Posts tonen met het label VVD. Alle posts tonen
Posts tonen met het label VVD. Alle posts tonen

zondag 2 november 2014

Gemeente Edam-Volendam: doe es de belasting omlaag!


                                                                                              
Het college van B&W pronkt met veren die niet verdiend zijn

Binnenkort gaat de gemeenteraad van Edam-Volendam vergaderen over de begroting van 2015. Bij de behandeling van die begroting kun je je afvragen hoeveel raadsleden zo’n begroting kunnen lezen, laat staan begrijpen. Al heel wat jaren ben ik bij de begrotingsbehandeling aanwezig en kan niet anders dan constateren dat er te veel aandacht voor details is omdat men het grote plaatje nauwelijks begrijpt. Dat is wel een beetje gek voor een gemeente waarin nogal wat financiële experts wonen.

De begroting 2015 is al weer met wat tromgeroffel  gepresenteerd. De gemeente doet het daarbij voorkomen alsof het haar wonderwel gelukt is de lastenstijging voor burgers sterk te beperken. Daar proberen de coalitiepartijen natuurlijk goede zaken mee te doen.

Volgens de expert Leo Verhoef die al jaren gewetensvol de jaarrekeningen van gemeenten doorspit, laat de gemeenteraad zich al jaren door het college een oor aan naaien. Er is niet alleen structureel een batig saldo, de hoogte van dat saldo wordt listig verborgen en lijkt daarom veel lager dan het is. Volgens Verhoef kan de gemeente de belastingen voor de burger sterk verlagen.

Hier ligt natuurlijk een uitdaging voor de oppositie.  Van de VVD zal die niet komen. Die houdt onder leiding van Emile Karregat van spaarpotjes. Het is dus aan de PvdA en GroenLinks om zich te laten bijstaan door financiële experts om eindelijk eens gaten te schieten in de begroting en te pleiten voor lagere lasten.

Hieronder een opsomming van de bevindingen van Leo Verhoef zoals die zijn te vinden op zijn website: 

“Edam-Volendam

Ook de jaarrekeningen van gemeente Edam-Volendam zijn misleidend. Wat als saldo van opbrengsten en kosten wordt gepresenteerd, is niet het werkelijke saldo, en wat als financiële positie wordt gepresenteerd, is niet de financiële positie.
Het gemeentebestuur deed het in de jaarrekening 2006 voorkomen of de gemeente in dat jaar € 0,7 miljoen had overgehouden. In werkelijkheid was er een nadelig saldo van opbrengsten en kosten van € 0,9 miljoen. Waaraan zijn de niet verantwoorde € 1,6 miljoen belastinggeld opgegaan?

Het gemeentebestuur deed het in de jaarrekening 2007 voorkomen of de gemeente in dat jaar € 1,9 miljoen had overgehouden. In werkelijkheid was er een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 3,4 miljoen.
Mochten de inwoners niet weten dat de hele opbrengst van de Onroerendezaakbelasting van eveneens € 3,4 miljoen totaal onnodig was?

Leo Verhoef had de gemeenteraad al gewaarschuwd voor de misleidende jaarrekening 2006 met zijn brief van 9 oktober 2007. De gemeenteraad nam niet de moeite te reageren.

Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad nogmaals met zijn brief van 28 augustus 2008. Die reageerde alweer niet.
Dus was ook de jaarrekening 2008 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 6,9 miljoen. In werkelijkheid hield de gemeente € 10,2 miljoen over. (De opbrengst van de OZB van € 3,9 miljoen was dus - ook al volgens de "officiële" cijfers! - totaal overbodig!) Het zal je gemeenteraad maar zijn.

Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief van 24 juni 2009. Die reageerde niet, want "ach, het gaat over zoiets volstrekt onbelangrijks als het geld van de belastingbetalers".
Dus was ook de jaarrekening 2009 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 2,2 miljoen. In werkelijkheid was het voordelig saldo € 12,9 miljoen (waarvan winst van € ?? (hoeven we dat niet te weten?) miljoen bij de verkoop van de NUON-aandelen). (De opbrengst van de OZB van € 3,8 miljoen was dus - ook al volgens de "officiële" cijfers! - totaal overbodig!)

Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief van 30 juni 2010. Die reageerde niet, want "ach, het gaat toch immers over zoiets volstrekt onbelangrijks als het geld van de belastingbetalers".
Dus was ook de jaarrekening 2010 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 3,2 miljoen. In werkelijkheid hield de gemeente € 3,6 miljoen over. (De opbrengst van de OZB was in de periode 2007-2010 € 15,1 miljoen en was dus totaal overbodig! Dus: geld onmiddellijk terug naar de burgers/belastingbetalers!)

Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief van 6 september 2011. Die reageerde weer niet, want "ach, het gaat immers over zoiets volstrekt onbelangrijks als het geld van de belastingbetalers".
Dus was ook de jaarrekening 2011 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 2,3 miljoen. In werkelijkheid hield de gemeente € 6,5 miljoen over. Wat mochten we nu niet weten? Dat ook in 2011 de opbrengst van de Onroerendezaakbelasting van € 4,1 miljoen totaal overbodig was?

Leo Verhoef waarschuwde de gemeenteraad opnieuw met zijn brief van 24 september 2012. Alweer, geen enkele reactie.
Dus was ook de jaarrekening 2012 weer misleidend. Het gemeentebestuur meldde een voordelig saldo van opbrengsten en kosten van € 0,2 miljoen. In werkelijkheid hield de gemeente € 1,8 miljoen over. Wat mochten we nu niet weten? Dat ook in 2012 de opbrengst van de Onroerendezaakbelasting van € 4,1 miljoen nogal Edam-Volendam nogal onnodig hoog was.”

Overzicht per  jaar:

Edam-Volendam  (Dossier: Edam-Volendam)
2006:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: voordelig € 0,7 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: nadelig € 0,9 mln
- accountant: Deloitte
2007:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 1,9 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 3,4 mln
- accountant: Deloitte
2008:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 6,9 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 10,2 mln
- accountant: Deloitte
2009:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 2,2 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 12,9 mln
- accountant: ?
2010:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 3,2 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 3,6 mln
- accountant: Ernst & Young
2011:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 2,3 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 6,5 mln
- accountant: Ernst & Young
2012*:
- saldo van baten en lasten volgens rekening van baten en lasten: € 0,2 mln
- werkelijk saldo van baten en lasten: € 1,8 mln
- accountant: Ernst & Young



woensdag 11 december 2013

Is alcoholverbod tot 18 jaar als middel erger dan de kwaal?


                                              


KLADBLOK

Sinds ik een boek heb gelezen over de vooroorlogse drooglegging in Amerika ben ik niet meer zo snel te vinden voor een verbod van genotsmiddelen. Het middel bleek veel erger dan de kwaal. Het was mede oorzaak van het ontstaan van grootschalig georganiseerde misdaad. Hetzelfde zie je bij de onuitroeibare drugscriminaliteit.

Wat alcohol betreft heb ik een goede opvoeding gehad. Vanaf mijn veertiende mocht ik drinken. Mij werd echter wel te verstaan gegeven wat me te wachten stond als ik het in mijn hoofd zou halen om dronken thuis te komen. ‘Een matig mens is zijn vrijheid waard’, was het credo en die vrijheid kon je gemakkelijk weer verliezen. Bij mij heeft het gewerkt.

Dat je nergens meer in een horecagelegenheid mag roken, heeft nog een bepaalde eerlijkheid. Niemand mag dat. Of je nu rijk of arm bent, jong of oud, dun of dik, het verbod treft ons allemaal. Bij drank is dat anders. Iedereen mag alcohol kopen, tenzij je jonger bent dan achttien. Horecabazen dienen daar strikt de hand aan te houden en bij overtreding wachten hen stevige boetes. Maar ze zien de bui al hangen. Wat moeten ze straks aanvangen met zestienjarigen die thuis al stevig begonnen zijn en een heupflesje rum of wodka meesmokkelen om hun onschuldige bestelling  (doe mij maar een frisje) mee te verlevendigen. Hoe strenger er gecontroleerd wordt, hoe inventiever de jongeren worden die van het alcoholfeestje worden buitengesloten. Moeten ze dan maar vroeg naar bed?

Ik raakte bij toeval  via Facebook in een discussie verzeild waar een aantal deelnemers  vond dat het door de overheid gesubsidieerde jongerenwerk het probleem maar moest oplossen. Dat vond ik een nogal kortzichtige gedachte. In mijn tijd waren het de kapelaans en dominees die de taak hadden om de jongeren op zaterdagavond uit de kroeg te houden. Heel veel succes hadden die niet. Dat het jongerenwerk het wat dat betreft beter zou doen, is dan ook een illusie. “Laat ze leuke activiteiten aan bieden, dan komen ze heus wel”, beweerde een van de discussie-deelnemers. Hij snapt er niet veel van. Noem ‘leuke activiteiten’ en de huidige jongeren beginnen al bij voorbaat  collectief te gapen. Dat geldt al helemaal voor leuke activiteiten die bedoeld zijn om ze van de alcohol af te houden. De doelgroep zal niet worden bereikt, hooguit wat braveriken.

Het probleem aan het jongerenwerk overdragen is goed bedoeld, maar vooral door mensen die hun eigen jeugd zijn vergeten. Het enige wat je van jongeren kunt verwachten is dat ze hun eigen activiteiten wel organiseren en er voor zorgen dat ze een kratje of wat bij de hand te hebben.

De voorstanders van het inschakelen van het gesubsidieerde jongerenwerk hebben iets van Pilatus. Het jongerenwerk moet het oplossen en als dat voorzienbaar niet lukt, kan er een zondebok worden aangewezen. Het jongerenwerk moet daar dus niet in trappen. Een van de discussiedeelnemers was het raadslid voor de VVD: Cees Sier (Goot). Die wees met nadruk  op het vele geld dat de gemeente besteedt aan club- en buurthuiswerk. Het vervelende is nou weer dat het jongerenwerk van PX in Edam-Volendam het buitengewoon knap doet, als je het vergelijkt met wat elders in het land op dat terrein gebeurt. Op zaterdagavond het onmogelijke van ze eisen, is dan niet het meest verstandige dat een raadslid kan doen. Laat hij eerst maar eens precies nagaan hoeveel personele ondersteuning, die beschikbaar is voor jongerenwerk, de gemeente eigenlijk subsidieert. Dat is gewoon niet veel, Cees! Was je niet een beetje populistisch aan de gang?

Het probleem zal voorlopig niet echt worden opgelost. Er bestaat geen wondermiddel en al helemaal geen wonderdrank. Voor de horeca is het moeilijk handhaafbaar, het jongerenwerk kan er weinig tot niets mee en de samenleving mag de handen in onschuld wassen omdat ze het heeft verboden. De jongeren lossen het zelf wel op. Ze zullen het verbod belachelijk maken. Daar hebben ze wat mij betreft wel gelijk in. Een verbod werkt alleen als dat gesteund wordt door de cultuur.

Een paar biertjes in het weekend zullen de hersenen van jongeren niet aantasten. Dat gebeurt wel door overmatig alcoholgebruik, binge-drinken en comazuipen. Ik weet maar één manier om het terug te dringen. Aan de ouders vragen we: ‘blijf je aan de kant staan als je kind bezig is zijn verstand te verzuipen?’, en tegen jongeren zeggen we: ‘als je je hersenen blijft verzuipen om er bij te horen, krijg je later van ons een rolstoel’.


Veel meer valt er niet te doen, vrees ik. Dat verbod kan beter van tafel. Laten we eerst eens aan een cultuuromslag gaan werken.

woensdag 13 november 2013

De begrotingsbehandeling (2014) in Edam-Volendam KLADBLOK EXTRA

                                                                          

De gemeenteraad van Edam-Volendam pleit al een aantal jaren voor een overzichtelijke en leesbare begroting. Er was dit jaar tevredenheid over de voortgang, maar volgens de gemeenteraad is het einddoel nog niet bereikt. Er ontbreekt nog te veel toelichting waardoor verschillen met de voorgaande begroting niet altijd inzichtelijk zijn.
De vergadering werd dit jaar geopend door een trotse burgemeester W. van Beek. Hij liet een aantal voorbeelden zien van de gedigitaliseerde begroting zoals die sinds kort te vinden is op de gemeentelijke website. Grafisch mooi vorm gegeven, maar je hebt toch nog wel een aantal muisklikken nodig om uit te vinden dat de gemeente bijvoorbeeld 25 procent winst maakt op het uitgeven van reisdocumenten.  Afdalen naar details - wat krijgt organisatie X aan subsidie bijvoorbeeld-  is nog onvoldoende mogelijk. Maar het begin voor een echte publieksbegroting is er.

‘Paarse’ coup zette sfeer
Bij zo’n begrotingsbehandeling krijg je soms ook inzicht in huiselijke gewoonten. Sommigen hadden hun pyjama al aan of lagen zelfs al in bed toen ze laat in de avond die voorafging aan de begrotingsbehandeling kennis namen van het gezamenlijke amendement van VVD, PvdA en GroenLinks om het aangekochte complex van HHNK te bestemmen voor ambtenarenhuisvesting. Het betrof een zorgvuldig uitgedachte overvalstrategie die beoogde een einde te maken aan het lang slepende debat over de huisvesting van ambtenaren. Het tot een stellingenoorlog uitgegroeide debat eindigde in de vergadering in een langdurige en nogal hypocriete mopperpartij over ‘zorgvuldigheid’ die de coupplegers zou ontbreken. Van wie zijn pyjama al aan heeft, kun je kennelijk niet vergen dat hij of zij nog een paar uurtjes doorwerkt om de volgende dag fris van de lever commentaar te leveren op de inhoud van het voorstel. Er zal beseft zijn dat het zinloos zou zijn geweest. De coupplegers hadden een democratische meerderheid. Liefhebbers van de Deense serie ‘Borgen’ zullen de situatie ongetwijfeld herkend hebben als een van de klassieke voorbeelden van het spel om de knikkers. Vincent Tuyp (de beoogde fractievoorzitter van het CDA)  noemde de overval ‘Noord-Koreaans’. Een vergelijking die in alle opzichten mank ging en daarom te sterk een emotie onder woorden bracht waar met gratie verliezen ook een mogelijke keuze was geweest.

Algemene beschouwingen
Het eerste rondje is altijd voor de fractievoorzitters die hun visie geven op de begroting en het beleid. Het is een uitstekende gelegenheid voor politieke partijen om zich te profileren. Zorgen en wensen geven aan waar een partij voor staat. De hoofdprijs voor politieke beschouwingen gaat wat mij betreft naar Nico van Straalen die als fractievoorzitter van GroenLinks met een aantal onderwerpen boven de partijpolitiek uitsteeg en het college gewetensvol vanuit een helikopterview de maat nam. “Koersvast is het motto van de begroting, maar wat is de koers eigenlijk?”, was een van zijn vragen. Ook vond hij dat het college nog heel veel werk had te doen bij het verbreden van het draagvlak voor de fusie met Zeevang. Wim Runderkamp van de VVD was een goede tweede. Zijn boodschap aan het college: “meer regisseren, minder besturen”, verwoordde goed waar een groot deel van de raad problemen zag met het gebrek aan luistervaardigheid en empathie bij het college. Loek Kras, kennelijk nog aangedaan door de coup, bakte er helemaal niets van en had een verhaal zonder kop en staart. Janneke Rijpstra (PvdA) interpelleerde met de vraag of wat hij ter berde bracht wel tot de algemene beschouwingen kon worden gerekend.

Ondanks allerlei detailverschillen leek er over een aantal actuele kwesties brede overeenstemming te bestaan. Trots op een sluitende begroting waarvan de lastenstijging voor inwoners lager is dan de inflatie. Geen megalomane verbouwing van het dorpshart. Keuze voor duurzaamheid. Verhoging van de toeristenbelastingen. Sterk maken voor de derde ontsluitingsweg. Handhaven van voorzieningen bij bezuinigingen en keuze voor weg onderlangs bij de aanpassing van het dijkprofiel.

Amendementen en moties
Voorstellen van fracties om de begroting te wijzigen of het college opdrachten mee te geven kleuren meestal de debatten. Het amendement van de coupplegers om ambtenaren te huisvesten in het HHNK-complex hing als een schaduw over de hele dag. Alle pogingen van CDA, VD|80 en Lijst Kras om de discussie te verplaatsen naar de reguliere raadsvergadering op 28 november, zoals was gepland, strandden op de vastberadenheid van de indieners.  Wim Runderkamp (VVD) die als woordvoerder van de ‘paarse bende’ optrad, maakte het zichzelf niet moeilijk. Hij gebruikte nog net niet de slotzin van de Rijdende Rechter: “dit is het en daarmee zult u het moeten doen”, maar daar kwam zijn verdediging wel op neer.

Ik kan er vrede mee hebben. Het onderwerp was uitgegroeid tot een onmogelijk dilemma dat alleen nog de keuze liet uit twee kwaden. De voorafgaande discussie ging eigenlijk niet meer om de beste keuze, maar om de plaats van vestiging. Een discussie die op verschillende manieren volledig ontaard was.

Sommige moties/amendementen verdienen het om genoemd te worden. Bijvoorbeeld het voorstel van VD|80 om gebouwen in gemeentelijk bezit af te stoten als die niet tot de kerntaak behoren. De motie werd unaniem aangenomen. Gebruikers van dat soort gebouwen mogen zich dus zorgen gaan maken. De PvdA had enkele voorstellen die goed passen bij mijn voorkeur om de partij als ‘grachtengordelpartij’ te omschrijven. In het oude Edam zijn brandweerkranen voorzien van beschermingsconstructies die niet passen in het historische beeld. Daar moet de gemeente wat aan doen.  Een ander probleem dat de PvdA inbracht was dat de werkgroep ‘Open Monumentendag’ het bijltje er bij neer had gegooid vanwege het ervaren gebrek aan ambtelijke ondersteuning. Daar moet de gemeente ook wat aan doen! Met dit soort moties profileert de PvdA zich voortdurend als een lokale belangenpartij (Oud Edam) die het bijna opgegeven heeft om stemmen te werven voor haar sociaal democratisch gedachtengoed. Redden ze het wel zonder voldoende ambtelijke ondersteuning?, zou hierbij een ondeugende vraag zijn.

VVD’r Kees Sier wist de negatieve aandacht op zich te vestigen met een voorstel om het peuterspeelzaalwerk in de gemeente over te dragen aan een commerciële instelling. Vreemd dat zijn fractie dat de indiening van dat voorstel steunde. Belangenbehartiging voor commerciële partijen is bepaald  geen algemeen belang. Daarnaast heeft de VVD zich niet gerealiseerd dat zo’n voorstel slecht zou kunnen vallen. Na een lichte verdediging door Sier, werd het voorstel weer ingetrokken.

Ook de handhavers van de veiligheid in de gemeente moesten het ontgelden. De door het college voorgestelde uitbreiding van het aantal BOA-ambtenaren ten behoeve van het toezicht op de handhaving van de drank- en horecawet, werd afgewezen. Die nieuwe taak voor de buitengewone opsporing ambtenaren moet met de bestaande bemanning worden uitgevoerd.

Het voorstel van VD|80 om subsidie aan te vragen voor de voorbereiding van de aanleg van de derde ontsluitingsweg werd me iets te snel door de hele raad omarmd. Die ontsluitingsweg brengt ook het Purmerends industriegebied op fietsafstand. Voor een aantal partijen zou dat een mooie gelegenheid zijn geweest om verplaatsing van overlast gevende industrie in de gemeente aan de orde te stellen.

De kracht van de ‘paarse combinatie’ bleek bij een aantal door hen samen ingediende voorstellen, waarvan de meeste van technische aard waren. Een uitzondering was het voorstel om stevig op de verslavingszorg te bezuinigen. Ondanks gesputter van het college, gebruikten ze hun aaneengesmede meerderheid om de voorstellen aangenomen te krijgen.  De nieuwe combinatie maakt, voor zover ze onderling overeenstemming hebben bereikt, sinds kort de dienst uit in de gemeenteraad. Hun wil is wet. Dat geeft verantwoordelijkheden en daarvan lijken ze zich bewust te zijn. Maar wat mij vooral benieuwd is of er onderling deals zijn gesloten om de samenwerking mogelijk te maken.

Verkiezingen
Ook die speelden een rol. Een paar partijen liet weten zich in de algemene beschouwingen te beperken omdat ze nog niet veel wilden prijsgeven over hun verkiezingsprogramma. Het CDA heeft inmiddels, als eerste, haar verkiezingsprogramma gepubliceerd en het is duidelijk geworden dat ze daar in het begrotingsdebat al een voorschot op heeft genomen. Niet iedere partij lijkt al zover te zijn. De vraag is of de machtsgreep van de combinatie VVD/PvdA/GrL een intentie laat zien die verder gaat dan een samenwerking bij de begrotingsbehandeling. De opzet lijkt te zijn om VD|80 uit te sluiten van een verdere bijdrage aan het bestuur en wat mij betreft is dat niet ongewenst. De wethouders van die partij hebben hun verdiensten, maar zijn niet in staat geweest om op voldoende wijze te communiceren met de bevolking. Dat heeft veel weerstand opgeleverd die de reputatie van het bestuur geen goed heeft gedaan. De laatsten die dat lijken in te zien zijn de fractieleden van VD|80. Bij de komende verkiezingen zal het kunnen gaan over de stijl van besturen en de keuze voor een stijl die de burger meer ruimte geeft, dat lijkt me belangrijker dan de vraag welke kom de toon aangeeft.

Incidentje en kroketten
Bij alle beschouwingen over een meer burgervriendelijke gemeente leek het me vanzelfsprekend dat ik, als een van de weinige burgers die bij de begrotingsbehandeling aanwezig was, wel recht had op twee broodjes uit de enorme stapel die voor de lunch beschikbaar was. Niet dus. Terwijl ik bezig was om raadsleden over te halen om daarover een motie in te dienen, werd het probleem opgelost. Maar het had natuurlijk nooit een probleem mogen worden.
Teleurgesteld ben ik ook. Ik heb niemand kunnen vinden die bereid is om een krokettenmotie in te dienen. Op de reguliere vergaderingen van de gemeenteraad krijg je in de pauze, ’s avonds om een uur of tien, een gevulde koek. Dit slaapverwekkend geheime wapen van het zittende college is mij een doorn in het oog. Bij de komende verkiezingen gaat mijn stem, ingegeven door ‘onderbuik gevoelens’,  naar de partij die kroketten met een knipoog opneemt in zijn verkiezingsprogramma als symbool voor het nieuwe beleid.

(er is ook een verslag van de begrotingsbehandeling 2013 van vorig jaar)






vrijdag 18 oktober 2013

Hoe wethouder Kes de gemeenteraad van Edam-Volendam schaakmat zette

 KLADBLOK EXTRA                                                                
De koningin wint


In de gemeente Edam-Volendam speelt een politiek heikel onderwerp. Dat wordt veroorzaakt omdat de gemeente een parkeerplein in het centrum van Volendam volledig autovrij maakte. De winkeliers in de omgeving van het plein protesteerden daar tegen. Niet ten onrechte. De afgevaardigde van het MKB de heer Paul Kok, kwam gisteravond in de raadsvergadering nog eens uitleggen dat parkeerplaatsen in de directe omgeving van winkels goed zijn voor de omzet. In de economisch moeilijk tijden, zoals nu, weegt dat extra zwaar. Dat parkeerterrein moest leeg worden gemaakt omdat wethouder Maris Kes plannen heeft met het centrum. Vooruitlopend daarop moest een leeg plein  de bewoners alvast laten wennen aan de nieuwe door haar beoogde situatie en had ze daarmee een slag binnen zonder dat daar een directe noodzaak voor was. Ik verzin dat niet. Het is me verteld door iemand die ik wel ‘zeer ingewijd’ kan  noemen.

Als tegemoetkoming aan de winkeliers werd een klein permanent plekje voor twaalf te parkeren auto’s, waaronder plekken bestemd voor invaliden, op het verder lege plein, toegestaan. Om u het verdere verhaal gemakkelijk te kunnen laten volgen noem ik ze ‘zomerplekken’.

Omdat de visie voor de centrum-ontwikkeling nog lang niet klaar was en het plein maar troosteloos leeg staat, voerden de winkeliers actie om het parkeren buiten het toeristenseizoen toe te staan. In de vergadering van de gemeenteraad in januari 2013 werd dat door de gemeenteraad akkoord bevonden, al was dat zeer tegen de zin van de wethouder en het altijd al auto-onvriendelijke GroenLinks. Via een motie droeg de gemeenteraad het college op om gedurende de wintermaanden (oktober t/m april) naar de oude situatie terug te brengen. Winkeliers natuurlijk blij. Al viel er wel een wethouder in relatie met dit onderwerp.

De te herstellen oude situatie zou met ingang van oktober dit jaar moeten ingaan. Maar er is nog helemaal niets gebeurd.  Ik kan geen stap doen laat de wethouder weten, want alle betrokkenen zijn samen niet tot overeenstemming kunnen komen. De wethouder is een vakvrouw als het op Ruimtelijke Ordening aankomt, maar ze is ook een doortrapt schaakster en krijgt graag haar zin. Ze had bedacht dat de motie niet repte over de zomerplaatsen. Dat liet ze de gemeenteraad al begin februari weten. Wat haar bedoeling daarmee was, werd de gemeenteraadsleden kennelijk niet helemaal duidelijk. Ze interpreteerde de motie ook zo dat ook andere dan belanghebbenden als betrokkenen bij het herstelplan betrokken moesten worden, bijvoorbeeld ook de omwonenden rond dat plein. Dat was niet helemaal de bedoeling van de gemeenteraad. De VVD benadrukte bij monde van Emile Karregat nog maar eens dat de motie alleen maar beoogde om voor de wintermaanden de oude situatie te herstellen en dat verder besluiten zouden moeten worden genomen in het kader van de toekomstige planvorming voor het centrum. Maar de VVD was de enige partij die het in dit geval nog op een rijtje had.

De wethouder startte in April met de inspraak. Kennelijk hadden de particuliere bewoners langs het plein lucht gekregen van het feit dat er viel te onderhandelen over het voortbestaan van de zomerplaatsen  én over het aantal plaatsen dat zou terugkomen. Die bewoners kwamen daardoor in een bevoorrechte onderhandelingspositie en dreven de winkeliers tot wanhoop. Het aantal terug te komen parkeerplaatsen werd steeds kleiner en de zomerplaatsen dienden definitief te verdwijnen. Iedere keer als er overeenstemming leek te zijn, bleek dat achteraf weer anders uit te vallen.

Gisteravond heeft de gemeenteraad in meerderheid besloten dat er maar een beperkt aantal plaatsen mag terugkeren en dat de zomerplaatsen definitief tot het verleden behoren. Zo werkt de democratie. Maar werkt die wel goed?
De inbreng van VD|80 was het meest opmerkelijk. Ze bleven er maar op hameren dat de omwonenden naast de winkeliers ook rechten hebben. Die inspraakrechten hadden ze van hun VD|80 wethouder gekregen. Het klinkt aardig, maar die stelling is volstrekt misleidend. Als het over het centrumgebied gaat waar heel veel winkels zijn, gaat dat ook over een gebied waar de hele bevolking bij betrokken is. De vele bezoekers van het centrum zijn eveneens direct betrokkenen en een heel groot deel daarvan stelt het op prijs dat er dichtbij winkels parkeergelegenheid is. In het centrum van Volendam bestaat daar bovendien een tekort van. Met die groep, waaronder invaliden en mensen die mobiele beperkingen hebben werd volstrekt geen rekening gehouden.

De sluwe wethouder heeft haar mogelijkheden goed uitgespeeld. De winkeliers hadden de steun van de VVD en Lijst Kras. Onder deze grote groep, hun familieleden, klanten zullen er vele zijn die het betreuren dat de  Volendamse partijen CDA en VD|80 om politieke redenen de wethouder steunden. Wat mij betreft deze keer om de verkeerde reden. De teleurstelling zal ze veel stemmen gaan kosten. Dat is het risico van coalitiepartijen en een wethouder die niet van verliezen houdt.

Dan is er ten slotte nog het probleem dat de gemeente in de berichtgeving over deze kwestie en nogal afwijkende lezing van de gang van zaken heeft dan de winkeliers. Je zou kunnen zeggen dat ze het wel heel erg in hun eigen voordeel hebben uitgelegd. Dat is dan weer heel ondemocratisch. Het muisje zal wel een staartje krijgen


woensdag 12 juni 2013

Een coalitie voor het Algemeen Belang

Kladblok
                                                  
                                         
Als er een onomstreden definitie van ‘algemeen belang’ zou bestaan zou het eenvoudig moeten zijn om een coalitie tot stand te brengen. Maar in de politiek is niets eenvoudig.  En in de politiek bestaat er zeker geen onomstreden opvatting over de definitie van ‘algemeen belang’. Eigenlijk is dat merkwaardig. Er zijn geen mensen die het zo vaak over ‘algemeen belang’ hebben dan politici. Het is de mantra waarmee ze hun plannen aan de man proberen te brengen. Als je de opvattingen van politici naast elkaar legt ziet het ‘algemeen belang’ er telkens weer anders uit. Dat vraagt daarom om samenbindende druk.

Een veel gebruikte definitie voor ‘algemeen belang’ luidt: de best mogelijke uitkomst voor de grootst mogelijke groep mensen. Vanuit de kiezers gezien is dat een begrijpelijke verwachting. Het geeft tevens een bruikbare meetlat om politieke besluiten te beoordelen. Maar de praktijk is altijd net wat weerbarstiger dan de theorie. Als we niet al te ver van huis gaan zijn er genoeg onderwerpen te vinden die in relatie tot ‘algemeen belang’ de nodige vragen oproepen.

Zo zouden we ons af kunnen vragen wat voor de bevolking van Edam-Volendam het algemeen belang is bij een fusie met Zeevang.  Is die fusie de best mogelijke uitkomst voor de grootste groep mensen? Wanneer zo’n vraag niet op een vanzelfsprekende manier valt te beantwoorden, is het raadzaam om te gaan kijken naar andere belangen dan ‘algemeen belang’. Je moet je dan afvragen wie welke belangen heeft.

Zo’n vraag kun je ook stellen bij het voornemen om de oude dorpskern van Volendam met een siliconen-implantaat op te kalefateren. Is de beoogde borstvergroting een ‘algemeen belang’? Voorziet het in een oplossing van problemen die de best mogelijke uitkomst geeft voor zo veel mogelijk mensen? Gaat het de samenleving voeden op een manier waar we allemaal beter van worden?

Nog zo een. Een waar de verschillende visies op ‘algemeen belang’ gelijk lopen in de zin dat men het er over eens is dat de goedkoopste oplossing de beste is. Echter over wat de goedkoopste oplossing zou zijn, is men het volstrekt niet eens. Iedereen heeft zijn eigen ‘goedkoopste oplossing’. Je zou kunnen zeggen dat in dit geval ‘het algemeen belang’ slechts een decor is waar andere belangen achter schuil gaan. Daar wordt echter niet over gesproken. De financiële uitkomst is een twistpunt waarbij de daar achter liggende belangen de brandstof voor het conflict zijn. Het is zo hoog opgelopen dat een onpartijdige buitenstaander de verschillende berekeningen moet controleren om duidelijk te maken welke (financiële) voorstelling van zaken betrouwbaar is. Welke uitkomst er ook zal komen, het valt nu al te voorspellen dat degene die geen gelijk heeft de uitkomst zal aanvechten.
Met besluitvorming is het als water. Als er geen tegendruk is overspoelt het ons. In politieke besluitvorming is zou het ‘algemeen belang’ voor tegendruk dienen te zorgen om te voorkomen dat deelbelangen zo’n kracht krijgen dat we er door overspoeld worden en een reddingsboot nodig hebben. In de vorm van een nieuwe coalitie bijvoorbeeld.

Het is interessant om te bedenken wat er allemaal mis is gegaan  waardoor de huidige coalitie gefaald heeft. Het is ook interessant om daar allerlei zondebokken voor aan te wijzen. Niemand wil de schuld krijgen en die het liefst bij de ander neerleggen. Maar er is eigenlijk maar één zondebok. Dat is het verwaarlozen van het algemeen belang.  Daar is het in deze coalitie fout gegaan. De meest eenvoudige vragen die in dit verband gesteld kunnen worden is: wie heeft het voor het algemeen belang opgenomen? , wie had dat moeten doen?, wie komt er het meest voor in aanmerking, waarom is het nagelaten? De conclusie kan zijn dat de verantwoordelijkheid voor het algemeen belang ondergesneeuwd is geraakt omdat degenen die er qua functie en verantwoordelijkheid er het sterkst mee bezig zouden moeten zijn partij zijn geworden in een belangenstrijd.

Ik ben vaak en terecht kritisch geweest op het functioneren van de VVD. In de huidige situatie ontpopt ze zich echter als een partij die in het gewoel een betrekkelijke buitenstaander is en daarom in staat is het algemeen belang te benadrukken. Op een belangrijk punt verschil ik echter van mening met de inzichten van die partij. Ze wil het resterende gedeelte van het college in stand houden omdat het wachtgeld uitspaart en dus goedkoper is. Maar goedkoop kan duurkoop zijn als de oplossing niet werkt. Ik zou er alleen mee in kunnen stemmen als het huidige college van burgemeester en wethouders onder volstrekte curatele komt. Het aandeel van de collegeleden in de verwaarlozing van het algemeen belang is immers groot.

Mijn voorkeur gaat dan ook uit van een nieuw college dat gevormd kan worden uit mensen die puin kunnen ruimen, dat plannen maakt voor dingen die echt noodzakelijk zijn en dat voldoende vertrouwen heeft om iedereen te confronteren met de eis dat het algemeen belang voorop dient te staan. Een college dat de moed heeft om deelbelangen door te prikken en het kaf van het koren scheidt.  Zoiets moet een college dat slechts een beperkt leven beschoren is kunnen doen. Een coalitie voor het algemeen belang. De best denkbare uitkomst voor het grootst mogelijke aantal mensen. Een stevige stam die de kruin kan dragen.


woensdag 5 juni 2013

KLADBLOK Het belang van nieuwe kansen voor gezonde politiek


            
                              

Een Coalitie zou je kunnen vergelijken met een partnerschap. Een overeenkomst om gezamenlijke en afzonderlijke doeleinden te verwezenlijken. Om het partnerschap in stand te houden is er bereidheid vereist om te geven en te nemen. Die bereidheid maakt een coalitie bestendig. Bij de aanvang van de coalitie (VD|80, CDA en PvdA) in Edam-Volendam waren de panden van het HHNK onderwerp van een compromis. Wel kopen, maar na afsplitsing van het vergadergedeelte weer verkopen.

Sindsdien zijn de omstandigheden gewijzigd. Verkopen lukt niet. Dat roept de vraag op of het (financieel) verstandig is om vast te houden aan de oude plannen. Moet je principieel vast houden aan de oude plannen of je, door omstandigheden gedwongen, flexibel opstellen? Binnen de coalitie wist men dat probleem niet op te lossen. De PvdA en VD|80 kwamen recht tegenover elkaar te staan en de coalitie brak.

De PvdA dacht zich verzekerd te hebben van de steun van het CDA. Dat bleek niet het geval te zijn. Tijdens de gemeenteraadsvergadering van 30 mei verweet de PVDA het CDA openlijk dat ze de boel belazerd hadden. Maar goedbeschouwd was het natuurlijk de PvdA die de boel heeft belazerd door achter de rug van VD|80 om met de andere coalitiepartner afspraken te willen maken. Het verraad van de PvdA-fractie gaat verder. De fractie heeft de gewijzigde omstandigheden aangegrepen om haar eigen zin door te zetten en terug te nemen wat ze bij de coalitiebesprekingen had ingeleverd. Openlijk betwistte ze de cijfers van het college. Als ze binnen het college de steun van het CDA en de burgemeester zou hebben verworven, zou het haar zijn gelukt.

De opzet van de PvdA is mislukt omdat het CDA de coalitieafspraken trouw bleef. Dat deed ook de wethouder van de PvdA, Dorus Luijckx, en daarmee voltrok zich ook een breuk binnen de PvdA. De oppositiepartij VVD haalde de angel uit het conflict door voor te stellen de beslissing uit te stellen. Daarmee konden de gebeurtenissen echter niet ongedaan worden gemaakt. De coalitie is uit elkaar gevallen en er is sprake van een crisis.

De breuk zat er al een tijdje aan te komen. Eerder stemde de PvdA-fractie al niet in met het collegevoorstel voor de reconstructie van het dorpshart van Volendam. Het moet VD|80 al wat langer dwars hebben gezeten dat de PvdA wat bedrevener bleek te zijn in het politieke spel en veel binnen wist te halen. Deze keer was het genoeg. De bekende druppel deed de emmer overlopen.

Vanuit mijn gezichtspunt hebben beide partijen, VD|80 en PvdA, zich gediskwalificeerd om op korte termijn opnieuw deel te nemen aan een college. Ze hebben een twistpunt tot buiten haar eigen proporties laten groeien en verdeeldheid gezaaid. De gemeenteraad zit met de brokken, want zo gemakkelijk is het niet om een nieuwe coalitie te vormen als beide brokkenmakers buiten beschouwing worden gelaten. Het voorstel van de VVD om het college als een soort zakenkabinet verder te laten gaan om kosten voor wachtgeld uit te sparen, lijkt me niet goed doordacht te zijn. Die wachtgeldkosten zouden bij de komende gemeenteraadsverkiezingen toch wel komen. Dat dient dan ook te worden afgewogen tegen het probleem dat de gemeente verder moet met een kreupel college dat nog belangrijke besluiten moet voorbereiden.

Ik pleit daarom voor een nieuw minderheidscollege met de VVD als kern, aangevuld met GroenLinks en het CDA. De belangrijkste taak van dit college is een meer-jarenbegroting op te stellen en daarvoor een meerderheid te vinden in de gemeenteraad. Een tweede, meer delicate, taak zou dienen te zijn om de invloed van de derde (ambtelijke) macht in kaart te brengen en terug te zetten naar de plaats die het hoort te hebben, dienstbaar aan de politiek.

Er zijn genoeg aanwijzingen dat de ‘vierde macht’ haar eigen agendapunten heeft die onder het vorige college kennelijk werden gedoogd. De omvang van het ambtenarenapparaat speelt daar een rol in en ik kan me niet onttrekken aan de indruk dat de ‘vierde macht’ een rol heeft gespeeld in het huisvestingsconflict en daarin ook verdeeld is.


Op de bestuurscultuur van de voorbije jaren is veel aan te merken. De autocratische stijl is lang gedoogd door de gemeenteraad. Een crisis betekent dat er zowel kansen als bedreigingen zijn. De kansen vragen om een vastberadenheid om het democratisch functioneren weer op het goede spoor te zetten. Openheid, controleerbaarheid en integriteit zijn de kernwoorden waarvoor ik al weer een aantal jaren pleit. Er is een nieuwe wind nodig en een sterk overgangscollege kan die tot stand brengen. Een gezond politiek klimaat is uiteindelijk nog belangrijker dan een sluitende begroting.

woensdag 29 mei 2013

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening

                                                              



KLADBLOK

Maar niemand heeft recht op zijn eigen feiten. Een beroemd man heeft dat eens gezegd, ik ben vergeten wie het was, maar het schoot me te binnen  nadat ik weer wat meningen had gelezen van politieke partijen over de aankoop van de HHNK-gebouwen. Als het om de cijfers gaat, ben ik al lang de weg kwijt. Cijfers worden gepresenteerd als feiten, we moeten echter bedenken dat degenen die cijfers presenteren een doel hebben. Ze willen gelijk hebben. Het is dan ook de vraag hoe de gemeenteraad er ooit in kan slagen om wijs te worden uit die cijferbrij. Mij lijkt het onmogelijk.

Achter die cijfers zit een enorme knokpartij over de vraag waar ambtenaren gehuisvest moeten worden. We maken de bijzondere situatie mee dat Dorus Luyckx als wethouder van financiën namens het college een voorstel heeft gedaan, waar zijn eigen partij, de PvdA, het volstrekt niet mee eens is. Het college meent dat huisvesting aan de Mgr. Veermanlaan het goedkoopst is. De partij van de Arbeid ziet dat volledig anders en heeft kennelijk geen vertrouwen meer in zijn eigen wethouder en het college. De fractie van VD|80 gaat tekeer als een mager speenvarken en beweert dat als de PvdA haar zin krijgt, de gemeente aan de bedelstaf raakt. De fractie steunt het collegevoorstel. Het is duidelijk dat feiten en meningen niet meer van elkaar te onderscheiden zijn en dat er voor beide opties hooguit een marginale meerderheid te vinden is. Hoe de knoop ook wordt doorgehakt, voor de verliezers zal het na de hoog opgelopen discussie een prestigeverlies zijn. Een verlies dat de winnaars kwalijk zal worden genomen. In feite betekent het dat de coalitie kapot is. Er is geen vertrouwen meer.

In deze situatie komt de fractie van de VVD met het voorstel om met onmiddellijke ingang alle uitgaven te bevriezen tot er meer duidelijk is over wat er in de toekomst financieel al dan niet mogelijk is. Mij lijkt dat een verstandig plan. Het betekent ook dat een fusiebesluit moet worden uitgesteld. Afgezien van het feit dat, naar mijn mening, de fusie Edam-Volendam geld gaat kosten, is er ook het gegeven dat nadat er een fusiebesluit is genomen de te fuseren gemeenten, totdat de fusie is gerealiseerd, geen majeure uitgaven meer mogen doen. Het voorstel van de VVD heeft dan ook wel wat meer consequenties dan op het eerste gezicht lijkt.

Zowel Zeevang als Edam-Volendam hebben haast gemaakt om nog een paar belangrijke dingen te doen voordat het fusiebesluit is gevallen. Zeevang heeft zijn multifunctioneel centrum veilig gesteld. De consequenties voor de (fusie)begroting moeten nog in kaart worden gebracht. Edam-Volendam wil in ieder geval nog een besluit nemen over de toekomstige huisvesting van ambtenaren. Het voornemen om tot een besluit te komen over de reconstructie van het dorpshart lijkt inmiddels op de lange baan te zijn geschoven.
Om het plan van de VVD een reële kans te geven is er, denk ik, een nieuwe coalitie nodig, waarin wat mij betreft VD|80 en de PvdA zullen ontbreken. De PvdA als coalitiebreker omdat ze terugkomt op afspraken, heeft haar recht op meebesturen verloren. Ze kan haar achterban niet de baas en dat is voor iedere coalitie een probleem. VD|80 is wat mij betreft geen serieus te nemen partij meer. Een nieuwe coalitie zal moeten puinruimen. Mij lijkt het vanzelfsprekend dat de VVD wat dat betreft zijn verantwoordelijkheid zal nemen. Met GroenLinks en het CDA kan ze een minderheidscoalitie vormen. Wellicht zitten daar wat risico’s aan, maar het maakt alle partijen en individuele raadsleden verantwoordelijk en weerhoudt het nieuwe college van ondoordachte avonturen.

Een nieuwe coalitie heeft maar één opdracht. Back to basics. Geen kadootjes meer voor wie dan ook, megalomane plannen in de onderste la opbergen en als de donder aan de slag om een gezonde begroting voor 2014 op te stellen. Dat is een mooie taak voor een college dat maar iets meer dan een jaar zal zitten. Dat vergt geen uitvoerige coalitie-onderhandelingen. Een sluitende begroting voor 2014 en een realistische meerjarenbegroting zou het belangrijkste doel moeten zijn. Een nieuwe coalitie heeft rekenmeesters nodig die feiten kunnen onderscheiden van meningen.

Een nieuw college zou ook een einde moeten maken aan het beleid voor het Europaplein. Als winkeliers iets hard nodig hebben is dat wel extra parkeerruimte. De reden om het Europaplein autovrij te maken was een stap ter voorbereiding van de reconstructie van het dorpshart. Nu dat plan op de lange baan terecht is gekomen, zou het moeten worden teruggedraaid. 

woensdag 22 mei 2013

Gaat het college van Edam-Volendam vallen?


KLADBLOK
                                   


           


Er was maar één belangrijke reden voor de gemeenteraad om in te stemmen met de aankoop van de panden van het HHNK: het behoud van de gerieflijke vergader-accommodatie. Het bezit van de rest van de panden is een financiële last. De optimistische plannen voor de verkoop van het kantoorgedeelte zijn gestrand in de financiële crisis. Nu er moet worden gekozen voor noodzakelijke uitbreiding van de gemeentelijke kantoorruimte, is er een keuzevraagstuk ontstaan. Wordt er verder gegaan met de plannen voor de uitbreiding en modernisering van het pand aan de Mgr. Veermanlaan, zoals het college heeft voorgesteld, of: moet de voorkeur worden gegeven aan het geschikt maken van de panden van het NNHK, ook al valt dat duurder uit.

Het is een lastige keuze. Een keuze die je alleen kunt maken zoals een goed huisvader die zou doen. Kan het huishoudbudget van de gemeente de last dragen?, gaat het om een volwaardige kantoorruimte en past het in een aantal denkbare toekomstscenario’s?

Er zijn uitgesproken voor- en tegenstanders van de aankoop. Tot nu toe nam de VVD een middenpositie in. Het voorstel van de VVD-fractie is de panden nu als kantoorruimte in gebruik nemen omdat de meeste kosten daarvan nu al op de begroting drukken. Als de marktomstandigheden zich wijzigen kan alsnog tot verkoop worden over gegaan. Het is de vraag of dat een geloofwaardig scenario is.

Persoonlijk geloof ik niet dat het huisvesten van ambtenaren het belangrijkste onderwerp is bij de voor- en tegenstanders van het in gebruik nemen van de panden. De financiële consequenties zijn het zichtbare strijdpunt. Daarachter liggen andere, meer verborgen, overwegingen en emoties die hoorbaar zijn in de toon waarmee wordt gediscussieerd over de financiële consequenties.

De redactie van de Stadskrant noemde het een ‘ontspoorde discussie’ in een redactioneel commentaar. De redactie ziet een herleving van de kommenstrijd waarvan ze aannam dat die al lang was overwonnen. Dat is een beetje vreemde bewering gezien de column ‘Krasse Taal’ een paar weken eerder in de Stadskrant. Daarin wordt onverkort  de bevolking van Volendam op de schop genomen als tegenstander van het in gebruik nemen van de panden. Het Volendamse standpunt wordt in een aantal clichés aan het einde van de column samengevat als: “Daar kunnen wij natuurlijk niet aan beginnen, te ver, te oud, te gemakkelijk, te voor de hand liggend, niks aan te verdienen voor ons bouwbedrijf, onhandig voor de koffiejuffrouw en te Edams. Een mooi monument om te verkopen, want wij hebben al cultuur genoeg.”

Wat mij betreft is het onzin om de kommenstrijd te negeren en de Stadskrant doet dat eigenlijk ook niet. ‘Kommenstrijd’ is eigenlijk een verkeerde benaming voor wat er aan de hand is. Het is niet alleen een strijd tussen kommen als zodanig. Het is vooral een strijd tussen kommen met grote culturele en sociaal-economische verschillen en met een gedeeld verleden dat niet zonder pijnpunten is. Edam heeft is in het recente verleden niet zonder pijn de vestiging van een stadskantoor kwijtgeraakt en het is aannemelijk dat dit verlies in de discussies een ondergeschoven rol speelt. Daarnaast speelt de vraag waar uiteindelijk het representatieve gedeelte van de bestuursfunctie zal worden gehuisvest. De representatieve panden van het voormalige NNHK zijn eigenlijk veel geschikter voor het onderbrengen van bestuur en staf van de gemeente dan voor het onderbrengen van ambtenaren. Ik ben dan ook bang dat het de verborgen agenda is van menigeen om bestuur en staf te verhuizen naar Edam.

Dat zijn overwegingen waar ook de VVD-fractie in haar middenpositie rekening mee dient te houden. Bij haar voorstel voor een tijdelijke oplossing past de vraag: hoe tijdelijk is tijdelijk?

Bij discussies die op hoge toon worden gevoerd, mag je er vanuit gaan dat het onderwerp van discussie, in dit geval de financiën, slechts een symboolfunctie vertegenwoordigt en dat daarachter andere belangen die niet kunnen worden uitgesproken, een rol spelen. Uiteindelijk draait het, denk ik, om de verhuizing van bestuur en staf naar Edam.

Bij de gang van zaken zoals we die zien, speelt nog een ander (cultureel) verschil tussen beide kommen een rol. De Edamse bevolking slaagt er als regel veel beter in om de eigen belangenbehartiging vanuit bevolkingsintiatieven vorm te geven dan de bevolking van Volendam. Daar nemen politieke partijen het voortouw en laat de bevolking zich nauwelijks horen.

De collegepartijen zijn verdeeld. Bij de huidige stemverhoudingen waarin CDA, VD|80 als collegepartijen samen optrekken met lijst Kras – een minderheidscombinatie- kan er een situatie ontstaan waarin de coalitie breekt. Ik zou dat niet betreuren en verwelkomen als een ontwikkeling die een meer gezonde politieke situatie mogelijk maakt.

 

 

 

maandag 29 oktober 2012

KLADBLOK Is het geheugen van de VVD een vergiet?

 Een goed toneelstuk kan helemaal worden verpest door slechte acteurs. Als ik kijk hoe de plaatselijke VVD omgaat met het liberale gedachtengoed, moet ik altijd weer denken aan acteurs die het niet is gelukt om de teksten in hun hoofd te stampen. Uit hun mond klinken de van wijsheid getuigende liberale teksten altijd weer als een karikatuur. Neem nou het pleidooi in de Nivo en Stadskrant van VVD-fractielid Kees Sier (Goot) om het gemeentelijk kabelsysteem te vernieuwen en door TNO te laten testen. Dan zou Edam-Volendam als eerste beschikken over een nieuw systeem. Dat er een ondernemer achter zit die naarstig op zoek is naar een gemeente die bereid is hem een opdracht te geven, staat er natuurlijk niet bij. Daarom moeten we maar aannemen dat het de plaatselijke VVD slechts is begonnen om het stimuleren van de economie en het in de vaart der volkeren opstoten van hun geliefd Edam-Volendam.

Het zijn mijn slechte gedachten die maar niet kunnen uitsluiten dat ze een bevriend ondernemer aan een klus willen helpen. Maar hun tekst biedt alle aanleiding voor dat soort gedachten. Het is een verkooppraatje. Wonderkind en zelfbenoemd financieel genie (zie de krantenartikelen over hem), Emile Karregat, zag ik druk in gesprek met de ondernemers van rond het Europaplein. Wil hij hun problemen helpen oplossen of is het hem er slechts om te doen om stemming te kweken tegen de coalitie die het college van B&W vormt?

Ik durf het niet te zeggen. Als hij eerlijk is zal hij die ondernemers verteld hebben dat de problemen voortkomen uit het eerdere gedram van de VVD en het CDA. Die wilden maar al te graag de loper uitleggen voor het verblijfstoerisme. De belanghebbenden daarachter, de investeerders in het Marinapark, wilden een dorpscentrum zonder al te veel auto’s en autoverkeer en dat een cultureel en commercieel decor kon vormen voor verblijfstoeristen. Het Marinapad was het eerste succes voor de VVD en het CDA. Maar ik vrees dat onze Emile dat al weer is vergeten en zich haast zijn omstanders uit te leggen dat het falen van de plannen te wijten is aan het amateurisme van het huidige college. En dan hebben we nog wethouder Marisa Kes. Die is in woede is ontstoken nadat de VVD haar ervan had beschuldigd miljoenen over de balk te gooien. Ook zij twijfelt sterk aan de kwaliteit van de geheugens bij de plaatselijke VVD.

Nu ik het verhaal van Kes in de Nivo heb gelezen, denk ik dat ze gelijk heeft. Oud-wethouder Emile Karregat had precies kunnen weten hoe het zat. De kwestie heeft enige tijd in zijn portefeuille gezeten. Hij kende de problemen. Het was dus nogal brutaal van de VVD om een motie in te dienen waarin de aanpak van Kes werd veroordeeld. Het lijkt op goedkoop scoren. Het lijkt op opportunisme en populisme. Het lijkt op stemming kweken. Het lijkt nergens op.

Heeft de VVD dan niemand met een goed geheugen in haar midden die de club bij de les kan houden? Nu valt er best het nodige aan te merken op het huidige college. Intern krijgt ze de organisatie maar niet op orde. Extern verliest ze het vertrouwen van de bevolking door haar eigenwijsheid. Het huidige college is nooit goed in staat geweest om te luisteren. Dat veroorzaakt veel ruis en tegenwind. Daar kan het college niet zo goed tegen. Het begint zichtbaar te worden dat ze bezig is haar zelfvertrouwen te verliezen. Ze zoekt de oorzaak niet bij zichzelf. Het is de zeurende burger die geen geduld heeft of het niet begrijpt. In de malaise die dat veroorzaakt schieten de collegefracties tekort. Ze nemen het college in bescherming in plaats van kritisch te begeleiden. Dat maakt het alleen maar nog erger.

Zo’n situatie vraagt om een doordachte en kritische oppositie. Met vijf leden in de fractie zou dat bij uitstek een taak van de VVD dienen te zijn. Met het liberale gedachtegoed als beginsel zouden ze de weg kunnen wijzen. In plaats daarvan komen ze niet verder dan een zielige vertoning van applaushalers met goedkope en banale teksten. In zijn eentje bakt Loek Kras er heel wat meer van. Ik heb een aantal keren met genoegen naar hem geluisterd. Hij lijkt eindelijk op te bloeien nu hij de vrijheid neemt om op vrijmoedige wijze het geweten van de gemeenteraad te zijn. Loek is een liberaal in hart en ziel en werkt in zijn eentje harder dan die vijf gemakzuchtige would-be-liberalen bij elkaar.