De woningbouwstichting ‘De Vooruitgang’ vervult haar taak niet goed

Eerste nieuwe huurwoningen sinds 25 jaar

                                     

In de Nivo, het weekblad van Volendam,  van 26 november 2014, plaatste de lokale partij VD|80 een brief, soort noodkreet, aan de Minister van Volkshuisvesting Stef Blok. Aanleiding daartoe was de opdracht van de Rijksoverheid aan de gemeente om een aantal asielzoekers te huisvesten. VD|80 wees de minister er op dat in Volendam slechts 13% van het aantal woningen huurwoningen betrof en dat het nu al een probleem zou zijn om voor urgente gevallen tijdig een woning aan te wijzen.

Voor mij was dat reden om eens wat dieper in het woningbouwbeleid te duiken. Waarom zijn er zo weinig huurwoningen? Bij de eerste bevinding bleek al dat VD|80 de zaken niet helemaal zuiver benoemt. Het aantal huurwoningen in de kern Edam bedraagt bijvoorbeeld ongeveer 25% van het aantal woningen. Voor de hele gemeente zou het percentage van 13% hoger uitvallen.   

De Edamse huurwoningen vallen onder de Wooncompagnie een regionale verhuurder, in Volendam wordt de taak uitgevoerd door de eigen woningbouwstichting De Vooruitgang.

De Vooruitgang, de financiën nader bekeken

De woningbouwstichting publiceert haar jaarverslagen op de eigen website en kan, ook vanwege de uitvoerigheid van de jaarverslagen, transparant worden genoemd. De stichting zit er warmpjes bij, ze heeft overeenkomstig onderstaand staatje een royaal eigen vermogen.

2010   19.182.293,-

2011   24.495.000,-

2012   28.244.081,-

2013   25.257.103,-

In 2009 en 2013 heeft de stichting bij elkaar ongeveer 13 miljoen van het vermogen afgeboekt in verband met de onrendabele top van nieuwe investeringen (o.a. Julianaweg en Siriusplein).

Ten opzichte van het eigen woningbezit dat getaxeerd wordt op ongeveer 60 miljoen, kan het vermogen aanzienlijk worden genoemd. Jaarlijks  kan de stichting rekenen op een batig saldo op de exploitatie van enkele miljoenen op een jaaromzet van ongeveer 7 miljoen.

De door de gemeente berekende WOZ-waarde is iets meer dan het drievoudige van de 60 miljoen waarop de Vooruitgang het eigen bezit taxeert.

Het woningbezit en het beleid

Met ingang van 2014 heeft de stichting het volgende aantal woningen:

Eengezinswoningen       329

Flats                                607

Kl. Eengezinswoningen   43

Aanleunwoningen           181

Totaal                           1159

De Vooruitgang voert haar taak als sociale huisvester in nauw overleg met het bestuur van de Gemeente uit. De laatste jaren is er bijzondere aandacht geweest voor de uitbreiding van het aantal seniorenwoningen in verband met de toenemende vergrijzing. 

Voor de uitbreiding van het aantal eengezinswoningen bestaat geen beleid. In het jaarverslag van 2013 vind ik geen enkele ambitie om dat aantal te vergroten. Zo schrijft de Vooruitgang (pagina 30) “Eind 2013 zijn de 10 eengezinswoningen in de Broeckgouw opgeleverd. Voor het eerst sinds 25 jaar heeft de Vooruitgang in samenspraak met de Gemeente weer eengezinswoningen kunnen bouwen in een nieuwbouwwijk”

Er bestaat dus geen beleid om het aantal eengezinswoningen te verhogen. Op pagina 49 van het jaarverslag staat: “In 2013 zijn vier woningen verkocht (aan de huurder, pl). In 2010 is besloten dat verkoop mogelijk is als de Vooruitgang de gelegenheid krijgt nieuwe eengezinswoningen te bouwen zodat het aantal eengezinswoningen gelijk blijft.

Krappe Huurmarkt

De Vooruitgang noemt de huurmarkt zelf ook krap (pagina 48). Dat blijkt ook wel uit het aantal woningzoekenden.  Het jaarverslag meldt dat er 464 woningzoekenden zijn. Gewezen wordt op de sterke stijging van het aantal woningzoekenden in de categorie 35-54 jaar en de categorie 18-34 jaar.

Rekenkundig komen er jaarlijks gemiddeld 75 huurwoningen vrij voor woningzoekenden. Dat zijn er veel te weinig. Zelf schrijft de Vooruitgang daarover: “Doordat het aantal woningzoekenden stijgt, zullen de wachttijden bij de Vooruitgang oplopen (pagina 46)”. Theoretisch schat ik dat het wachten op een eengezinswoning wel eens zo’n jaar of vijf zou kunnen zijn. Dat dit een probleem veroorzaakt mag ook al blijken uit het feit dat een aantal Volendamse gezinnen uit ‘arre moede’ op zoek is gegaan naar een huurwoning in Edam.

Krappe huurmarkt is het gevolg van beleid

Uit het jaarverslag kan de conclusie worden getrokken dat de krapte zich vooral voordoet bij eengezinswoningen. Terwijl er voldoende aandacht is voor seniorenhuisvesting, ontbreekt die voor gezinnen die op zoek zijn naar een huurwoning. Dat mag merkwaardig worden genoemd. Er zijn meerdere maatschappelijke ontwikkelingen (denk aan echtscheidingen, werkeloosheid, faillissementen e.d.) die de behoefte aan huurwoningen doen toenemen.

Als er al in geen 25 jaar in nieuwe wijken geen nieuwe huurwoningen zijn gebouwd voor gezinnen, kan dat maar één ding betekenen. Het is bewust beleid. Huurwoningen verminderen het aantal koopwoningen. Het krappe beleid is er op gericht om de markt van woningzoekenden richting koopwoning te duwen.

Dat er geen of weinig behoefte zou zijn aan huurwoningen wordt in ieder geval door recente cijfers niet gestaafd.

Moet het beleid om?

Niet alleen het verzoek van VD|80 aan minister Blok om het aantal toe te wijzen asielzoekers te verkleinen in verband met de krappe huurmarkt, maar ook het aantal woningzoekenden op de wachtlijst van de Vooruitgang wijst er op dat in het verleden de beleidsprioriteiten verkeerd zijn gesteld. Dat is niet alleen te wijten aan de Vooruitgang die te weinig heeft gevochten om haar taak zo goed mogelijk te kunnen vervullen. Het is beslist ook aan het gemeentebestuur te wijten dat er een groeiend tekort is aan eengezinswoningen.

Het beleid moet om. Ik kijk met belangstelling uit naar de verkiezingsprogramma’s die in voorbereiding zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen in november 2015, maar het zou beter zijn als de politieke partijen die in de gemeenteraad vertegenwoordigd zijn eerder van zich laten horen. Geld is het probleem niet. Zowel de gemeente zelf als de Vooruitgang beschikken over welgevulde buidels.

SKOV-bestuur in Volendam blijft arrogant doorgaan

                                                                           

Don Bosco heeft ca. 2000 leerlingen

Al eerder heb ik in een bericht de gang van zaken bij de grote katholieke onderwijsorganisatie in Volendam aan de orde gesteld. Er is onrust en onvrede onder het personeel van deze organisatie over de verregaande arrogante en autoritaire stijl van de twee bestuurders Freek de Boer en Dick Mooijer. Beide beschikken absoluut niet over de ervaring om zo’n grote organisatie te kunnen leiden. Dat gaat vooral ten koste van de inspraak en medezeggenschap. Het tweetal verschuilt zich achter een autoritaire stijl. Correcties vanuit de organisatie worden afgewimpeld en veel van het onderwijzend en ondersteunend personeel op de basisscholen en de Middelbare School ‘Don Bosco’ zijn bang om openlijk kritiek te uiten omdat dit in een krimpende organisatie een risico is.

Recent heeft het tweetal bestuurders een betaalde bestuurder aangesteld. De man is 62 jaar oud en voor hij weet hoe de hazen in Volendam lopen zal hij de pensioengerechtigde leeftijd al weer bereiken. Binnen de organisatie begrijpt bijna niemand deze keuze.

De Gemeenschappelijke Medezeggenschapsraad (GMR) heeft er bij de twee zittende bestuursleden op aangedrongen om als bestuurder op te stappen nu er een betaalde bestuurder is aangesteld. Dat zijn de heren niet van plan. Van uitvoerend bestuurder worden ze nu toezichthoudend bestuurder. De code ‘goed bestuur’ staat een dergelijke functiewijziging niet toe. Uitvoerende bestuurder kunnen geen toezichthoudend bestuurder worden. Over enige tijd zal deze code ook in wetgeving worden omgezet.

Maar er zijn wel meer regels die niet worden nageleefd. De echtgenoot van de voorzitter van het bestuur heeft een betaalde functie binnen de organisatie gekregen zonder dat daar een sollicitatieprocedure voor heeft plaatsgevonden. Een dergelijke gunstverlening staat bekend als nepotisme. Als regel vormt dat een bewijs dat een organisatie niet meer gezond functioneert omdat de absolute macht in handen van enkelen is.

Ook heb ik zelf nog een appeltje met beide heren te schillen. In een reactie op mijn bijdrage van 15 mei 2014 liet een van hen de redactie van Dichtbij Waterland desgevraagd weten:  "Louter heeft een reputatie in Volendam, echt serieus nemen doen we hem hier niet", zegt De Boer. "Wij herkennen onszelf niet in de punten die in het artikel genoemd worden, en daar laat ik het dan ook bij.". Het klopt wel dat ik een ‘reputatie’ heb. Bij degenen die de waarheid liefhebben, is die puik. Het zijn vooral de mensen die ik tegen de schenen schop die reageren zoals bestuurder Freek de Boer dat doet. Maar de reactie verraadt de arrogante stijl waarvan ik ze beschuldig. Er wordt op de man gespeeld (Louter heeft een reputatie). Verder ontkennen ze gewoon  glashard wat nagenoeg ieder personeelslid in de organisatie weet. ‘We herkennen ons niet in de punten die in het artikel worden genoemd”. Daarmee maken ze zichzelf niet alleen ongeloofwaardig en belachelijk, het laat ook zien dat ze volstrekt niet toegankelijk zijn voor kritiek. Hun arrogante en autoritaire stijl leidt tot manipulatie en nepotisme. Dan is het tijd om aan de bel te trekken (bij deze) en is het tijd om deze twee onbeteugelde heren een halt toe te roepen. Bijvoorbeeld door de wethouder Onderwijs.

Volendam|80 houdt meer van macht dan van democratie

KLADBLOK

                                                 

Het is door haar agressiviteit de meest spraakmakende partij van de gemeente Edam-Volendam. Ze kiest liever voor macht dan voor democratie en in haar beleid heiligt het doel de middelen. Vermoedelijk is het voor leden ook de goedkoopste partij. Een lidmaatschap kost 20 euro per vier jaar. Een ledenpartij is het echter niet. Als de PVV kan worden verweten dat ze geen leden heeft, kan VD|80 worden verweten dat ze zich weinig aantrekt van haar leden. De macht in die partij is in handen van een kleine groep die alles bepaalt.

Er is geen scheiding tussen fractie en bestuur. Twee prominente fractieleden (Nico Karhof en Johan Koning) zitten in het bestuur. Een derde fractielid bemant het secretariaat van de partij. Een kleine groep die de macht heeft bepaalt ook het programma. De leden hebben op een ledenvergadering op 9 januari 2014 kort kennis mogen maken met het programma (volgens een brief aan de leden) en krijgen vervolgens per zelfde brief het definitieve programma toegestuurd. De kans om het programma te amenderen, laat staan goed te keuren, is er niet geweest. Hetzelfde is gebeurd met de kandidatenlijst.

De gewipte ex-wethouder Wim Runderkamp (Mepper) deed in de NiVo van 5 febuari 2014 een boekje open over de machtsstrijd die in de partij heeft plaatsgevonden.  Hij schrijft dat het niet gelukt is om jongeren met een hedendaagse visie op de kandidatenlijst te krijgen en dat: “burger en de ondernemer de laatste tijd slachtoffer zijn geworden van partijpolitiek en egotripperij. “ Het oordeel van de Mepper over wat er in de partij gebeurt en waarvan hij zelf het slachtoffer is geworden, is vernietigend: “Naderhand heb ik intern de besluitvorming aangaande de vaststelling van de kieslijst aan de orde gesteld, waarbij ik heb aangegeven dat de op dat moment zittende bewindslieden, die een wezenlijk aandeel in de besluitvorming hebben gehad, , zichzelf in de spiegel zouden moeten bekijken daarmee het zelfreinigend vermogen in werking zouden kunnen zetten.” Op die aanklacht volgt de conclusie van de Mepper dat de top van de huidige kieslijst (Kes en Karhof, pl) het veld zouden moeten ruimen ten gunste van een broodnodige vernieuwing van de partij.

Het gebeurt maar zelden dat over de interne machtsstrijd binnen deze lokale partij zo openhartig wordt geschreven. Van de top van de partij heeft de huidige fractievoorzitter Johan Koning zichzelf al teruggetrokken. De diehards Kes en Karhof hebben hun greep op de partij verstevigd met hun invloed op de kieslijst en het programma. Wat mij betreft is dat geen goed nieuws. Het uiterst dominant gebleken karakter van Kes is te vergelijken met het beruchte familielid dat in de meeste families wel voorkomt. Ze gedragen zich als een ‘prinses op de erwt’ en dwingen hun omgeving rekening te houden met hun ontstemming als de gang van zaken niet is, zoals ze die zich wensen.

De afgelopen zittingsperiode van de gemeenteraad heeft de fractie zich onderdanig getoond aan haar wethouder in het college en haar daden, ongeacht welke, geprezen. Terwijl andere partijen in de raad afstand begonnen te nemen van de discussiabele wijze waarop Kes haar megalomane plannen voor het dorpshart van Volendam trachtte te verwezenlijken, bleef  VD|80 haar onverkort steunen. Dat ze dat bleven doen toen zichtbaar werd dat onder de ondernemers en inwoners het verzet tegen dat plan groeide, was op zijn minst onverstandig. Het zal VD|80 bij de komende verkiezingen heel veel stemmen gaan kosten.

Nico Karhof is de beoogde fractievoorzitter van de partij. In de praktijk was hij dat al enige tijd. Ik heb hem al eens de koning van de drogreden genoemd. Als geen ander is hij in staat om een bij- argument tot hoofdargument te maken en dat een lading te geven. Bij een motie over het terugbrengen van auto’s op het Europaplein vroeg hij bijvoorbeeld om uitstel van de motie tot de visieontwikkeling op het centrum afgerond zou zijn. Brutaal ook want er had nooit iets met dat plein mogen gebeuren zolang die visieontwikkeling er nog niet was. Zijn pleidooi werd gelukkig niet overgenomen en daarmee was de eerste grote nederlaag van wethouder Kes in de gemeenteraad een feit.

Maar er zijn andere bezwaren tegen de aan Marisa Kes zeer loyale Karhof in te brengen. Nico Karhof combineert een functie als functionerend fractievoorzitter met het eigenaarschap van een groot makelaarskantoor. Door de lokale markt kan het niet anders dan dat dit kantoor handelt met de gemeente en onderhandelt met en voor de gemeente. Dit zijn in mijn ogen niet te combineren belangen. Het speelde bijvoorbeeld een rol bij de aankoop door de gemeente van een pand aan de Zeestraat waarbij het makelaarskantoor betrokken was. Voor dergelijke activiteiten is ontheffing nodig van de Provincie en het is niet na te gaan of Karhof als raadslid een dergelijke ontheffing heeft. Op de website van de gemeente is het niet te vinden.  Als raadslid en zeker als fractievoorzitter kan Karhof profiteren van voor-informatie en concurrentievoordeel. De nieuwe gemeenteraad zou daar nog eens extra goed naar moeten kijken en haar ondubbelzinnige conclusies moeten trekken.

VD|80 wil de macht om dingen te laten gebeuren, maar ontwijkt de controle op die macht. Voor een politieke partij is dat een onvergeeflijke houding. De partij is zelf niet in staat geweest tot bijstelling van die houding. Het is nu aan de kiezer om een oordeel te vellen.