Posts tonen met het label Zeevang. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zeevang. Alle posts tonen

vrijdag 7 november 2014

Edam-Volendam tegen Zeevang eindigde in 0-2


Misschien was het maar goed dat de raadsvergaderingen in Edam-Volendam nog steeds niet live op de lokale televisiezender te zien zijn. De voor een deel gecombineerde  (met Zeevang) raadsvergadering van 30 oktober zou in menig huiskamer met ontsteltenis zijn ontvangen. In veel opzichten was er sprake van een dieptepunt in de geschiedenis van de raadsvergaderingen van de gemeente Edam-Volendam.

What’s a name?
Het is de vraag die Juliet aan Romeo stelt in het bekende drama van Shakespeare. Het gaat er niet om hoe iemand heet, maar om wie hij is, verzucht Juliet omdat ze niet met Romeo mag trouwen omdat hij lid is van een rivaliserende familie. Maar in de gecombineerde raadsvergadering van de gemeenteraden van Edam-Volendam en Zeevang over de naam van de fusiegemeente bleek de keuze van de naam voor de nieuwe gemeente goed voor een drama in meerdere bedrijven. Rivaliteit om een naam. De fracties van de raad van Zeevang lieten op welsprekende wijze weten dat ze –alles afwegende- konden instemmen met het collegevoorstel om de naam Edam-Volendam te handhaven.  De raadsleden van Edam-Volendam hadden zich kunnen optrekken aan dit voorbeeld van doordachtheid en welsprekendheid. Maar aan  de neiging tot platvoersheid, gekissbis om niks en overwegend gebrek aan diepgang valt, zo bleek, weinig te veranderen. Dat bracht de stand op 0-1 voor Zeevang. Het waren vooral de fractieleiders van Lijst Kras (Loek Kras) en VD|80 (Nico Karhof) die op negatieve wijze de toon zetten met hun pleidooi voor de naam ‘Volendam-Edam’. Beide fracties stemden merkwaardig genoeg tegen het collegevoorstel, terwijl ze daar zelf deel van uit maken. Vooral Karhof (VD|80) maakte het bont. De man die mij  interesseert vanwege zijn onbekommerd gebruik van drog- en doelredeneringen, betoogde op geringschattende wijze dat de toevoeging van Edam achter de naam Volendam nog net kon. Hij zei daarna nog net niet dat Zeevang eigenlijk een soort Assepoester was die wel in de keuken kon slapen, maar het kwam er wel op neer. Het was gênant. De raadsleden van Zeevang reageerden op ingehouden wijze maar spraken wel hun teleurstelling uit over een gang van zaken die weinig beloften voor de toekomst inhoudt. Wim Runderkamp (fractievoorzitter VVD) plaatse nog geïrriteerd een korte interruptie om beide partijen te beschuldigen van het opvoeren van een spel voor de bühne. Wat mij betreft had hij de gelegenheid mogen aangrijpen om ze er eens uitgebreid op te wijzen dat in een bijeenkomst van volksvertegenwoordigers enig niveau wel gewenst is.

Een stuntelende wethoudster
‘Transities in het sociale domein’, dat kunnen ze allemaal zonder haperingen in één adem uitspreken. Voor mij was het echter moeilijk om vast te stellen hoeveel van de sprekers werkelijk begrepen waar het om ging bij de behandeling van de WMO, participatiewet en Jeugdopvang. Ook dit onderwerp werd in een gecombineerde vergadering besproken en ook hierbij kwamen de raadsleden van Zeevang het best beslagen ten ijs. De stand werd 0-2 in het voordeel van Zeevang. Vooral de inbreng van de PvdA (Voerman) viel op. Voerman is een voorbeeld van wat in de raad van Edam-Volendam ontbreekt. Iemand met gezag die goed voorbereid de toon kan zetten. Ze wees op knelpunten (kostendelersproblematiek) , ze wees er op dat in de stukken de visie ontbrak op hoe de uitvoering van alle regels tot zijn recht zou komen in het landelijk gebied en pleitte voor een tijdige evaluatie. Het geluid dat er in algemene zin weinig viel te zeggen vanwege het ontbreken van financiële kaders bij de plannen, was algemeen.
Wethouder Kroon-Sombroek (CDA) had heel veel moeite met het beantwoorden van de vragen die op zich niet zo moeilijk waren. In een onsamenhangend en soms gemompeld betoog liet ze blijken onvoldoende boven de materie te staan en zich in details (die niet allemaal ter zake waren) te verliezen. De algemene lof voor de ambtelijke voorbereiding kreeg zo een schrille toon. Burgemeester van Beek kwam haar enkele keren te hulp om er wat meer lijn in te brengen. Gelukkig is er een bekwame ambtelijke staf voor deze onderwerpen. Mevrouw Voerman kreeg echter geen helder antwoord op haar zorg over hoe het met al die regelingen zal gaan in het landelijk gebied. Dat maakte duidelijk dat bij het vele werk dat in de voorbereiding van de fusie wordt gestoken het besef ontbreek dat er veel kernen bij komen met een sociaal en economisch geheel andere structuur en cultuur.

Baanstede en de vogels in de lucht
De sociale werkplaats Baanstede wordt afgebouwd en om te voorkomen dat de werknemers voortaan achter de geraniums moeten blijven zitten moeten ze worden ondergebracht bij bestaande bedrijven. De nota waarin dat allemaal stond beschreven was op zijn zachtst gezegd nogal optimistisch terwijl de voor de beoordeling belangrijke financiële kaders ontbraken. De raad sprak zijn zorgen uit en liet het daarbij. Niemand die met zijn vuist op tafel sloeg om duidelijk te maken dat met zo’n vaag plan er weinig garanties waren voor de mensen waar ander werk voor moet worden gezocht. Voor een aantal raadsleden, bijvoorbeeld van het CDA, was het onduidelijk of het ging om een scenariokeuze of een besluit over de uitvoering van voorstellen. Als toeschouwer vraag je je dan af op de stukken goed zijn gelezen. Vooral bij dit onderwerp viel me op dat de fractie van LK uit vier stuurs kijkende heren bestaat die visueel door de enige dame in de fractie gescheiden zijn van hun fractievoorzitter. Ze komen niet aan het woord. Loek Kras voert bij alle onderwerpen het woord in zijn onnavolgbaar ‘krassiaans’. Kan hij delegeren, vraag je je dan af.

Herbenoeming Burgemeester
Vanwege een besloten gedeelte van de vergadering moest iedereen, behalve de raadsleden de raadszaal verlaten. We mochten zelfs niet weten wat het onderwerp was. Later bleek het om het voorstel te gaan om burgemeester Willem van Beek voor te dragen voor herbenoeming tot de fusiedatum van 1 januari 2016. De stemming over dat onderwerp was wel openbaar en de gemeenteraad koos unaniem voor herbenoeming. Loek Kras van Lijst Kras brak daarna uit in een spontane lofrede die zich het best laat samenvatten in de aanhef van het lied: “Zo’n goeie hebben we nog nooit gehad”. Daar denk ik toch echt heel anders over. Willem van Beek is een aimabel mens, maar het is hem  nooit gelukt om de burgervader te worden die bekend werd om zijn verbindend vermogen. Wel staat hij bekend als een gewiekste bureaucraat en geslepen technocraat zonder duidelijke lijn, tenzij laissez faire een lijn is. Het onveilige werkklimaat op het Stadskantoor is er onder hem niet veiliger op geworden. Samen met zijn gemeentesecretaris is hij verantwoordelijk geweest voor een aantal personeelsdossiers die vragen opriepen en oproepen. Een echt einde is daar nog niet aan gekomen. Ook het van een weinig werkend geweten blijk gevende adviesbureau Van Kleef&Partners, kennissen van Van Beek, is nog steeds actief op het Stadskantoor. De enorme flaters van dit bureau in de zaak CB zijn kennelijk met de mantel der liefde bedekt. Het gebrek aan bindend vermogen bleek ook bij de volkomen uit de hand gelopen discussie over de huisvesting van ambtenaren. In mijn ogen zou de fusie een goede gelegenheid zijn om uit te kijken naar een burgemeester die dat bindend vermogen wel heeft.

Zelfs Kes raakte de draad kwijt
En dat mag natuurlijk wel in de krant. Bij een simpel onderwerp, de om juridische redenen gewenst herziening van een eerder besluit, lukte het haar niet om het verschil tussen de oude en nieuwe tekst duidelijk te maken. Ik kan het haar niet echt euvel duiden. Het paste volkomen bij de sfeer van de rommelige vergadering. Opvallend was verder dat er één punt van de agenda werd afgevoerd. Het onderwerp ‘uitbreiding Don Bosco’ werd niet besproken omdat daar geen tijd meer voor zou zijn. Met nadruk werd er nog eens op gewezen dat het om procedurele en niet om inhoudelijke redenen ging. Die nadruk maakte me wantrouwig omdat ik ook al de indruk had dat het van tevoren was afgesproken.
Wordt het tijd om camera’s op te hangen in de raadszaal? Wat mij betreft is dat de hoogste tijd. De gemeenteraad controleert het college en de bevolking moet de gemeenteraad kunnen controleren. De berichtgeving in kranten over hun doen en laten laat wat mij betreft te wensen over. Bij een beter toezicht uit de bevolking zou de gemeenteraad zich wel eens beter kunnen gaan gedragen, al betwijfel ik of de raad van Edam-Volendam in deze samenstelling ooit het niveau van de gemeenteraad van Zeevang haalt.






woensdag 23 oktober 2013

KLADBLOK De geboorte van een nieuwe Gemeente?

                                                              



                                                                       

Is er in de gemeenteraadsvergaderingen van 17 oktober 2013 in de raadszaal van Edam-Volendam een nieuwe gemeente geboren? Die vraag kunnen we rustig met nee beantwoorden. Als er van iets sprake is geweest, is dat de verwekking van een nieuwe gemeente. Ik was erbij. Edam-Volendam en Zeevang besloten als partners samen iets nieuws te verwekken. Geen gehijg, gekreun of zweet bij deze daad, hooguit, maar dan in bureaucratische taal, de uitspraak: “Ja, ik wil”, en dat met overtuiging  door beiden. Het zal langer dan negen maanden duren voor we met de boreling kennis kunnen maken. De verwekkers zullen het niet overleven. Het is dus een daad van ultieme zelfopoffering.

Zo wordt geschiedenis gemaakt. Er waren geen bloemen, slingers, vreugdevuren, champagne of toespraken, want het bijgeloof wil dat je daarvan afziet bij zo’n teer begin. Daarmee moeten we wachten tot de boreling na de draagtijd het licht zal zien. Toch was het een opmerkelijke gebeurtenis als je het coalitie-akkoord er op na slaat. Daarin staat geschreven:  “Een ander expliciet aandachtspunt is de samenwerking met de omliggende gemeenten en specifiek die met de gemeenten Waterland en Zeevang. We zijn bereid deze samenwerking uit te breiden, als dit voor ons voordelen brengt. Onze eigen autonomie, identiteit en cultuur staan daarbij voorop.”

Zo’n coalitie-akkoord zou je als een belofte aan de bevolking kunnen zien. Kijk zeggen de coalitiepartijen: “Hier zijn we het over eens geworden namens u en dit gaan we uitvoeren”. In de praktijk gaat het anders en daaruit kun je geen andere conclusie trekken dan dat papier geduldig is. De eerste die de belofte zonder omhaal dumpte, was coalitiepartner PvdA.  De anderen namen eerst de tijd om nog wat na te denken.

VD|80, de partij die het dichtst bij de bevolking van Volendam zegt te staan, had heel wat meer moeite met de aanzoek van Zeevang. De partij had heel wat vragen en bedenkingen, die overigens niet door haar wethouder in het college van B&W leken te worden gedeeld. Ze steunde het naar een fusie strevende beleid van het college. VD|80 meende dat er voor de bevolking er onvoldoende informatie beschikbaar was om een juist beeld te krijgen en klaagde over het feit dat het college een aantal van haar vragen niet of onvolledig beantwoordde. In een stevige mail seinde ze het college: “We gaan er van uit dat die telefonische enquête pas gehouden wordt als de antwoorden op onze vragen zijn gegeven en bekend gemaakt zijn aan de bevolking”.

In haar antwoord aan VD|80 laat het college weten dat ze de bij de telefonische enquête te stellen vragen al heeft vastgesteld en niet van plan is om de procedure anders te laten verlopen dan al was gepland en dat de voorbereiding van de enquête al is gestart.  Ten overvloede laat ze daarbij nog weten ‘het niet gebruikelijk te achten dat antwoorden op vragen specifiek kenbaar worden gemaakt aan de bevolking’. Die merkwaardige toevoeging die een aansporing bevat om de antwoorden van het college ‘onder de pet’ te houden, heeft me verwonderd. Kennelijk wenst het college geen volledige transparantie en zeker niet op het gevoelige punt van een fusie-voornemen.  VD|80 heeft er niets mee gedaan. Ze heeft in de raad geen misbaar gemaakt en ook de ledenraad niet bij elkaar geroepen om haar eigen achterban te peilen. Dat had misschien wel gemoeten. Bij het onderwerp ‘samenwerking’  in haar verkiezingsprogramma vermeldt ze immers: ‘Daarbij moet echter te allen tijde voorop staan dat de gemeente Edam-Volendam zelfstandig blijft.

VD|80 stond er op dit punt alleen voor. Coalitiegenoot PvdA koos, ondanks het coalitieprogramma,  van meet af aan voor fusie en ook het CDA haakte na enige aarzeling daarbij aan. De eigen wethouder Marisa Kes achtte zich kennelijk ook niet aan het verkiezingsprogramma van haar partij en aan het later gesloten coalitie-akkoord gebonden. Ze ging haar eigen weg. Wie de gang van zaken analyseert, komt onder meer uit bij het kritieke punt dat consequent verzet van VD|80 wethouder Kes (en van haar ex-collega Runderkamp) binnen het college, een wereld van verschil had kunnen maken. Bepaald geen glansrol dus van deze dame.

Bij de verwekkingsceremonie van de nieuwe gemeente wilde VD|80 kennelijk niet de boze petemoei zijn. In een stemverklaring maakte de partij duidelijk dat ze in de raad tegen het fusiebesluit had gestemd.  Aan die tegenstem wilde ze nu het om een herindelingsbesluit ging niet langer vasthouden. Zo stemde de gemeenteraad uiteindelijk unaniem voor het voorstel. Of er druk is uitgeoefend op VD|80 om tot unanimiteit te komen is niet bekend, maar onwaarschijnlijk is het niet.

De enige lichte wanklank kwam van Nico van Straalen (GrL) die het college opriep aan draagkracht voor het besluit onder de bevolking te werken omdat aan die draagkracht nog het nodige schort. Die woorden werden van verschillende kanten beaamd.
Wie het bovenstaande overziet zal zich afvragen of het niet beter is als politici eerst en vooral gaan werken aan het herstel van het vertrouwen in de politiek onder de bevolking. Of (nadenkertje) aan het vertrouwen van de politiek in de bevolking.

woensdag 16 oktober 2013

Kan een fusie met Zeevang nog worden voorkomen?

KLADBLOK

   Is VD|80 de enige partij met wantrouwen?                                                                 

De Provincie Noord-Holland heeft net laten weten dat een fusie met andere provincies onbespreekbaar is. Dat zou kunnen betekenen dat ze veel oog en begrip zal kunnen hebben voor de bezwaren die onder de bevolking van Edam-Volendam leven tegen de voorgenomen fusie met Zeevang als ze daar over moet beslissen. Bij fusies gaat er iets verloren van de eigen identiteit en van baas zijn in eigen huis.
Het college van B&W van Edam-Volendam begaf zich niet in dat soort afwegingen en meldde de gemeenteraad en de bevolking dat Zeevang financieel gezond was en de bevolkingsopbouw overeen kwam. De gemeenteraad had zijn twijfels over de cijfers, maar ging er mee akkoord dat een keuze aan de bevolking zou worden voorgelegd. Daar zijn verkiezingen of een referendum natuurlijk de ideale vorm voor. Dat ging men echter wijselijk uit de weg. Stel je voor dat er een ongewenste uitkomst zou komen. In plaats daarvan werden inspraakavonden georganiseerd waar je niet kon inspreken en werd er een telefonische enquête onder een beperkt aantal inwoners gehouden die voorgeprogrammeerde vragen mocht beantwoorden. Ja, zo kan ik het ook. Een uitslag van die telefonische enquête heb ik in de media niet aangetroffen.  Heb ik iets over het hoofd gezien? Op de website van Edam-Volendam kon ik allerlei informatie vinden, maar al weer die uitslag van de telefonische enquête niet.

Persoonlijk ben ik niet zo’n voorstander van een fusie. Als er noodzaak tot samenwerking is, zijn er allerlei organisatorische oplossingen denkbaar die een fusie overbodig maken. Mijn bezwaren heb ik onder meer uiteengezet in het stuk “Boer zoekt vrouw” (http://www.groot-waterland.nl/2012/10/26/boer-kiest-vrouw/ ).  Daarin heb ik gewaarschuwd dat er een voldoende overzicht van de financiële situatie ontbrak. Dat was niet ten onrechte. De gemeenteraadsfractie VD|80 die op 28 juni van dit jaar nog met voorbehoud (voor de ingangsdatum) vóór stemde, publiceerde in de NIVO van 10 juli, dus kort daarna, een alarmerend stuk over de financiële situatie van fusiepartner Zeevang. De partij spreekt zelfs van wantrouwen in de fusiepartner, nu gebleken is dat deze voorafgaande aan de fusie nog forse investeringen heeft gedaan. Hadden ze dat al vóór hun instemmend besluit in de gemeenteraad kunnen weten. Ze schrijven dat het een verrassing was voor iedereen, maar dat is aantoonbaar een smoes die moet verklaren waarom ze zich (en dat geldt niet alleen voor VD|80) een rad voor de ogen heeft laten draaien.

In het verleden heb ik altijd gepleit voor een fusie van Zeevang met Purmerend als meest logische oplossing. Daar ben ik nog steeds voor en die oplossing is nog niet volledig uit zicht. Het fusiebesluit komt in een bezwaarfase en ik denk dat vooral de inwoners van Volendam die mogelijkheid met beide handen moeten aangrijpen. Ze hebben meer te verliezen dan te winnen bij een fusie. De stemming in Volendam is ook overwegend tegen een fusie. Als er een handtekeningenactie zou worden georganiseerd, vermoed ik dat zeker 80% van de stemgerechtigde bevolking zich tegen een fusie zal uitspreken. De partijen die hen in de gemeenteraad vertegenwoordigen hebben het er dus mooi bij laten zitten.

Er zijn tal van bezwaren denkbaar. Op de eerste plaats procedureel. Klopte de voorinformatie of is die gepimpt?, Was het onderzoek onder de bevolking via inspraakavonden en een telefonische enquête voldoende representatief? Is de bevolkingsvoorlichting voldoende en juist geweest? Is er sprake geweest van informatiemanipulatie? Bij deze vraag denk ik onder meer aan een juichend artikel in het NHD waarin verkondigd werd dat de bevolking van Volendam vóór de fusie zou zijn terwijl er vooral lege stoelen waren op die inspraakavond. Zo kunnen er nog heel wat meer vragen worden gesteld. Het liefst zou ik zien dat daar deskundigen bij worden ingeschakeld die duidelijk kunnen aanwijzen waar de tekortkomingen hebben gelegen.

Bij mij bestaat de indruk dat de bevolking de fusie is ingerommeld en dat men daarbij vooral heeft gekeken naar welke voorstelling van zaken en welke procedure een gunstige uitslag kon bewerkstelligen.

Wat de rol van de gemeenteraad bij het fusiebesluit is geweest, is geheel onduidelijk. Als ik het zou moeten verklaren komt alleen maar de gedachte boven dat ze zich verplicht voelde om met een fusie in  te stemmen (druk van het college en de provincie?) en daar tamelijk naïef  mee is omgegaan. Bevolkingsbelangen zijn in mijn ogen lichtvaardig verkwanseld. Je zou zelfs de vraag kunnen stellen of er in de gemeenteraad wel voldoende kwaliteit zit die bij zo’n belangrijk besluit nodig is.


Het is nog niet te laat. Maar er is wel de nodige inspanning noodzakelijk om een ongewilde fusie te voorkomen.  De bevolking heeft het laatste woord en kan daarvoor de voorgeschreven inspraak benutten. De Provincie en later de Tweede kamer zullen nog hun goedkeuring moeten hechten aan de voorgenomen fusie. Daar liggende kansen.

woensdag 9 oktober 2013

Fusie met Zeevang en kiezersbedrog met knollen en citroenen

                                                                

Uiteindelijk stemde op 28 juni 2013 alleen de fractie van VD|80 tegen de fusie met Zeevang. Maar dat was nadat ze had uitgerekend dat ze dat veilig kon doen. Het zou het fusiebesluit niet in gevaar  brengen. Een bepaalde stem uit brengen om electorale redenen is kiezersbedrog en in dit geval was dat maar al te duidelijk. De eigen wethouder stemde in het college gewoon vóór de fusie zodat het college eensgezindheid kon uitstralen.

Kort nadat het fusiebesluit was genomen, mede omdat de financiële situatie van Zeevang zo gezond en stabiel was, kwam de aap uit de mouw. Zeevang is bijna failliet. In de NiVo van 10 juli 2013 huilt VD|80 daar krokodillentranen over –het structureel tekort in Zeevang bedraagt vanaf 2014 ruim een half miljoen- maar lijkt dat vooral te doen omdat een uitstel van de fusie haar om andere redenen erg goed uitkomt.

Alle  geruststellende rapporten  ten spijt, was het te voorzien dat Zeevang belang had bij een fusie omdat ze het zelf financieel niet lang zou redden. Dat onze gemeenteraad desondanks met een fusie heeft ingestemd, kan ik tot op de dag van vandaag volstrekt niet begrijpen. Uiteindelijk zal het fusiebesluit in de toekomstige jaren alle inwoners van de gemeente geld gaan kosten, terwijl de lasten van de inwoners van Zeevang omlaag zullen gaan.  Handige jongens daar in Zeevang, die namen na het fusiebesluit nog even gauw een besluit voor een multifunctioneel centrum dat vele miljoenen gaat kosten en trokken ook nog even een half miljoen uit voor een kunstgrasveld ten behoeve van de voetbalvereniging Kwadijk. De armlastige boerenbruid kan nu nog eigenhandig besluiten waar de bruidegom straks voor op moet draaien.

Edam-Volendam gaat dezelfde situatie tegemoet als Monnickendam. Dat fuseerde met het armlastige Broek in Waterland en heeft nu zelfs geen geld meer voor een behoorlijke bibliotheek. Een bestuursdeskundige die ik sprak had niet zo veel op met het financiële verhaal. Wat hem vooral zorgen baarde was vooral de bestuurlijke verdunning. Zijn vrees is dat Zeevang met zijn kernen zo veel bestuurlijke aandacht zal opeisen dat het ten koste zal gaan van de kernen Volendam en Edam. Dat is een reële vrees. Zo ging het ook met Monnickendam nadat het de gemeente Waterland werd. De bestuurlijke aandacht verdelen over heel wat meer kernen terwijl het aantal wethouders niet groter wordt levert een eenvoudige rekensom op. Bestuursverdunning gaat ten koste van de kwaliteit en detailaandacht.

Ons gemeentebestuur droomt al van een groot Waterland en over huisvesting met haar staf in het representatieve  en historische voormalige onderkomen van de Uitwaterende Sluizen. Dat is nog geen gelopen race want anders dan VD|80 bij het fusiebesluit, is het CDA in zowel de fractie als via haar wethouder in het college tegen het betrekken van die oude panden.

Het fusiebesluit valt nog wel uit te stellen als het de ingangsdatum betreft. Het besluit zelf valt niet meer terug te draaien. Hoewel VD|80 financiële redenen geeft om het fusiebesluit uit te stellen is dat niet de werkelijke reden. Zeevang zal niet meer in staat zijn om haar financiën structureel op orde te krijgen, dat moeten we dus maar accepteren. De werkelijke reden voor VD|80 en ook andere partijen zijn van electorale aard. Volgend jaar, in 2014, zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Als de fusie eenmaal een feit is dienen er weer nieuwe gemeenteraadsverkiezingen te komen. Daartussen zijn er nog Provinciale verkiezingen (2015), gevolgd door Tweede kamerverkiezingen in 2016. Drukke tijd voor al die partijen die in de gemeente, de provincie en landelijk aan de slag moeten. VD|80 heeft daar als plaatselijke partij helemaal geen last van. Die heeft alleen maar rekening te houden met gemeenteraadsverkiezingen. Volgens VD|80 zijn er daar drie van als er per 1 januari 2016 gefuseerd wordt. Een rekensom die ik niet helemaal kan volgen.

Het is mij niet geheel duidelijk waarom VD|80 de feitelijk fusie nog met een jaar wil uitstellen. Ligt dat aan de omstandigheid dat bij een fusie per 2016 Edam-Volendam zowel de Provincie als Zeevang toestemming moet vragen voor grote investeringen? VD|80 noemt in haar artikel het Tase-terrein, de derde ontsluitingsweg, de nieuwe turnhal  en de nieuwe Seinpaal (en niet de herstructurering van het dorpshart). Het lijkt er dus op dat VD|80 meer tijdsruimte claimt voor die investeringen. Dat kan ik volgen. Nadat Zeevang slagvaardig nog voor september twee grote projecten in gang heeft gezet, mag Edam-Volendam ook wel tijd worden gegund om vóór de fusie nog een paar slagen te maken.

We krijgen dus binnenkort (17 oktober a.s. ) een interessante discussie van tactische aard. Jammer dat we bij de strategische discussie ons knollen voor citroenen hebben laten verkopen. Wie het beeld daarvan via Pieter de Lange in het NHD heeft gevolgd, kan weten dat het niet alleen Zeevang is geweest die knollen voor citroenen heeft verkocht. Met steun van fusiepropagandist Pieter de Lange van het NHD heeft de gemeente Edam-Volendam haar bevolking bepaald niet het volle pond gegeven en de breed levende bezwaren tegen de fusie handig weggemasseerd en aan het publieke oog onttrokken.

Bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen moeten we in het stemhokje dus maar weer eens bedenken dat het volk de regering krijgt die het verdient. Daarom ben ik ook een voorstander van een gekozen burgemeester. De huidige is al weer op weg naar de volgende fusie


Peter Louter

woensdag 29 mei 2013

Iedereen heeft recht op zijn eigen mening

                                                              



KLADBLOK

Maar niemand heeft recht op zijn eigen feiten. Een beroemd man heeft dat eens gezegd, ik ben vergeten wie het was, maar het schoot me te binnen  nadat ik weer wat meningen had gelezen van politieke partijen over de aankoop van de HHNK-gebouwen. Als het om de cijfers gaat, ben ik al lang de weg kwijt. Cijfers worden gepresenteerd als feiten, we moeten echter bedenken dat degenen die cijfers presenteren een doel hebben. Ze willen gelijk hebben. Het is dan ook de vraag hoe de gemeenteraad er ooit in kan slagen om wijs te worden uit die cijferbrij. Mij lijkt het onmogelijk.

Achter die cijfers zit een enorme knokpartij over de vraag waar ambtenaren gehuisvest moeten worden. We maken de bijzondere situatie mee dat Dorus Luyckx als wethouder van financiën namens het college een voorstel heeft gedaan, waar zijn eigen partij, de PvdA, het volstrekt niet mee eens is. Het college meent dat huisvesting aan de Mgr. Veermanlaan het goedkoopst is. De partij van de Arbeid ziet dat volledig anders en heeft kennelijk geen vertrouwen meer in zijn eigen wethouder en het college. De fractie van VD|80 gaat tekeer als een mager speenvarken en beweert dat als de PvdA haar zin krijgt, de gemeente aan de bedelstaf raakt. De fractie steunt het collegevoorstel. Het is duidelijk dat feiten en meningen niet meer van elkaar te onderscheiden zijn en dat er voor beide opties hooguit een marginale meerderheid te vinden is. Hoe de knoop ook wordt doorgehakt, voor de verliezers zal het na de hoog opgelopen discussie een prestigeverlies zijn. Een verlies dat de winnaars kwalijk zal worden genomen. In feite betekent het dat de coalitie kapot is. Er is geen vertrouwen meer.

In deze situatie komt de fractie van de VVD met het voorstel om met onmiddellijke ingang alle uitgaven te bevriezen tot er meer duidelijk is over wat er in de toekomst financieel al dan niet mogelijk is. Mij lijkt dat een verstandig plan. Het betekent ook dat een fusiebesluit moet worden uitgesteld. Afgezien van het feit dat, naar mijn mening, de fusie Edam-Volendam geld gaat kosten, is er ook het gegeven dat nadat er een fusiebesluit is genomen de te fuseren gemeenten, totdat de fusie is gerealiseerd, geen majeure uitgaven meer mogen doen. Het voorstel van de VVD heeft dan ook wel wat meer consequenties dan op het eerste gezicht lijkt.

Zowel Zeevang als Edam-Volendam hebben haast gemaakt om nog een paar belangrijke dingen te doen voordat het fusiebesluit is gevallen. Zeevang heeft zijn multifunctioneel centrum veilig gesteld. De consequenties voor de (fusie)begroting moeten nog in kaart worden gebracht. Edam-Volendam wil in ieder geval nog een besluit nemen over de toekomstige huisvesting van ambtenaren. Het voornemen om tot een besluit te komen over de reconstructie van het dorpshart lijkt inmiddels op de lange baan te zijn geschoven.
Om het plan van de VVD een reële kans te geven is er, denk ik, een nieuwe coalitie nodig, waarin wat mij betreft VD|80 en de PvdA zullen ontbreken. De PvdA als coalitiebreker omdat ze terugkomt op afspraken, heeft haar recht op meebesturen verloren. Ze kan haar achterban niet de baas en dat is voor iedere coalitie een probleem. VD|80 is wat mij betreft geen serieus te nemen partij meer. Een nieuwe coalitie zal moeten puinruimen. Mij lijkt het vanzelfsprekend dat de VVD wat dat betreft zijn verantwoordelijkheid zal nemen. Met GroenLinks en het CDA kan ze een minderheidscoalitie vormen. Wellicht zitten daar wat risico’s aan, maar het maakt alle partijen en individuele raadsleden verantwoordelijk en weerhoudt het nieuwe college van ondoordachte avonturen.

Een nieuwe coalitie heeft maar één opdracht. Back to basics. Geen kadootjes meer voor wie dan ook, megalomane plannen in de onderste la opbergen en als de donder aan de slag om een gezonde begroting voor 2014 op te stellen. Dat is een mooie taak voor een college dat maar iets meer dan een jaar zal zitten. Dat vergt geen uitvoerige coalitie-onderhandelingen. Een sluitende begroting voor 2014 en een realistische meerjarenbegroting zou het belangrijkste doel moeten zijn. Een nieuwe coalitie heeft rekenmeesters nodig die feiten kunnen onderscheiden van meningen.

Een nieuw college zou ook een einde moeten maken aan het beleid voor het Europaplein. Als winkeliers iets hard nodig hebben is dat wel extra parkeerruimte. De reden om het Europaplein autovrij te maken was een stap ter voorbereiding van de reconstructie van het dorpshart. Nu dat plan op de lange baan terecht is gekomen, zou het moeten worden teruggedraaid. 

woensdag 24 april 2013

Edam-Volendam en haar narcistische bestuurders

                                 
                                                                        schema van Mintzberg

Kladblok


Edam-Volendam heeft een twitterende burgemeester en daar is hij trots op. Hij beschrijft het als een vorm om de afstand tussen bestuur en burger te verkleinen. Wie wat kritisch analyseert ziet echter al snel dat het vooral gaat om zelfpromotie en promotie van het door hem gedragen beleid.

Hoe je je als burgemeester of wethouder dient te gedragen, is eigenlijk niet zo moeilijk. Regels, procedures en opvattingen over de normen en waarden van ‘behoorlijk bestuur’ bepalen de rol die je als bestuurder in een democratisch bestel vervult. Als bestuurder weet je wat er van je wordt verwacht en de mensen waarmee je te maken krijgt weten wat ze kunnen verwachten.

Je zou kunnen zeggen dat de persoonlijkheid van een bestuurder wordt gedempt door de vereisten van zijn rol. De persoonlijke stijl van een bestuurder geeft kleur aan de wijze waarop hij zijn rol vervult. Er ontstaat pas een probleem als de rol in te sterke mate wordt bepaald door de persoon die het ambt bekleedt. Door een gebrek aan macht over zichzelf wordt de rol dan overschaduwd door de persoon. Vaak wordt dit zichtbaar als de betrokkene zijn persoonlijke invulling van de rol opdringt aan zijn omgeving en de communicatie over zijn rolopvatting blokkeert.

In dat soort gevallen speelt narcisme vaak een rol. Een narcistische bestuurder kan zichzelf moeilijk als deel van het geheel zien en zijn taak niet als een rol opvatten. Zijn persoonlijke beleving staat bij alles centraal en uit die beleving volgt zijn handelen. Een beetje narcisme is niemand vreemd. Er is pas reden tot bezorgdheid als iemand zichzelf niet meer kan relativeren en corrigeren. Dan komen de vervelende kanten van narcisme naar voren in de vorm van een gebrekkig inlevingsvermogen en gebrekkig geweten. Er is al helemaal reden tot zorg als er sprake is van manipulatie, intimidatie, rancune, controlerend gedrag en woede-uitbarstingen. In dat geval is er sprake van een  te kwetsbaar zelfbeeld dat verborgen wordt en daarom behoefte geeft aan macht om de omgeving te kunnen domineren. De eigen behoeften worden boven die van anderen gesteld. Dat vervuilt relaties met de omgeving. Dat gaat wringen.

In mijn opvatting is burgemeester Willem van Beek zo’n narcistische persoonlijkheid. Toen bijvoorbeeld Zeevang zijn opwachting maakte bij de raadsleden van Edam-Volendam, merkte hij op dat het toch maar goed uitkwam dat hij een grote ervaring meebracht in fusieprocessen. Doelen en het beleid om daar te komen worden dan onderdeel van zijn persoonlijk streven en gekenmerkt door de minder fraaie verschijningsvormen van narcisme.

Zijn optreden kan worden gezien als behorend tot het eerste type van narcisme waarbij het centrum van actie de persoon zelf is. Wethouder Kes zou kunnen worden gezien als iemand die tot het tweede type behoort. Bij dit meer introverte type is de buitenwereld het centrum van actie en wordt het narcisme vooral kenbaar door de reacties op de buitenwereld. In beide gevallen gaat het echter om behoud van dominantie.

Een kenmerkende actie van Wethouder Kes was bijvoorbeeld haar gekwetstheid toen de gemeenteraad haar voorstel tot reconstructie van het Dorpshart niet overnam. Ze verweet dat de raad op een nogal persoonlijke manier. Ze heeft ook de neiging om met opstappen te dreigen. Wethouder Runderkamp behoort volgens mij ook tot dit tweede type. Bij hem krijg je soms het idee dat hij dag en nacht bezig is te reageren op wat hem overkomt en daar stelling tegen te nemen vanuit een narcistisch patroon. Als het er op aan komt is hij de enige die deugt. Een goed voorbeeld is bijvoorbeeld zijn reactie op de advocaat van de ondernemers rondom het Europaplein. De fantasieën over eigen grootheid zijn bij hem het pijnlijkst zichtbaar.

Kenmerkend voor de narcistische bestuurder is dat hij zijn (persoonlijke) opvatting over anderen opdringt aan zijn omgeving. Kritiek op beleid of rol wordt opgevat als een persoonlijke kwetsing. Niemand die zich schuldig maakt aan zo’n inbreuk op de eigenliefde, kan deugen. Zulke personen worden allerlei tekortkomingen en duistere motieven toegeschreven en de omgeving wordt zo’n negatieve omschrijving ingeprent. De narcistische bestuurder kiest voor de slachtofferrol bij kritiek en beschouwt zelfkritiek, gezien zijn uniekheid, als een overbodige activiteit. Niemand kent hem of haar werkelijk en heeft het bij het verkeerde einde als hij op- of aanmerkingen heeft.

Er zit in mijn opvattingen te veel aan narcisme in het bestuur van Edam-Volendam en dat tekent de politieke verhoudingen. De narcistische bestuurders gedragen zich als de alpha-dieren van de politieke roedel. De gemeenteraad vertoont maar al te vaak haar onderdanigheid en meegaandheid. VD|80 loopt daarin voorop.
 
nb. deze column is voorlopig de laatste in een serie over de bestuursstijl in Edam-Volendam.

woensdag 13 maart 2013

De ‘goed-nieuwsshow’ over de fusie


                                                                
NHD (Pieter de Lange) levert hand- en spandiensten bij de fusie


KLADBLOK

Het begon al meteen goed. Ik zat naast de verslaggever van het NHD. Nog voor de bijeenkomst begon, kwam Cor Kwakman, de gemeentelijke voorlichter hem overlopend van enthousiasme complimenteren met zijn stuk over de fusie.
De spindoctor zo direct aan het werk zien, overkomt je maar zelden. De volgende dag kopte het NHD: "Ook in Edam bijval voor fusie met Zeevang". Daar kom ik nog op terug.


Er waren zo'n zestig stemmers op komen dagen voor de informatieavond in Edam. Al vanaf de eerste peiling was duidelijk dat ze een uiterst positieve grondhouding hadden ten opzichte van de fusie. Gemiddeld waren ze op leeftijd. Slechts enkelen hadden kritische vragen. Ze werden geroutineerd met een kluitje het riet in gestuurd. Verschillende aanwezigen merkten op dat Edam en Zeevang door de eeuwen heen een historische band hadden. Leuk, maar de vervolgvraag had natuurlijk moeten luiden: waarom zijn ze dan in de tegenwoordige tijd zo uit elkaar gegroeid?


De bevolking van Edam-Volendam en Zeevang lijkt op elkaar, was een van de stellingen. Globaal geldt dat voor de leeftijdsopbouw en soort van beroepen. Zo'n stelling verbergt meer informatie dan dat die prijsgeeft. Hoe zit het met de verschillen in cultuur en bedrijvigheid, vroeg een van de aanwezigen zich af. Verschil in cultuur doet er niet zo toe, was het antwoord, ook bedrijvigheid was geen punt. Boeren zijn ook ondernemers en daar hebben ze er veel van in Zeevang.


Wat gaat het betekenen voor de politieke machtsverhoudingen?, vroeg een ander zich af. Een belangrijke vraag en een potentieel mijnenveld. Beide burgemeesters zeilden geroutineerd om de kern van de vraag heen. Dat maken de kiezers straks wel uit, was het antwoord, en ja de kiesdrempel voor een zetel in de raad gaat omhoog. Zo was er voor ieder probleem wel een geruststellend antwoord voorhanden.


Is Edam nu voorstander van de fusie? Een eerlijke politicus of journalist zou daar zijn vraagtekens bij kunnen hebben. Ik heb ze in ieder geval. De representativiteit van zo'n bijeenkomst is gering. Bovendien waren ze vooraf al beïnvloed. Het NHD kopte afgelopen zaterdag immers nog: "Volendammers omarmen Zeevang". Maar een beetje politicus of journalist zou daar ernstige vragen over moeten hebben. Bekend is dat maar heel weinig Volendammers voorstander zijn van zo'n fusie. Je zou je dan op zijn minst de vraag moeten stellen hoe het komt dat er maar zo weinig (30) mensen waren komen opdagen voor de Volendamse informatieavond en voor 90 procent, voorstander van de fusie bleken te zijn. Hier klopt iets niet.
De journalist van het NHD is te vergelijken met een sportverslaggever bij een voetbalwedstrijd met een zeer partijdige scheidsrechter. Als hij daarna in de krant schrijft 'dat de winnaar zich naar de zege heeft gevochten', pleegt hij net zo'n bedrog wanneer hij schrijft: 'Volendammers omarmen Zeevang' en daarna: 'Ook in Edam bijval voor fusie met Zeevang'. Het probleem zit in het woordje 'ook'. Hoezo 'ook'? Wil hij ons werkelijk doen geloven dat Volendam Zeevang omarmt en Edam het daarna ook deed? De Edamse Stadskrant deed het beter. De journalist schreef naar aanleiding van de bijeenkomst: "Of de aanbeveling representatief is blijft een vraag, aangezien in Volendam slechts 30 inwoners de bijeenkomst bezochten. In Edam kwamen afgelopen maandag 60 bewoners op de bijeenkomst af." 


Ik kan maar één conclusie trekken. De journalist van het NHD is zijn objectiviteit en neutraliteit geheel kwijtgeraakt en beïnvloedt opinies met een partijdige berichtgeving. "Hoezo, mijnheer Louter", zou hij me kunnen vragen, "op de Volendamse bijeenkomst was toch 90 procent vóór de fusie?" Daar heeft hij gelijk in. Ik denk echter dat als ik morgen 30 mensen in het 'praathuisje' vind die allemaal tegen de fusie zijn, hij daar geen woord over zal schrijven. Het past niet in het beeld dat hij wil uitdragen, hij lijkt de autoriteiten te willen helpen om de bevolking rijp te maken voor een fusie. Van een onbetrouwbaar bewijs, maakt hij een overtuigende tekst: 'Volendammers omarmen Zeevang'. 


De hele gang van zaken wekt bij mij alleen maar vragen. Het is maar al te duidelijk dat beide burgemeesters en hun colleges een fusie willen. Zeevang maakte ook duidelijk waarom ze met ons wil fuseren. Bij een aansluiting bij Purmerend moeten ze zich volledig aanpassen aan de daar bestaande gang van zaken, terwijl de hartelijkheid waarmee ze hier ontvangen werden uitzicht geeft op de mogelijkheid dat ze wat in de melk te brokkelen houden. De vraag is hoe je zo'n fusie voor elkaar krijgt als een groot deel van de bevolking dat eigenlijk niet ziet zitten. Het ontwijken van moeilijke vragen en het voorkomen van diepgravende discussie is dan de belangrijkste opgave. En het is mooi als een krant-mijnheer daar bereidwillig bij helpt.
Ik zal u alvast wat verklappen. De fusie gaat door, tenzij er een referendum komt. Maar een referendum komt er niet. De mogelijk uitkomst daarvan wordt als een te groot risico gezien.

 
n.b Ook de website Edam.Volendam weigerde deze column te publiceren. Kennelijk mag de fusie alleen nog maar positief in beeld worden gebracht. Verspreid de link als de tekst u aanspreekt