Posts tonen met het label media. Alle posts tonen
Posts tonen met het label media. Alle posts tonen

vrijdag 18 oktober 2013

KLADBLOG Hoe ik van de perstribune in de raadszaal van Edam-Volendam werd verwijderd


                                                     


Van de raadsvergaderingen in Edam-Volendam ben ik een trouwe bezoeker. Meestal ging ik aan de perstribune zitten waar altijd royaal plaats is. Daar kun je schrijven en dat doe ik in een voor dat doel aangeschafte chique Moleskine, het volwassen notitieboek dat in je binnenzak past. Op de perstribune zijn zes zitplaatsen. Er zijn er nooit meer dan drie bezet. Helemaal rechts zit altijd de immer vriendelijke Henk Visser van de Nivo, van wie ik gisteren twee pennen kreeg toen de mijne kuren ging vertonen. In het midden zit Mijnheer Pieter de Lange, de enige echte journalist want hij werkt voor een dagblad (NHD). Op het feit dat hij (volgens mij) een volstrekte gehaktbal is, kom ik later nog terug. Helemaal links zit altijd Luc van den Berg (uitgever van de Stadskrant van Edam, een weekblad), een licht opgewonden standje die als schrijver wel eens kritisch wil zijn, zonder de gemeente tegen  de haren in  te willen strijken, hetgeen zelden tot een overtuigend stukje leidt. De gemeente is een van zijn grote adverteerders. Probeer dan maar eens onafhankelijk te blijven als de gemeente er voortdurend blijk van geeft dat woord niet eens te begrijpen. Nou is de NiVo ook geen lieverdje, maar Henk Visser is altijd vriendelijk,  goedgemutst en collegiaal.

Omdat de heren van den Berg en de Lange al eens hadden laten blijken het niet zo op prijs te stellen dat ik als internetpublicist tussen het ‘journaille’ zit , ga ik tegenwoordig op een andere plaats zitten waar je ook kunt schrijven. Maar gisteren kon dat niet. Al die plaatsen waren gereserveerd omdat er een hoge opkomst uit de gemeente Zeevang werd verwacht. Dus ging ik noodgedwongen maar weer op de perstribune zitten, tussen Visser en de Lange in. De Lange die altijd kijkt alsof hij zijn maagzuurremmer is vergeten in te nemen en zich meestal dienovereenkomstig gedraagt en een gehaktbal van een journalist is (ik zal nog uitleggen waarom), schoot in een kramp. Mompelend: “Ik trek dit niet” (letterlijk citaat) stond hij op en begaf zich rechtstreeks naar de gemeentesecretaris, de altijd wat schichtige D.K.W. Hendriks. Die beende vervolgens naar de bode. Vervolgens kwam de overigens altijd vriendelijke en voorkomende bode mijn richting uit en eenmaal daar aangekomen deelde hij mij mede (ik heb mijn instructies) dat ik niet op de perstribune mag zitten. Uiteraard protesteerde ik, er waren geen andere plekken beschikbaar waar je kunt schrijven. Tenslotte kwam de directeur van het Stadskantoor, gemeentesecretaris D.K.W. Hendriks, volgens de wet een bestuursorgaan, mij zelf nog hoogstpersoonlijk vertellen dat ik daar niet mocht zitten.

Niet heel veel later loste de bode het op een elegante wijze op en bood mij een plek aan op een van de gereserveerde plaatsen waarvan overigens de meeste de hele vergadering onbezet bleven. Later schoven wat belangstellenden aan bij de perstribune. Die mochten blijven zitten. Mijn verwijdering betrof dus niet de handhaving van een regel, maar was slechts op mij gericht. Willekeur dus van vriendjes D.K.W. Hendriks en Pieter de Lange.

Was ik kwaad. Natuurlijk niet, alleen maar verwonderd en niet eens bedroefd. Ik ben voor de gemeente een ongenode gast en mijn kritische benadering van het politieke gebeuren en de hoofdrolspelers daarin, wordt (te) weinig gewaardeerd. De gemeente laat de plaatselijke media weten dat ze daar niet zo van gediend zijn. Dat weet ik en kan ik bewijzen omdat een uitgever van een regionaal weekblad me eens een emailbericht daarover van de afdeling Voorlichting (Cor Kwekman) van de gemeente liet zien.  De gemeente laat dus geen mogelijkheid onbenut om me mijn werk (want dat is het) onmogelijk te maken.

Nu maak ik me met stukjes als deze natuurlijk bepaald niet geliefd. Ik hou de hoofdrolspelers spiegels voor en ben meer van achter het nieuws omdat ik graag probeer te achterhalen hoe de politieke gerechten die in de raadszaal worden opgediend in de keuken van de gemeente worden klaargemaakt. Wat dat betreft ben ik de tegenspeler van Pieter de Lange, die gehaktbal van een NHD-journalist. Een kritisch woord zal je bij hem niet lezen. Soms denk ik dat niet het NHD, maar de gemeente betaalt voor zijn stukjes. Een van zijn meer opvallende prestaties was de verslaggeving van de inspraak rond de fusie met de gemeente Zeevang. Daar schreef hij buitengewoon enthousiaste en veel te positieve stukjes over. Mensen die de krant lezen weten natuurlijk niet dat de man in Zeevang woont, een groot voorstander van de fusie is en de gemeente Edam-Volendam altijd graag ter wille is. Hij mag dan een broodschrijver en betaald journalist zijn, maar de noodzakelijke kritische begeleiding van het politiek gebeuren laat hij liever over aan mensen die hun nek durven uit te steken. Om die houding te rechtvaardigen vindt hij mijn bijdrage aan de democratie ‘onfatsoenlijk’ vanwege mijn neiging om de dingen bij de naam te noemen. Daarom vind ik hem een gehaktbal. Democratie kan niet bestaan zonder een kritische pers. Daar is Pieter de Lange niet van. Er is nauwelijks onderscheid tussen wat hij schrijft en wat de afdeling Voorlichting van de gemeente zou doen.

Zo’n man laat mij door D.K.W.Hendriks van de perstribune sturen. Mij levert het weer een aardig stukje op. Het geeft me de mogelijkheid om te laten zien hoe zelfs een journalist op een autoritaire manier meewerkt aan het gemeentelijk beleid om mij het werk onmogelijk te maken. Daarom is hij, en ik herhaal het nog maar eens weer, volgens mij een gehaktbal.

donderdag 3 oktober 2013

KLADBLOG Opsporingsbericht (2)

`    
                                                                   
   

       Betreft verdachte: Piet Groot-Waterland
       Omdat de afdeling ‘balkjes’ op herhalingsoefening is was het helaas niet mogelijk een balkje over de profielfoto te plaatsen. U wordt verzocht  bij verspreiding van dit bericht het balkje handmatig toe te voegen.

      Aard misdrijf: Piet Groot-Waterland wordt gezocht in verband met de verdenking dat hij leiding geeft aan een bende die zich onder meer bezig houdt met het verduisteren en manipuleren van nieuwswaardige informatie ten nadele van de bevolking van Volendam als rechthebbenden op dat nieuws via de nieuwssite: 

       Plaats delict: http://www.groot-waterland.nl/

     Nadere informatie: Piet Groot-Waterland wordt er onder meer van verdacht dat hij zich laat beïnvloeden vanwege het verkrijgen van gunsten, dan wel door de dreiging van het nalaten van gunsten, om valse informatie te verspreiden die een ongunstig en onjuist beeld schept van informatieverstrekkers die niet goedgekeurd zijn door de afdeling Voorlichting van de gemeente Edam-Volendam, voorts voor het weren van informatie uit het door zijn onderneming geleide website welke zich ten onrechte uitgeeft voor een onafhankelijke en objectieve nieuwsvoorziening.

     Onderzoeksresultaten: dankzij de aangiftes van veel informanten is gebleken dat Piet Groot-Waterland als beheerder en eigenaar van een nieuwssite aangeboden informatie weigert of verwijdert, door anderen aangeboden informatie bewerkt, reacties verwijdert of bewerkt met als doel een gunstig beeld te scheppen van het doen en laten van het gemeentebestuur van Edam-Volendam dan wel zijn  eigen politieke doeleinden. Hij is daarbij uiterst selectief in het toelaten van reacties. Hij laat toe dat kritische reageerders belachelijk worden gemaakt en verwijderd reacties waarin bestuurders van de gemeente belachelijk worden gemaakt. Deze webbeheerder laat toe dat in reacties op gebeurtenissen wordt opgeroepen tot geweld. Als je hem er op aanspreekt komen de smoezen. (geen tijd om te modereren / het is een ongelukje)of uitspraken als: "Dit is nu eenmaal internet" of "Moet kunnen" of zelfs: "Vrijheid van meningsuiting". Citaten van reacties op de website in dit verband onder meer: “Gewoon vingers afknippen en terugtrappen naar het land van herkomst.”; “Knietjes even stuktrappen.. Volgende week beginnen ze weer opnieuw ..”; Verzuipen in de haven?. De hypocrisie en nieuwsmanipulatie van verdachte Piet Groot-Waterland blijkt onder meer dat hij een omschrijving van een wethouder als Queen Kes, niet acceptabel vindt.
Een van de bewijzen die door de speciale onderzoekscommissie zijn verzameld betreft een getuigenis van Mervrouw en gemeenteraadslid  Janneke Rijpstra die niet heeft terug gedeinsd voor haar burgerplicht en het risico heeft genomen haar bevindingen op het terrein van nieuwsmanipulatie door verdachte publiek te maken.




   Arrestatie-informatie: bij het signaleren van verdachte wordt verzocht de autoriteiten te informeren. Voorts wordt iedereen die nadere kennis draagt van feiten en omstandigheden waarvan betrokkene of zijn trawanten wordt verdacht, deze te melden bij het bevoegd gezag. Een burgerarrest wordt nadrukkelijk ontraden. Betrokkene kan gewapend zijn met joystick, geheugenstick of muis van hardstaal.

   Delict-informatie: het opsporingsonderzoek richt zich met name op schendingen van de grondwetsartikelen 7.1, 7.2 en 7.3, Voorts kan het schending betreffen van artikel 10 van de Ervm

Disclaimer: dit opsporingsbericht is uitgegeven door de 'speciale onderzoekscommissie’ die belast is met het opsporen van censuur en of aanzetten tot censuur' en dient overeenkomstig te worden gelezen.


 

   

dinsdag 2 april 2013

KLADBLOK Een ‘rode’ wethouder in Edam-Volendam



Wie de politieke situatie in deze gemeente niet kent, zet ik met zo'n titel op het verkeerde been. Edam-Volendam heeft geen rode wethouder in de politieke betekenis van die kleur. Er zit in het college van burgemeester en wethouders wel een wethouder van de PvdA. Die zou je alleen nog maar rood kunnen noemen als hij zich eindelijk eens dood schaamt. De PvdA in de gemeente is gewoon een belangenclub van de grachtengordelelite van Edam. De belangenclub van mensen die graag in een oud huis in de historische kern van Edam wonen. Die protesteren al als een parkeerpaaltje er te modern uit ziet. Verder zegt de PvdA tegen verkiezingstijd altijd iets aardigs over moslims en dat verzekert ze weer van de stemmen van de vele Marokkanen die in Edam wonen. 

De rode wethouder van Edam-Volendam is Marisa Kes. Ze zit daar namens haar partij VD|80, een dorpspartij voor de gewone Volendammer. Althans dat was die partij totdat Queen Kes de macht in die partij kreeg en die naar haar pijpen leerde dansen. Ik mag haar geen 'queen' noemen. Dat vindt een aantal mensen niet netjes. Maar wat voor naam moet je dan verzinnen voor iemand die af en toe stampvoetend dreigt het bijltje erbij neer te gooien als ze (in haar partij) niet doen wat ze wil. De Volendamse 'queen Mary' kan niet tegen kritiek. Kritiek ziet ze als een aanval op haar persoon in plaats van op haar beleid en ze kan er totaal niet mee omgaan. Ze raakt dan uit haar evenwicht en vervalt dan in de negatieve kenmerken van haar rode leiderschapsstijl (zie vorig kladblok over bestuursstijlen). Die zijn niet mis. Dat lijstje van kenmerken vermeldt: agressief, arrogant. bot, gaat over grenzen, gevoelloos, intimiderend, koppig, geheimzinnig, stoomwals en ver voor de troepen uit. Typisch de eigenschappen van een generaal in oorlogstijd. Zo lijkt het leven van de rode 'queen Kes' als wethouder er dan ook uit te zien. Ze voert oorlog en wie niet voor haar is, is tegen haar. Ik ben niet voor haar. Dat ben ik op goede gronden of, liever gezegd, op democratische gronden. 


Ze lijkt wel een beetje op de Engelse Queen Mary. Die werd 'Bloody Mary' genoemd vanwege haar heftige vervolging van protestanten in Engeland. Haar afkeer van protestanten lijkt op de afkeer van Queen Kes op critici en veronderstelde critici. Op de een of andere manier verdwijnen ze zodat er in haar omgeving alleen nog maar hofdames en pages overblijven. Kritische stemmen die zich laten horen in de inspraak hebben als regel per definitie altijd ongelijk. Als die stemmen niet doven worden ze vijanden en als het vijanden geworden zijn deugen ze ook als mens niet. En als ze als mens niet deugen vinden de pages en hofdames het ook niet zo erg als 'Queen Kes' ze stevig aanpakt. 


De stijl van 'Queen Kes' is in de loop van een aantal jaren ook een beetje de stijl van het college van burgemeester en wethouders geworden. Het heeft geresulteerd in een min of meer dociele gemeenteraad. Het heeft er ook in geresulteerd dat regionale media als De Stadkrant, De Nivo, het Noord Hollands Dagblad en de nieuwssite Edam.Volendam onder druk van het college al te kritische bijdragen weren en in toenemende mate steun verlenen aan het beleid van het college.


De gemeenteraad krijgt van 'Queen Kes' verwijten als ze zich niet onderdanig toont. Dat gebeurde bijvoorbeeld toen er bij een raadsvergadering veel belangstellenden kwamen opdagen en ze de raad verweet 'anders' te praten als er publiek bij was. Via de gemeentelijke voorlichter worden media bewerkt. Via haar eigen partij wordt de gemeenteraad regelmatig onder zekere druk gezet om unaniem te stemmen, zodat het college een stevige positie ten opzichte van de bevolking kan innemen.


Het gevolg van dat alles is dat er in de gemeente Edam-Volendam sprake is van een autocratisch bewind. De democratie is verworden tot een formeel spel waarin de schijn de werkelijkheid in gijzeling neemt. De argumenten van het college, hoe voos, doorzichtig of bedrieglijk ook, zijn de argumenten waar te veel mensen gewild of ongewild mee instemmen. Het college weet gewoon de macht te ontwikkelen om haar zin door te zetten.


Als er eens een groep bewoners, zoals recent de winkeliers rond het Europaplein, de kont tegen de krib gooit, worden ze afgeschilderd als 'oenen' en worden hun actie en leiders van de actie verdacht gemaakt.


Het is tekenend voor het politieke klimaat en de politieke cultuur in Edam-Volendam dat de gemeenteraad volgzaam is en zich nauwelijks roert. Wie zich in de raad ontpopt als criticus, wordt al snel als vijand gezien.

 

dinsdag 19 maart 2013

KLADBLOK Greep op het nieuws



 



Voor me ligt een mail van Cor Kwakman (Pap) die als gemeentelijk voorlichter van Edam-Volendam de uitgever van een weekblad er op wijst dat de inzender van een bepaald soort nieuws (de stichting RCB) als min of meer verdacht moet worden gezien. 


Een nogal kwalijke poging om een weekblad te ontraden om een bepaald soort nieuws op te nemen. De betrokken redactie stelde het niet zo erg op prijs en deelde die mail met anderen. De gemeenteraad werd over deze kwalijke praktijk geïnformeerd, maar ondernam geen enkele actie.


Ik kies deze inleiding voor de vraag in hoeverre de gemeente Edam-Volendam het nieuws probeert te bepalen. Het is bijvoorbeeld opvallend zoals Pieter de Lange als journalist van het Noord Hollands Dagblad (NHD) uitsluitend positief over de voorgenomen fusie met Zeevang schrijft. Meerdere van zijn artikelen dragen een provocerende kop zoals: 'Volendammers omarmen Zeevang'. De Edamse Stadskrant had vorige week een objectief artikel over de informatieavond over de fusie, maar bracht deze week een artikel uit met een zeer positieve teneur. De redactie van de Nivo die altijd gretig mijn kritisch informatieve Kladbloks over de fusie opnam, plaatste vorige week een neutraal artikel over de fusie waarin geen kritische noot te bespeuren viel. Op de website Edam.Volendam weigerde de webmaster (Piet Reijers) vorige week mijn Kladblok 'De goednieuwsshow over de fusie' te plaatsen. Daar staat geen woord in waar iemand aanstoot zou kunnen nemen (http://hardewoorden.blogspot.nl/2013/03/de-goed-nieuwsshow-over-de-fusie.html). Op de website zijn kritische reacties op het fusienieuws overigens wel mogelijk.


Voor wie het nieuws van de laatste weken overziet, valt er alleen maar goed nieuws over de fusie te lezen. Kritisch nieuws is afwezig of wordt geweigerd. De gemeente Edam-Volendam heeft daar belang bij. Er komt binnenkort nog een telefonische enquête onder de bevolking. Een serie van positief gestemde berichten in nieuwsbladen, kan de uitslag van die enquête beïnvloeden. Het lijkt er op dat een 'goednieuwsshow' de geesten rijp moet maken om ja te zeggen tegen een fusie. De gemeenteraad kan daarna concluderen dat de bevolking positief gestemd is en 'ja' zeggen op het fusiebesluit.


Een levendige gedachtewisseling over de fusie wordt blijkbaar niet gewenst. Media lijken aan de leiband van de gemeente als belanghebbende te lopen. Dat lijkt me een ongewenste situatie. Media horen onafhankelijk, kritisch en informatief te zijn. Dat blijkt niet het geval te zijn. Als je de situatie in Edam-Volendam vergelijkt met de landelijke situatie valt het verschil pas goed op. Landelijke dagbladen volgen de overheid op een kritische manier, informeren de lezer en stellen de lezer zo in staat om zijn eigen mening te vormen.
Er is geen rechtstreeks bewijs voor de bewering dat de gemeente een 'goednieuwsshow' in de media orkestreert. Er zijn wel aanwijzingen. Het kan niet toevallig zijn dat alle media zich op vergelijkbare wijze positief uiten. Dat zou verontruste vragen moeten opleveren. In een democratie zou het niet mogelijk moeten zijn dat een gemeentelijke overheid media tot een bepaald gedrag kan aanzetten.


Bladen als de Nivo en de Stadskrant hebben in een teruglopende advertentiemarkt de gemeente nog steeds als grote klant en die zullen ze willen behouden. Wat het belang van het NHD in deze kwestie kan zijn, is voor mij onduidelijk. Partijdigheid van de website Edam.Volendam is helaas niet ongewoon. Als regel lijkt de webmaster op de hand van de gemeente te zijn en ruim baan te geven voor op de persoon gerichte aanvallen op kritische reageerders.


Dat de gemeente grote moeite heeft met een kritische benadering van haar beleid is me uit eigen ervaring met meerdere onderwerpen maar al te bekend. Het college reageert ook niet gemakkelijk op kritiek uit de gemeenteraad. Die is als regel aan de schaarse kant. Er kan ook worden gekeken naar de wijze waarop de burgemeester en wethouders met kritiek omgaan. Tegenstanders worden al snel als vijanden gezien en in het informele circuit afgebrand. Een enkele keer wordt dat direct zichtbaar. Dat was bijvoorbeeld het geval toen wethouder Runderkamp een grote groep ondernemers 'oenen' noemde.


Bij de beoordeling van dit onderwerp moet worden gekeken naar de politieke cultuur in de gemeente Edam-Volendam. Die werkt eerder beschermend naar politieke gezagsdragers dan naar de bevolking. Politieke gezagsdragers mogen kennelijk snel gekwetst raken als hun beleid of onderdelen daarvan onder vuur komen te liggen. Dat leidt tot het afweren en bedenkelijk maken van kritiek. Dat leidt tot een vorm van autocratisch beleid en een top-down- benadering.


Juist in zo'n situatie is een vrije pers van onmisbaar groot belang. Democratie kan alleen functioneren als er openheid is en als kritiek een vorm krijgt die een te grote ruimte voor machtsuitoefening beperkt. Geconstateerd moet worden dat zowel de gemeenteraad als de media daar een veel te zwakke rol in spelen.