld een rol bij de aankoop door de gemeente van een pand aan de Zeestraat waarbij het makelaarskantoor betrokken was. Voor dergelijke activiteiten is ontheffing nodig van de Provincie en het is niet na te gaan of Karhof als raadslid een dergelijke ontheffing heeft. Op de website van de gemeente is het niet te vinden.  Als raadslid en zeker als fractievoorzitter kan Karhof profiteren van voor-informatie en concurrentievoordeel. De nieuwe gemeenteraad zou daar nog eens extra goed naar moeten kijken en haar ondubbelzinnige conclusies moeten trekken.

VD|80 wil de macht om dingen te laten gebeuren, maar ontwijkt de controle op die macht. Voor een politieke partij is dat een onvergeeflijke houding. De partij is zelf niet in staat geweest tot bijstelling van die houding. Het is nu aan de kiezer om een oordeel te vellen.

Het CDA (in Edam-Volendam) verkoopt illusies over het Europaplein

KLADBLOK

‘Als je de steun wilt van het volk, laat ze dan illusies zien, want als je ze de waarheid vertelt, zullen ze je stenigen’. Aan deze aanbeveling voor politici door Machiavelli moest ik denken toen ik in de NiVo (van 20 november 2013) kennis nam van de visie van het CDA op de ontwikkeling van het centrum van Volendam.

Op het eerste gezicht is het een saai stuk. Voor wie alle discussies over het onderwerp heeft gevolgd zijn er echter wel interessante dingen te lezen. In het stuk maakt het CDA bijvoorbeeld duidelijk dat ze zich volledig afkeert van de grootschalige plannen die coalitiegenoot VD|80 voor het centrum koestert. De plannen van die partij en haar wethouder Kes worden definitief en grondig afgewezen.

Het CDA maakt echter ook duidelijk dat het vasthoudt aan het omstreden besluit om het Europaplein autovrij te maken. Het zijn de winkeliers en een aantal bezoekers van het centrum die zich daar met hand en tand tegen verzetten. Ik maak er geen geheim van dat ik daarbij hoor. In mijn visie is parkeren de enige logische bestemming van dat plein.  Echter, iedereen die dat ook vindt, loopt tegen de belangen van twee heel verschillende partijen op.

Op de eerste plaats gaat het om ‘linkse’ belangen. Daar vinden ze dat we beter de fiets of het Openbaar Vervoer kunnen nemen om ons te verplaatsen. Ze zijn gek op het plaatje van de fietsende moeder met volle boodschappentassen en een kind voor- en achterop.  Zeg ‘auto’ en ze zeggen: ‘weg ermee’. De auto’s verbannen ze dan ook het liefst naar een plek waar niemand ze kan zien.

Dan hebben we ook nog ‘rechts’. Die willen het nog wel eens voor de auto en de winkeliers opnemen. Maar in dit geval even niet.  Hoewel de grootschalige plannen van VD|80 door ‘rechts’ worden afgewezen, doen ze dat omdat een ander ‘grootschalig’ plan hen drijft. Ze willen namelijk het toeristisch gebied dat zich overwegend tot de fameuze Dijk beperkt uitbreiden tot het centrum van Volendam. Het zijn vooral de VVD en het CDA die zich daar voor inspannen en dat doen ze al sinds er plannen waren voor het verblijfstoerisme en de bouw van het Marinapark.

In die plannen speelt het Europaplein een centrale en principiële rol. Het moet een verblijfsgebied worden in plaats van een parkeerterrein. Volgens het CDA moet het plein ‘een belangrijke en waardevolle rol gaan spelen als kloppend hart en ontmoetingsplek voor de eigen burgers, winkelend publiek van buiten en toeristen’. Een ronkende zin die niet meer dan een illusie beschrijft. Pleinen in Nederland liggen er als regel kaal, winderig en ongebruikt bij omdat de weersomstandigheden in Nederland alleen aardig zijn voor pleinen die beschut liggen. Zo’n plein is het Europaplein helaas niet. De westenwinden die vanaf de brede Zeestraat worden aangevoerd maken het plein alleen maar een aangenaam verblijfsgebied op de zeldzame zomerse dagen waarop de westenwinden het even af laten weten. Maar ja, als je steun van de bevolking wilt krijgen voor plannen, kun je beter illusies verkopen dan de waarheid vertellen. En die waarheid is simpel. Meer dan een ‘kijkplein’ zal het nooit worden.

De oostwand en de zuidwand van het plein moeten wat het CDA (en de VVD) betreft een andere uitstraling krijgen. Het verouderde gebouw aan de oostwand waar vroeger het postkantoor zat en nu een winkel moet vervangen worden voor een gebouw met een ‘Volendamse’ uitstraling. De Zuidwand die gevormd wordt door de Ventersgracht en waar nu een rijtje woningen staat, moet vervangen worden door een ‘Volendamse’ wand met winkeltjes, een restaurant, eetcafé of bistro. Woningen daar moeten bij verkoop aan de gemeente worden aangeboden. Het is een merkwaardige zaak. De bewoners van de Ventersgracht spelen een belangrijke rol bij het betwisten van de functie van het plein. Ze willen dat de auto’s voor hun deur verdwijnen. Maar op de lange duur zijn zij het die zullen verdwijnen in de plannen van het CDA.

Het zijn naar mijn idee de begerige ogen van projectontwikkelaars die van het Europaplein een betwist gebied hebben gemaakt. Bouwen in dat gebied levert mooie verdienmodellen op. Om die reden was het CDA in het verleden al eens een heftig tegenstander van de herbouw van het cultureel centrum PX bij het plein en vertikte ze het om een eenduidig antwoord te geven op de vraag waarom ze daar tegen was.

Uiteindelijk gaat het om de grote vraag of het CDA harde argumenten heeft. Het winkelhart van Volendam moet volgens het CDA een impuls krijgen en volgens haar is iedereen daarbij gebaat. Dat winkels het door veranderde koopgewoonten steeds moeilijker krijgen, beseffen ze bij het CDA wel. Dat staat haar onnadenkende plannen voor uitbreiding van het winkelgebied echter niet in de weg. Dat winkels om te floreren vooral aangewezen zijn op comfortabele parkeermogelijkheden, ziet het CDA voor het gemak maar even over het hoofd. Dat is een probleem. Als er al iets ontbreekt aan het huidige winkelhart van Volendam zijn dat niet winkels, maar juist voldoende parkeermogelijkheden. En daar is het Europaplein dus uitermate geschikt voor.

Het is niet de eerste keer dat er met gelegenheidsargumenten wordt gewerkt. Toen het Marinapark gebouwd moest worden, was het argument dat verblijfstoerisme het teruglopend dagtoerisme moest opvangen. Het dagtoerisme heeft nog steeds geen daling laten zien. Bij het Marinapark is het (onnodige) middel erger gebleken dan de kwaal. Dat zou een waarschuwing moeten zijn.

nb. bijna precies een jaar geleden -25 november 2012- schreef ik al eerder over het Europaplein:
http://hardewoorden.blogspot.nl/2013/11/de-brink-van-volendam.html

De Jozefsschool moet blijven

KLADBLOK

                                                         

 De SKOV, de katholieke koepel die al het onderwijs in Volendam beheert, heeft bekend gemaakt dat de bijna honderdjarige St. Jozefsschool in aanmerking komt voor een sterfhuisconstructie. Omdat het aantal geboorten in Volendam afneemt, zijn er minder scholen nodig. Ingewijden menen overigens dat in de nabije toekomst er minstens twee scholen overbodig zullen worden.

Waarom onze school?, zullen veel ouders van kinderen op de Jozefsschool hebben gedacht. Een logische vraag.  Een vraag ook die belangentegenstellingen oproept. Tussen de SKOV en de ouders van de school bijvoorbeeld. Ze hebben beiden hun argumenten en de sluiten niet op elkaar aan.

Heeft de SKOV de best denkbare beslissing genomen en is die beslissing onontkoombaar? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wat me interesseert is hoe de belangen tegen elkaar zijn afgewogen en hoe inzichtelijk en acceptabel dat voor alle betrokkenen is. De ouders van de Jozefsschool vinden in ieder geval dat er een andere beslissing moet worden genomen. Daar is beslist iets bijzonders mee aan de hand. Ze benadrukken de bijzondere sfeer die er op school heerst en zijn daar zo aan gehecht dat ze voor het behoud van de school in actie zijn gekomen en medestanders zoeken. Er is een facebookpagina geopend waar al meer dan 1600 ‘likes’ staan. Daarnaast is er het tekenen van een petitie mogelijk gemaakt die al door meer dan 500 mensen is ondertekend.

De rijksoverheid houdt rekening met dalende leerlingaantallen en heeft in één van de publicaties die ik daarover las laten weten dat een basisschool met 150 leerlingen zelfstandig kan voortbestaan: “Ter illustratie wordt ook de effecten van een opheffingsnorm van 150 leerlingen gepresenteerd omdat uit studies blijkt dat dit ongeveer het minimum aantal leerlingen is waarbij een school –gegeven de huidige bekostiging- bedrijfsmatig goed kan functioneren”. Dat is nog geen echt goed nieuws voor de Jozefsschool.  Bij de beoordeling voor het in stand houden van scholen, worden ook reisafstanden betrokken. Met de Nicolaas- en Kennedyschool op loopafstand, zit daar geen argument in. Er is wel iets mee aan de hand. Bij de spreiding van basisscholen in Volendam is er bij de bouw van de wijk ‘Middengebied’ iets mis gegaan. Er was gepland dat de Nicolaasschool daar heen zou gaan. Volgens insiders gaf de toenmalige CDA-wethouder er echter de voorkeur aan om in die wijk zo veel mogelijk woningen te bouwen. Er werd daarom een nieuwe Nicolaasschool (samen met de Kennedyschool)  aan de rand van de Oude Kom gebouwd. Alles bij elkaar te veel scholen op een kluitje en omdat de Jozefschool in een oud gebouw zit, heeft die kennelijk pech. Verder krijgt de nieuwe school in Broeckgouw vier extra klaslokalen. Die moeten ook vol. Alweer pech voor de Jozefsschool.

Ik steun de ouders van de Jozefsschool en heb ook de petitie getekend. Daar is een reden voor, ook al heb ik geen enkele binding met die school en ook geen belang bij haar voortbestaan. Mijn steun komt niet voort uit goedkope en goedbedoelde sympathie voor de actie van de ouders.

Wat mij betreft heeft het te maken met het al jarenlang gevoerde beleid door de SKOV die zelfstandig uitmaakt waar scholen komen of verdwijnen en de financiële uitkomsten van haar besluiten de hoogste prioriteit geeft. Omdat dit beleid voorschrijft dat klassen vol moeten zitten hebben ouders in Volendam geen vrije schoolkeuze en moeten ze soms accepteren dat hun kinderen op verschillende scholen zitten. Een uitkomst van dit beleid is ook dat de schoolorganisatie over een enorm vermogen beschikt dat volgens insiders de toch al aanzienlijke financiële reserves van de gemeente Edam-Volendam royaal overtreft.

Een uitvloeisel van dat beleid is ook dat ouders in feite niets te vertellen hebben. Zie bijvoorbeeld het persbericht van de SKOV over de sluiting van de Jozefsschool. Wat staat daar onder andere in?: “De Medezeggenschapsraad van de St Jozefsschool wordt in de gelegenheid gesteld een advies uit brengen aan het bestuur ten aanzien van dit voorgenomen besluit.” Mooi is dat. Daar staat eigenlijk dat de ter dood veroordeelde nog een laatste wens mag doen. Het is een calculerende vorm van formeel-juridische democratie. De SKOV kan niet anders dan haar beleid handhaven. Na dit persbericht zullen alle andere scholen zich met hand en tand verzetten tegen een verandering van het besluit omdat het anders hen kan treffen.

De ouders van de Jozefsschool breken eigenlijk met de traditie en cultuur van hun grootouders. Die accepteerden vroeger dit soort besluiten gelaten met de verzuchting ‘dat de hoge heren wel zullen weten wat ze doen’. Alleen al daarom zou iedereen die daar genoeg van heeft als signaal de petitie moeten tekenen.

Het is niet te verwachten dat de SKOV haar besluit als gevolg van de acties zal heroverwegen. Dat betekent dat de ouders van de Jozefsschool zich beter kunnen richten op de vraag hoe ze de school kunnen losmaken van de SKOV en zelfstandig of via een andere koepel kunnen voort zetten.  Er zijn minimaal 150 leerlingen nodig om een basisschool bedrijfsmatig gezond te kunnen exploiteren. Dat moet haalbaar zijn, zeker als de SKOV ze een bruidsschat meegeeft.

De ouders van de Jozefsschool kunnen historie schrijven. Ik hoop van harte dat het ze gaat lukken.

Als u tot nu toe heeft kunnen instemmen met dit verhaal, klik dan de link 'petitie' aan en teken die om op die manier ook uw stem te laten horen.

http://petities.nl/petitie/st-jozefschool-moet-blijven

Grondwaterproblemen in Volendamse wijk Munnikenveld

                                                         

KLADBLOK

Latrinevliegjes, schimmel, stank en waterrijke kruipruimten vergallen al een paar jaar het woonplezier van de bewoners van deze wijk die zo’n vijftig jaar oud is. Sinds de riolering enkele jaren geleden vernieuwd is, hebben de bewoners van deze wijk last van een te hoog grondwaterpeil.

Bij de aanleg van de wijk werd er onvoldoende rekening mee gehouden dat er voor de afvoer van grondwater sloten en vijvers nodig zijn. Ze zijn er niet. Dat heeft lang geen problemen gegeven. Dat was te danken aan het rioleringssysteem van gresbuizen die het te veel aan grondwater opzogen en afvoerden. Vanaf 2011 zijn de gresbuizen in de wijk vervangen door een rioleringssysteem van pvc-buizen. Vanaf dat moment verdween de drainerende werking van de gresbuizen en steeg het grondwaterpeil met alle vervelende gevolgen die daar bij horen.

"Dit gaat niet goed"

Bij de vernieuwing van het rioleringssysteem werd al van verschillende kanten gezegd: “Dit gaat niet goed”. De gemeente werd geadviseerd om naast het riool een drainagesysteem aan te leggen. De gemeente weigerde dat echter. In een recent interview zegt de verantwoordelijke ambtenaar daarover: “Als we het van tevoren hadden geweten, hadden we er gelijk op gereageerd”. Daarbij wijst hij er op dat drainage niet altijd de meest geschikte oplossing zou zijn.

Ik mis iedere vorm van deskundigheid op dit terrein, maar mij is gebleken dat er ernstige twijfel mag bestaan aan de deskundigheid van de gemeente. Je hoeft niet ver te zoeken om te ontdekken dat elders in het land er al eerder problemen zijn ontstaan wanneer gresbuizen door pvc worden vervangen. Of het nu zuinigheid of eigenwijsheid is geweest, duidelijk is dat de gemeente bij de vernieuwing van het rioleringssysteem bestaande kennis genegeerd heeft. Dit heeft onnodige overlast voor de bewoners veroorzaakt.

De gemeente gaat er nu wat aan doen. Er komt een ring van infiltratiebuizen om de wijk. Als dat niet afdoende is, wordt er mogelijk alsnog een drainage aangelegd. Omdat de grondwateroverlast onder woningen ook het gevolg is van het inklinken van de grond, adviseert de gemeente de bewoners om op eigen kosten de kruipruimtes op te hogen met zand, schelpen of schuimbeton. In combinatie met de infiltratiebuizen die de gemeente gaat aanleggen is dat misschien al voldoende.

Topdown

Ik heb er de nodige problemen mee. Op de eerste plaats met dat woord ‘misschien’. Het wijst er op dat de gemeente iets gaat proberen waarvan ze zelf nog niet met zekerheid weet dat het voldoende zal helpen. Het tweede probleem dat ik heb is dat de gemeente in de persoon van wethouder Kes een kant en klaar plan op tafel legt. Het zoveelste topdown-plan. De gemeenteraad van Edam-Volendam herhaalt al een aantal jaren dat het anders en publieksvriendelijker moet. Het had dan ook voor de hand gelegen als de gemeente eerst met de bewoners aan tafel was gaan zitten om samen met hen de plannen uit te werken. Zo kweek je acceptatie en maak je gebruik van de kennis en ervaringen onder de bewoners. De gemeente moet nu eerst maar eens met de bewoners in overleg gaa alvorens ze aan de slag gaat met de uitvoering van haar eigen plan. Het derde probleem is dat de bewoners geen enkele compensatie krijgen aangeboden voor de door de gemeente veroorzaakte overlast. De gemeente heeft formeel gelijk als ze stelt dat de woningeigenaar zelf verantwoordelijk is voor wat er op zijn eigen terrein gebeurt. Maar formeel gelijk hebben is niet hetzelfde als is sociale zin gelijk hebben. Bewoners hebben al vrij snel de problemen bij de gemeente aangekaart, maar hebben lang het gevoel gehad dat ze aan het lijntje werden gehouden.

Uiteindelijk is het Hoogheemraadschap de eindverantwoordelijke voor het grondwaterpeil. Iedereen betaalt daar een heffing voor en die wordt bovendien volgend jaar nog eens flink verhoogd. Het is ook bekend dat het Hoogheemraadschap wel van die gresbuizen af wil. Die voeren immers veel hemelwater dat in feite schoon is af naar de rioolwaterzuivering. Over de betrokkenheid van het Hoogheemraadschap bij de problemen in Munnikenveld wordt door de gemeente geen informatie gegeven. Daarnaast is het de vraag of er in meer wijken van Edam-Volendam vergelijkbare problemen zijn te verwachten. Insiders wijzen nu al op de problemen die te verwachten zijn bij de nieuwbouwwijk Broekgouw.

De gemeenteraad die er bij het college al heel lang op aandringt om uit haar ivoren toren te komen, heeft kennelijk nog steeds niet voldoende overtuigingskracht om het college te laten beseffen dat het menens is.

De begrotingsbehandeling (2014) in Edam-Volendam KLADBLOK EXTRA

                                                                          

De gemeenteraad van Edam-Volendam pleit al een aantal jaren voor een overzichtelijke en leesbare begroting. Er was dit jaar tevredenheid over de voortgang, maar volgens de gemeenteraad is het einddoel nog niet bereikt. Er ontbreekt nog te veel toelichting waardoor verschillen met de voorgaande begroting niet altijd inzichtelijk zijn.

De vergadering werd dit jaar geopend door een trotse burgemeester W. van Beek. Hij liet een aantal voorbeelden zien van de gedigitaliseerde begroting zoals die sinds kort te vinden is op de gemeentelijke website. Grafisch mooi vorm gegeven, maar je hebt toch nog wel een aantal muisklikken nodig om uit te vinden dat de gemeente bijvoorbeeld 25 procent winst maakt op het uitgeven van reisdocumenten.  Afdalen naar details - wat krijgt organisatie X aan subsidie bijvoorbeeld-  is nog onvoldoende mogelijk. Maar het begin voor een echte publieksbegroting is er.

‘Paarse’ coup zette sfeer

Bij zo’n begrotingsbehandeling krijg je soms ook inzicht in huiselijke gewoonten. Sommigen hadden hun pyjama al aan of lagen zelfs al in bed toen ze laat in de avond die voorafging aan de begrotingsbehandeling kennis namen van het gezamenlijke amendement van VVD, PvdA en GroenLinks om het aangekochte complex van HHNK te bestemmen voor ambtenarenhuisvesting. Het betrof een zorgvuldig uitgedachte overvalstrategie die beoogde een einde te maken aan het lang slepende debat over de huisvesting van ambtenaren. Het tot een stellingenoorlog uitgegroeide debat eindigde in de vergadering in een langdurige en nogal hypocriete mopperpartij over ‘zorgvuldigheid’ die de coupplegers zou ontbreken. Van wie zijn pyjama al aan heeft, kun je kennelijk niet vergen dat hij of zij nog een paar uurtjes doorwerkt om de volgende dag fris van de lever commentaar te leveren op de inhoud van het voorstel. Er zal beseft zijn dat het zinloos zou zijn geweest. De coupplegers hadden een democratische meerderheid. Liefhebbers van de Deense serie ‘Borgen’ zullen de situatie ongetwijfeld herkend hebben als een van de klassieke voorbeelden van het spel om de knikkers. Vincent Tuyp (de beoogde fractievoorzitter van het CDA)  noemde de overval ‘Noord-Koreaans’. Een vergelijking die in alle opzichten mank ging en daarom te sterk een emotie onder woorden bracht waar met gratie verliezen ook een mogelijke keuze was geweest.

Algemene beschouwingen

Het eerste rondje is altijd voor de fractievoorzitters die hun visie geven op de begroting en het beleid. Het is een uitstekende gelegenheid voor politieke partijen om zich te profileren. Zorgen en wensen geven aan waar een partij voor staat. De hoofdprijs voor politieke beschouwingen gaat wat mij betreft naar Nico van Straalen die als fractievoorzitter van GroenLinks met een aantal onderwerpen boven de partijpolitiek uitsteeg en het college gewetensvol vanuit een helikopterview de maat nam. “Koersvast is het motto van de begroting, maar wat is de koers eigenlijk?”, was een van zijn vragen. Ook vond hij dat het college nog heel veel werk had te doen bij het verbreden van het draagvlak voor de fusie met Zeevang. Wim Runderkamp van de VVD was een goede tweede. Zijn boodschap aan het college: “meer regisseren, minder besturen”, verwoordde goed waar een groot deel van de raad problemen zag met het gebrek aan luistervaardigheid en empathie bij het college. Loek Kras, kennelijk nog aangedaan door de coup, bakte er helemaal niets van en had een verhaal zonder kop en staart. Janneke Rijpstra (PvdA) interpelleerde met de vraag of wat hij ter berde bracht wel tot de algemene beschouwingen kon worden gerekend.

Ondanks allerlei detailverschillen leek er over een aantal actuele kwesties brede overeenstemming te bestaan. Trots op een sluitende begroting waarvan de lastenstijging voor inwoners lager is dan de inflatie. Geen megalomane verbouwing van het dorpshart. Keuze voor duurzaamheid. Verhoging van de toeristenbelastingen. Sterk maken voor de derde ontsluitingsweg. Handhaven van voorzieningen bij bezuinigingen en keuze voor weg onderlangs bij de aanpassing van het dijkprofiel.

Amendementen en moties

Voorstellen van fracties om de begroting te wijzigen of het college opdrachten mee te geven kleuren meestal de debatten. Het amendement van de coupplegers om ambtenaren te huisvesten in het HHNK-complex hing als een schaduw over de hele dag. Alle pogingen van CDA, VD|80 en Lijst Kras om de discussie te verplaatsen naar de reguliere raadsvergadering op 28 november, zoals was gepland, strandden op de vastberadenheid van de indieners.  Wim Runderkamp (VVD) die als woordvoerder van de ‘paarse bende’ optrad, maakte het zichzelf niet moeilijk. Hij gebruikte nog net niet de slotzin van de Rijdende Rechter: “dit is het en daarmee zult u het moeten doen”, maar daar kwam zijn verdediging wel op neer.

Ik kan er vrede mee hebben. Het onderwerp was uitgegroeid tot een onmogelijk dilemma dat alleen nog de keuze liet uit twee kwaden. De voorafgaande discussie ging eigenlijk niet meer om de beste keuze, maar om de plaats van vestiging. Een discussie die op verschillende manieren volledig ontaard was.

Sommige moties/amendementen verdienen het om genoemd te worden. Bijvoorbeeld het voorstel van VD|80 om gebouwen in gemeentelijk bezit af te stoten als die niet tot de kerntaak behoren. De motie werd unaniem aangenomen. Gebruikers van dat soort gebouwen mogen zich dus zorgen gaan maken. De PvdA had enkele voorstellen die goed passen bij mijn voorkeur om de partij als ‘grachtengordelpartij’ te omschrijven. In het oude Edam zijn brandweerkranen voorzien van beschermingsconstructies die niet passen in het historische beeld. Daar moet de gemeente wat aan doen.  Een ander probleem dat de PvdA inbracht was dat de werkgroep ‘Open Monumentendag’ het bijltje er bij neer had gegooid vanwege het ervaren gebrek aan ambtelijke ondersteuning. Daar moet de gemeente ook wat aan doen! Met dit soort moties profileert de PvdA zich voortdurend als een lokale belangenpartij (Oud Edam) die het bijna opgegeven heeft om stemmen te werven voor haar sociaal democratisch gedachtengoed. Redden ze het wel zonder voldoende ambtelijke ondersteuning?, zou hierbij een ondeugende vraag zijn.

VVD’r Kees Sier wist de negatieve aandacht op zich te vestigen met een voorstel om het peuterspeelzaalwerk in de gemeente over te dragen aan een commerciële instelling. Vreemd dat zijn fractie dat de indiening van dat voorstel steunde. Belangenbehartiging voor commerciële partijen is bepaald  geen algemeen belang. Daarnaast heeft de VVD zich niet gerealiseerd dat zo’n voorstel slecht zou kunnen vallen. Na een lichte verdediging door Sier, werd het voorstel weer ingetrokken.

Ook de handhavers van de veiligheid in de gemeente moesten het ontgelden. De door het college voorgestelde uitbreiding van het aantal BOA-ambtenaren ten behoeve van het toezicht op de handhaving van de drank- en horecawet, werd afgewezen. Die nieuwe taak voor de buitengewone opsporing ambtenaren moet met de bestaande bemanning worden uitgevoerd.

Het voorstel van VD|80 om subsidie aan te vragen voor de voorbereiding van de aanleg van de derde ontsluitingsweg werd me iets te snel door de hele raad omarmd. Die ontsluitingsweg brengt ook het Purmerends industriegebied op fietsafstand. Voor een aantal partijen zou dat een mooie gelegenheid zijn geweest om verplaatsing van overlast gevende industrie in de gemeente aan de orde te stellen.

De kracht van de ‘paarse combinatie’ bleek bij een aantal door hen samen ingediende voorstellen, waarvan de meeste van technische aard waren. Een uitzondering was het voorstel om stevig op de verslavingszorg te bezuinigen. Ondanks gesputter van het college, gebruikten ze hun aaneengesmede meerderheid om de voorstellen aangenomen te krijgen.  De nieuwe combinatie maakt, voor zover ze onderling overeenstemming hebben bereikt, sinds kort de dienst uit in de gemeenteraad. Hun wil is wet. Dat geeft verantwoordelijkheden en daarvan lijken ze zich bewust te zijn. Maar wat mij vooral benieuwd is of er onderling deals zijn gesloten om de samenwerking mogelijk te maken.

Verkiezingen

Ook die speelden een rol. Een paar partijen liet weten zich in de algemene beschouwingen te beperken omdat ze nog niet veel wilden prijsgeven over hun verkiezingsprogramma. Het CDA heeft inmiddels, als eerste, haar verkiezingsprogramma gepubliceerd en het is duidelijk geworden dat ze daar in het begrotingsdebat al een voorschot op heeft genomen. Niet iedere partij lijkt al zover te zijn. De vraag is of de machtsgreep van de combinatie VVD/PvdA/GrL een intentie laat zien die verder gaat dan een samenwerking bij de begrotingsbehandeling. De opzet lijkt te zijn om VD|80 uit te sluiten van een verdere bijdrage aan het bestuur en wat mij betreft is dat niet ongewenst. De wethouders van die partij hebben hun verdiensten, maar zijn niet in staat geweest om op voldoende wijze te communiceren met de bevolking. Dat heeft veel weerstand opgeleverd die de reputatie van het bestuur geen goed heeft gedaan. De laatsten die dat lijken in te zien zijn de fractieleden van VD|80. Bij de komende verkiezingen zal het kunnen gaan over de stijl van besturen en de keuze voor een stijl die de burger meer ruimte geeft, dat lijkt me belangrijker dan de vraag welke kom de toon aangeeft.

Incidentje en kroketten

Bij alle beschouwingen over een meer burgervriendelijke gemeente leek het me vanzelfsprekend dat ik, als een van de weinige burgers die bij de begrotingsbehandeling aanwezig was, wel recht had op twee broodjes uit de enorme stapel die voor de lunch beschikbaar was. Niet dus. Terwijl ik bezig was om raadsleden over te halen om daarover een motie in te dienen, werd het probleem opgelost. Maar het had natuurlijk nooit een probleem mogen worden.

Teleurgesteld ben ik ook. Ik heb niemand kunnen vinden die bereid is om een krokettenmotie in te dienen. Op de reguliere vergaderingen van de gemeenteraad krijg je in de pauze, ’s avonds om een uur of tien, een gevulde koek. Dit slaapverwekkend geheime wapen van het zittende college is mij een doorn in het oog. Bij de komende verkiezingen gaat mijn stem, ingegeven door ‘onderbuik gevoelens’,  naar de partij die kroketten met een knipoog opneemt in zijn verkiezingsprogramma als symbool voor het nieuwe beleid.

(er is ook een verslag van de begrotingsbehandeling 2013 van vorig jaar)

KLADBLOK Monumentaal Leed

                                                   

Veel van deze huisjes zijn verdwenen. Te klein en bouwkundig versleten

Hij was een van de insprekers bij  het raadsdebat (17 oktober 2013) in de raadszaal van Edam-Volendam. Hij had zo’n soort huisje als hierboven gekocht. Een bouwval min of meer. Hij was van plan het af te breken en er een nieuw huis voor in de plaats te bouwen. Zo deed men dat al jaren op Volendam.  Maar nu even niet meer.

Dat komt omdat men in Volendam een plan heeft. Het moet leuker worden voor de toeristen. Naast de voorgenomen grootschalige verbouwing van het winkelhart, moet daarom heen gedwaald kunnen worden en moet de toerist er kennis van kunnen nemen hoe het vroeger was. Pech dus voor de inspreker. Zijn bouwvallig eigendom werd door de gemeente als monument aan gewezen.

Natuurlijk ging hij in verzet. Schreef een uitvoerige brief. De ontvangst daarvan werd keurig bevestigd. Sindsdien is het al weer maanden stil gebleven. Hij diende ook een officieel bezwaar in. Dat was voorzien van een rapport van een deskundige die hem adviseerde de zaak te slopen en er geen cent meer in te steken. De gemeente weet dus dat het eigenlijk een hopeloze zaak is, maar is zelfs niet eens komen kijken. De inspreker voelt zich met een kluitje in het riet gestuurd en voelt zich opgezadeld met een uiterst kostbare aangelegenheid. Het overeind houden van een bouwval en juridisch kosten maken om zich met de hulp van een advocaat te blijven verzetten.

Mede aan de hand van dit voorbeeld was een grote meerderheid van de gemeenteraad bereid om het aanwijzen van monumenten nog enige tijd uit te stellen  omdat er twijfel was aan de zorgvuldigheid en veel ‘slachtoffers’ zich niet gehoord voelden.  Alleen de raadspartij VD|80 vond het een prachtig plan.

Wethouder Marisa Kes (de IJzige) van VD|80 was verrast dat de gemeenteraad zijn hakken in het zand zette.  Er kunnen geen bouwleges worden geheven als het plan niet wordt goedgekeurd. En waarom zou het niet kunnen worden goedgekeurd? Alles is zorgvuldig gebeurd. We gaan onze reactie op de bezwaren niet wijzigen. Uitstel heeft geen enkele zin. Moeten we het dan over een maand weer anderhalf uur hier over hebben?  De gemeenteraad boog het hoofd. Maar de twijfel bleef. De woordvoerders van GroenLinks en Lijst Kras waren het duidelijkst. De wethouder kan dan wel zeggen dat er uiteindelijk  weinig echte bezwaren zijn overgebleven, maar hoeveel bezitters van een woning die tot monument zijn aangewezen hebben het hoofd inmiddels moedeloos in de schoot gelegd omdat er toch niet tegen de gemeente valt op te boksen? Dat zouden er wel eens aardig wat kunnen zijn.

In dezelfde raadsvergadering kwam ook het probleem van de winkeliers in de Oude Kom van Volendam aan de orde. Zij hebben de nodige problemen met de parkeermaatregelen. Hun probleem komt voort uit dezelfde bron. De Oude Kom moet een toeristvriendelijk wandelcentrum worden. Maar omdat de winkeliers zich hebben georganiseerd, zijn ze heel wat beter in staat om voor hun belang op te komen dan de grote groep van monumentbewoners.  Omdat ze niet zijn georganiseerd en geen actie voeren om sterk te staan tegenover de gemeente, kunnen ze geen vuist maken.

Ik denk dat het ten opzichte van Edam bijvoorbeeld, een typisch Volendams probleem is. Dat de winkeliers zich georganiseerd hebben en actie voeren is niet zo gebruikelijk binnen de Volendamse cultuur. Dat kan alleen als er informele leiders naar voren komen die de eerste lijnen uitzetten. Dat zoiets niet vaak gebeurt, is niet verwonderlijk. In het politieke klimaat zoals dat al decennia bestaat, is het gebruikelijk dat zulke mensen informeel worden afgebrand door bestuur en politici. Ze worden gemarginaliseerd en er wordt stevig op de man gespeeld. Je moet dus bepaald een dikke huid hebben om zo’n rol aan te durven, want het is niet zonder risico’s. Een aantal winkeliers kan daar over mee praten. Hen is al het nodige in de schoenen geschoven. Buiten de kringen van de macht zijn er altijd wel weer mensen bereid zulke vuurtjes aan te blazen, meelopers die het meeste vuile werk opknappen en helpen negatieve oordelen te verspreiden. De alleenstaande inspreker van hierboven zal daar ook wel mee te maken hebben gekregen.

Het is naïef om te veronderstellen dat marginalisering niet werkt en geen indruk zou maken op raadsleden. Het werkt en speelt een rol. In een situatie als deze beschouw ik het echter als behorend tot de taak van raadsleden om, als vertegenwoordigers van de bevolking , mensen met vergelijkbare problemen te stimuleren tot gezamenlijke acties. Ooit heb ik gedacht dat VD|80 daar als partij geschikt voor zou zijn. Maar deze partij is al een aantal malen lelijk door het ijs gezakt. Ze beschermt liever het college en de eigen wethouder(s) daarin, dan gevolg te geven aan hun motto: ‘De burger weer krachtig’. Bij VD|80 is een ‘krachtige burger’ iemand die zijn leed in stilte draagt en doet wat de wethouder behaagt.

KLADBLOK De geboorte van een nieuwe Gemeente?

                                                              

                                                                       

Is er in de gemeenteraadsvergaderingen van 17 oktober 2013 in de raadszaal van Edam-Volendam een nieuwe gemeente geboren? Die vraag kunnen we rustig met nee beantwoorden. Als er van iets sprake is geweest, is dat de verwekking van een nieuwe gemeente. Ik was erbij. Edam-Volendam en Zeevang besloten als partners samen iets nieuws te verwekken. Geen gehijg, gekreun of zweet bij deze daad, hooguit, maar dan in bureaucratische taal, de uitspraak: “Ja, ik wil”, en dat met overtuiging  door beiden. Het zal langer dan negen maanden duren voor we met de boreling kennis kunnen maken. De verwekkers zullen het niet overleven. Het is dus een daad van ultieme zelfopoffering.

Zo wordt geschiedenis gemaakt. Er waren geen bloemen, slingers, vreugdevuren, champagne of toespraken, want het bijgeloof wil dat je daarvan afziet bij zo’n teer begin. Daarmee moeten we wachten tot de boreling na de draagtijd het licht zal zien. Toch was het een opmerkelijke gebeurtenis als je het coalitie-akkoord er op na slaat. Daarin staat geschreven:  “Een ander expliciet aandachtspunt is de samenwerking met de omliggende gemeenten en specifiek die met de gemeenten Waterland en Zeevang. We zijn bereid deze samenwerking uit te breiden, als dit voor ons voordelen brengt. Onze eigen autonomie, identiteit en cultuur staan daarbij voorop.”

Zo’n coalitie-akkoord zou je als een belofte aan de bevolking kunnen zien. Kijk zeggen de coalitiepartijen: “Hier zijn we het over eens geworden namens u en dit gaan we uitvoeren”. In de praktijk gaat het anders en daaruit kun je geen andere conclusie trekken dan dat papier geduldig is. De eerste die de belofte zonder omhaal dumpte, was coalitiepartner PvdA.  De anderen namen eerst de tijd om nog wat na te denken.

VD|80, de partij die het dichtst bij de bevolking van Volendam zegt te staan, had heel wat meer moeite met de aanzoek van Zeevang. De partij had heel wat vragen en bedenkingen, die overigens niet door haar wethouder in het college van B&W leken te worden gedeeld. Ze steunde het naar een fusie strevende beleid van het college. VD|80 meende dat er voor de bevolking er onvoldoende informatie beschikbaar was om een juist beeld te krijgen en klaagde over het feit dat het college een aantal van haar vragen niet of onvolledig beantwoordde. In een stevige mail seinde ze het college: “We gaan er van uit dat die telefonische enquête pas gehouden wordt als de antwoorden op onze vragen zijn gegeven en bekend gemaakt zijn aan de bevolking”.

In haar antwoord aan VD|80 laat het college weten dat ze de bij de telefonische enquête te stellen vragen al heeft vastgesteld en niet van plan is om de procedure anders te laten verlopen dan al was gepland en dat de voorbereiding van de enquête al is gestart.  Ten overvloede laat ze daarbij nog weten ‘het niet gebruikelijk te achten dat antwoorden op vragen specifiek kenbaar worden gemaakt aan de bevolking’. Die merkwaardige toevoeging die een aansporing bevat om de antwoorden van het college ‘onder de pet’ te houden, heeft me verwonderd. Kennelijk wenst het college geen volledige transparantie en zeker niet op het gevoelige punt van een fusie-voornemen.  VD|80 heeft er niets mee gedaan. Ze heeft in de raad geen misbaar gemaakt en ook de ledenraad niet bij elkaar geroepen om haar eigen achterban te peilen. Dat had misschien wel gemoeten. Bij het onderwerp ‘samenwerking’  in haar verkiezingsprogramma vermeldt ze immers: ‘Daarbij moet echter te allen tijde voorop staan dat de gemeente Edam-Volendam zelfstandig blijft.

VD|80 stond er op dit punt alleen voor. Coalitiegenoot PvdA koos, ondanks het coalitieprogramma,  van meet af aan voor fusie en ook het CDA haakte na enige aarzeling daarbij aan. De eigen wethouder Marisa Kes achtte zich kennelijk ook niet aan het verkiezingsprogramma van haar partij en aan het later gesloten coalitie-akkoord gebonden. Ze ging haar eigen weg. Wie de gang van zaken analyseert, komt onder meer uit bij het kritieke punt dat consequent verzet van VD|80 wethouder Kes (en van haar ex-collega Runderkamp) binnen het college, een wereld van verschil had kunnen maken. Bepaald geen glansrol dus van deze dame.

Bij de verwekkingsceremonie van de nieuwe gemeente wilde VD|80 kennelijk niet de boze petemoei zijn. In een stemverklaring maakte de partij duidelijk dat ze in de raad tegen het fusiebesluit had gestemd.  Aan die tegenstem wilde ze nu het om een herindelingsbesluit ging niet langer vasthouden. Zo stemde de gemeenteraad uiteindelijk unaniem voor het voorstel. Of er druk is uitgeoefend op VD|80 om tot unanimiteit te komen is niet bekend, maar onwaarschijnlijk is het niet.

De enige lichte wanklank kwam van Nico van Straalen (GrL) die het college opriep aan draagkracht voor het besluit onder de bevolking te werken omdat aan die draagkracht nog het nodige schort. Die woorden werden van verschillende kanten beaamd.

Wie het bovenstaande overziet zal zich afvragen of het niet beter is als politici eerst en vooral gaan werken aan het herstel van het vertrouwen in de politiek onder de bevolking. Of (nadenkertje) aan het vertrouwen van de politiek in de bevolking.

KLADBLOG Opsporingsbericht (2)

`    

                                                                   

   

       Betreft verdachte: Piet Groot-Waterland

       Omdat de afdeling ‘balkjes’ op herhalingsoefening is was het helaas niet mogelijk een balkje over de profielfoto te plaatsen. U wordt verzocht  bij verspreiding van dit bericht het balkje handmatig toe te voegen.

      Aard misdrijf: Piet Groot-Waterland wordt gezocht in verband met de verdenking dat hij leiding geeft aan een bende die zich onder meer bezig houdt met het verduisteren en manipuleren van nieuwswaardige informatie ten nadele van de bevolking van Volendam als rechthebbenden op dat nieuws via de nieuwssite: 

       Plaats delict: http://www.groot-waterland.nl/

     Nadere informatie: Piet Groot-Waterland wordt er onder meer van verdacht dat hij zich laat beïnvloeden vanwege het verkrijgen van gunsten, dan wel door de dreiging van het nalaten van gunsten, om valse informatie te verspreiden die een ongunstig en onjuist beeld schept van informatieverstrekkers die niet goedgekeurd zijn door de afdeling Voorlichting van de gemeente Edam-Volendam, voorts voor het weren van informatie uit het door zijn onderneming geleide website welke zich ten onrechte uitgeeft voor een onafhankelijke en objectieve nieuwsvoorziening.

     Onderzoeksresultaten: dankzij de aangiftes van veel informanten is gebleken dat Piet Groot-Waterland als beheerder en eigenaar van een nieuwssite aangeboden informatie weigert of verwijdert, door anderen aangeboden informatie bewerkt, reacties verwijdert of bewerkt met als doel een gunstig beeld te scheppen van het doen en laten van het gemeentebestuur van Edam-Volendam dan wel zijn  eigen politieke doeleinden. Hij is daarbij uiterst selectief in het toelaten van reacties. Hij laat toe dat kritische reageerders belachelijk worden gemaakt en verwijderd reacties waarin bestuurders van de gemeente belachelijk worden gemaakt. Deze webbeheerder laat toe dat in reacties op gebeurtenissen wordt opgeroepen tot geweld. Als je hem er op aanspreekt komen de smoezen. (geen tijd om te modereren / het is een ongelukje)of uitspraken als: "Dit is nu eenmaal internet" of "Moet kunnen" of zelfs: "Vrijheid van meningsuiting". Citaten van reacties op de website in dit verband onder meer: “Gewoon vingers afknippen en terugtrappen naar het land van herkomst.”; “Knietjes even stuktrappen.. Volgende week beginnen ze weer opnieuw ..”; Verzuipen in de haven?. De hypocrisie en nieuwsmanipulatie van verdachte Piet Groot-Waterland blijkt onder meer dat hij een omschrijving van een wethouder als Queen Kes, niet acceptabel vindt.

Een van de bewijzen die door de speciale onderzoekscommissie zijn verzameld betreft een getuigenis van Mervrouw en gemeenteraadslid  Janneke Rijpstra die niet heeft terug gedeinsd voor haar burgerplicht en het risico heeft genomen haar bevindingen op het terrein van nieuwsmanipulatie door verdachte publiek te maken.

   Arrestatie-informatie: bij het signaleren van verdachte wordt verzocht de autoriteiten te informeren. Voorts wordt iedereen die nadere kennis draagt van feiten en omstandigheden waarvan betrokkene of zijn trawanten wordt verdacht, deze te melden bij het bevoegd gezag. Een burgerarrest wordt nadrukkelijk ontraden. Betrokkene kan gewapend zijn met joystick, geheugenstick of muis van hardstaal.

   Delict-informatie: het opsporingsonderzoek richt zich met name op schendingen van de grondwetsartikelen 7.1, 7.2 en 7.3, Voorts kan het schending betreffen van artikel 10 van de Ervm

Disclaimer: dit opsporingsbericht is uitgegeven door de 'speciale onderzoekscommissie’ die belast is met het opsporen van censuur en of aanzetten tot censuur' en dient overeenkomstig te worden gelezen.

 

   

`      

KLADBLOG

'Opsporingsbericht'                                            

                                                                      

                                           

                                               

           

       Betreft verdachte: Pius Nivo en trawanten

       Door een technische storing is het gebruikelijke balkje helaas weggevallen, u wordt verzocht    

       bij verspreiding van dit bericht het balkje handmatig toe te voegen.

      Aard misdrijf: Pius Nivo wordt gezocht in verband met de verdenking dat hij leiding geeft aan een          bende die zich bezig houdt met het verduisteren van nieuwswaardige informatie ten nadele van de bevolking van Volendam als rechthebbenden op dat nieuws en van het mogelijk ondervalse voorwendselen verkrijgen van abonnementsgelden.

     Nadere informatie: Pius Nivo wordt er onder meer van verdacht dat hij zich laat beïnvloeden vanwege het verkrijgen van gunsten, dan wel door de dreiging van het nalaten van gunsten, om valse informatie te verspreiden die een ongunstig en onjuist beeld scheppen van informatieverstrekkers, voorts voor het weren van informatie uit het door zijn onderneming uitgegeven advertentieblad dat zich ten onrechte uitgeeft voor een weekkrant waarvoor de onderneming uit zelfverrijking onder valse voorspiegelingen abonnementsgelden verwerft. Abonnementsgelden worden gevraagd onder het mom dat dergelijke bijdragen de onafhankelijke nieuwsgaring garanderen. Het nauwlettend volgen van de redactionele inhoud van de krant heeft in dat opzicht echter niet tot de conclusie kunnen leiden dat van een onafhankelijke nieuwsbrenging sprake is. Het weren van aangeleverd nieuws betreft vooral kritische berichtgeving over het college van Edam-Volendam en in het bijzonder alles wat de politieke partij VD|80 onwelgevallig is. Dat leden van VD|80 deswegen de NIVO thuis bezorgd krijgen zonder abonnementsgeld te betalen is door onderzoek nog niet bevestigd kunnen worden. Het onderzoek naar dit onderwerp en andere aangelegenheden wordt nog voortgezet.

   Arrestatie-informatie: bij het signaleren van verdachte wordt verzocht de autoriteiten te informeren. Voorts wordt iedereen die nadere kennis draagt van feiten en omstandigheden waarvan betrokkene wordt verdacht, deze te melden bij het bevoegd gezag indeze. Ook informatie over personen die al dan niet door het verlenen van gunsten of het nalaten van gunsten verdachte(n) hebben aangezet tot het mogelijke misdrijf waarnaar onderzoek wordt verricht wordt door het in deze bevoegd gezag zeer op prijs gesteld. Een burgerarrest wordt nadrukkelijk ontraden. Betrokkene kan gewapend zijn met een camera of een huilebalkje.

   Delictinformatie: het opsporingsonderzoek richt zich met name op schendingen van de grondwetsartikelen 7.1, 7.2 en 7.3, Voorts kan het schending betreffen van artikel 10 van de Ervm

  Disclaimer: dit opsporingsbericht is uitgegeven door de 'speciale justitiecommissie die belast is met het opsporen en of aanzetten tot censuur' en dient overeenkomstig te worden gelezen.