Posts tonen met het label Europaplein. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Europaplein. Alle posts tonen

donderdag 2 april 2015

Het gesol met het Europaplein

                                                               

De Zeestraat en het Europaplein zijn bepaald niet moeders mooiste. De geschiedenis heeft er zijn merktekens achter gelaten. Een trambaan, een gashouder en rookhuisjes hebben hun sporen achtergelaten en zijn verantwoordelijk geweest voor de contouren van de te brede Zeestraat en het weinig aantrekkelijke Europaplein. De vervanging van het oude PiusX voor het nieuwe PX is een grote verbetering geweest voor het aanzien. De Havenhof is dat nooit geworden, al zou de vervanging van het wit van de topgevels door Waterlands groen en nog liever blauw een hele verbetering opleveren.
Centrum
De Zeestraat en Europaplein met hun omgeving vormen met hun opgang naar de Dijk het centrum van Volendam. Een centrum met tal van functies is van ons allemaal, heb ik al eens eerder gesteld. Het is niet alleen van de bewoners en de ondernemers, het is ook erfgoed dat iedereen toebehoort. Ook de gebruikers van het centrum hebben hun rechten want zonder hun regelmatig bezoek en aanwezigheid, zou het geen centrum meer zijn. De drie rechthebbenden, de bewoners, de ondernemers en de gebruikers hebben op papier gezelschap gekregen van een vierde partij: de toerist.  Een aantal jaren geleden werd een plan gemaakt (Integraal Ontwikkelingsplan) dat voorzag in het aantrekkelijker maken van het centrum ten behoeve van de dag- en verblijfstoerist. Ineens mocht PiusX van het CDA niet meer op dezelfde plaats worden gebouwd. De ruimte moest gereserveerd worden voor nieuwe centrumplannen met uitbreiding van het aantal winkels en woonfuncties daar boven. Daarmee trad een vijfde partij als mogelijk belanghebbenden aan. Die partij bestaat uit bouwers en projectontwikkelaars die likkebaardend naar al die mooie verdienkansen keken. Wethouder Marisa Kes (VD|80) legde de loper voor ze uit en de doos van Pandora was geboren. Sindsdien is er onrust.
Parkeren
Het integraal ontwikkelingsplan is door de tijd achterhaald. Het idee om het winkelbestand uit te breiden is niet levensvatbaar meer door het veranderend koopgedrag. De megalomane plannen van Wethouder Kes zijn afgeserveerd door de gemeenteraad en de Raad van State heeft een streep door een deel van het bestemmingsplan gehaald. Een nieuwe wethouder Wim Rijkenberg (Lijst Kras) is in 2014 begonnen met de ontwikkeling van nieuwe en bescheidener plannen. Ze zijn recent gepubliceerd en ook al weer bron van heftige discussies geworden.  De verschillende belanghebbenden proberen ieder een eigen bestemming te geven aan het Europaplein. De bewoners aan het plein en de groene idealisten willen een autovrij plein. De ondernemers en bezoekers willen op het Europaplein kunnen parkeren. Ze geloven niet in het idee dat het plein tot leven kan worden gebracht zodat het gaat lijken op de mooie plaatjes die van het toekomstig plein zijn gemaakt. Ik behoor tot de ongelovigen. Een maakbare wereld bestaat alleen in de hoofden van plannenmakers, de gebruikers zullen het links laten liggen.
In feite gaat de strijd tussen de bewoners van het plein en de ondernemers. Wethouder Kes heeft de bewoners een sterke positie gegeven. Maar ze zijn slechts één van de partijen. Ze hebben altijd auto’s voor de deur gehad net als de bewoners langs de parkeerpleinen bij de Stient en van Baarstraat. Een keuze voor het wonen in het centrum brengt met zich mee dat je woont in de reurigheid die een centrum met zich mee brengt. Daarom kan wat mij betreft aan hun belang geen overmatige waarde worden toegekend.
Psychologie
Ooit was ik een trouwe klant van de Hema. Daar kom ik tegenwoordig nauwelijks meer. Sinds je niet of in de wintermaanden nauwelijks meer kunt parkeren op het Europaplein, heb ik alternatieven gezocht en gevonden. En ook al roepen ze dat vanaf  het parkeerterrein van de AMVO het niet ver is, bij mij werkt het niet. Ik ben lang niet de enige. Nadat in de herfst van vorig jaar beperkt parkeren op het Europaplein weer mogelijk werd, meldden de winkeliers een substantiële verhoging van de omzet. De theorie van loopafstanden  is een abstractie die door de praktijk wordt weerlegd. Het heeft met psychologie te maken en die wordt volstrekt genegeerd door de plannenmakers met hun  ideaalplaatjes. Ze gaan uit van hun eigen droombeleving in plaats van de beleving van centrumbezoekers.
Kies voor ondernemers
Zonder winkels geen centrum en zonder winkelbezoekers geen sfeer. Dat zou het belangrijkste uitgangspunt moeten zijn bij het maken van plannen. En de kernvraag is dan: wat wil het bezoekend publiek? Wat maakt het voor hen aantrekkelijk? Uit alle onderzoeken op dat terrein blijkt dat parkeerfaciliteiten een belangrijk criterium zijn en in de praktijk is gebleken dat parkeren op het Europaplein omzetverhogend werkt voor de ondernemers in het centrum.  De huidige situatie is al heel wat fraaier dan het oude parkeerterrein. Er zijn geen doorslaggevende redenen die wijziging van de bestaande situatie noodzakelijk maken, op een wijziging na. Ook in de zomermaanden zou het Europaplein voor parkeren moeten kunnen worden benut. Dat is in het belang van de ondernemers en het is de wens van de bezoekers en met die wensen wordt te weinig rekening gehouden.
Niks meer aan doen
Niks doen is natuurlijk een lastige opgave voor plannenmakers en politici, maar in dit geval zou het toch wel eens de beste oplossing kunnen zijn. Bestem het Europaplein voor parkeren in zijn huidige vorm en leg er geen droomplaatje over heen dat waarschijnlijk nooit tot leven zal komen. Het is een waagstuk met een hoog risico op mislukking. Mislukking gaat te koste van de ondernemers. Persoonlijk en als medebelanghebbende heb ik maar twee wensen. Laat het zoals het is en maak parkeren ook in de zomer mogelijk. Mijn tweede wens geldt de Havenhof. Verander al dat wit in mooi Waterlands blauw. De hele omgeving zal er van opfleuren en huiselijker van worden en dat willen we toch?




maandag 9 februari 2015

Liegt de fractievoorzitter van Lijst Kras?

                                                                      
Loek Kras


In het Volendams weekblad De Nivo van 4 februari 2015, staat een uitgebreid artikel waarin de fractievoorzitter van de lokale partij, Loek Kras, zijn woede uit over de gang van zaken bij een bezwaar dat het Volendams bedrijf Nieuw Leven en de bewoners van het centrum  bij de Raad van State hadden ingediend tegen de plannen van de gemeente om het centrum van Volendam grootschalig te verbouwen.

Vrieskist

Volgens Loek Kras gaat het bezwaar over een oud plan dat in de vriezer zit en niet door gaat. Hij verwijt de ambtenaren die de gemeente hebben vertegenwoordigd op de zitting van de Raad van State dat zij ver buiten hun opdracht en bevoegdheid zijn gegaan. Ze hebben het oude plan daar op tafel gelegd en verdedigd en dat had nooit mogen gebeuren. De betrokken wethouders Wim Rijkenberg en Marisa Kes en de fracties hebben zich onmiddellijk van de gang van zaken gedistantieerd.
Volgens Loek Kras is er een intern onderzoek gestart en moet de zaak tot op de bodem worden uitgezocht. Los van de uitslag vindt hij dat de betrokken ambtenaren moeten worden berispt. De gang van zaken ziet hij als schadelijk voor het vertrouwen in zijn partij die zich juist heeft ingezet om de megalomane plannen van tafel te krijgen.

Rare zaak

Het is een vreemde gang van zaken. Ambtenaren kunnen zo maar een vrieskist openen en de daarin opgesloten plannen op eigen houtje ontdooien. Dat is natuurlijk niet zo. Het is dan ook de vraag of de betrokken ambtenaren als zondebok moeten dienen voor het feit dat leidinggevenden en wethouders niet hebben zitten opletten. Het is ook niet de eerste keer dat bij de gemeente Volendam op die wijze zondebokken worden gezocht.
Het verhaaltje over de vrieskist geloof ik niet erg. Bezwaarmakers komen niet zo maar terecht bij de Raad van State. Daar is een hele procesgang aan vooraf gegaan via de rechtbank en het gerechtshof. Het is dus een al lang lopende kwestie met dat bezwaar.  Kennelijk hebben leidinggevenden en/of wethouders verzuimd om de ambtenaren die zich met deze zaak bezig hielden het sein te geven dat het plan niet meer verdedigd hoefde te worden. Dat is aannemelijk. In verband met deze kwestie heb ik al eens eerder gesignaleerd dat de plannen weliswaar bevroren waren, maar nog niet van tafel. Er is nooit ergens een besluit genomen dat de plannen zijn herroepen en naar de prullenbak konden.
Als het waar zou zijn dat, zoals Loek Kras beweert, ambtenaren ver buiten hun opdracht en bevoegdheid zijn gegaan, lijkt het voorstel om ze te berispen niet geloofwaardig. Het lijkt me, als het waar zou zijn, eerder aanleiding voor ontslag. Bij de gemeente Edam-Volendam zijn aardig wat mensen voor minder ontslagen of weggewerkt.
Het wordt nog raarder als uit de B&W besluiten van 27 januari 2015  blijkt, dat het college de ambtenaren heeft gemachtigd om de gemeente te vertegenwoordigen in het geding bij de Raad van State. Men wist er van en het distantiëren is dan een ongeloofwaardige actie.
Er zijn meer vragen rond deze kwestie. Ten behoeve van de grootschalige plannen heeft de gemeente een aantal huizen op de Zeestraat aangekocht. Hoewel de gemeente bezig is om panden die ze bezit te verkopen als ze geen nut voor de gemeente hebben, staan de aangekochte plannen niet op het verkooplijstje. Dat wekt het vermoeden dat de megalomane plannen niet definitief zijn opgegeven.

Weer een belofte gebroken?

Ongeveer anderhalf jaar geleden presenteerde de wethouder voor Ruimtelijke Ordening, Marisa Kes (VD|80)  grootschalige plannen voor de verbouwing van de Zeestraat en het Europaplein. Er moest veel meer winkelruimte worden gecreëerd omdat er volgens de wethouder in Volendam een statistisch tekort aan winkelruimte was. De plannen riepen veel weerstand op bij bewoners en winkeliers van het centrum. In de gemeenteraad bestond er onvoldoende draagkracht voor de plannen en de wethouder werd met name berispt omdat ze de inspraak niet serieus had genomen. ‘U bent bij het einde begonnen, in plaats van bij het begin’. Loek Kras, toen nog enig raadslid voor zijn partij steunde die kritiek voluit.
Afgaande op zijn uitspraken in het artikel staat hij niet meer achter zijn kritiek op de inspraak van destijds. Hij kondigt aan dat een nieuw plan, kleinschaliger van opzet in maart door het college aan de gemeenteraad zal worden voorgelegd. Daarna kunnen de bewoners en ondernemers inspreken. Dat is in strijd met de gang van zaken waar de gemeenteraad om heeft gevraagd. Die legde er de nadruk op dat plannen samen met de bewoners en ondernemers zouden moeten worden ontwikkeld. Bij de door Loek Kras geschetste gang van zaken komen ze weer in de situatie dat nagenoeg alles al vastligt en ze alleen nog invloed hebben op de te gebruiken steensoort en voegbreedte. De bewoners en ondernemers uit de oude kom klagen al maanden dat ze maar niets horen over de nieuwe plannen. Een gebroken belofte stel ik vast.

Niet geloofwaardig

Het in het Volendams weekblad door Loek Kras gevoerde verweer kan niet geloofwaardig worden genoemd. Het roept meer vragen op dan er beantwoord worden. De vraag is gewettigd of men toch stilzwijgend heeft ingestemd met de procesgang bij de Raad van State. Bij een gunstige uitslag, en voor de gemeente lagen die kansen zeer goed, zou een juridische hobbel zijn genomen die de uitvoering van de zeer grootschalige plannen op termijn toch door zouden kunnen gaan. Die hypothese kan worden getoetst. Als het volgens Loek Kras veel kleinere plan als puzzelstukje zou blijken te passen in het niet echt opgegeven oude plan, kan ook verklaard worden waarom de gemeente de aangekochte panden in de Zeestraat niet afstoot.

Gemeenteraad aan zet


In de huidige gemeenteraad is de bezetting wat anders dan in de gemeenteraad die voor de verkiezingen in 2014 de plannen nog niet voor uitvoering geschikt achtte. Gezien de ervaring dat de partijen die een coalitie hebben gesloten alle plannen van het college door dik en dun steunen, is het niet te verwachten dat deze gemeenteraad de plannen terug kan sturen voor nadere inspraak. Die situatie geeft het college de ruimte om inspraak formeel af te handelen. Er is geen plicht meer om met inspraak rekening te houden zoals de oude gemeenteraad dat graag wilde. Wantrouwen is gerechtvaardigd. Van de collegepartijen mag er geen wantrouwen bestaan. Maar wie het doen en laten van de getruukte wethouder van Ruimtelijke Ordening gevolgd heeft, kan weten dat er gezond wantrouwen altijd op zijn plaats is. Vertrouwen komt ter voet en gaat ter paard. Fractieleider Loek Kras moet daar maar eens over nadenken.

vrijdag 14 november 2014

De kleine lettertjes bij de begrotingsbehandeling 2015 Edam-Volendam

                                                                   
Loopt na de kerk de democratie leeg?
Laat ik maar met de deur in huis vallen. De door het college van B&W ingediende begroting voor 2015 is zonder een enkele wijziging goedgekeurd door de voltallige gemeenteraad van Edam-Volendam. Thuisgekomen, na een uitzonderlijk vroeg beëindigde vergadering, trof ik in mijn avondkrant een groot artikel over de onzinnigheid van vergaderen. Deelnemers zijn te wollig uit onzekerheid of gebruiken te veel vakjargon, is een van de klachten. Nou met dat vakjargon viel het op 13 november 2014 wel mee, het was vooral wolligheid. Al vroeg was duidelijk dat er geen bloed zou vloeien en met een strakke vergaderorde had iedereen om 12 uur thuis kunnen zijn voor de lunch. Het werd evengoed nog 4 uur in de middag. Iedereen moet z’n zegje kunnen doen. Tussen al die wollige zinnen vond ik nog een paar kleine lettertjes die de moeite waard waren.

Onuitgevoerde moties

De oproep aan het college om vragen, verzoeken en brieven van burgers sneller te beantwoorden, klonk ook dit jaar weer. Het is een ritueel geworden en ondanks allerlei beloften lijkt het maar niet goed te lukken. De burger die daar geïrriteerd door raakt (ik wacht zelf al een jaar of drie op de toegezegde beantwoording van een verzoek) kan troost vinden in het feit dat ook raadsleden dat probleem hebben. Moties die door de raad worden aangenomen lijken soms te verdwijnen in de onderste lade. Het college doet er niets mee. Het leidde tot wat cynische woorden en weinig ophef.  Dat laatste kwam omdat de dag in het teken stond van ‘laten we het elkaar niet te moeilijk maken’. Partijen bleven vriendelijk voor elkaar en voor het college. De opmerkelijkste uitzondering werd gevormd door de wat verbeten sneren van wethouder Gina Kroon-Sombroek (CDA) richting GroenLinks bij hun vraag om het al lang leeg staande pand op de Dijk te bestemmen voor lichte horeca om mensen met een handicap aan werk te helpen. Vorig jaar deed ze dat ook al. Het lijkt tijd te worden voor een goed gesprek want het is een sympathiek voorstel.

Dubbele Petten

Wethouder Wim Rijkenberg vergat na de eerste vragenronde de vragen te beantwoorden van Alfred de Jong (CDA) over economische aangelegenheden. Daar leek een freudiaans duiveltje bij mee te spelen. De oud-bankdirecteur met zijn grote netwerk in het bedrijfsleven en nog steeds actief in een aantal functies,  bleek vragen te hebben gesteld die hij ook al in een andere hoedanigheid (een andere pet) in een overleg met de wethouder had gesteld. Rijkenberg wees daar fijntjes op. Ik wil niet direct spreken van belangenverstrengeling. Het is echter de vraag of activiteiten als pleitbezorger voor het lokale bedrijfsleven verenigbaar zijn met het woordvoerderschap voor economische aangelegenheden in de gemeenteraad. Een ethisch vraagstukje waar het CDA kennelijk nog niet goed over heeft nagedacht.

Voorlopig geen live-uitzending van raadsvergaderingen

Het is al een lang gekoesterde wens om de raadsvergaderingen live uit te zenden zodat ze via de televisie voor alle inwoners zijn te volgen. Het komt er maar niet van. Het grootste verzet zit bij de lokale Volendamse partijen. Gezamenlijk (VD|80, Lijst Kras, CDA) dienden ze een motie in om de in de begroting geraamde kosten  op de lange baan te schuiven. Het logisch klinkende argument was dat ze niets voelden voor investeringen zolang het onzeker was of de huidige vergaderzaal zou kunnen worden behouden. De drie collegepartijen hebben een meerderheid in de gemeenteraad. De motie werd dus zonder stemming aangenomen. De oppositie liet het lopen en legde de coalitiepartijen het vuur niet aan de schenen.  Zo duur is het ophangen en eventueel weer verwijderen van (camera)apparatuur nu ook weer niet. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat een aantal partijen liever niet op de vingers wordt gekeken. Begrijpelijk want de presentatie van standpunten is niet altijd even overtuigend. Betogen werden bij deze vergadering regelmatig van papier voorgelezen en zijn zonder dat hulpmiddel vaak  weinig welsprekend. Welsprekendheid lijkt niet tot de talrijke Volendamse talenten te behoren. Dat kon straks, bij een nieuwe raad wel eens in het nadeel van de Volendamse partijen uitvallen. Opmerkelijk was verder dat de raad met gemak 3 miljoen uittrok voor een weg onderlangs om het parkeerterrein achter Spaander bereikbaar te maken, terwijl de overlast langs het Zuideinde niet eens genoemd werd. Aan de ene kant met geld smijten en daarnaast op een paar euro beknibbelen als het om live-democratie gaat ten koste van de geloofwaardigheid.

Keuzevoorstel Europaplein, een noviteit?

De gemeenteraad mopperde tussen de regels door dat ze nogal eens voor voldongen feiten worden gesteld door het college en dat men voorstellen ook vaak te laat krijgt om zich zorgvuldig voor te bereiden. Het college trok zich van die opmerkingen weinig aan. Niemand die met de vuist op tafel sloeg om het college de wacht aan te zeggen. Het zal in de toekomst dus wel weer opnieuw gebeuren. Wethouder Wim Rijkenberg zal het zelf niet laten gebeuren. Hij kondigde aan dat bij de herinrichting van het Europaplein de gemeenteraadsleden een voorstel krijgen dat ze niet voor een voldongen feit zal stellen. Het voorstel zal een aantal keuzen bevatten waarbij raadsleden hun voorkeur kunnen uitspreken. Of dat ook zal gelden voor een overdekte fietsenstalling op het plein is dan wel weer de vraag. Niet daar liet hij al doorschemeren, en ook niet overdekt. Terrasjes zullen wel mogelijk zijn, al zou dat vermoedelijk in het keuzepakket worden opgenomen. Ik denk dat men op de Dijk niet op concurrentie zit te wachten.

Tevredenheid maakt gezapig?

De begroting klopt meerjarig en er is voldoende weerstandsvermogen, een weelde aan reserves en nauwelijks schuld. In dat opzicht is de gemeente één van de witte raven onder de gemeenten. De VVD opperde dat de gemeentebelastingen in de toekomst wel omlaag kunnen. Als ze niet oppassen wordt die toekomst ieder jaar weer verder opgeschoven. Zo veel tevredenheid kan ten koste gaan van de alertheid en de ‘span of control’. Dat geeft het college te veel speelruimte en is schadelijk voor het democratisch gehalte. Wat mij betreft mag de gemeenteraad wel wat duidelijke piketpaaltjes slaan en de democratie wat fleur en inhoud geven.


maandag 30 december 2013

Dominostenen en de Zeestraat


KLADBLOK


Dominostenen kun je op twee manieren gebruiken. Je kunt ze aan elkaar leggen. Dat is de moeilijkste manier. Je moet soms wachten tot de steen die je hebt, past. De andere manier om dominostenen te gebruiken is door ze rechtop te zetten. Eén tikje tegen de eerste steen  is dan voldoende om een hele reeks van stenen te laten vallen.

Nu de gemeenteraad van Edam-Volendam heeft ingestemd met de aankoop van het pand Zeestraat 35 in het centrum van Volendam, is het de vraag geworden hoe de gemeente haar dominostenen wil gaan gebruiken. Wordt het de moeilijke of de gemakkelijke manier? Een maand eerder stemde de gemeenteraad in met het bestemmingsplan ‘Europaplein-Zeestraat’. Het zou interessant zijn geweest als we hadden kunnen weten welke beelden de verschillende fracties en het college daarbij in gedachten hadden. De CDA-fractie liet in haar stemverklaring bijvoorbeeld weten dat haar een kleinschalige en natuurlijke ontwikkeling voor ogen stond.  Vertelde de fractie toen echt wat ze dacht, of was het een geruststellend verhaal bij de mogelijkheid dat het heel anders kan uitvallen? Het goedgekeurde bestemmingsplan, maakt van alles mogelijk.

Welke beelden zou wethouder Kes (VD|80) in gedachten hebben gehad toe ze het bestemmingsplan aanbood en in de gemeenteraad verdedigde? Die vraag wordt weer interessant nu ze de gemeenteraad voorstelde om Zeestraat 35 aan te kopen. Het pand ligt aan het begin van de Zeestraat en past bepaald niet bij het idee van bijvoorbeeld het CDA over kleinschalige ontwikkelingen.

De discussie in de gemeenteraad was ook nogal merkwaardig. “Waarom zouden we het kopen”, was een van de vragen. Het antwoord waar bijna iedereen mee akkoord ging, luidde eenvoudig: “Omdat we in het verleden besloten hebben om in dat gebied een voorkeursrecht bij de verkoop van panden te hebben”.  Dat is juist. Verkopers zijn daardoor gedwongen hun huis eerst aan de gemeente aan te bieden.  Maar de vraag die niet werd gesteld was natuurlijk: “Om welke reden willen we in dit geval gebruik  maken van ons voorkeursrecht?” Het uitblijven van die vraag maakt mij behoorlijk wantrouwig omdat een eventueel antwoord iets zou kunnen onthullen waarover men nu nog liever zwijgt. Bijvoorbeeld de uitbreiding van de Havenhof tot aan het begin van de Zeestraat.

Lijst Kras lag bij dit onderwerp het duidelijkst dwars. ‘Met die aankoop breng je een onomkeerbare ontwikkeling op gang’, was het bezwaar. Je zou kunnen zeggen dat ze de dominostenen al zagen vallen. Ook GroenLinks had de nodige twijfels. Maar die olifant in de raadszaal werd simpelweg genegeerd. In het bestemmingsplan heeft wethouder Kes ruimte gemaakt voor grootschalige ontwikkelingen die niemand zegt te willen. Als ze wellicht over een paar jaar met grootschalige plannen naar de gemeenteraad gaat, kan ze simpelweg stellen dat de gegeven goedkeuring voor het bestemmingsplan dat mogelijk maakt. 

Is dat een ontwikkeling waar we rekening mee moeten houden? Dat denk ik wel. De wethouder heeft al eerder een grootschalig plan gelanceerd dat door de gemeenteraad werd teruggefloten. Nu het bestemmingsplan er is, heeft ze alle ruimte om er weer mee aan de slag te gaan.

De oude Kom van Volendam is een gebied waar bouwers, projectontwikkelaars en grote investeerders begerig naar kijken. De oostelijke wand van het Europaplein is al in het bezit van een van de grootste bouwers van Volendam. De wethouder heeft tot nu toe niet de indruk gemaakt ze iets in de weg te willen leggen en de fractie van VD|80 met voorman Nico Karhof, steunt haar daarin volop.

De aankoop van Zeestraat 35 door de gemeente is een zet op het schaakbord van de wethouder die in feite laat zien wat ze van plan is.  Dat partijen als de VVD, het CDA en VD|80 haar steunden zou er op kunnen wijzen dat die fracties bemand worden door goedgelovige en naïeve raadsleden. Eerlijk gezegd lijkt me dat niet het geval. Het lijkt er daarom op dat de inwoners van Volendam belazerd worden. Ik acht dat zeer waarschijnlijk. Dat zal ik volhouden tot die partijen precies kunnen uitleggen waarom juist de aankoop van dit pand door hen is goedgekeurd. Het smoesje dat het gebeurde omdat de gemeente nu eenmaal een voorkeursrecht kan uit oefenen, is daarbij niet aanvaardbaar.

Het grootste probleem van de gemeente en in het bijzonder van wethouder Kes is dat er onder de bevolking en de winkeliers grote bezwaren leven tegen de plannen voor een grootschalige ontwikkeling van het centrum van Volendam. Als bestuurlijk vertegenwoordigster van een partij die zegt de burger weer krachtig te willen maken, heeft wethouder Kes een groot probleem. Tot nu toe is ze met slimme zetten op het schaakbord ver gekomen.

Voor de bevolking en de winkeliers lijkt er maar één keuze te zijn weggelegd. Die is om bij de komende gemeenteraadsverkiezingen de fractie van Lijst Kras zo groot te maken dat ze het vallen van de dominostenen kan tegenhouden.



zondag 22 december 2013

Gemeenteraad Edam-Volendam kletst avond vol


                                           
   

KLADBLOK

Met maar twee wethouders en een burgemeester die de portefeuille ‘Financiën’ erbij heeft genomen, weet het college van Edam-Volendam er aardig de vaart in te houden. In de bespreekrondes die aan de raadsvergadering (van 19 december 2013) zelf vooraf gingen stonden twee onderwerpen centraal.  In de kleine zaal ging het om de achterstand in het onderhoud van straten en wegen. Zou interessant kunnen zijn, maar ik koos voor de grote zaal waar ‘transities in het sociale domein’ op de agenda stonden. Een paar raadsleden klaagden ook al over de moeilijke woorden, het jargon en al die afkortingen. Er had gewoon boven kunnen staan: 'Hoe gaan we de zorgtaken die het rijk op de gemeente afschuift, oppakken?

Budget jeugdzorg lager in 2014

Al bij de eerste vragenronde kon je aan de voorzichtige vragen merken dat veel raadsleden niet veel meer hadden gedaan dan wat door dat dikke pak papier bladeren. De wethouder leek dat ook wel te begrijpen en nam uitvoerig de tijd om het allemaal nog eens uit te leggen. Daar waren de raadsleden haar zeer dankbaar voor. In de tweede ronde complimenteerden ze haar allemaal met haar uitvoerige antwoord. Het ging vooral over details en het was zo saai dat ik twee keer naar beneden ben gegaan om een kop koffie te halen. De wethouder mevrouw Kroon-Sombroek is allesbehalve een begenadigd spreekster, maar haar kan zeker niet verweten worden dat ze de materie niet kende. Haar belangrijkste boodschap was echter: in dit stadium weten we nog niets zeker.
Gaandeweg bleek er in ieder geval een duidelijk probleem te zijn. Ondanks dat het rijk de budgetten voor Jeugdzorg aanzienlijk heeft verhoogd krijgt de gemeente met ingang van 2014 minder dan ze eerder ontving. Hier en daar klonk door dat het beroep op Jeugdzorg in de gemeente lager ligt dan elders omdat mensen zelf meer oplosten zonder beroep te doen op professionals. Dat is waarschijnlijk wel waar, maar het is maar één kant van de medaille. De andere kant is de schaamte en het nog bestaande taboe om hulp te vragen voo r sociaal-psychische problemen een van de oorzaken. Niemand wees daar echter op
.
Vragen die dieper graven en gouden bergen

Er waren twee vragen die dieper gingen. Janneke Rijpstra (PvdA) maakte zich zorgen over de ontwikkeling dat het eigen beleid van de gemeente te veel een onderdeel wordt van regionale samenwerkingsverbanden. De gemeenteraad zou daardoor het zicht kunnen verliezen op de gang van zaken. Het is een actueel discussiepunt. Landelijk is al aandacht gevraagd voor de uitholling van de taak van gemeenteraden door allerlei min of meer zelfstandige regionale samenwerkingsverbanden. De wethouder wilde haar geruststellen. Het ging vooral om zakelijke samenwerkingsvormen. Helaas bleef de vraag hangen, zonder dat die werkelijk werd uitgediept.

De tweede vraag die mij van belang leek kwam Loek Kras (LK). Hij zag het als een probleem dat de verschillende organisaties op het terrein te weinig samenwerken en ook niet voldoende samenwerken met het veld, bijvoorbeeld met het onderwijs. Hij had er niet veel vertrouwen in dat het beter zou worden. De wethouder probeerde ook hem gerust te stellen. Organisatorisch zouden er allerlei garanties zijn. Ik kreeg het gevoel dat er gouden bergen werden beloofd. De meeste aanwezige raadsleden lieten zich daardoor overtuigen. Het is echter mijn ervaring dat gouden bergen in de praktijk zonder uitzondering zwaar tegenvallen en per definitie onbetrouwbaar zijn. Ik ga een voorspelling doen. Over drie à vier jaar krijgt Loek Kras gelijk en zal de gemeenteraad zich moeten buigen over een re-organisatienota omdat ze in 2013 vol vertrouwen het heft uit handen heeft gegeven. Eigenlijk is het ook een probleem dat de raadsleden geen keuzes konden maken uit alternatieven. Die keuzes waren al door anderen en elders gemaakt.

GroenLinks kwam met het sympathieke plan om in het kader van de jeugdzorg de WirWarbar in te zetten voor dagbesteding met een zakelijk randje voor verstandelijk gehandicapten. De wethouder reageerde daar nogal kortaangebonden op. Ik begreep dat niet. Vermoedelijk ligt er een politieke kwestie aan ten grondslag die niet boven tafel kwam.

De vergadering kabbelde maar voort. In de andere zaal waar het over stenen ging was men al lang uitgepraat. In de zaal waar ik zat werd begonnen met het onderwerp ‘regionale transities jeugdbeleid’. Als er iets belangrijks aan de orde is geweest –en die kans is gering- , kan ik u daarover niets vertellen. Ik ben naar beneden gegaan waar het gezellig was.
’
CDA en VD|80 nog steeds boos

Toen de eigenlijke raadsvergadering eindelijk begon, had ik het idee dat het met maximaal een uurtje wel bekeken kon zijn. Maar ik had buiten de raad gerekend. Die ging er nog eens voor zitten. De heftig verontwaardigde Ferry Veerman (CDA) greep een voorstel tot inrichting/verbouwing van de HHNK-panden nog eens aan om zijn gram te halen. De begrote kosten lagen 18.000 euro boven de limiet van negen ton die voor de ingebruikname uitgetrokken waren. Peanuts natuurlijk, maar het CDA en VD|80 probeerden er een drama van te maken. Een punt hadden ze wel. Het zal waarschijnlijk niet bij die overschrijding blijven. De meeste aandacht ging echter uit naar de vraag of er in de vorige vergadering wel een geldig besluit was genomen over de huisvesting. Beide partijen hadden die vraag aan de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten) voorgelegd. Met het antwoord, waarvan de inhoud niet bekend werd gemaakt, hadden ze inmiddels het Ministerie voor Binnenlandse Zaken benaderd. Vermoedelijk is het allemaal ketelmuziek die ze de kans geeft om via de media (de verkiezingstijd komt er aan) de strijd voort te zetten. Het zou heel goed kunnen gaan om een voetzoeker die als een nachtkaars uitgaat. Voor zover ik de gemeentewet ken, was er helemaal niets mis met het besluit. Voor het volgende punt aan de orde kon worden gesteld waren we al weer een half uur verder.

Bij de behandeling van de najaarsnota over het verloop van de financiën, kwam VD|80 met het punt dat er opnieuw met Ziggo zou moeten worden gepraat. “We geven nu tonnen meer uit voor zenders die niemand wil hebben. Daar moet op kunnen worden bezuinigd”.

En natuurlijk kwam ook de kwestie Europaplein weer aan de orde. Dit keer aan de hand van een voorstel om een pand aan te kopen in het gebied. GroenLinks zag het niet zitten. Het borduurt voort op grote vastgoedplannen. Loek Kras viel bij. De bevolking moet eerst maar eens worden gehoord voor we onomkeerbare besluiten nemen. Dat leverde een discussie op over het begrip onomkeerbaar en de drogredenen vlogen door de lucht. Wethouder Kes betoogde dat er pas sprake was van een onomkeerbare situatie als het pand niet zou worden aangekocht. De andere partijen hadden weinig op met de discussie en stemden met gelegenheidsargumenten voor aankoop. Ook bij dit onderwerp voorspel ik dat GroenLinks en Lijst Kras over een paar jaar gelijk krijgen. De strategische aankoop van panden staat in het teken van grootschalige ontwikkelingen. Het CDA stemde voor en sprak zich nog eens uit voor een kleinschalige en geleidelijke ontwikkeling. Maar die partij heeft later wel eens vaker  last van een nieuwe opinie al gevolg van ‘voortschrijdend inzicht’. En zo was er al weer een half uur voorbij
.
Populistische motie

Ze hadden het al bij het begin aangekondigd. VD|80 diende een motie in over de verkeersveiligheid en kreeg daarvoor de handtekening van het CDA, zodat het een agendapunt kon worden. Het werd een vermakelijk debat. Bob van der Meulen van de PvdA vond het drie keer niks en populistisch. Daar had hij wel gelijk in. Het onderwerp was nog maar net op emotionele wijze via internet actueel geworden door een ongeval. Nico van Straalen (GrL) pakte het handiger aan. Hij vond de motie sympathiek en haalde de financiële angel eruit. Wethouder Kes van VD|80 kwam met verregaande toezeggingen. De VVD constateerde daarna dat de wethouder meer beloofde dan de motie vroeg en dat de motie daardoor volstrekt overbodig werd. Karhof (VD|80) ging er echter nog eens stevig tegenaan met: “we willen geen woorden, maar daden”.  Zo werd het nog een soort wedstrijd Fijenoord-Ajax die dankzij GroenLinks door Fijenoord werd gewonnen. Weer een half uur voorbij en de belangrijkste winst was voor VD|80 die er wel weer een mooi en borstkloppend stukje voor in de NiVo van zal maken. Na jaren niks doen wordt er dankzij VD|80 (dat al weer heel wat jaren in het college zit) er eindelijk iets gedaan aan de veiligheid van oversteekplaatsen zal de boodschap zijn.

Moet ik me zorgen maken na zo’n volgekletste avond? Ik weet het niet, misschien moet ik dat maar gewoon aan de gemeenteraad zelf overlaten. De raadsleden vinden het kennelijk niet erg om laat thuis te komen.


zaterdag 30 november 2013

Gemeenteraad (Edam-Volendam) maakte drie keer sprong in het duister.

KLADBLOK EXTRA

Het was op mijn horloge precies 23.37 uur toen burgemeester van Beek de raadsvergadering opende. Voor die tijd was er al heel wat vergaderd in de bespreekrondes die aan de raadsvergadering zelf voorafgaan. Als over een onderwerp in de bespreekronde overeenstemming wordt bereikt, wordt het een hamerstuk. Lukt dat niet, dan wordt er in de raadsvergadering verder over gesproken en soms gestemd. Als het een heftig onderwerp is, kan het een latertje worden. Dat is eigenlijk het enige bezwaar tegen deze vorm. Wie is er na vier uur vergaderen nog fris? In feite begint de raadsvergadering dan ook meestal als de meeste aanwezigen eigenlijk naar huis willen.

Bestemmingsplan Europaplein/Zeestraat
Het bestemmingsplan is digitaal opvraagbaar op de website van de gemeente. Het is een lijvig stuk dat ook nog eens een groot aantal bijlagen bevat. Het werd geen hamerstuk. GroenLinks wilde in de raadsvergadering nog een amendement indienen, maar trok dat na een korte bespreking weer in. De partij wilde absolute zekerheid hebben dat wijzigingen van het bestemmingsplan –een bevoegdheid van het college van B&W-  eerst de gemeenteraad zouden passeren. Die belofte had wethouder Kes tijdens de voorbespreking al meerdere keren gedaan. Ook nu herhaalde ze het weer, maar legde wel de nadruk op wijzigingen die invloed hebben op de begroting.  Andere partijen steunden  het amendement niet.

Bij de voorbespreking hadden alle partijen al laten weten wel akkoord te kunnen gaan met het bestemmingsplan omdat het consoliderend en conserverend van aard was. De term consoliderend (vastleggend) kwam als een mantra regelmatig terug en was eigenlijk het enige waarover partijen het eens waren. Het bestemmingsplan neemt de huidige situatie als uitgangspunt en laar daarnaast de toekomstige ontwikkelingsmogelijkheden zien. Over die toekomst bestaat er tussen de raadspartijen grote meningsverschillen. Het CDA zegt het klein en gezellig te willen houden en ziet niets in grootschalige plannen. De PvdA wilde zelfs dat de bevolking zich via een referendum over die toekomst uit zou kunnen spreken.

Als andere uiterste leek het de partij VD|80 niet ver genoeg kunnen gaan omdat ze bestedingen in de regio naar Volendam wil terug halen. Maar eigenlijk ging bij dit bestemmingsplan nog helemaal niet over de toekomst. Dat komt nog. Zodra het weer aan de orde is, zal blijken of de gemeenteraad met dit besluit een sprong in het duister heeft gemaakt. Stel dat er wel een voorstel voor een grootschalige ontwikkeling komt en dat die binnen het bestemmingsplan past. Pas dan zal blijken waar de partijen echt voor staan. In het bestemmingsplan wordt bijvoorbeeld aangegeven dat er ruimte is in de Oude Kom voor een agressief levensmiddelenconcern, Lidl bijvoorbeeld. Als die met een goed voorstel naar de gemeente gaat, heeft die weinig mogelijkheden om nee te zeggen. Als er boven die winkel dan nog een aantal seniorenflats komen (er mogen er zestig gebouwd worden) dan is er eigenlijk ook een parkeergarage nodig. Dan is er misschien ook wel reden om de Zeestraat aanzienlijk te versmallen. Precies daar, een ontwikkeling die in gang wordt gezet door de eerste dominosteen die valt,  zat de angst van Lijst Kras en wethouder Kes nam die angst niet weg. Partijen als het CDA die nog de illusie zeggen te hebben dat het kleinschalig en gezellig kan worden, deden dat met een zelfvertrouwen waar geen enkele reden voor was. Lijst Kras stond min of meer alleen en kan in de toekomst wellicht het CDA er nog aan herinneren dat ze gewaarschuwd waren.
Er zijn ook kansen. De toekomst van het gebied is in handen van  de direct betrokken bewoners en winkeliers. Als zij er in slagen om de gebiedsontwikkeling zelf gezamenlijk vorm te geven, kan het inderdaad nog gezellig worden.

Achterstand in rioleringsonderhoud
De rioleringsheffing voor de inwoners van Edam gaat de komende tien jaar ieder jaar een stapje omhoog en zal uiteindelijk een fors bedrag worden. Het lijkt onvermijdelijk. Er is een achterstand in onderhoud. Geen enkele partij had er dan ook moeite mee, al waren er heel wat vragen. Het duidelijkst waren die van Lijst Kras. Fractievoorzitter Kras verzuchtte dat hij absoluut niet wist waar hij mee instemde. Volgens hem waren er in de toekomst nog zoveel variabelen en zoveel tegenvallers als meevallers mogelijk, dat het geraamde budget eigenlijk geen enkel houvast bood. Hoeveel van de riolering nog goed is en niet vervangen hoeft te worden, was niet bekend. We zien wel wat we tegenkomen, was dan ook zo’n beetje het idee. In feite was het dan ook een sprong in het duister. Een gemakkelijke sprong, de inwoner betaalt immers alles via een verhoging van de rioolheffing.

Wat wordt het met de regio?
Een regiofunctionaris probeerde  uit te leggen waar het met de regio naar toe moet. Eigenlijk stond er maar één ding vast. Dat was de vervoersregio. Het rijk heeft dat bindend opgelegd. Geen slechte zaak, al wilde GroenLinks graag weten of in de plannen het milieu en het landschap voldoende aandacht kregen. Maar dat was weer een zaak van de provincie. Er werden veel vragen gesteld en aan de hand daarvan was het al snel duidelijk dat er weinig zinnigs kan worden gezegd over wat de regio tot haar taak zal krijgen. Al weer een sprong in het duister. Verder gaan zonder dat je weet waarheen. De samenstellende delen van de regio, de gemeenten, kunnen die toekomst niet zelf bepalen. Het hangt ook van het rijk en de provincie af. In de NRC van 29 november 2013 wijzen deskundigen erop dat de toename van gemeenschappelijke regelingen het werk van een raadslid bijna onmogelijk maken. De dossiers worden te complex om goed te kunnen beoordelen.

Kun je straks vanaf de Dijk het IJsselmeer nog zien?
Eigenlijk gaat de gemeente daar niet over. Dat wordt bepaald door het Hoogheemraadschap. Er komt geen diepwand om de bestaande dijk te versterken. Dat wordt te duur. Wethouder Kes legde daarom de raad een ingelast punt voor. Ze zag kans om het Hoogheemraadschap ervan te overtuigen dat ter hoogte van Volendam de aan te leggen beschermingsdijk, die voor de bestaande komt, zo laag zou moeten worden dat je het IJsselmeer nog zou kunnen zien. Niet onbelangrijk. GroenLinks daagde de wethouder uit om toch voor die diepwand te gaan. “Ze kan zo goed haar poot stijf houden”, zei Nico van Straalen van GrL. De rest van de raad werd daar even vrolijk van, maar zond de wethouder naar het overleg met het Hoogheemraadschap om in er ieder geval die lage dijk uit te slepen.

Verder
Het was eigenlijk een rustige avond in de raadszaal van Edam-Volendam. Ondanks dat er verstrekkende (bestemmingsplan) en kostbare (riolering) besluiten werden genomen, verliep alles in bedaarlijke rust. en eensgezindheid. De enige die zich liet verleiden om af en toe even uit te pakken was Nico Karhof van VD|80. Hij had het met name gemunt op GroenLinks en Lijst Kras. Hij deed mij denken aan een oudste broer die bij alle discussies op een verjaardagsavond het laatste woord wil hebben en iedereen op zijn plaats zet. Hij viel op door de wijze waarop hij de gemeenteraad angst aan probeerde te jagen voor wat er zou gebeuren als Volendam zijn centrum niet verregaand  vernieuwt. Hij vertelde bijvoorbeeld dat er een grote versmarkt komt in Purmerend. Daar zouden ze hebben gezegd dat je je op Volendam moet richten omdat daar het geld zit. Borreltafelpraat die gemakkelijk onderuit valt te halen. Maar niemand probeerde het serieus. Wat VD|80 betreft moet Volendam in de vaart der volken omhoog worden gestoten, ook al zit daar bijna niemand op te wachten. Maar er zijn nu wel kansen te over voor handige projectontwikkelaars.

Hoe nu verder
De gemeenteraad zit de rit uit tot de volgende verkiezingen. Het gemankeerde college van CDA en VD|80 mag tot dan blijven zitten. De verkiezingsstrijd is ingezet. VD|80 en LK jagen de Volendamse kiezer angst aan. Die moeten op een Volendamse partij stemmen om te voorkomen dat ‘Edammer partijen’ de macht overnemen. Een trieste zaak eigenlijk. Er is maar één typische Edamse partij, de PvdA.  Die gaat ongetwijfeld proberen iets minder Edams te lijken en heeft twee Volendammers prominent op de kandidatenlijst gezet. De politieke verhoudingen voor na de verkiezingen zullen worden bepaald door de vraag of de Volendamse kiezer zich angst laat aanjagen.









                                                                                   

woensdag 27 november 2013

Het CDA (in Edam-Volendam) verkoopt illusies over het Europaplein

KLADBLOK

‘Als je de steun wilt van het volk, laat ze dan illusies zien, want als je ze de waarheid vertelt, zullen ze je stenigen’. Aan deze aanbeveling voor politici door Machiavelli moest ik denken toen ik in de NiVo (van 20 november 2013) kennis nam van de visie van het CDA op de ontwikkeling van het centrum van Volendam.

Op het eerste gezicht is het een saai stuk. Voor wie alle discussies over het onderwerp heeft gevolgd zijn er echter wel interessante dingen te lezen. In het stuk maakt het CDA bijvoorbeeld duidelijk dat ze zich volledig afkeert van de grootschalige plannen die coalitiegenoot VD|80 voor het centrum koestert. De plannen van die partij en haar wethouder Kes worden definitief en grondig afgewezen.

Het CDA maakt echter ook duidelijk dat het vasthoudt aan het omstreden besluit om het Europaplein autovrij te maken. Het zijn de winkeliers en een aantal bezoekers van het centrum die zich daar met hand en tand tegen verzetten. Ik maak er geen geheim van dat ik daarbij hoor. In mijn visie is parkeren de enige logische bestemming van dat plein.  Echter, iedereen die dat ook vindt, loopt tegen de belangen van twee heel verschillende partijen op.

Op de eerste plaats gaat het om ‘linkse’ belangen. Daar vinden ze dat we beter de fiets of het Openbaar Vervoer kunnen nemen om ons te verplaatsen. Ze zijn gek op het plaatje van de fietsende moeder met volle boodschappentassen en een kind voor- en achterop.  Zeg ‘auto’ en ze zeggen: ‘weg ermee’. De auto’s verbannen ze dan ook het liefst naar een plek waar niemand ze kan zien.

Dan hebben we ook nog ‘rechts’. Die willen het nog wel eens voor de auto en de winkeliers opnemen. Maar in dit geval even niet.  Hoewel de grootschalige plannen van VD|80 door ‘rechts’ worden afgewezen, doen ze dat omdat een ander ‘grootschalig’ plan hen drijft. Ze willen namelijk het toeristisch gebied dat zich overwegend tot de fameuze Dijk beperkt uitbreiden tot het centrum van Volendam. Het zijn vooral de VVD en het CDA die zich daar voor inspannen en dat doen ze al sinds er plannen waren voor het verblijfstoerisme en de bouw van het Marinapark.

In die plannen speelt het Europaplein een centrale en principiële rol. Het moet een verblijfsgebied worden in plaats van een parkeerterrein. Volgens het CDA moet het plein ‘een belangrijke en waardevolle rol gaan spelen als kloppend hart en ontmoetingsplek voor de eigen burgers, winkelend publiek van buiten en toeristen’. Een ronkende zin die niet meer dan een illusie beschrijft. Pleinen in Nederland liggen er als regel kaal, winderig en ongebruikt bij omdat de weersomstandigheden in Nederland alleen aardig zijn voor pleinen die beschut liggen. Zo’n plein is het Europaplein helaas niet. De westenwinden die vanaf de brede Zeestraat worden aangevoerd maken het plein alleen maar een aangenaam verblijfsgebied op de zeldzame zomerse dagen waarop de westenwinden het even af laten weten. Maar ja, als je steun van de bevolking wilt krijgen voor plannen, kun je beter illusies verkopen dan de waarheid vertellen. En die waarheid is simpel. Meer dan een ‘kijkplein’ zal het nooit worden.

De oostwand en de zuidwand van het plein moeten wat het CDA (en de VVD) betreft een andere uitstraling krijgen. Het verouderde gebouw aan de oostwand waar vroeger het postkantoor zat en nu een winkel moet vervangen worden voor een gebouw met een ‘Volendamse’ uitstraling. De Zuidwand die gevormd wordt door de Ventersgracht en waar nu een rijtje woningen staat, moet vervangen worden door een ‘Volendamse’ wand met winkeltjes, een restaurant, eetcafé of bistro. Woningen daar moeten bij verkoop aan de gemeente worden aangeboden. Het is een merkwaardige zaak. De bewoners van de Ventersgracht spelen een belangrijke rol bij het betwisten van de functie van het plein. Ze willen dat de auto’s voor hun deur verdwijnen. Maar op de lange duur zijn zij het die zullen verdwijnen in de plannen van het CDA.

Het zijn naar mijn idee de begerige ogen van projectontwikkelaars die van het Europaplein een betwist gebied hebben gemaakt. Bouwen in dat gebied levert mooie verdienmodellen op. Om die reden was het CDA in het verleden al eens een heftig tegenstander van de herbouw van het cultureel centrum PX bij het plein en vertikte ze het om een eenduidig antwoord te geven op de vraag waarom ze daar tegen was.

Uiteindelijk gaat het om de grote vraag of het CDA harde argumenten heeft. Het winkelhart van Volendam moet volgens het CDA een impuls krijgen en volgens haar is iedereen daarbij gebaat. Dat winkels het door veranderde koopgewoonten steeds moeilijker krijgen, beseffen ze bij het CDA wel. Dat staat haar onnadenkende plannen voor uitbreiding van het winkelgebied echter niet in de weg. Dat winkels om te floreren vooral aangewezen zijn op comfortabele parkeermogelijkheden, ziet het CDA voor het gemak maar even over het hoofd. Dat is een probleem. Als er al iets ontbreekt aan het huidige winkelhart van Volendam zijn dat niet winkels, maar juist voldoende parkeermogelijkheden. En daar is het Europaplein dus uitermate geschikt voor.

Het is niet de eerste keer dat er met gelegenheidsargumenten wordt gewerkt. Toen het Marinapark gebouwd moest worden, was het argument dat verblijfstoerisme het teruglopend dagtoerisme moest opvangen. Het dagtoerisme heeft nog steeds geen daling laten zien. Bij het Marinapark is het (onnodige) middel erger gebleken dan de kwaal. Dat zou een waarschuwing moeten zijn.

nb. bijna precies een jaar geleden -25 november 2012- schreef ik al eerder over het Europaplein:
http://hardewoorden.blogspot.nl/2013/11/de-brink-van-volendam.html


vrijdag 18 oktober 2013

Hoe wethouder Kes de gemeenteraad van Edam-Volendam schaakmat zette

 KLADBLOK EXTRA                                                                
De koningin wint


In de gemeente Edam-Volendam speelt een politiek heikel onderwerp. Dat wordt veroorzaakt omdat de gemeente een parkeerplein in het centrum van Volendam volledig autovrij maakte. De winkeliers in de omgeving van het plein protesteerden daar tegen. Niet ten onrechte. De afgevaardigde van het MKB de heer Paul Kok, kwam gisteravond in de raadsvergadering nog eens uitleggen dat parkeerplaatsen in de directe omgeving van winkels goed zijn voor de omzet. In de economisch moeilijk tijden, zoals nu, weegt dat extra zwaar. Dat parkeerterrein moest leeg worden gemaakt omdat wethouder Maris Kes plannen heeft met het centrum. Vooruitlopend daarop moest een leeg plein  de bewoners alvast laten wennen aan de nieuwe door haar beoogde situatie en had ze daarmee een slag binnen zonder dat daar een directe noodzaak voor was. Ik verzin dat niet. Het is me verteld door iemand die ik wel ‘zeer ingewijd’ kan  noemen.

Als tegemoetkoming aan de winkeliers werd een klein permanent plekje voor twaalf te parkeren auto’s, waaronder plekken bestemd voor invaliden, op het verder lege plein, toegestaan. Om u het verdere verhaal gemakkelijk te kunnen laten volgen noem ik ze ‘zomerplekken’.

Omdat de visie voor de centrum-ontwikkeling nog lang niet klaar was en het plein maar troosteloos leeg staat, voerden de winkeliers actie om het parkeren buiten het toeristenseizoen toe te staan. In de vergadering van de gemeenteraad in januari 2013 werd dat door de gemeenteraad akkoord bevonden, al was dat zeer tegen de zin van de wethouder en het altijd al auto-onvriendelijke GroenLinks. Via een motie droeg de gemeenteraad het college op om gedurende de wintermaanden (oktober t/m april) naar de oude situatie terug te brengen. Winkeliers natuurlijk blij. Al viel er wel een wethouder in relatie met dit onderwerp.

De te herstellen oude situatie zou met ingang van oktober dit jaar moeten ingaan. Maar er is nog helemaal niets gebeurd.  Ik kan geen stap doen laat de wethouder weten, want alle betrokkenen zijn samen niet tot overeenstemming kunnen komen. De wethouder is een vakvrouw als het op Ruimtelijke Ordening aankomt, maar ze is ook een doortrapt schaakster en krijgt graag haar zin. Ze had bedacht dat de motie niet repte over de zomerplaatsen. Dat liet ze de gemeenteraad al begin februari weten. Wat haar bedoeling daarmee was, werd de gemeenteraadsleden kennelijk niet helemaal duidelijk. Ze interpreteerde de motie ook zo dat ook andere dan belanghebbenden als betrokkenen bij het herstelplan betrokken moesten worden, bijvoorbeeld ook de omwonenden rond dat plein. Dat was niet helemaal de bedoeling van de gemeenteraad. De VVD benadrukte bij monde van Emile Karregat nog maar eens dat de motie alleen maar beoogde om voor de wintermaanden de oude situatie te herstellen en dat verder besluiten zouden moeten worden genomen in het kader van de toekomstige planvorming voor het centrum. Maar de VVD was de enige partij die het in dit geval nog op een rijtje had.

De wethouder startte in April met de inspraak. Kennelijk hadden de particuliere bewoners langs het plein lucht gekregen van het feit dat er viel te onderhandelen over het voortbestaan van de zomerplaatsen  én over het aantal plaatsen dat zou terugkomen. Die bewoners kwamen daardoor in een bevoorrechte onderhandelingspositie en dreven de winkeliers tot wanhoop. Het aantal terug te komen parkeerplaatsen werd steeds kleiner en de zomerplaatsen dienden definitief te verdwijnen. Iedere keer als er overeenstemming leek te zijn, bleek dat achteraf weer anders uit te vallen.

Gisteravond heeft de gemeenteraad in meerderheid besloten dat er maar een beperkt aantal plaatsen mag terugkeren en dat de zomerplaatsen definitief tot het verleden behoren. Zo werkt de democratie. Maar werkt die wel goed?
De inbreng van VD|80 was het meest opmerkelijk. Ze bleven er maar op hameren dat de omwonenden naast de winkeliers ook rechten hebben. Die inspraakrechten hadden ze van hun VD|80 wethouder gekregen. Het klinkt aardig, maar die stelling is volstrekt misleidend. Als het over het centrumgebied gaat waar heel veel winkels zijn, gaat dat ook over een gebied waar de hele bevolking bij betrokken is. De vele bezoekers van het centrum zijn eveneens direct betrokkenen en een heel groot deel daarvan stelt het op prijs dat er dichtbij winkels parkeergelegenheid is. In het centrum van Volendam bestaat daar bovendien een tekort van. Met die groep, waaronder invaliden en mensen die mobiele beperkingen hebben werd volstrekt geen rekening gehouden.

De sluwe wethouder heeft haar mogelijkheden goed uitgespeeld. De winkeliers hadden de steun van de VVD en Lijst Kras. Onder deze grote groep, hun familieleden, klanten zullen er vele zijn die het betreuren dat de  Volendamse partijen CDA en VD|80 om politieke redenen de wethouder steunden. Wat mij betreft deze keer om de verkeerde reden. De teleurstelling zal ze veel stemmen gaan kosten. Dat is het risico van coalitiepartijen en een wethouder die niet van verliezen houdt.

Dan is er ten slotte nog het probleem dat de gemeente in de berichtgeving over deze kwestie en nogal afwijkende lezing van de gang van zaken heeft dan de winkeliers. Je zou kunnen zeggen dat ze het wel heel erg in hun eigen voordeel hebben uitgelegd. Dat is dan weer heel ondemocratisch. Het muisje zal wel een staartje krijgen


woensdag 2 oktober 2013

Censuur in Volendam

                                   Foto


Het is bedroevend om te zien dat nieuwsmedia in Edam-Volendam onder druk van de gemeente beleidkritische bijdragen weigeren. Deze keer trof dat een artikel van oud-raadslid Wim Keizer. Ik denk dat het een belangrijk artikel is en plaats het daarom ook hier. De lezer kan voor zichzelf nagaan of plaatsing door de nieuwsmedia op terechte geweigerd is.

Lezers die schrijven Buiten verantwoording van de redactie.
Reactie op mening van wethouder Marisa Kes (VD/80)
Leeg winkelcentrum en winkels straks ook in Volendam? (deel 3)
Op 4 september en 25 september 2013 publiceerde de NIVO artikelen van mijn hand over het plan van wethouder Kes om de Oude Kom grootschalig te verbouwen. In de Nivo van 25 september 2013 heeft zij een reactie op deze artikelen geschreven. In het navolgende zal ik aantonen dat wethouder Kes in haar reactie op tal van punten een onjuiste voorstelling van zaken geeft. Daarnaast zal ik aantonen dat het de wethouder niet te doen is om een open visieontwikkeling. Voor haar ligt al lang vast dat er 4500 m3 winkeloppervlakte moet komen en dat er een parkeergarage met 700 parkeerplekken dient te komen. Voor inspraak is er dan ook nog ruimte voor bijzaken.
Wethouder Marisa Kes (VD/80) geeft onjuiste voorstelling van zaken rondom het plan ‘winkelhart’ in de Oude Kom (Zeestraat)
Wethouder Kes begint haar reactie met het weergeven van de positie van de gemeenteraad. Daarbij verzwijgt ze het nodige. Een aantal maanden geleden heeft de wethouder haar plannen voor een grootscheepse verbouwing van de Oude Kom aan de gemeenteraad voorgelegd. Die plannen werden daar letterlijk afgeschoten. De VVD vond dat haar plannen al veel te ver uitgewerkt waren en dat er te weinig ruimte over was gebleven om naar alternatieve oplossingen te kijken. Andere partijen vielen de VVD bij. De fractie van de PvdA liet weten dat de wethouder eigenlijk 15 jaar te laat was. Haar plannen hielden geen rekening met het inmiddels gewijzigde koopgedrag via internet en zij hield bij de bevolkingsaantallen geen rekening met de voorziene afname van de bevolking na 2020. Alleen haar eigen partij VD|80 o.l.v. fractievoorzitter Johan Koning steunde haar eigen wethouder onverkort en tussen alle terecht kritische geluiden nam VD|80 een uitzonderlijke positie in door geen enkele kritiek te laten horen. In die vergadering was wethouder Kes een slechte verliezer. Ze verweet de gemeenteraad haar kritische houding en beweerde dat dit kwam omdat er zoveel toehoorders (tientallen woedende ondernemers en bewoners) op de publieke tribune zaten.
Onjuiste voorstelling van zaken van de opdracht van de gemeenteraad alsmede over de ingreep in de Oude Kom en bevolkingscijfers
Ik heb de plannen megalomaan (aan grootheidswaanzin lijdend) genoemd en wethouder Kes bestrijdt dat. Ze doet dat door een uitgebreide rekensom waaruit moet blijken dat het maar om 4,5% extra winkeloppervlakte bij een groei van 5% van de bevolking gaat. Dat mag waar zijn, maar toch is dat een misleidend argument. Het wordt immers een geheel ander en veel groter percentage, minstens 25% denk ik,  als je het afzet op het in de Oude Kom aanwezige winkeloppervlak en dan houd ik nog niet eens rekening met de door de wethouder gewenste ondergrondse parkeergarage van 700 plaatsen. Als je het zo bekijkt gaat het centrum van de Oude Kom voor twee jaar gigantisch op de schop. Goochelen met cijfers wordt meestal gedaan om de aandacht voor wat werkelijk staat te gebeuren af te leiden en dat doet de wethouder hier. Hetzelfde geldt voor haar bevolkingscijfers. Die zijn volgens haar op Volendam met vijf procent gegroeid. Dat komt door de ontwikkeling van Broeckgouw en daar is een enorme VOMAR-super gekomen die ongetwijfeld knabbelt aan de omzetten van bestaande food-retailers. . De wethouder verdedigt haar plannen echter met een verwijzing naar het feit dat een deel van de non-food aankopen buiten het dorp wordt gedaan. Ze wil dat deel terugbrengen. Dat is geen logisch verhaal.
Daling aantal geboorten meer dan 40%
Vijf procent extra bevolkingsgroei betekent hogere omzetten voor de non foodsector in onze gemeente. Die is welkom want er staan nog steeds geen rijen wachtenden voor de winkeldeur. Als je cijfers gebruikt, mag je dat niet selectief doen. Ik heb daarom een eenvoudige vraag voor wethouder Kes. Onderzoek eens hoe groot de non-food sector is in twintig vergelijkbare gemeenten met een omvang van plm. 20.000 inwoners en ga na hoe groot het aandeel is van aankopen buiten de eigen gemeente. Het zou wel eens kunnen , en dat verwacht ik eigenlijk, dat Volendam een gunstige uitzondering zal blijken te zijn als het gaat om trouw aan de eigen winkeliers (food en nonfood). Ik heb nog een andere vraag voor de wethouder. Laat ons eens zien hoe de bevolkingsprognoses op lange termijn er uit zien. Heeft de PvdA gelijk dat het aantal inwoners vanaf plm. het jaar 2020 (dat is al over 7 jaar) gaat dalen? De afgelopen 5 jaar is er sprake van een daling van het aantal geboorten van meer dan 40 %.
Gegadigden voor het nieuwe winkelcentrum
Wethouder Kes heeft te kennen gegeven dat winkels die gevestigd zijn in de Havenhof (Deen, Hema en Action) over meer ruimte willen beschikken. Dat moet mogelijk zijn in een nieuw aangepast plan met draagvlak. Kennelijk gaat het zo slecht nog niet als er behoefte aan uitbreiding bestaat. Die winkels zouden samen zo’n 2000 vierkante meter extra willen hebben. Dan blijft er 2500 m2 over voor andere gegadigden. De wethouder laat voorkomen dat de bezetting van het resterende winkeloppervlak nog helemaal open is. Daar heb ik echter mijn twijfels over. Ik vrees dat er hier sprake is van gebrek aan openheid. Ik vrees dat er zo’n gegadigde is die in feite de aanzet heeft gegeven tot de ontwikkeling van megalomane plannen om de Oude Kom te verbouwen. Ik heb geen bewijs, slechts aanwijzingen. Het grootste supermarktconcern van Nederland heeft belangstelling voor een vestiging in Volendam. Ze heeft daartoe al een poging ondernomen door haar oog te laten vallen op het oude pand van Veerman (Jamin) aan het begin van de Julianaweg. Bewoners in de omgeving daarvan hebben het kunnen tegenhouden.  Dat supermarktconcern staat er om bekend dat ze zich alleen maar ergens vestigt als er meer dan voldoende parkeerruimte aanwezig is en dat zou de verklaring kunnen vormen voor die enorme parkeergarage. Verder is het bekend dat de projectontwikkelaar waar wethouder Kes mee in zee is gegaan (WPM) vaak voor dat supermarktconcern werkt. Als mijn vermoeden juist is gaat het dus helemaal niet om uitbreiding van winkeloppervlakte ten behoeve van de non food (geen voedsel) sector. Ik zou de gemeenteraad willen aanraden om de wethouder op dit punt scherp en indringend te ondervragen zodat er duidelijkheid komt voor iedereen.
Topdown-aanpak (=organisatiestructuur waarbij het beleid e.d. vanuit de top wordt opgelegd)
Wethouder Kes is er al in geslaagd om het grootste deel van de winkeliers in de Oude Kom boos te maken. Tot nu toe zijn ze niet alleen genegeerd bij de plan-ontwikkeling. Ze zijn  ook door de reeds afgetreden wethouder Wim Runderkamp (Mepper) te kijk gezet als ‘halve garen’ omdat ze zich tegen de gang van zaken verzetten en met name ook tegen het autovrij maken van het Europaplein. Als je, zoals wethouder Kes van mening bent dat het dorpshart niet meer bruisend genoeg is, ligt het voor de hand dat je een allereerste gesprek begint met die winkeliers aldaar. Zij zijn bij uitstek deskundig en kunnen hun ideeën en behoeften uitstekend onder woorden brengen. De wethouder is echter los van iedereen zelf aan de slag gegaan met een projectontwikkelaar die duidelijk geen enkel verstand heeft van de winkelcultuur op Volendam. Zij zadelde de ondernemers op met verkeers- en parkeerproblemen zonder oplossingen.  Die projectontwikkelaar heeft een plan bedacht zonder de winkeliers erbij te betrekken. Dat is onverstandig en ook niet verwonderlijk dat die winkeliers in opstand zijn gekomen. Ze moeten leven van hun winkel en de tevredenheid van hun klanten. Tot nu toe hebben ze dat uitstekend gedaan. Ondernemende Volendammers hebben hun kansen benut en zijn er in geslaagd om een uitstekend winkelpatroon op te bouwen dat voorziet in de behoeften van de bevolking. Zij zijn dan ook de eerst aangewezenen om betrokken te worden bij verbeteringen als die mogelijk zijn. De topdown-benadering van wethouder Kes lijkt een beetje op de plancultuur van totalitaire snit. Van boven af iets regelen zonder rekening te houden met de plaatselijk aanwezige kennis, deskundigheid en behoeften. Een handelswijze waarmee zij de 57 bewoners van de Gouwwijk (het oude handbalveld) ruim € 27.000,- per koper te veel in rekening heeft gebracht voor bekostiging van zaken die niet tot het plan behaarden.
Wethouder Kes is al verder dan algemeen bekend is
De wethouder heeft zich om redenen die mij niet bekend zijn vastgebeten op de realisatie van een megalomane verbouwing van het dorpscentrum en het zou een vergissing zijn om haar vastbeslotenheid te onderschatten. Ze heeft al heel wat tactische zetten kunnen doen om haar plan te realiseren. Bewoners in het doelgebied die hun huis willen verkopen zijn verplicht om hun huis eerst aan de gemeente aan te bieden.  Zo krijgt de gemeente voldoende vat op de ruimtelijke bestemming van het gebied. Toen Action het plan scheen te hebben om naar het industriegebied uit te wijken, regelde wethouder Kes een besluit waarin detailhandel op het industriegebied verboden werd. Ze kon vast houden aan haar eigen plannen voor de Oude Kom door uitbreiding elders onmogelijk te maken. Het autovrij maken van het Europaplein was een andere tactische stap. Dit plein gaat in haar plannen een heel andere rol vervullen. Er is dus volstrekt geen sprake van dat er nog de mogelijkheid bestaat van een open visie-ontwikkeling waarbij alles nog mogelijk is. De wethouder heeft door haar tactische zetten iedereen al voor een aantal voldongen feiten gezet. Het is alleen aan de gemeenteraad, met uitzondering van de fractie van VD|80, te danken dat ze haar laatste tactische zet –een volledig ontwikkeld plan- niet heeft kunnen uitvoeren. De gemeenteraad heeft daarvoor verwijten gekregen van wethouder Kes. Ik zie dat anders. De gemeenteraad heeft niets anders gedaan dan waarvoor zij is gekozen. Zij moet de bevolking behoeden voor  een bestuur dat zich weinig aan de bevolking gelegen laat liggen en ruim baan maakt voor projectontwikkelaars. De winkeliers hebben natuurlijk ook een zakelijk belang. Uitbreiding in hun branch leidt automatisch tot omzetverlies bij de bestaande ondernemers. Genoeg is genoeg. Uitbreiding kan leiden tot faillissementen of bedrijfssluitingen.
Ben ik ouderwets?
Dat suggereert wethouder Kes die mij verwijt dat ik mijn hakken in het zand zet en roep dat alles moet blijven zoals het is. Eigenlijk is dat een beetje gemeen bedoeld door de wethouder. De boodschapper van het slechte nieuws aanvallen is de alleroudste truc van bestuurders. Anders dan de wethouder heb ik echter goed geluisterd naar de winkeliers en hun klanten. Die hebben de wethouder niet hoog staan. Het gaat er immers in de allereerste plaats om waaraan de klanten en hun winkeliers behoefte hebben. Hebben die behoefte aan een grotere winkels, meer nonfood-winkels, een enorme en dure ondergrondse parkeergelegenheid?  Ik noem het ‘ondernemer pesten’ door gemeentelijk beleid zonder draagvlak. Pesten vindt niet alleen op scholen plaats. Je kunt je afvragen voor wie wethouder Kes aan het werk is. Voor de bevolking en haar winkeliers, of voor een projectontwikkelaar met een groot supermarkt-concern als klant?
Alternatieven
De wethouder roept me op om constructief mee te denken. Dat heb ik mijn hele leven eigenlijk al gedaan. Ik ben niet tegen verandering zoals de wethouder beweert. Ik ben alleen (en dat altijd al)tegen idiote plannen die te veel geld kosten en waarvoor de noodzaak er niet is. Maar ik heb wel een alternatief. De Havenhof verdient achteraf uit het oogpunt van architectuur niet de schoonheidsprijs. Laten we dat eens als uitgangspunt nemen. Voor de nieuwbouw van een heel PiusX (tegenwoordig PX) op haar eigen plek heb ik altijd hard gestreden. Het is gelukt en is een prachtig gebouw geworden dat het eerdere armoedige beeld van de Zeestraat ten goede heeft veranderd. Zoiets moet ook met de Havenhof mogelijk zijn. Als je de Havenhof op dezelfde hoogte brengt als het gebouw PiusX, ontstaat er ruimte voor een tweede verdieping, dus heel wat extra vloeroppervlak (als daar al behoefte aan is). Dat is een heel wat minder ernstige ingreep dan wethouder Kes beoogt en voorziet in de wensen van de bestaande winkeliers. Als daarbij het Europaplein weer wordt vrijgegeven voor parkeren is er met de  het parkeerterrein bij de AMVO ook een redelijke uitbreiding van de parkeermogelijkheden in de Oude Kom gerealiseerd.
‘Stilstand is achteruitgang’ geldt niet voor ondernemers in Volendam          
‘Stilstand is achteruitgang’  is de laatste zin in de reactie van wethouder Kes op mijn artikelen van 4 september en 25 september 2013 in de NIVO. Maar dat is een volstrekt onjuist en verkeerd gebruikt argument. Wie aandachtiger dan de wethouder naar de bewinkeling in Volendam kijkt ziet alleen maar ondernemers die niet stilstaan, naar kansen kijken, hun winkels vernieuwen, actief worden op internet en hun beleid voortdurend aanpassen aan de veranderende omstandigheden. Eigenlijk precies zoals je van ondernemende Volendammers en hun veeleisende klandizie mag verwachten. Er is veel dynamiek. Het is die autonome dynamiek waar   uit een visie op de toekomst met al haar bedreigingen en kansen dient te worden uitgezet. Kleine en goed overwogen stappen zijn beter dan al te grote stappen waarvoor het dorpshart volstrekt onnodig voor een aantal jaren een enorme bouwput zal worden met alle gevolgen voor de bevolking en een groot risico op faillissementen van de winkeliers. Voorbeelden zijn voor iedereen bekend vanuit de grote steden. Uit de vele televisie programma’s van de ‘Slag om Nederland’ e.d., is gebleken dat er vele wethouders in den lande zijn die zich willen profileren met nodeloze bouwprojecten waardoor bestaande moeten sluiten. Wethouder Marisa Kes zou er goed aan doen om wat vaker naar dergelijke uitzendingen te kijken en goed tot haar te laten doordringen.  Afgelopen week moesten 17 van de 24 winkels van kledingketen Björn Borg nog worden gesloten. Volendam wordt grotendeels omringd door water en vissen kopen niet. Overigens heeft de gemeenteraad unaniem besloten dat voorlopig het Europaplein in de wintermaanden weer gebruikt mag worden voor 32 parkeerplaatsen. Dat zou per 1 oktober 2013 moeten ingaan. Daar is nog weinig of niets aan gedaan. Ik kan begrijpen dat de ondernemers geen enkel vertrouwen hebben in de wethouder die hen voortdurend knollen voor citroenen verkoopt. Volendam ligt op een steenworp afstand van Purmerend, Hoorn en Amsterdam waar grootwinkelbedrijven zijn gevestigd.
Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald
Het is duidelijk dat wethouder Marisa Kes en de politici die haar steunen zich ten onrechte beroept op het besluit van de gemeenteraad. Onze volksvertegenwoordigers, die moeten toezien op een verantwoorde besteding van onze belastingcenten, zijn gekozen om de belangen van alle burgers van Edam-Volendam te behartigen. Het is volstrekt onverantwoord om met een achterhaald winkelcentrumplan door te gaan.
Nogmaals doe ik een beroep op de gemeenteraadsleden het huidige winkelplan af te blazen, de oude parkeersituatie te herstellen tot de nieuwe plannen zijn gemaakt en uitgevoerd in democratische samenwerking met alle betrokkenen waarbij het woongenot van de bewoners een belangrijk onderdeel wordt van het nieuwe plan. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.
Met dank voor plaatsing.
Wim Keizer, Gemeenteraadslid (1978 – 2006) o.a. Economische Zaken