De kleine lettertjes bij de begrotingsbehandeling 2015 Edam-Volendam

                                                                   

Loopt na de kerk de democratie leeg?

Laat ik maar met de deur in huis vallen. De door het college van B&W ingediende begroting voor 2015 is zonder een enkele wijziging goedgekeurd door de voltallige gemeenteraad van Edam-Volendam. Thuisgekomen, na een uitzonderlijk vroeg beëindigde vergadering, trof ik in mijn avondkrant een groot artikel over de onzinnigheid van vergaderen. Deelnemers zijn te wollig uit onzekerheid of gebruiken te veel vakjargon, is een van de klachten. Nou met dat vakjargon viel het op 13 november 2014 wel mee, het was vooral wolligheid. Al vroeg was duidelijk dat er geen bloed zou vloeien en met een strakke vergaderorde had iedereen om 12 uur thuis kunnen zijn voor de lunch. Het werd evengoed nog 4 uur in de middag. Iedereen moet z’n zegje kunnen doen. Tussen al die wollige zinnen vond ik nog een paar kleine lettertjes die de moeite waard waren.

Onuitgevoerde moties

De oproep aan het college om vragen, verzoeken en brieven van burgers sneller te beantwoorden, klonk ook dit jaar weer. Het is een ritueel geworden en ondanks allerlei beloften lijkt het maar niet goed te lukken. De burger die daar geïrriteerd door raakt (ik wacht zelf al een jaar of drie op de toegezegde beantwoording van een verzoek) kan troost vinden in het feit dat ook raadsleden dat probleem hebben. Moties die door de raad worden aangenomen lijken soms te verdwijnen in de onderste lade. Het college doet er niets mee. Het leidde tot wat cynische woorden en weinig ophef.  Dat laatste kwam omdat de dag in het teken stond van ‘laten we het elkaar niet te moeilijk maken’. Partijen bleven vriendelijk voor elkaar en voor het college. De opmerkelijkste uitzondering werd gevormd door de wat verbeten sneren van wethouder Gina Kroon-Sombroek (CDA) richting GroenLinks bij hun vraag om het al lang leeg staande pand op de Dijk te bestemmen voor lichte horeca om mensen met een handicap aan werk te helpen. Vorig jaar deed ze dat ook al. Het lijkt tijd te worden voor een goed gesprek want het is een sympathiek voorstel.

Dubbele Petten

Wethouder Wim Rijkenberg vergat na de eerste vragenronde de vragen te beantwoorden van Alfred de Jong (CDA) over economische aangelegenheden. Daar leek een freudiaans duiveltje bij mee te spelen. De oud-bankdirecteur met zijn grote netwerk in het bedrijfsleven en nog steeds actief in een aantal functies,  bleek vragen te hebben gesteld die hij ook al in een andere hoedanigheid (een andere pet) in een overleg met de wethouder had gesteld. Rijkenberg wees daar fijntjes op. Ik wil niet direct spreken van belangenverstrengeling. Het is echter de vraag of activiteiten als pleitbezorger voor het lokale bedrijfsleven verenigbaar zijn met het woordvoerderschap voor economische aangelegenheden in de gemeenteraad. Een ethisch vraagstukje waar het CDA kennelijk nog niet goed over heeft nagedacht.

Voorlopig geen live-uitzending van raadsvergaderingen

Het is al een lang gekoesterde wens om de raadsvergaderingen live uit te zenden zodat ze via de televisie voor alle inwoners zijn te volgen. Het komt er maar niet van. Het grootste verzet zit bij de lokale Volendamse partijen. Gezamenlijk (VD|80, Lijst Kras, CDA) dienden ze een motie in om de in de begroting geraamde kosten  op de lange baan te schuiven. Het logisch klinkende argument was dat ze niets voelden voor investeringen zolang het onzeker was of de huidige vergaderzaal zou kunnen worden behouden. De drie collegepartijen hebben een meerderheid in de gemeenteraad. De motie werd dus zonder stemming aangenomen. De oppositie liet het lopen en legde de coalitiepartijen het vuur niet aan de schenen.  Zo duur is het ophangen en eventueel weer verwijderen van (camera)apparatuur nu ook weer niet. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat een aantal partijen liever niet op de vingers wordt gekeken. Begrijpelijk want de presentatie van standpunten is niet altijd even overtuigend. Betogen werden bij deze vergadering regelmatig van papier voorgelezen en zijn zonder dat hulpmiddel vaak  weinig welsprekend. Welsprekendheid lijkt niet tot de talrijke Volendamse talenten te behoren. Dat kon straks, bij een nieuwe raad wel eens in het nadeel van de Volendamse partijen uitvallen. Opmerkelijk was verder dat de raad met gemak 3 miljoen uittrok voor een weg onderlangs om het parkeerterrein achter Spaander bereikbaar te maken, terwijl de overlast langs het Zuideinde niet eens genoemd werd. Aan de ene kant met geld smijten en daarnaast op een paar euro beknibbelen als het om live-democratie gaat ten koste van de geloofwaardigheid.

Keuzevoorstel Europaplein, een noviteit?

De gemeenteraad mopperde tussen de regels door dat ze nogal eens voor voldongen feiten worden gesteld door het college en dat men voorstellen ook vaak te laat krijgt om zich zorgvuldig voor te bereiden. Het college trok zich van die opmerkingen weinig aan. Niemand die met de vuist op tafel sloeg om het college de wacht aan te zeggen. Het zal in de toekomst dus wel weer opnieuw gebeuren. Wethouder Wim Rijkenberg zal het zelf niet laten gebeuren. Hij kondigde aan dat bij de herinrichting van het Europaplein de gemeenteraadsleden een voorstel krijgen dat ze niet voor een voldongen feit zal stellen. Het voorstel zal een aantal keuzen bevatten waarbij raadsleden hun voorkeur kunnen uitspreken. Of dat ook zal gelden voor een overdekte fietsenstalling op het plein is dan wel weer de vraag. Niet daar liet hij al doorschemeren, en ook niet overdekt. Terrasjes zullen wel mogelijk zijn, al zou dat vermoedelijk in het keuzepakket worden opgenomen. Ik denk dat men op de Dijk niet op concurrentie zit te wachten.

Tevredenheid maakt gezapig?

De begroting klopt meerjarig en er is voldoende weerstandsvermogen, een weelde aan reserves en nauwelijks schuld. In dat opzicht is de gemeente één van de witte raven onder de gemeenten. De VVD opperde dat de gemeentebelastingen in de toekomst wel omlaag kunnen. Als ze niet oppassen wordt die toekomst ieder jaar weer verder opgeschoven. Zo veel tevredenheid kan ten koste gaan van de alertheid en de ‘span of control’. Dat geeft het college te veel speelruimte en is schadelijk voor het democratisch gehalte. Wat mij betreft mag de gemeenteraad wel wat duidelijke piketpaaltjes slaan en de democratie wat fleur en inhoud geven.

Gemeenteraad (Edam-Volendam) maakte drie keer sprong in het duister.

KLADBLOK EXTRA

Het was op mijn horloge precies 23.37 uur toen burgemeester van Beek de raadsvergadering opende. Voor die tijd was er al heel wat vergaderd in de bespreekrondes die aan de raadsvergadering zelf voorafgaan. Als over een onderwerp in de bespreekronde overeenstemming wordt bereikt, wordt het een hamerstuk. Lukt dat niet, dan wordt er in de raadsvergadering verder over gesproken en soms gestemd. Als het een heftig onderwerp is, kan het een latertje worden. Dat is eigenlijk het enige bezwaar tegen deze vorm. Wie is er na vier uur vergaderen nog fris? In feite begint de raadsvergadering dan ook meestal als de meeste aanwezigen eigenlijk naar huis willen.

Bestemmingsplan Europaplein/Zeestraat

Het bestemmingsplan is digitaal opvraagbaar op de website van de gemeente. Het is een lijvig stuk dat ook nog eens een groot aantal bijlagen bevat. Het werd geen hamerstuk. GroenLinks wilde in de raadsvergadering nog een amendement indienen, maar trok dat na een korte bespreking weer in. De partij wilde absolute zekerheid hebben dat wijzigingen van het bestemmingsplan –een bevoegdheid van het college van B&W-  eerst de gemeenteraad zouden passeren. Die belofte had wethouder Kes tijdens de voorbespreking al meerdere keren gedaan. Ook nu herhaalde ze het weer, maar legde wel de nadruk op wijzigingen die invloed hebben op de begroting.  Andere partijen steunden  het amendement niet.

Bij de voorbespreking hadden alle partijen al laten weten wel akkoord te kunnen gaan met het bestemmingsplan omdat het consoliderend en conserverend van aard was. De term consoliderend (vastleggend) kwam als een mantra regelmatig terug en was eigenlijk het enige waarover partijen het eens waren. Het bestemmingsplan neemt de huidige situatie als uitgangspunt en laar daarnaast de toekomstige ontwikkelingsmogelijkheden zien. Over die toekomst bestaat er tussen de raadspartijen grote meningsverschillen. Het CDA zegt het klein en gezellig te willen houden en ziet niets in grootschalige plannen. De PvdA wilde zelfs dat de bevolking zich via een referendum over die toekomst uit zou kunnen spreken.

Als andere uiterste leek het de partij VD|80 niet ver genoeg kunnen gaan omdat ze bestedingen in de regio naar Volendam wil terug halen. Maar eigenlijk ging bij dit bestemmingsplan nog helemaal niet over de toekomst. Dat komt nog. Zodra het weer aan de orde is, zal blijken of de gemeenteraad met dit besluit een sprong in het duister heeft gemaakt. Stel dat er wel een voorstel voor een grootschalige ontwikkeling komt en dat die binnen het bestemmingsplan past. Pas dan zal blijken waar de partijen echt voor staan. In het bestemmingsplan wordt bijvoorbeeld aangegeven dat er ruimte is in de Oude Kom voor een agressief levensmiddelenconcern, Lidl bijvoorbeeld. Als die met een goed voorstel naar de gemeente gaat, heeft die weinig mogelijkheden om nee te zeggen. Als er boven die winkel dan nog een aantal seniorenflats komen (er mogen er zestig gebouwd worden) dan is er eigenlijk ook een parkeergarage nodig. Dan is er misschien ook wel reden om de Zeestraat aanzienlijk te versmallen. Precies daar, een ontwikkeling die in gang wordt gezet door de eerste dominosteen die valt,  zat de angst van Lijst Kras en wethouder Kes nam die angst niet weg. Partijen als het CDA die nog de illusie zeggen te hebben dat het kleinschalig en gezellig kan worden, deden dat met een zelfvertrouwen waar geen enkele reden voor was. Lijst Kras stond min of meer alleen en kan in de toekomst wellicht het CDA er nog aan herinneren dat ze gewaarschuwd waren.

Er zijn ook kansen. De toekomst van het gebied is in handen van  de direct betrokken bewoners en winkeliers. Als zij er in slagen om de gebiedsontwikkeling zelf gezamenlijk vorm te geven, kan het inderdaad nog gezellig worden.

Achterstand in rioleringsonderhoud

De rioleringsheffing voor de inwoners van Edam gaat de komende tien jaar ieder jaar een stapje omhoog en zal uiteindelijk een fors bedrag worden. Het lijkt onvermijdelijk. Er is een achterstand in onderhoud. Geen enkele partij had er dan ook moeite mee, al waren er heel wat vragen. Het duidelijkst waren die van Lijst Kras. Fractievoorzitter Kras verzuchtte dat hij absoluut niet wist waar hij mee instemde. Volgens hem waren er in de toekomst nog zoveel variabelen en zoveel tegenvallers als meevallers mogelijk, dat het geraamde budget eigenlijk geen enkel houvast bood. Hoeveel van de riolering nog goed is en niet vervangen hoeft te worden, was niet bekend. We zien wel wat we tegenkomen, was dan ook zo’n beetje het idee. In feite was het dan ook een sprong in het duister. Een gemakkelijke sprong, de inwoner betaalt immers alles via een verhoging van de rioolheffing.

Wat wordt het met de regio?

Een regiofunctionaris probeerde  uit te leggen waar het met de regio naar toe moet. Eigenlijk stond er maar één ding vast. Dat was de vervoersregio. Het rijk heeft dat bindend opgelegd. Geen slechte zaak, al wilde GroenLinks graag weten of in de plannen het milieu en het landschap voldoende aandacht kregen. Maar dat was weer een zaak van de provincie. Er werden veel vragen gesteld en aan de hand daarvan was het al snel duidelijk dat er weinig zinnigs kan worden gezegd over wat de regio tot haar taak zal krijgen. Al weer een sprong in het duister. Verder gaan zonder dat je weet waarheen. De samenstellende delen van de regio, de gemeenten, kunnen die toekomst niet zelf bepalen. Het hangt ook van het rijk en de provincie af. In de NRC van 29 november 2013 wijzen deskundigen erop dat de toename van gemeenschappelijke regelingen het werk van een raadslid bijna onmogelijk maken. De dossiers worden te complex om goed te kunnen beoordelen.

Kun je straks vanaf de Dijk het IJsselmeer nog zien?

Eigenlijk gaat de gemeente daar niet over. Dat wordt bepaald door het Hoogheemraadschap. Er komt geen diepwand om de bestaande dijk te versterken. Dat wordt te duur. Wethouder Kes legde daarom de raad een ingelast punt voor. Ze zag kans om het Hoogheemraadschap ervan te overtuigen dat ter hoogte van Volendam de aan te leggen beschermingsdijk, die voor de bestaande komt, zo laag zou moeten worden dat je het IJsselmeer nog zou kunnen zien. Niet onbelangrijk. GroenLinks daagde de wethouder uit om toch voor die diepwand te gaan. “Ze kan zo goed haar poot stijf houden”, zei Nico van Straalen van GrL. De rest van de raad werd daar even vrolijk van, maar zond de wethouder naar het overleg met het Hoogheemraadschap om in er ieder geval die lage dijk uit te slepen.

Verder

Het was eigenlijk een rustige avond in de raadszaal van Edam-Volendam. Ondanks dat er verstrekkende (bestemmingsplan) en kostbare (riolering) besluiten werden genomen, verliep alles in bedaarlijke rust. en eensgezindheid. De enige die zich liet verleiden om af en toe even uit te pakken was Nico Karhof van VD|80. Hij had het met name gemunt op GroenLinks en Lijst Kras. Hij deed mij denken aan een oudste broer die bij alle discussies op een verjaardagsavond het laatste woord wil hebben en iedereen op zijn plaats zet. Hij viel op door de wijze waarop hij de gemeenteraad angst aan probeerde te jagen voor wat er zou gebeuren als Volendam zijn centrum niet verregaand  vernieuwt. Hij vertelde bijvoorbeeld dat er een grote versmarkt komt in Purmerend. Daar zouden ze hebben gezegd dat je je op Volendam moet richten omdat daar het geld zit. Borreltafelpraat die gemakkelijk onderuit valt te halen. Maar niemand probeerde het serieus. Wat VD|80 betreft moet Volendam in de vaart der volken omhoog worden gestoten, ook al zit daar bijna niemand op te wachten. Maar er zijn nu wel kansen te over voor handige projectontwikkelaars.

Hoe nu verder

De gemeenteraad zit de rit uit tot de volgende verkiezingen. Het gemankeerde college van CDA en VD|80 mag tot dan blijven zitten. De verkiezingsstrijd is ingezet. VD|80 en LK jagen de Volendamse kiezer angst aan. Die moeten op een Volendamse partij stemmen om te voorkomen dat ‘Edammer partijen’ de macht overnemen. Een trieste zaak eigenlijk. Er is maar één typische Edamse partij, de PvdA.  Die gaat ongetwijfeld proberen iets minder Edams te lijken en heeft twee Volendammers prominent op de kandidatenlijst gezet. De politieke verhoudingen voor na de verkiezingen zullen worden bepaald door de vraag of de Volendamse kiezer zich angst laat aanjagen.

                                                                                   

Werken er leugenaars bij de Redactie "Nivo"

het leugenbankje op de Dijk

Werken er leugenaars bij de redactie van de Nivo

Je hebt van die dagen en dit was er een van. Maandag kreeg ik per mail een artikel van Wim Keizer dat hij aan de NIVO had aangeboden. Vanmorgen kreeg ik bericht van hem dat de NIVO het artikel had geweigerd. De redactie heeft in een kort artikel in de NIVO van 2 oktober 2013 de weigering gemotiveerd. Nou ben ik net een paar dagen terug van lang weg geweest, dus ben ik maar in de oude NIVO's gedoken om de geschiedenis in beeld te krijgen.

Leugen 1?

Keizer heeft al twee keer eerder een artikel aan de NIVO aangeboden over de problematiek rond het winkelhart. Deze artikelen zijn geplaatst. Het derde artikel is geweigerd omdat: "het weer een artikel met dezelfde strekking is over internetverkoop en minder verkoop in winkels" Die onderwerpen, internet etc., komen in dit derde artikel echter nauwelijks aan bod. Dat is ook logisch want het derde artikel van Keizer reageert op de informatie en de beschuldigingen uit de reactie die wethouder op de eerste twee artikelen van Keizer schreef.

Je vraagt je af of de redactie het derde artikel wel heeft gelezen, want anders zouden ze dat argument niet kunnen gebruiken. Het derde artikel belicht de situatie vanuit een heel andere achtergrond dan de eerste twee en is daarom een uitstekend vervolg op de eerste twee artikelen. Als ze het derde artikel wel hebben gelezen kan de conclusie geen andere zijn dan dat ze over de inhoud liegen.

Leugen 2?

Het tweede argument van de NIVO is: dat "Wim Keizer door de wethouder (Kes) in haar reactie is uitgenodigd om eens te komen praten over de voorgenomen plannen". De redactie vindt dat Keizer daar maar op moet ingaan in plaats van steeds maar te herhalen waar eigenlijk niemand iets mee op schiet. Wie de reactie van de wethouder in de NIVO leest treft daarin het geheel geen uitnodiging van de wethouder aan. Eigenlijk beschimpt ze Keizer en zet hem neer als iemand die achterloopt en niet constructief is. Het derde artikel van Keizer is dan ook een verweer tegen die beschuldigingen, bovendien doet hij in zijn derde artikel voorstellen die beslist constructief kunnen worden genoemd.

De redactie komt dus met een argument dat niet overeenstemt met de feiten. Er is helemaal geen sprake van een uitnodiging tot gesprek. Ik moet aannemen dat de redactie van de NIVO ook de reactie van de wethouder niet goed heeft gelezen. Als ze dat wel zou hebben gedaan zijn de beweringen van de redactie immers gebaseerd op welbewuste leugens. Dat zijn bovendien dan leugens die de NIVO-lezer op het verkeerde been zetten door onjuiste informatie te verstrekken.

Ondertussen

Waarschijnlijk hebben ze het wel goed gelezen. Dat valt af te leiden uit een mail die Keizer op maandagmorgen van Pius Schilder kreeg. Daarin staat:  "Hallo Wim, Kun je even aangeven wie dit artikel geschreven heeft." 

Een rare vraag natuurlijk, want die gaat er van uit dat Keizer zijn naam onder een artikel gezet zou hebben dat hij niet zelf heeft geschreven.De geschiedenis wekt het vermoeden dat de redactie van de NIVO het derde artikel van Keizer, wellicht voor een weerwoord, aan de wethouder heeft voorgelegd.Ze zou de redactie hebben kunnen laten weten dat publicatie haar onwelgevallig is.
Het derde artikel van Wim Keizer werd vandaag 2 oktober 2013 wél geplaatst op de site van Piet Reijers www.groot.waterland.nl Merkwaardigerwijs heeft de beheerder het weer snel weggehaald. Is het gek dat je dan gaat afvragen wat er aan de hand is en welke krachten er bezig zijn om de verspreiding van voor het gemeentebestuur onwelgevallig nieuws te voorkomen. Deze geschiedenis staat niet op zichzelf. In mijn persoonlijke ervaring speelt de afdeling voorlichting van de gemeente bij dit soort gevallen nogal eens een actieve rol.

Wat nu?

Eigenlijk zou de redactie van de NIVO met het schaamrood op de kaken volgende week moeten berichten dat ze te haastig zijn geweest en het derde artikel van Keizer niet juist hebben beoordeeld. Het zou alsnog geplaatst moeten worden. De belangrijkste reden daarvoor is dat het artikel informatie bevat die voor de lezers van de NIVO van belang is. Dat belang zou bij de redactie van de NIVO bovenaan dienen te staan.

Nu sluit de serie artikelen met de reactie van de wethouder die als laatste het woord heeft. Het zou veel gelukkiger zijn geweest als die afsluiting met het derde artikel van Keizer was gebeurd. Dan had de redactie kunnen zeggen: discussie gesloten omdat alle voors en tegens aan de orde zijn geweest. Een excuus aan Keizer is op zijn plaats. 

Ongeluk of dieptepunt?

Het kan een betreurlijk ongeluk zijn geweest. In haast gebeuren die dingen. Het valt echter niet uit te sluiten dat de NIVO-redactie de wethouder ter wille is geweest en een kritiek op haar beleid uit de NIVO-kolommen heeft weggehouden. Ik ben wantrouwig genoeg om dat niet uit te sluiten.

Deze gebeurtenis heeft in één klap een einde gemaakt aan het gewenningsproces om na zo veel maanden weer thuis te zijn. Een versneld gewenningsproces omdat deze geschiedenis me weer terug brengt bij wat me tot mei 2013 bezig hield. Ik was bezorgd over de wijze waarop de gemeente met informatie omgaat. Ik was bezorgd omdat ik het vermoeden had dat de gemeente de nieuwsmedia sterk onder druk zetten om kritische inhoud te vermijden. Wie naar de tegenwoordige NIVO of de website van Piet Rijers kijkt ziet weinig anders dan oppervlakkig nieuws.

Democratie kan alleen functioneren als er kritische mediareacties zijn. Zonder die kritiek verloopt de democratie en kunnen bestuurders zich steeds meer vrijheden permitteren zonder op de vingers te worden getikt. Die vrijheid van meningsuiting in onze gemeente is langzamerhand op de tocht komen te staan. Dat is mede te wijten aan de gemeenteraad die nog te veel voor zoete koek slikt en zich met smoezen en gelegenheidsargumenten van het college regelmatig laat verleiden om het standpunt van het college voor zoete koek te slikken. De media laten het afweten. Hopelijk weet de gemeenteraad als hoeder van het algemeen belang en de vrije meningsuiting als zegel op de democratie, de ontwikkelingen ten goede te keren.

Actie is nodig

De gebeurtenissen van vandaag hebben we weer met één klap bij de les gebracht. Ik ga proberen er wat aan te doen. Landelijke publiciteit over de gang van zaken hier is een van de dingen die nodig zijn om alle betrokkenen te laten beseffen dat de democratie niet het speeltuintje van bestuurders die niet op hun vingers willen worden gekeken,is

Censuur in Volendam

                                   

Het is bedroevend om te zien dat nieuwsmedia in Edam-Volendam onder druk van de gemeente beleidkritische bijdragen weigeren. Deze keer trof dat een artikel van oud-raadslid Wim Keizer. Ik denk dat het een belangrijk artikel is en plaats het daarom ook hier. De lezer kan voor zichzelf nagaan of plaatsing door de nieuwsmedia op terechte geweigerd is.

Lezers die schrijven Buiten verantwoording van de redactie.

Reactie op mening van wethouder Marisa Kes (VD/80)

Leeg winkelcentrum en winkels straks ook in Volendam? (deel 3)

Op 4 september en 25 september 2013 publiceerde de NIVO artikelen van mijn hand over het plan van wethouder Kes om de Oude Kom grootschalig te verbouwen. In de Nivo van 25 september 2013 heeft zij een reactie op deze artikelen geschreven. In het navolgende zal ik aantonen dat wethouder Kes in haar reactie op tal van punten een onjuiste voorstelling van zaken geeft. Daarnaast zal ik aantonen dat het de wethouder niet te doen is om een open visieontwikkeling. Voor haar ligt al lang vast dat er 4500 m3 winkeloppervlakte moet komen en dat er een parkeergarage met 700 parkeerplekken dient te komen. Voor inspraak is er dan ook nog ruimte voor bijzaken.

Wethouder Marisa Kes (VD/80) geeft onjuiste voorstelling van zaken rondom het plan ‘winkelhart’ in de Oude Kom (Zeestraat)

Wethouder Kes begint haar reactie met het weergeven van de positie van de gemeenteraad. Daarbij verzwijgt ze het nodige. Een aantal maanden geleden heeft de wethouder haar plannen voor een grootscheepse verbouwing van de Oude Kom aan de gemeenteraad voorgelegd. Die plannen werden daar letterlijk afgeschoten. De VVD vond dat haar plannen al veel te ver uitgewerkt waren en dat er te weinig ruimte over was gebleven om naar alternatieve oplossingen te kijken. Andere partijen vielen de VVD bij. De fractie van de PvdA liet weten dat de wethouder eigenlijk 15 jaar te laat was. Haar plannen hielden geen rekening met het inmiddels gewijzigde koopgedrag via internet en zij hield bij de bevolkingsaantallen geen rekening met de voorziene afname van de bevolking na 2020. Alleen haar eigen partij VD|80 o.l.v. fractievoorzitter Johan Koning steunde haar eigen wethouder onverkort en tussen alle terecht kritische geluiden nam VD|80 een uitzonderlijke positie in door geen enkele kritiek te laten horen. In die vergadering was wethouder Kes een slechte verliezer. Ze verweet de gemeenteraad haar kritische houding en beweerde dat dit kwam omdat er zoveel toehoorders (tientallen woedende ondernemers en bewoners) op de publieke tribune zaten.

Onjuiste voorstelling van zaken van de opdracht van de gemeenteraad alsmede over de ingreep in de Oude Kom en bevolkingscijfers

Ik heb de plannen megalomaan (aan grootheidswaanzin lijdend) genoemd en wethouder Kes bestrijdt dat. Ze doet dat door een uitgebreide rekensom waaruit moet blijken dat het maar om 4,5% extra winkeloppervlakte bij een groei van 5% van de bevolking gaat. Dat mag waar zijn, maar toch is dat een misleidend argument. Het wordt immers een geheel ander en veel groter percentage, minstens 25% denk ik,  als je het afzet op het in de Oude Kom aanwezige winkeloppervlak en dan houd ik nog niet eens rekening met de door de wethouder gewenste ondergrondse parkeergarage van 700 plaatsen. Als je het zo bekijkt gaat het centrum van de Oude Kom voor twee jaar gigantisch op de schop. Goochelen met cijfers wordt meestal gedaan om de aandacht voor wat werkelijk staat te gebeuren af te leiden en dat doet de wethouder hier. Hetzelfde geldt voor haar bevolkingscijfers. Die zijn volgens haar op Volendam met vijf procent gegroeid. Dat komt door de ontwikkeling van Broeckgouw en daar is een enorme VOMAR-super gekomen die ongetwijfeld knabbelt aan de omzetten van bestaande food-retailers. . De wethouder verdedigt haar plannen echter met een verwijzing naar het feit dat een deel van de non-food aankopen buiten het dorp wordt gedaan. Ze wil dat deel terugbrengen. Dat is geen logisch verhaal.

Daling aantal geboorten meer dan 40%

Vijf procent extra bevolkingsgroei betekent hogere omzetten voor de non foodsector in onze gemeente. Die is welkom want er staan nog steeds geen rijen wachtenden voor de winkeldeur. Als je cijfers gebruikt, mag je dat niet selectief doen. Ik heb daarom een eenvoudige vraag voor wethouder Kes. Onderzoek eens hoe groot de non-food sector is in twintig vergelijkbare gemeenten met een omvang van plm. 20.000 inwoners en ga na hoe groot het aandeel is van aankopen buiten de eigen gemeente. Het zou wel eens kunnen , en dat verwacht ik eigenlijk, dat Volendam een gunstige uitzondering zal blijken te zijn als het gaat om trouw aan de eigen winkeliers (food en nonfood). Ik heb nog een andere vraag voor de wethouder. Laat ons eens zien hoe de bevolkingsprognoses op lange termijn er uit zien. Heeft de PvdA gelijk dat het aantal inwoners vanaf plm. het jaar 2020 (dat is al over 7 jaar) gaat dalen? De afgelopen 5 jaar is er sprake van een daling van het aantal geboorten van meer dan 40 %.

Gegadigden voor het nieuwe winkelcentrum

Wethouder Kes heeft te kennen gegeven dat winkels die gevestigd zijn in de Havenhof (Deen, Hema en Action) over meer ruimte willen beschikken. Dat moet mogelijk zijn in een nieuw aangepast plan met draagvlak. Kennelijk gaat het zo slecht nog niet als er behoefte aan uitbreiding bestaat. Die winkels zouden samen zo’n 2000 vierkante meter extra willen hebben. Dan blijft er 2500 m2 over voor andere gegadigden. De wethouder laat voorkomen dat de bezetting van het resterende winkeloppervlak nog helemaal open is. Daar heb ik echter mijn twijfels over. Ik vrees dat er hier sprake is van gebrek aan openheid. Ik vrees dat er zo’n gegadigde is die in feite de aanzet heeft gegeven tot de ontwikkeling van megalomane plannen om de Oude Kom te verbouwen. Ik heb geen bewijs, slechts aanwijzingen. Het grootste supermarktconcern van Nederland heeft belangstelling voor een vestiging in Volendam. Ze heeft daartoe al een poging ondernomen door haar oog te laten vallen op het oude pand van Veerman (Jamin) aan het begin van de Julianaweg. Bewoners in de omgeving daarvan hebben het kunnen tegenhouden.  Dat supermarktconcern staat er om bekend dat ze zich alleen maar ergens vestigt als er meer dan voldoende parkeerruimte aanwezig is en dat zou de verklaring kunnen vormen voor die enorme parkeergarage. Verder is het bekend dat de projectontwikkelaar waar wethouder Kes mee in zee is gegaan (WPM) vaak voor dat supermarktconcern werkt. Als mijn vermoeden juist is gaat het dus helemaal niet om uitbreiding van winkeloppervlakte ten behoeve van de non food (geen voedsel) sector. Ik zou de gemeenteraad willen aanraden om de wethouder op dit punt scherp en indringend te ondervragen zodat er duidelijkheid komt voor iedereen.

Topdown-aanpak (=organisatiestructuur waarbij het beleid e.d. vanuit de top wordt opgelegd)

Wethouder Kes is er al in geslaagd om het grootste deel van de winkeliers in de Oude Kom boos te maken. Tot nu toe zijn ze niet alleen genegeerd bij de plan-ontwikkeling. Ze zijn  ook door de reeds afgetreden wethouder Wim Runderkamp (Mepper) te kijk gezet als ‘halve garen’ omdat ze zich tegen de gang van zaken verzetten en met name ook tegen het autovrij maken van het Europaplein. Als je, zoals wethouder Kes van mening bent dat het dorpshart niet meer bruisend genoeg is, ligt het voor de hand dat je een allereerste gesprek begint met die winkeliers aldaar. Zij zijn bij uitstek deskundig en kunnen hun ideeën en behoeften uitstekend onder woorden brengen. De wethouder is echter los van iedereen zelf aan de slag gegaan met een projectontwikkelaar die duidelijk geen enkel verstand heeft van de winkelcultuur op Volendam. Zij zadelde de ondernemers op met verkeers- en parkeerproblemen zonder oplossingen.  Die projectontwikkelaar heeft een plan bedacht zonder de winkeliers erbij te betrekken. Dat is onverstandig en ook niet verwonderlijk dat die winkeliers in opstand zijn gekomen. Ze moeten leven van hun winkel en de tevredenheid van hun klanten. Tot nu toe hebben ze dat uitstekend gedaan. Ondernemende Volendammers hebben hun kansen benut en zijn er in geslaagd om een uitstekend winkelpatroon op te bouwen dat voorziet in de behoeften van de bevolking. Zij zijn dan ook de eerst aangewezenen om betrokken te worden bij verbeteringen als die mogelijk zijn. De topdown-benadering van wethouder Kes lijkt een beetje op de plancultuur van totalitaire snit. Van boven af iets regelen zonder rekening te houden met de plaatselijk aanwezige kennis, deskundigheid en behoeften. Een handelswijze waarmee zij de 57 bewoners van de Gouwwijk (het oude handbalveld) ruim € 27.000,- per koper te veel in rekening heeft gebracht voor bekostiging van zaken die niet tot het plan behaarden.

Wethouder Kes is al verder dan algemeen bekend is

De wethouder heeft zich om redenen die mij niet bekend zijn vastgebeten op de realisatie van een megalomane verbouwing van het dorpscentrum en het zou een vergissing zijn om haar vastbeslotenheid te onderschatten. Ze heeft al heel wat tactische zetten kunnen doen om haar plan te realiseren. Bewoners in het doelgebied die hun huis willen verkopen zijn verplicht om hun huis eerst aan de gemeente aan te bieden.  Zo krijgt de gemeente voldoende vat op de ruimtelijke bestemming van het gebied. Toen Action het plan scheen te hebben om naar het industriegebied uit te wijken, regelde wethouder Kes een besluit waarin detailhandel op het industriegebied verboden werd. Ze kon vast houden aan haar eigen plannen voor de Oude Kom door uitbreiding elders onmogelijk te maken. Het autovrij maken van het Europaplein was een andere tactische stap. Dit plein gaat in haar plannen een heel andere rol vervullen. Er is dus volstrekt geen sprake van dat er nog de mogelijkheid bestaat van een open visie-ontwikkeling waarbij alles nog mogelijk is. De wethouder heeft door haar tactische zetten iedereen al voor een aantal voldongen feiten gezet. Het is alleen aan de gemeenteraad, met uitzondering van de fractie van VD|80, te danken dat ze haar laatste tactische zet –een volledig ontwikkeld plan- niet heeft kunnen uitvoeren. De gemeenteraad heeft daarvoor verwijten gekregen van wethouder Kes. Ik zie dat anders. De gemeenteraad heeft niets anders gedaan dan waarvoor zij is gekozen. Zij moet de bevolking behoeden voor  een bestuur dat zich weinig aan de bevolking gelegen laat liggen en ruim baan maakt voor projectontwikkelaars. De winkeliers hebben natuurlijk ook een zakelijk belang. Uitbreiding in hun branch leidt automatisch tot omzetverlies bij de bestaande ondernemers. Genoeg is genoeg. Uitbreiding kan leiden tot faillissementen of bedrijfssluitingen.

Ben ik ouderwets?

Dat suggereert wethouder Kes die mij verwijt dat ik mijn hakken in het zand zet en roep dat alles moet blijven zoals het is. Eigenlijk is dat een beetje gemeen bedoeld door de wethouder. De boodschapper van het slechte nieuws aanvallen is de alleroudste truc van bestuurders. Anders dan de wethouder heb ik echter goed geluisterd naar de winkeliers en hun klanten. Die hebben de wethouder niet hoog staan. Het gaat er immers in de allereerste plaats om waaraan de klanten en hun winkeliers behoefte hebben. Hebben die behoefte aan een grotere winkels, meer nonfood-winkels, een enorme en dure ondergrondse parkeergelegenheid?  Ik noem het ‘ondernemer pesten’ door gemeentelijk beleid zonder draagvlak. Pesten vindt niet alleen op scholen plaats. Je kunt je afvragen voor wie wethouder Kes aan het werk is. Voor de bevolking en haar winkeliers, of voor een projectontwikkelaar met een groot supermarkt-concern als klant?

Alternatieven

De wethouder roept me op om constructief mee te denken. Dat heb ik mijn hele leven eigenlijk al gedaan. Ik ben niet tegen verandering zoals de wethouder beweert. Ik ben alleen (en dat altijd al)tegen idiote plannen die te veel geld kosten en waarvoor de noodzaak er niet is. Maar ik heb wel een alternatief. De Havenhof verdient achteraf uit het oogpunt van architectuur niet de schoonheidsprijs. Laten we dat eens als uitgangspunt nemen. Voor de nieuwbouw van een heel PiusX (tegenwoordig PX) op haar eigen plek heb ik altijd hard gestreden. Het is gelukt en is een prachtig gebouw geworden dat het eerdere armoedige beeld van de Zeestraat ten goede heeft veranderd. Zoiets moet ook met de Havenhof mogelijk zijn. Als je de Havenhof op dezelfde hoogte brengt als het gebouw PiusX, ontstaat er ruimte voor een tweede verdieping, dus heel wat extra vloeroppervlak (als daar al behoefte aan is). Dat is een heel wat minder ernstige ingreep dan wethouder Kes beoogt en voorziet in de wensen van de bestaande winkeliers. Als daarbij het Europaplein weer wordt vrijgegeven voor parkeren is er met de  het parkeerterrein bij de AMVO ook een redelijke uitbreiding van de parkeermogelijkheden in de Oude Kom gerealiseerd.

‘Stilstand is achteruitgang’ geldt niet voor ondernemers in Volendam          

‘Stilstand is achteruitgang’  is de laatste zin in de reactie van wethouder Kes op mijn artikelen van 4 september en 25 september 2013 in de NIVO. Maar dat is een volstrekt onjuist en verkeerd gebruikt argument. Wie aandachtiger dan de wethouder naar de bewinkeling in Volendam kijkt ziet alleen maar ondernemers die niet stilstaan, naar kansen kijken, hun winkels vernieuwen, actief worden op internet en hun beleid voortdurend aanpassen aan de veranderende omstandigheden. Eigenlijk precies zoals je van ondernemende Volendammers en hun veeleisende klandizie mag verwachten. Er is veel dynamiek. Het is die autonome dynamiek waar   uit een visie op de toekomst met al haar bedreigingen en kansen dient te worden uitgezet. Kleine en goed overwogen stappen zijn beter dan al te grote stappen waarvoor het dorpshart volstrekt onnodig voor een aantal jaren een enorme bouwput zal worden met alle gevolgen voor de bevolking en een groot risico op faillissementen van de winkeliers. Voorbeelden zijn voor iedereen bekend vanuit de grote steden. Uit de vele televisie programma’s van de ‘Slag om Nederland’ e.d., is gebleken dat er vele wethouders in den lande zijn die zich willen profileren met nodeloze bouwprojecten waardoor bestaande moeten sluiten. Wethouder Marisa Kes zou er goed aan doen om wat vaker naar dergelijke uitzendingen te kijken en goed tot haar te laten doordringen.  Afgelopen week moesten 17 van de 24 winkels van kledingketen Björn Borg nog worden gesloten. Volendam wordt grotendeels omringd door water en vissen kopen niet. Overigens heeft de gemeenteraad unaniem besloten dat voorlopig het Europaplein in de wintermaanden weer gebruikt mag worden voor 32 parkeerplaatsen. Dat zou per 1 oktober 2013 moeten ingaan. Daar is nog weinig of niets aan gedaan. Ik kan begrijpen dat de ondernemers geen enkel vertrouwen hebben in de wethouder die hen voortdurend knollen voor citroenen verkoopt. Volendam ligt op een steenworp afstand van Purmerend, Hoorn en Amsterdam waar grootwinkelbedrijven zijn gevestigd.

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald

Het is duidelijk dat wethouder Marisa Kes en de politici die haar steunen zich ten onrechte beroept op het besluit van de gemeenteraad. Onze volksvertegenwoordigers, die moeten toezien op een verantwoorde besteding van onze belastingcenten, zijn gekozen om de belangen van alle burgers van Edam-Volendam te behartigen. Het is volstrekt onverantwoord om met een achterhaald winkelcentrumplan door te gaan.

Nogmaals doe ik een beroep op de gemeenteraadsleden het huidige winkelplan af te blazen, de oude parkeersituatie te herstellen tot de nieuwe plannen zijn gemaakt en uitgevoerd in democratische samenwerking met alle betrokkenen waarbij het woongenot van de bewoners een belangrijk onderdeel wordt van het nieuwe plan. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Met dank voor plaatsing.

Wim Keizer, Gemeenteraadslid (1978 – 2006) o.a. Economische Zaken

e-mail: wimkeizer@quicknet.nl

Wie maakt een einde aan ons onbetrouwbaar gemeentebestuur?

Winkels aan het Europaplein

                                           

Dichtbij parkeren is een levensader voor winkeliers

KLADBLOK

Wie maakt een einde aan ons onbetrouwbaar gemeentebestuur?

Stel dat je lastige ouders hebt en na lang knokken heb je eindelijk verlof gekregen om twee keer per maand op zaterdagavond tot middernacht naar de Dijk te mogen gaan. De ouders van je vriendin hebben het bij je ouders wel voor elkaar gekregen dat je een weekje met haar op vakantie mag. Als de vakantietijd nadert willen je ouders nog eens met je praten. Wat hun betreft gaat dat weekje alleen maar door als je voortaan die twee zaterdagavonden inlevert. Hoe ga je reageren op zo’n onmogelijke eis en op zulke onbetrouwbare ouders? Steek je de pruiken van je moeder in de fik, sla je het kunstgebit van je vader aan diggelen of bel je de kinderbescherming?

Hoewel vergelijkingen natuurlijk altijd mank gaan hebben de winkeliers van de Oude Kom met zo’n situatie te maken. Met die jonge man van hierboven kan het nog goed komen, maar voor de winkeliers in de Oude Kom kan iedere onnadenkende ingreep levensbedreigend voor hun toekomst zijn. Toen de gemeente het Europaplein autovrij wilden maken hebben ze voor hun klanten en zichzelf gestreden. Als gunst werd een beperkt aantal parkeerplekken op het Europaplein  gemaakt. Maar wat moet je verder met zo’n leeg plein? Dat zag de gemeenteraad ook niet zo zitten. Via een motie droegen ze het college op om buiten het toeristenseizoen het hele plein te benutten voor parkeren. Dat is in ieder geval beter dan niks, dachten de winkeliers. Vanaf 1 oktober moet er weer geparkeerd kunnen worden op het Europaplein. Gaat dat ook lukken? De kogel is bepaald nog niet door de kerk en dat ligt aan het onwillige college van burgemeester en wethouders dat de boel traineert. In plaats van de motie van de gemeenteraad royaal uit te voeren beginnen ze te marchanderen. Kennelijk heeft die motie de druiven zuur gemaakt. Op de eerste plaats willen ze het aantal parkeerplekken kleiner maken dan het vroeger was. Dat is al knap lullig, maar bepaald nog niet het ergste. Het ergste is dat ze een wisseltruc proberen uit te halen. Het college is alleen van plan de motie uit te voeren als de winkeliers bereid zijn het beperkte aantal parkeerplekken die in de zomer overblijven en waar ze hard voor geknokt hebben, op te geven. Het college geeft dus zuinig met de ene hand en probeert met de andere hand iets wat ze eerder hebben toegestaan, terug te nemen. Deze aanpak kan regelrecht een vorm van chantage worden genoemd.

Ik was gisteren in de Oude Kom om wat boodschappen te doen en hoorde winkeliers er met elkaar over praten. Ze zijn woedend. Dat kan ik van ze begrijpen net zoals ik begrijp dat die knul uit het begin de pruiken van zijn moeder in brand wil steken.

Maar mevrouw Kes, wethouder en aanstichtster van al deze ellende draagt, voor zover ik weet, geen pruiken en als dat wel zo was is het heel onverstandig om ze in de fik te steken.

Er is maar één instantie die het college de wacht kan aanzeggen voor dit schandalig onsportief en nogal onbetrouwbaar gedrag. Dat is de gemeenteraad en die dient in dit geval te zeggen: ‘zo gaan we hier niet met elkaar om’. Winkeliers pesten omdat ze voor hun klanten en hun bedrijf opkomen behoort bepaald niet tot het gedrag wat de Algemene bestuurswet onder ‘behoorlijk bestuur’ verstaat.

Maar gaat de gemeenteraad er iets aan doen? Gaat de gemeenteraad een gemankeerd college dat slechts op de winkel mag passen, aanpakken? Wat mij betreft is dat de hoogste tijd en is er wel meer voor nodig dan een motie van afkeuring. Het is niet het enige geval waarin het college zich niet van een kant laat zien die billijk is en tot ‘behoorlijk bestuur’ kan worden gerekend. Ik reken op een uiterst krachtdadige reactie van de gemeenteraad, geen partij uitgezonderd. Zelfs het op zich al onbetrouwbare VD|80 kan het zich niet permitteren om het gedrag van haar eigen wethouder goed te keuren.

Ik ben al een paar jaren weinig gelukkig met het college. Nu er nog maar twee wethouders en een burgemeester over zijn, laat het zien dat ze nog steeds weinig hebben geleerd. Er zit een zekere kwaadaardigheid in dit college dat de neiging heeft de democratische spelregels te ver op te rekken om haar zin te krijgen of om persoonlijke vetes uit te vechten. Iets anders dan dat kan ik er niet in zien. Mevrouw en wethouder Kes heeft al eerder laten zien dat ze er niet goed mee kan omgaan als ze haar zin niet krijgt.

Het is nu aan de gemeenteraad om te laten zien waarvoor ze is gekozen. Dat is onder andere om de burger te beschermen tegen de luimen van een college dat lak heeft aan de democratische spelregels.

Een coalitie voor het Algemeen Belang

Kladblok

                                                  

                                         

Als er een onomstreden definitie van ‘algemeen belang’ zou bestaan zou het eenvoudig moeten zijn om een coalitie tot stand te brengen. Maar in de politiek is niets eenvoudig.  En in de politiek bestaat er zeker geen onomstreden opvatting over de definitie van ‘algemeen belang’. Eigenlijk is dat merkwaardig. Er zijn geen mensen die het zo vaak over ‘algemeen belang’ hebben dan politici. Het is de mantra waarmee ze hun plannen aan de man proberen te brengen. Als je de opvattingen van politici naast elkaar legt ziet het ‘algemeen belang’ er telkens weer anders uit. Dat vraagt daarom om samenbindende druk.

Een veel gebruikte definitie voor ‘algemeen belang’ luidt: de best mogelijke uitkomst voor de grootst mogelijke groep mensen. Vanuit de kiezers gezien is dat een begrijpelijke verwachting. Het geeft tevens een bruikbare meetlat om politieke besluiten te beoordelen. Maar de praktijk is altijd net wat weerbarstiger dan de theorie. Als we niet al te ver van huis gaan zijn er genoeg onderwerpen te vinden die in relatie tot ‘algemeen belang’ de nodige vragen oproepen.

Zo zouden we ons af kunnen vragen wat voor de bevolking van Edam-Volendam het algemeen belang is bij een fusie met Zeevang.  Is die fusie de best mogelijke uitkomst voor de grootste groep mensen? Wanneer zo’n vraag niet op een vanzelfsprekende manier valt te beantwoorden, is het raadzaam om te gaan kijken naar andere belangen dan ‘algemeen belang’. Je moet je dan afvragen wie welke belangen heeft.

Zo’n vraag kun je ook stellen bij het voornemen om de oude dorpskern van Volendam met een siliconen-implantaat op te kalefateren. Is de beoogde borstvergroting een ‘algemeen belang’? Voorziet het in een oplossing van problemen die de best mogelijke uitkomst geeft voor zo veel mogelijk mensen? Gaat het de samenleving voeden op een manier waar we allemaal beter van worden?

Nog zo een. Een waar de verschillende visies op ‘algemeen belang’ gelijk lopen in de zin dat men het er over eens is dat de goedkoopste oplossing de beste is. Echter over wat de goedkoopste oplossing zou zijn, is men het volstrekt niet eens. Iedereen heeft zijn eigen ‘goedkoopste oplossing’. Je zou kunnen zeggen dat in dit geval ‘het algemeen belang’ slechts een decor is waar andere belangen achter schuil gaan. Daar wordt echter niet over gesproken. De financiële uitkomst is een twistpunt waarbij de daar achter liggende belangen de brandstof voor het conflict zijn. Het is zo hoog opgelopen dat een onpartijdige buitenstaander de verschillende berekeningen moet controleren om duidelijk te maken welke (financiële) voorstelling van zaken betrouwbaar is. Welke uitkomst er ook zal komen, het valt nu al te voorspellen dat degene die geen gelijk heeft de uitkomst zal aanvechten.

Met besluitvorming is het als water. Als er geen tegendruk is overspoelt het ons. In politieke besluitvorming is zou het ‘algemeen belang’ voor tegendruk dienen te zorgen om te voorkomen dat deelbelangen zo’n kracht krijgen dat we er door overspoeld worden en een reddingsboot nodig hebben. In de vorm van een nieuwe coalitie bijvoorbeeld.

Het is interessant om te bedenken wat er allemaal mis is gegaan  waardoor de huidige coalitie gefaald heeft. Het is ook interessant om daar allerlei zondebokken voor aan te wijzen. Niemand wil de schuld krijgen en die het liefst bij de ander neerleggen. Maar er is eigenlijk maar één zondebok. Dat is het verwaarlozen van het algemeen belang.  Daar is het in deze coalitie fout gegaan. De meest eenvoudige vragen die in dit verband gesteld kunnen worden is: wie heeft het voor het algemeen belang opgenomen? , wie had dat moeten doen?, wie komt er het meest voor in aanmerking, waarom is het nagelaten? De conclusie kan zijn dat de verantwoordelijkheid voor het algemeen belang ondergesneeuwd is geraakt omdat degenen die er qua functie en verantwoordelijkheid er het sterkst mee bezig zouden moeten zijn partij zijn geworden in een belangenstrijd.

Ik ben vaak en terecht kritisch geweest op het functioneren van de VVD. In de huidige situatie ontpopt ze zich echter als een partij die in het gewoel een betrekkelijke buitenstaander is en daarom in staat is het algemeen belang te benadrukken. Op een belangrijk punt verschil ik echter van mening met de inzichten van die partij. Ze wil het resterende gedeelte van het college in stand houden omdat het wachtgeld uitspaart en dus goedkoper is. Maar goedkoop kan duurkoop zijn als de oplossing niet werkt. Ik zou er alleen mee in kunnen stemmen als het huidige college van burgemeester en wethouders onder volstrekte curatele komt. Het aandeel van de collegeleden in de verwaarlozing van het algemeen belang is immers groot.

Mijn voorkeur gaat dan ook uit van een nieuw college dat gevormd kan worden uit mensen die puin kunnen ruimen, dat plannen maakt voor dingen die echt noodzakelijk zijn en dat voldoende vertrouwen heeft om iedereen te confronteren met de eis dat het algemeen belang voorop dient te staan. Een college dat de moed heeft om deelbelangen door te prikken en het kaf van het koren scheidt.  Zoiets moet een college dat slechts een beperkt leven beschoren is kunnen doen. Een coalitie voor het algemeen belang. De best denkbare uitkomst voor het grootst mogelijke aantal mensen. Een stevige stam die de kruin kan dragen.

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening

                                                              

KLADBLOK

Maar niemand heeft recht op zijn eigen feiten. Een beroemd man heeft dat eens gezegd, ik ben vergeten wie het was, maar het schoot me te binnen  nadat ik weer wat meningen had gelezen van politieke partijen over de aankoop van de HHNK-gebouwen. Als het om de cijfers gaat, ben ik al lang de weg kwijt. Cijfers worden gepresenteerd als feiten, we moeten echter bedenken dat degenen die cijfers presenteren een doel hebben. Ze willen gelijk hebben. Het is dan ook de vraag hoe de gemeenteraad er ooit in kan slagen om wijs te worden uit die cijferbrij. Mij lijkt het onmogelijk.

Achter die cijfers zit een enorme knokpartij over de vraag waar ambtenaren gehuisvest moeten worden. We maken de bijzondere situatie mee dat Dorus Luyckx als wethouder van financiën namens het college een voorstel heeft gedaan, waar zijn eigen partij, de PvdA, het volstrekt niet mee eens is. Het college meent dat huisvesting aan de Mgr. Veermanlaan het goedkoopst is. De partij van de Arbeid ziet dat volledig anders en heeft kennelijk geen vertrouwen meer in zijn eigen wethouder en het college. De fractie van VD|80 gaat tekeer als een mager speenvarken en beweert dat als de PvdA haar zin krijgt, de gemeente aan de bedelstaf raakt. De fractie steunt het collegevoorstel. Het is duidelijk dat feiten en meningen niet meer van elkaar te onderscheiden zijn en dat er voor beide opties hooguit een marginale meerderheid te vinden is. Hoe de knoop ook wordt doorgehakt, voor de verliezers zal het na de hoog opgelopen discussie een prestigeverlies zijn. Een verlies dat de winnaars kwalijk zal worden genomen. In feite betekent het dat de coalitie kapot is. Er is geen vertrouwen meer.

In deze situatie komt de fractie van de VVD met het voorstel om met onmiddellijke ingang alle uitgaven te bevriezen tot er meer duidelijk is over wat er in de toekomst financieel al dan niet mogelijk is. Mij lijkt dat een verstandig plan. Het betekent ook dat een fusiebesluit moet worden uitgesteld. Afgezien van het feit dat, naar mijn mening, de fusie Edam-Volendam geld gaat kosten, is er ook het gegeven dat nadat er een fusiebesluit is genomen de te fuseren gemeenten, totdat de fusie is gerealiseerd, geen majeure uitgaven meer mogen doen. Het voorstel van de VVD heeft dan ook wel wat meer consequenties dan op het eerste gezicht lijkt.

Zowel Zeevang als Edam-Volendam hebben haast gemaakt om nog een paar belangrijke dingen te doen voordat het fusiebesluit is gevallen. Zeevang heeft zijn multifunctioneel centrum veilig gesteld. De consequenties voor de (fusie)begroting moeten nog in kaart worden gebracht. Edam-Volendam wil in ieder geval nog een besluit nemen over de toekomstige huisvesting van ambtenaren. Het voornemen om tot een besluit te komen over de reconstructie van het dorpshart lijkt inmiddels op de lange baan te zijn geschoven.

Om het plan van de VVD een reële kans te geven is er, denk ik, een nieuwe coalitie nodig, waarin wat mij betreft VD|80 en de PvdA zullen ontbreken. De PvdA als coalitiebreker omdat ze terugkomt op afspraken, heeft haar recht op meebesturen verloren. Ze kan haar achterban niet de baas en dat is voor iedere coalitie een probleem. VD|80 is wat mij betreft geen serieus te nemen partij meer. Een nieuwe coalitie zal moeten puinruimen. Mij lijkt het vanzelfsprekend dat de VVD wat dat betreft zijn verantwoordelijkheid zal nemen. Met GroenLinks en het CDA kan ze een minderheidscoalitie vormen. Wellicht zitten daar wat risico’s aan, maar het maakt alle partijen en individuele raadsleden verantwoordelijk en weerhoudt het nieuwe college van ondoordachte avonturen.

Een nieuwe coalitie heeft maar één opdracht. Back to basics. Geen kadootjes meer voor wie dan ook, megalomane plannen in de onderste la opbergen en als de donder aan de slag om een gezonde begroting voor 2014 op te stellen. Dat is een mooie taak voor een college dat maar iets meer dan een jaar zal zitten. Dat vergt geen uitvoerige coalitie-onderhandelingen. Een sluitende begroting voor 2014 en een realistische meerjarenbegroting zou het belangrijkste doel moeten zijn. Een nieuwe coalitie heeft rekenmeesters nodig die feiten kunnen onderscheiden van meningen.

Een nieuw college zou ook een einde moeten maken aan het beleid voor het Europaplein. Als winkeliers iets hard nodig hebben is dat wel extra parkeerruimte. De reden om het Europaplein autovrij te maken was een stap ter voorbereiding van de reconstructie van het dorpshart. Nu dat plan op de lange baan terecht is gekomen, zou het moeten worden teruggedraaid. 

Toeristen of thuismarkt?, en 'de leugen van Luyckx'

parkeren dichtbij winkels verhoogt de omzet

                                                          

Kladblok

Er is al weer een wethouder met lege handen. Deze keer is het Dorus Luyckx. Zijn voorstellen ter goedkeuring naar aanleiding van de evaluatie Toeristische verkeersmaatregelen werden in de vergadering van het raadsplein op 7 mei door de mangel gehaald. Op een kleinigheid na wilde de raad niets goedkeuren. Meer dan ‘ter kennis nemen’ zat er voor de geplaagde wethouder niet in. De demissionaire wethouder voor Toerisme (de Mepper) zat er bij, maar hield wijselijk zijn mond. De meest kritische reactie kreeg de wethouder van zijn eigen fractie. Hij sloeg er zich gelaten doorheen en vocht nergens meer voor. Ook collegepartij VD|80, nu ineens geen voorstander meer van het afritje bij Spaander, liet hem vallen. De dagen van dit college lijken geteld, het wachten is nog op de knal.

Opmerkelijk was dat het in de raad uitgesproken gevoel dat het Noordeinde in economisch opzicht het meest profiteerde van de verkeersmaatregelen, niet uitdrukkelijk werd tegengesproken. Ook niet door de wethouder die bevestigde dat het een onopzettelijk resultaat betrof. De raad liet het moment om daar verder op door te gaan, glippen. De voor de hand liggende vraag: ‘moet er niet iets gedaan worden om dat te corrigeren’, werd niet gesteld. Voor de ondernemers van het Zuideinde en rondom het Europaplein leverde het echter bewijs op ter ondersteuning van hun claim dat de verkeers- en parkeermaatregelen voor hen nadelig uitpakken. De gevolgen van de overheidsmaatregelen hebben een nadelig effect op hun omzet.

Een van die gevolgen is te wijten aan de ‘leugen van Luyckx’. Die sloot het Europaplein voor parkerende auto’s omdat de situatie daar ter plekke onveilig zou zijn. Dat gelegenheidsargument werd door de gemeenteraad klakkeloos geaccepteerd. Dat argument wordt echter niet ondersteund door statistieken, van onveiligheid was geen sprake. Wat wel statistisch aangetoond kan worden is dat er een schromelijk gebrek is aan parkeerplaatsen. Dat gegeven wordt gebagatelliseerd. De luie automobilist die het liefst voor de toonbank wil parkeren, hoeft niet te worden tegemoetgekomen. Bovendien kan die beter met de fiets komen.

‘De leugen van Luyckx’, het gelegenheidsargument, moest verdoezelen dat er voor het vrijmaken van het Europaplein een verborgen argument was. Het vormde een onderdeel van een veel groter plan om de oude kom aantrekkelijker te maken voor toeristen. Dat mocht echter nog niemand weten om geen slapende honden wakker te maken. Luyckx wist het natuurlijk wel, maar speelde in het listige plan van wethouder Marisa Kes vrolijk mee. Het plan mocht pas bekend worden als wethouder Kes met een fiat van de gemeenteraad de bevolking en de ondernemers voor een voldongen feit kon stellen. Eerder had Kes al een aantal voorbereidende stappen genomen en die voorzien van onbetrouwbare gelegenheidsargumenten. Terecht stuurde de gemeenteraad haar op het laatste nippertje met lege handen terug naar de van der Knoopdreef. Onder aanvoering van Diane Kwakman van de VDD vroeg de gemeenteraad haar bij het begin te willen beginnen.

Het begin, wat is dat eigenlijk? Dat is niet zo moeilijk. Dat begint bij de vraag welke problemen er zijn, wiens dat problemen zijn en of de gemeente daar wel iets aan kan of wil doen. Vervolgens gaat het om de vraag welke mogelijkheden, kansen en bedreigingen er zijn als de gemeente er iets aan wil doen. En vooral welke mogelijkheden de bewoners en ondernemers van de Oude Kom als oplossing zien voor hun problemen. Dat kan iets heel anders zijn dan de Oude Kom aantrekkelijker maken voor toeristen.

De Oude Kom is in feite uniek, door de compleetheid in het aanbod en vooral door het grote aantal ambachtelijke winkels in de vers-sector en een breed kleinschalig aanbod in mode. Die zijn er voor de thuismarkt. Ze horen bij die thuismarkt, die kwaliteit, service en properheid beloont met trouwe klandizie. Het unieke daarvan schuilt in het feit dat er nog maar heel weinig gemeenten zijn die kunnen bogen op een rijk winkelbestand van particuliere ondernemers. Op Volendam zijn ze nog niet weggevaagd door op prijs concurrerende grootwinkelbedrijven. Wat zijn die winkels waard? Dat wordt niet bepaald door politieke partijen of bestuurders. Dat wordt bepaald door de bevolking, door de thuismarkt.

Voor de Oude Kom is het toerisme de plus op de thuismarkt. De thuismarkt is de basis. Zonder die thuismarkt hebben de meeste winkeliers geen bestaan. Die thuismarkt vraagt om parkeerruimte. Voldoende dichtbij zijnde parkeerruimte, zo wijzen alle studies uit, is van levensbelang voor winkels. Dat kan maar tot één conclusie leiden. Zo lang de plannen voor de reconstructie van het dorpshart nog niet meer zijn dan discussiabele plannen op papier, dient het parkeren op het Europaplein te worden teruggeven aan de thuismarkt.

Al was het alleen maar om een leugen recht te zetten en de beperkte waarde (of onzin) van het verblijfstoerisme in te zien.

Bij het vertrek van een wethouder

 

Kladblok

                                    

 

 

        Het heeft nog lang geduurd. Nadat de ondernemers van het Europaplein het vertrouwen in hem hadden opgezegd schorste wethouder Runderkamp zichzelf. Na een week hief hij die schorsing weer op. In die tussentijd had hij al zijn vriendjes bereid gevonden om hem in de ook al bevriende Nivo royaal lof toe te zwaaien. Vervolgens richtte zijn gram zich op de advocaat die het gewaagd had om hem in diskrediet te brengen.

Zo gaat dat met narcistische persoonlijkheden. Ze maken nooit fouten, ze worden hooguit verkeerd begrepen en critici zijn gewoon vijanden met een duister doel. Maar het zou niet juist zijn om de zaak als afgedaan te beschouwen nu boontje om zijn loontje is gekomen. Gebeurtenissen als deze hebben vele vaders en moeders in de vorm van een reeks van oorzaken en gevolgen.

Goede vrienden vertellen je de waarheid. Slechte vrienden doen dat niet en verdwijnen als ze niets meer aan je hebben. De Mepper wilde zo veel mensen te vriend houden dat het niet kon uitblijven dat hij in een spagaat terecht kwam. Hij wilde de winkeliers eigenlijk te vriend houden en heeft er nog voor gepleit om het Europaplein weer een parkeerbestemming te geven nadat hij eerder had ingestemd met het besluit om het plein autovrij te maken. Zijn collega-wethouder Kes, sneed hem de pas af. Ik weet het omdat er getuigen zijn.

Wim Runderkamp zal nu zijn goede vrienden wel overhouden en ik hoop dat hij over een jaar of zo kan lachen over wat hem overkomen is en dat hij ervan heeft geleerd. Het is hem niet allemaal persoonlijk te verwijten. In zekere zin is hij gedeeltelijk ook slachtlam en zondebok.

In het college met een overmaat aan narcistische karakters was hij de minst geslepene. In ieder van ons zit een advocaat die aan de slag gaat als we in het gedrang komen. Die zo nodig liegt, bedriegt, beschuldigt, dreigt en marchandeert om onze reputatie te beschermen ten koste van anderen en desnoods ook gevestigde normen en waarden schendt. Wim Runderkamp (Mepper) heeft niet de meest handige advocaat in huis. Met als gevolg dat hij alleen kwam te staan en zijn functie moest opgeven. De manoeuvres van zijn interne advocaat ondermijnden zijn reputatie in plaats van die te beschermen.

Anderen doen dat beter. Ze komen weg met dingen omdat hun interne advocaat meer steun wist te verwerven binnen de groep die er toe doet. Dat geldt bijvoorbeeld voor de ‘rode koningin’. Knap schakend wist ze een positie op te bouwen om haar einddoel –een vernieuwd dorpshart- binnen te halen. Echter ook haar interne advocaat ging in de fout toen ze de gemeenteraad verweet dat die niet wilde instemmen met haar laatste zetten waarmee ze de betrokkenen, winkeliers en inwoners van de oude kom, voor voldongen feiten kon plaatsen. Haar verongelijkt verwijt: “jullie praten anders als er publiek bij is”, is zonder een scherpe beoordeling gebleven. Maar als ik de tekenen goed heb begrepen, wankelt ook haar koninkrijk.

Ex-wethouder Runderkamp kan eigenlijk niet meer worden verweten dan dat hij niemand wilde teleurstellen en dat hij, toen hij daarmee in de problemen raakte, op zijn minst onhandig opereerde. Te veel op eigen houtje. Bij wethouder Marisa Kes ligt dat anders. Haar valt te verwijten dat ze de wereld ziet in termen van juridische verhoudingen. Ze overtuigt niet, maar bouwt (juridische) posities op. Gespeend van enig charisma heeft ze macht nodig om haar doelen te bereiken. De gemeenteraad verschafte haar die macht. Dat ging door totdat de winkeliers van het Europaplein in opstand kwamen. Dat was het moment waarop de gemeenteraad zich realiseerde dat ze zich niet voortdurend kon laten gebruiken als stempelmachine en machtsverschaffer. Daarmee voorkwam de gemeenteraad dat de wethouder de betrokkenen voor voldongen feiten kon stellen met het argument dat de gemeenteraad met de plannen had ingestemd. Nu staat ze met lege handen.

Het valt vooral haar eigen partij VD|80 te verwijten dat het zo ver is gekomen. Het onkritisch omgaan met haar wethouder, die democratie ziet als een juridisch schaakspel, heeft de partij, die als motto ‘de burger weer krachtig’ heeft, veranderd in een karikatuur van dat motto. Dat heeft de democratische verhoudingen geschaad. VD|80 heeft steun verleend aan het juridische spel om de wethouder krachtig en machtig te maken. Ze heeft steun verleend aan de interne advocaat van de wethouder in plaats van die een halt toe te roepen. Ze heeft zoveel steun aan die interne advocaat gegeven dat die zich onkwetsbaar achtte. Wethouder en partij zijn daardoor in een positie gekomen waaraan voldoende geloofwaardigheid ontbreekt. Ze staan dubbelschaak.

VD|80 heeft niet alleen zichzelf beschadigd, maar beschadigde daardoor ook het aanzien van het politieke bestel in Edam-Volendam. Dat kan niet zonder gevolgen blijven. De gemeenteraad is er om ons als burger tegen de interne advocaat van bestuurders te beschermen.